Voor- en nadelen van wonen op de boerenbuiten

Wij zitten ook met dat soort dilemma's.

Zelf ben ik vrij afgelegen opgegroeid. Als kind heb ik dat altijd als een groot voordeel ervaren. Ruimte, vrijheid, kampen bouwen, met machines werken, ... Heerlijk! En ok, om te gaan spelen bij een vriendje moest dat met de auto en moest dat dus ingepland worden. Maar bon, ook als je niet-afgelegen woont maar je moet een druk kruispunt over of een andere gevaarlijke baan passeren, dan zouden nog altijd veel ouders hun kinderen met de auto brengen zolang ze <12 jaar ofzo. Denk ik dan. Niet?

Ik merkte wel een omschakeling van zodra ik in mijn puberteit kwam. Toen begon ik echt het FOMO-gevoel te krijgen: wat zit ik hier zo afgelegen te doen? Ik wil naar de stad. Ik wil bij mijn vriend(inn)en zijn. Ik wil die vrijheid om spontane ontmoetingen te hebben. Enzovoort. Dus dat was telkens wel een strijd met mijn ouders. Was ik daar dan doodongelukkig? Neen, dat nu ook niet. Ik kon nog steeds wel genieten van de rust en de natuur, maar de balans sloeg wel over naar stad.
Toen ik op kot ging was dat dan ook een fantastische ervaring. Sindsdien ben ik altijd in de stad blijven wonen.

Maar sinds we de kinderen hebben verlang ik toch precies weer naar de rust en stilte van vroeger. De parkeerplaats voor de deur. De absolute zekerheid dat wanneer je WIL slapen, je ook KAN slapen, zonder op random uren gewekt te worden door buren, lawaai op straat, een johny-bak die passeert, enzovoort.
Alleen vraag ik mij nu af of dat dan geen egoïstische keuze is en hoe onze kinderen daar zouden aarden.
 
Laatst bewerkt:
DogFacedGod zei:
Die is ook maar raar.
Vlaanderen is geen natuurgebied. Middle of nowhere is landbouwindustrie in Vlaanderen.
Industrie heeft lichten. Dat zijn gigantische felle lampen dat ze aanzetten als ze 's nachts op het veld rijden :p.
Klik om te vergroten...
Vergeet de roze/paarse gloed niet van serres waar ze met lampen werken. Elk jaar komt er zo wel één of meerdere artikels boven van mensen die niet weten vanwaar het komt of denken dat het noorderlicht is :P

Eerste pagina van google dekt al 2017-2024 ^^
www.hln.be

Mysterie in Antwerpen: waar komt die paarse lucht vandaan?

Heel wat buurtbewoners in Boechout, Mortsel of Wommelgem vroegen zich vanochtend op Twitter af wat die paarse lucht betekende. Nee, het was geen uniek natuurfenomeen of een lichtshow. Het bijzondere licht kwam van een serre in Vremde, dat meldt VTM Nieuws vandaag.
www.hln.be www.hln.be
www.rtv.be

Paarse gloed kleurt lucht boven Hoogstraten | RTV

De hemel boven Hoogstraten kleurde gisterenavond paars. Sommigen hoopten misschien dat het Noorderlicht in onze regio te zien was, maar dat was niet het geval. De verklaring was veel simpeler.
www.rtv.be www.rtv.be
www.vrt.be

Deinze en omgeving in de ban van roze gloed aan de hemel

Sociale media en automobilisten op de E17 vragen zich af waar de roze gloed in de lucht vandaan komt. Het is van een tomatenkwekerij.
www.vrt.be www.vrt.be

Inloggen

kw.be kw.be

Inloggen

kw.be kw.be
 
mac-bc zei:
Maar sinds we de kinderen hebben verlang ik toch precies weer naar de rust en stilte van vroeger. De parkeerplaats voor de deur. De absolute zekerheid dat wanneer je WIL slapen, je ook KAN slapen, zonder op random uren gewekt te worden door buren, lawaai op straat, een johny-bak die passeert, enzovoort.
Alleen vraag ik mij nu af of dat dan geen egoïstische keuze is en hoe onze kinderen daar zouden aarden.
Klik om te vergroten...
De enige mogelijkheden zijn toch niet stad of zo afgelegen dat je geen "spontane ontmoetingen" kan hebben?

