Ik denk er ook zo over. We wonen ook in Gent momenteel (çava buurt nog wel, maar toch ook op zoek naar wat meer rust, parkeerplek voor de deur, ...) en als we verhuizen zou ik ook naar het andere uiterste willen. Alles tussenin lijkt mij dan het slechtste van twee werelden.
Jammer genoeg vindt mijn vrouw té afgelegen wonen niet leuk. Ze vreest een gebrek aan community-gevoel, ze vreest dat de kinderen geïsoleerd zouden geraken omdat ze niet spontaan kunnen gaan spelen en ze vreest ook dat ze zich niet veilig zou voelen op sommige momenten door de afgelegenheid. Bijvoorbeeld op een gure winternacht terwijl ik dan op weekend zou zijn met de vrienden ofzo. Het gevoel helemaal alleen te zijn, en zelfs al zou ze keihard roepen, er haar niemand zou horen. Ofzo.
Nu snap ik wel dat dat voor een vrouw meer meespeelt dan voor een man, maar het blijven voor mij toch vooral onrealistische horror-scenario's waar je geen rationele keuze moet op baseren. Maar ach, woonplaatskeuze is dan ook niet rationeel, naar het schijnt.
