wiemelen
Member
Klopt, maar niet dat je over 10-20km wél weer de snelweg op wil. Tenzij je telkens tussentijds de bestemming wil aanpassen omdat je gps je anders verder en verder van de snelweg leidt.
Wat maakt een mens compleet?
- Onderwerp starter derp
- Startdatum
JanusDR
Well-known member
Maar dat is ook een voorbeeld van het feit dat jij dit leuk vindt, en dus de fun/tijd/kosten ratio de moeite vond om die stofzuiger te herstellen.
Ik heb dat ook gehad, en de volgende ochtend stond er een nieuwe werkende stofzuiger aan de deur.
Om een knuppel in het hoenderhok te smijten: objectief gezien heb ik het probleem dus een week vroeger opgelost voor mijn vrouw, dus ben ik nogal eens een uitstekende man!
Je moet ook rekening houden met het feit dat niet alles handige-Harry-gewijs opgelost kan worden, en dat weet je soms niet altijd op voorhand. Dan zit je uren en dagen te prutsen en uit te vogelen, verkeerde onderdelen toegestuurd te krijgen, een paar weken later opnieuw hetzelfde euvel of iets anders aan hetzelfde oude toestel etc. (looking at you, LG scherm lcd inverter
)In mijn geval zou ik mij geen 2 seconden kunnen bezig houden met een stofzuiger, maar bv. een pc in elkaar steken vond ik dan wel tof, ook al zou ik die off-the-shelf kunnen kopen in 3 klikken. Gewoon omdat ik als kleine jongen wel geïnteresseerd was om te leren hoe dat allemaal werkte, en dat op 30-jarige leeftijd nog altijd iets bevredigend vond om te doen.
Kortom: ik vind veel van wat sommigen basisvaardigheden of een mentaliteits-issue vinden, eerder een individuele preferentie/interesse.
Laatst bewerkt:
Wallfish
Member
'Compleet' zijn is een zeer vaag begrip. Ik zie het als iets dat je voor jezelf uitmaakt wat dit juist betekend voor jezelf. Het is een filosofische vraag over wat je wil in het leven. Het heeft in mijn ogen doorgaans weinig te maken met welke vaardigheden je hebt. Tenzij dat die vaardigheden voor jou nodig zijn om gelukkig te zijn.
En er zijn wel een aantal dingen die zó basis zijn dat je ze wel moet kunnen om op een normale manier 'mee' te kunnen in onze maatschappij.
Dan bedoel ik niet op al dan niet kunnen koken of een platte band vervangen, maar eerder zaken zoals of je kan lezen. Als je niet kan lezen, ben je zo enorm beperkt in je functioneren dat je bijna als gehandicapt beschouwd kan worden. Iemand die niet kan lezen zou ik dus wel 'incompleet' beschouwen.
Als je niet kan koken, geen platte band kan vervangen of niet kan kuisen, dan is dat beperkend maar niet problematisch. Er zijn voldoende systemen om jou hier in te ondersteunen of de taak volledig over te nemen. Je zal hoogstens wat last hebben wanneer die systemen even niet beschikbaar zijn (bv stormweer waardoor de maaltijdleveringen niet tijdig komen, kuisvrouw is ziek, ...) en doorgaans zijn die systemen duurder dan het zelf doen.
Maar ifv de discussie over het aanleren van basisvaardigheden aan kinderen, dat is voor mij eender een kwestie van ze zo goed mogelijk voor te bereiden op de toekomst. Je wil toch dat je kind in eender welke situatie zijn plan wat kan trekken. Qua vaardigheden lijkt het mij best om ze een zeer brede (maar bijgevolg oppervlakkige) basis te geven, zodat ze van alles wel wat kunnen of tenminste weten hoe/waar/wie ze moeten inschakelen om het probleem opgelost te krijgen en er niet zomaar geprofiteerd wordt van hun onkunde.
Kweek daarbij een persoonlijkheid aan met o.a. volgende eigenschappen: nieuwsgierigheid, open staan om te leren / dingen te proberen, er tegen kunnen als ze ergens in falen, discipline hebben, respect hebben voor eender welk soort arbeid hoe vuil of vervelend dan ook, uit hun comfortzone durven stappen, ....
Als je dat allemaal goed lukt zijn ze toch zeer goed gewapend om op hun eigen benen te kunnen staan.