Ik bedoel, we spreken over Vlaanderen hé, het merendeel is gewoon een grote bebouwde kom. Al die zaken die je hierboven opsomt kan ik hier gewoon doen, maar in dezelfde gemeente van 17500 inwoners heb je wel 5 lagere scholen en 3 middelbare scholen, terwijl het treinstation naast mijn deur is en ik van daar op 20 minuten in Brussel-Centraal sta. Als mijn dochter opgroeit kan ze hier dus met de fiets of te voet heel de gemeente rondcrossen om met mensen af te spreken.

Origineel ben ik van een andere gemeente, die net iets groter is, maar waar enkel wat lagere scholen zijn en het voor de rest vooral een "slaapdorp" is voor mensen die elders leven. Dat geeft een heel andere dynamiek voor tieners vind ik, al kan je dan nog mensen leren kennen via jeugdbewegingen en dergelijke, waar ik gewoon geen fan van was. Zelfs dan kon ik als tiener wel gewoon met de bus van mijn woonplaats naar de plaats waar al mijn vrienden zowat woonden.
 
Ik heb wel vaker de indruk dat de term "boerenbuiten" zeer uiteenlopend zijn.

Kennissen die in stad wonen zeggen ook dat ik op de boerenbuiten, of uitspraken als "het einde van de wereld" woon. Maar als ik ze dan bezig hoor dan rijmt dat toch niet met waar ik woon. Ik denk dat ze nogal zwart/wit denken.

Ik woon aan de buitenkant van een dorp, onze achtertuin grenst aan agrarisch gebied. Rondom het dorp is dus volledig agrarisch gebied, als je naar het volgend dorp wilt, ga je erdoor moeten rijden.

Voor ons is dit een mooie mix. We wonen rustig, niet midden in een verkaveling, maar toch alles dichtbij.

In onze vrije tijd kunnen wij hier ook veel met de fiets/voet doen. Winkels, restaurants, terrasjes,.... genoeg.
Je hebt kleuterscholen, lagere scholen, middelbare scholen in het dorp.
Vroeger als kind was woensdagnamiddag "speeltijd" bij elkaar. Je ging met het fietsje naar school en nadien reed je met uw fietsje naar uw kameraad. Voor etenstijd kwamen ze me dan daar weer halen, als ik ouder was dan reed ik zelf met de fiets naar huis.

Qua boeren lijkt me dit ook wel een goede deal. 97% van de tijd wordt er op de velden niks gedaan. Overige 3% zie je eens wat tractors rijden, waar je amper last van hebt. Half april komen ze zaaien en half oktober afdoen. In de zomer wanneer je buiten zit doen ze dus niks. Dan zie je af en toe eens een ree en hazen piepen.

Uiteindelijk is het maar wat je zelf zoekt. Wat voor de één een voordeel is, ligt een ander er totaal niet van wakker. Vice versa.
Ik ken ook mensen die ik niet op de boerenbuiten zie leven, ze hebben nu eenmaal andere "eisen". Niks mis mee.
 
Laatst bewerkt:
DogFacedGod zei:
Die is ook maar raar.
Vlaanderen is geen natuurgebied. Middle of nowhere is landbouwindustrie in Vlaanderen.
Industrie heeft lichten. Dat zijn gigantische felle lampen dat ze aanzetten als ze 's nachts op het veld rijden :p.


Je bent compleet verblind als autobestuurder als er juist zo'n tractor bezig is op zijn veld. En die hangen buiten aan hun loods ook van die giga ledspots :p.
Als ze de straatverlichting eens uitzetten in Gent is het donkerder dan in de Westhoek :p.
Klik om te vergroten...
Mijn ervaring vind ik dat toch geen vreemde uitspraak. :)

Die tractoren zetten die lichten enkel op in midden van de nacht op als ze het veld aan het bewerken zijn. Dat gebeurt echt niet veel. Ik kan me maar 1 nacht herinneren dat ze dan eens gedaan hebben bij ons op 2 jaar tijd. Dat kwam door de zware regenvallen dat ze weinig tijd hadden om het veld te bewerken.

Qua straatverlichting gaat deze na middernacht uit, enkel de kruispunten blijven verlicht. Hoofdbanen blijven wel verlicht, moet ik nog eens op letten.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb toch dezelfde ervaring als @Bimmer

Ik heb hier de boeren ook nog maar paar keer s nachts zien werken en dat is typisch als er veel regen is geweest rond zaai- of oogstseizoen en er eens een gat van 2d is dat het te doen is om het veld op te gaan voor de volgende serie plensbuien eraan komt.

Als ik hier buiten sta, en ik kijk naar boven zie ik honderdduizend sterren. Als ik bij mijn ouders in de tuin sta, zie ik Orion met wat geluk en dat is dan al meestal zonder de middelste 3 sterren continu duidelijk te zien.

