Dit vooral denk ik, dorpen waren een microcosmos waar veel mensen leefden én werkten. Onze grootouders konden aan het dialect vaak horen dat iemand van een dorp verder kwam (en vaak was er dan meteen een soort wantrouwen). Ook gewoon de professionalisering van zaken en de verandering van gewoontes. Als ik mijn bejaarde buurman (77 jaar) hoor waren hier vroeger aan het station 12 café's. Dat is een station van twee keer niets van een gemeente die vandaag de dag 17000 inwoners heeft.
Maar men ging vroeger na zijn werk recht één van die café's in, enkele pinten pakken. En vaak waren dat dan gewoon families die een toog hadden en bij de lokale brouwer bier kochten. Als je die mens zijn verhalen hoort (werkte bij de post in Brussel) was dat ook 's morgen opgaan, en dan blijven omdat er in de namiddag nog eens post werd bedeeld. Daartussen? Op café uiteraard.
Dat is vandaag gewoon allemaal niet meer mogelijk, idem voor die café's. Zo'n zaken zijn gewoon niet meer winstgevend, en mensen hebben meer opties dan het café om de hoek. Ook weten mensen ondertussen dat elke week een bak opdrinken nu niet echt gezond is.
Ik heb jongere vrienden die (voor corona dan) elke week uitgaan en keiveel feestjes en fuiven doen? Ook raves etc? Ik ben er zelf nog nooit geweest, maar Kompass Klub is bvb een naam die ik vaak hoor? Of Ampere?