En er zijn wel een aantal dingen die zó basis zijn dat je ze wel moet kunnen om op een normale manier 'mee' te kunnen in onze maatschappij.
Dan bedoel ik niet op al dan niet kunnen koken of een platte band vervangen, maar eerder zaken zoals of je kan lezen. Als je niet kan lezen, ben je zo enorm beperkt in je functioneren dat je bijna als gehandicapt beschouwd kan worden. Iemand die niet kan lezen zou ik dus wel 'incompleet' beschouwen.
Als je niet kan koken, geen platte band kan vervangen of niet kan kuisen, dan is dat beperkend maar niet problematisch. Er zijn voldoende systemen om jou hier in te ondersteunen of de taak volledig over te nemen. Je zal hoogstens wat last hebben wanneer die systemen even niet beschikbaar zijn (bv stormweer waardoor de maaltijdleveringen niet tijdig komen, kuisvrouw is ziek, ...) en doorgaans zijn die systemen duurder dan het zelf doen.
Maar ifv de discussie over het aanleren van basisvaardigheden aan kinderen, dat is voor mij eender een kwestie van ze zo goed mogelijk voor te bereiden op de toekomst. Je wil toch dat je kind in eender welke situatie zijn plan wat kan trekken. Qua vaardigheden lijkt het mij best om ze een zeer brede (maar bijgevolg oppervlakkige) basis te geven, zodat ze van alles wel wat kunnen of tenminste weten hoe/waar/wie ze moeten inschakelen om het probleem opgelost te krijgen en er niet zomaar geprofiteerd wordt van hun onkunde.
Kweek daarbij een persoonlijkheid aan met o.a. volgende eigenschappen: nieuwsgierigheid, open staan om te leren / dingen te proberen, er tegen kunnen als ze ergens in falen, discipline hebben, respect hebben voor eender welk soort arbeid hoe vuil of vervelend dan ook, uit hun comfortzone durven stappen, ....
Als je dat allemaal goed lukt zijn ze toch zeer goed gewapend om op hun eigen benen te kunnen staan.
CanadeseITer
Member
Empathie.
Proberen te begrijpen waar het verschil tussen theorie en praktijk vandaan komt.
Niet sporten. Zo'n weggesmeten energie. Activiteiten hebben die er voor zorgen dat je dat niet meer nodig hebt.
Proberen te begrijpen waar het verschil tussen theorie en praktijk vandaan komt.
Niet sporten. Zo'n weggesmeten energie. Activiteiten hebben die er voor zorgen dat je dat niet meer nodig hebt.
Nee hoor, ik deed vooral sarcastisch over wat je wél deedMaar in het papa topic deed je nochtans sarcastisch over het feit dat het probleem (eten maken, basic verzorging) opgelost was via hulp of betaling...
Het doet mij denken aan mannen die zeggen dat het huishouden héél gelijk verdeeld is want zij doen de tuin en het afval en ALLE (!!) klusjes terwijl de vrouw schoonmaakt, kookt en de was doet, wat natuurlijk in de de dagelijkse gang der zaken oneindig veel meer is. Het ging mij dus niet zozeer over hoe jij die dingen gedaan krijgt, maar wel de verdeling tussen jou & je vrouw.Ik besteed trouwens ook heel veel uit hoor, boodschappen (delivery) en koken (diepvriesmaaltijden). Ik ben net één van de weinige die snapt welke gezonde en lekkere diepvriesmaaltijden je bedoelt, haha.
Gezond verstand, zelfstandigheid en flexibiliteit. En vooral dat laatste is van belang. Je noden als mens veranderen constant, maar je capaciteit is niet steeds hetzelfde of voldoende. Soms wil/moet je groter gaan wonen maar heb je niet veel reservecenten. Dan moet je bereid zijn om zelf veel te gaan klussen en bijleren. Misschien heb je ambitie om iets anders te gaan doen van werk. Meer of minder met je handen gaan werken. Een hogere positie zoeken. Daar moet je ook weer bepaalde skills voor bijleren. Dat kost ook weer tijd en moeite en hangt ook wat samen met zelfstandigheid. Niet steeds voor alles van anderen te moeten afhangen.
Leren uit je fouten is ook wel belangrijk. En soms moet je ook aanvaarden dat iets niet kan of niet hoeft.
Een van mijn belangrijkste dingen is volgens mij dat ik ook heel goed weet wat ik kan verwachten van andere mensen. Dus zelden stelt iemand teleur. Ik weet niet meer wanneer iemand mij heeft teleurgesteld. En dat gaat ook een beetje samen met anderen aanvaarden zoals ze zijn, wat ook niet betekent dat je over je heen laat lopen natuurlijk.
Relaties opbouwen met anderen is ook van belang. Je leert veel van mensen en die kunnen je leven in alle facetten soms veel gemakkelijker maken. Emotionele steun, hulp in moeilijke tijden, het gevoel van een opvangnet te hebben en soms is het zo simpel als wat hulp bij het schilderen of mensen die steeds graag naar je toe komen op een zonnige avond.
Het nieuws lezen, wereldvreemdheid afwenden.
Zelden en liefst nooit naar opzij kijken om te vergelijken om vervolgens daarop het eigen geluk te schalen. Ik ben oprecht blij voor mijn vrienden en familie wanneer zij succes en geluk genieten. En verder gaat dat niet voor mij. Maar ik zie veel mensen die dan naar zichzelf kijken en afvragen waarom zij niet die mooie vakantie/auto/whatever hebben. Daar heb je niets aan, enkel als je redenering is : "spul/ervaring x/y/z lijkt mij enorm fijn en ik wil dat, hoe kan ik dat bekomen?"
Dat alles gecombineerd met wat zelfspot en relativeringsvermogen, want best neemt niemand zichzelf te serieus.
Sport is optioneel algemeen, maar ik zou nooit zonder kunnen.
Algemeen kan je het een beetje omschrijven als een plantrekker worden die zelden of nooit iemand stoort maar toch graag gezien is zonder zichzelf te moeten verloochenen.
Leren uit je fouten is ook wel belangrijk. En soms moet je ook aanvaarden dat iets niet kan of niet hoeft.
Een van mijn belangrijkste dingen is volgens mij dat ik ook heel goed weet wat ik kan verwachten van andere mensen. Dus zelden stelt iemand teleur. Ik weet niet meer wanneer iemand mij heeft teleurgesteld. En dat gaat ook een beetje samen met anderen aanvaarden zoals ze zijn, wat ook niet betekent dat je over je heen laat lopen natuurlijk.
Relaties opbouwen met anderen is ook van belang. Je leert veel van mensen en die kunnen je leven in alle facetten soms veel gemakkelijker maken. Emotionele steun, hulp in moeilijke tijden, het gevoel van een opvangnet te hebben en soms is het zo simpel als wat hulp bij het schilderen of mensen die steeds graag naar je toe komen op een zonnige avond.
Het nieuws lezen, wereldvreemdheid afwenden.
Zelden en liefst nooit naar opzij kijken om te vergelijken om vervolgens daarop het eigen geluk te schalen. Ik ben oprecht blij voor mijn vrienden en familie wanneer zij succes en geluk genieten. En verder gaat dat niet voor mij. Maar ik zie veel mensen die dan naar zichzelf kijken en afvragen waarom zij niet die mooie vakantie/auto/whatever hebben. Daar heb je niets aan, enkel als je redenering is : "spul/ervaring x/y/z lijkt mij enorm fijn en ik wil dat, hoe kan ik dat bekomen?"
Dat alles gecombineerd met wat zelfspot en relativeringsvermogen, want best neemt niemand zichzelf te serieus.
Sport is optioneel algemeen, maar ik zou nooit zonder kunnen.
Algemeen kan je het een beetje omschrijven als een plantrekker worden die zelden of nooit iemand stoort maar toch graag gezien is zonder zichzelf te moeten verloochenen.
Avondland
Well-known member
Niemand heeft zich te moeien met de manier waarop jullie die taakverdeling aanpakken. Als jouw vrouw daar tevreden mee is, dan is dat oké. Hier twee full-timers en we pakken het anders aan. En dat werkt ook.Maar ik werk voltijds, vrouw halftijds.
Telt dat dan niet mee in een taakverdeling?
Mr.Anderson
Well-known member
Communicatievermogen.
Veel valt in het niets als je het niet op een deftige manier kan overbrengen.
Veel valt in het niets als je het niet op een deftige manier kan overbrengen.
Agony
Well-known member
Hoe bedoel je?
Dat je nog zoveel kan bereiken maar als niemand er iets van weet brengt dat meestal niet veel op
Agony
Well-known member
Het was eigenlijk een flauwe mop. Excuus