Ik kan hier gewoon op mijn rug in de tuin gaan liggen en met de sterrenapp heel de hemel afspeuren.
 
DogFacedGod zei:
Die is ook maar raar.
Vlaanderen is geen natuurgebied. Middle of nowhere is landbouwindustrie in Vlaanderen.
Industrie heeft lichten. Dat zijn gigantische felle lampen dat ze aanzetten als ze 's nachts op het veld rijden :p.


Je bent compleet verblind als autobestuurder als er juist zo'n tractor bezig is op zijn veld. En die hangen buiten aan hun loods ook van die giga ledspots :p.
Als ze de straatverlichting eens uitzetten in Gent is het donkerder dan in de Westhoek :p.
Klik om te vergroten...


Zo'n tractor met werklichten heeft toch maar een heel lokaal effect?
Maar bijvoorbeeld in de rurale regio rond Zeebrugge heeft de lichtvervuiling echt gigantische proporties aangenomen de laatste jaren. Daar was het vroeger op het platteland echt nog donker. Maar tegenwoordig zie je in een straal van +10 kilometer rond Zeebrugge een fel-witte gloed aan de horizon. Gewoon om een gigantische parkeerplaats te verlichten voor geïmporteerde Chinese brolauto's. Geen idee waarom dat zo verlicht moet zijn als ware het een chirurgietafel van enkele vierkante kilometers groot, misschien voelen die wagens zich onveilig in het donker ofzo?

Hoe dat allemaal zomaar kan vergund worden, geen flauw idee.
 
Sylverscythe zei:
De enige mogelijkheden zijn toch niet stad of zo afgelegen dat je geen "spontane ontmoetingen" kan hebben?

Ik bedoel, we spreken over Vlaanderen hé, het merendeel is gewoon een grote bebouwde kom. Al die zaken die je hierboven opsomt kan ik hier gewoon doen, maar in dezelfde gemeente van 17500 inwoners heb je wel 5 lagere scholen en 3 middelbare scholen, terwijl het treinstation naast mijn deur is en ik van daar op 20 minuten in Brussel-Centraal sta. Als mijn dochter opgroeit kan ze hier dus met de fiets of te voet heel de gemeente rondcrossen om met mensen af te spreken.

Origineel ben ik van een andere gemeente, die net iets groter is, maar waar enkel wat lagere scholen zijn en het voor de rest vooral een "slaapdorp" is voor mensen die elders leven. Dat geeft een heel andere dynamiek voor tieners vind ik, al kan je dan nog mensen leren kennen via jeugdbewegingen en dergelijke, waar ik gewoon geen fan van was. Zelfs dan kon ik als tiener wel gewoon met de bus van mijn woonplaats naar de plaats waar al mijn vrienden zowat woonden.
Klik om te vergroten...
Bimmer zei:
Ik heb wel vaker de indruk dat de term "boerenbuiten" zeer uiteenlopend zijn.

Kennissen die in stad wonen zeggen ook dat ik op de boerenbuiten, of uitspraken als "het einde van de wereld" woon. Maar als ik ze dan bezig hoor dan rijmt dat toch niet met waar ik woon. Ik denk dat ze nogal zwart/wit denken.

Ik woon aan de buitenkant van een dorp, onze achtertuin grenst aan agrarisch gebied. Rondom het dorp is dus volledig agrarisch gebied, als je naar het volgend dorp wilt, ga je erdoor moeten rijden.

Voor ons is dit een mooie mix. We wonen rustig, niet midden in een verkaveling, maar toch alles dichtbij.

In onze vrije tijd kunnen wij hier ook veel met de fiets/voet doen. Winkels, restaurants, terrasjes,.... genoeg.
Je hebt kleuterscholen, lagere scholen, middelbare scholen in het dorp.
Vroeger als kind was woensdagnamiddag "speeltijd" bij elkaar. Je ging met het fietsje naar school en nadien reed je met uw fietsje naar uw kameraad. Voor etenstijd kwamen ze me dan daar weer halen, als ik ouder was dan reed ik zelf met de fiets naar huis.

Qua boeren lijkt me dit ook wel een goede deal. 97% van de tijd wordt er op de velden niks gedaan. Overige 3% zie je eens wat tractors rijden, waar je amper last van hebt. Half april komen ze zaaien en half oktober afdoen. In de zomer wanneer je buiten zit doen ze dus niks. Dan zie je af en toe eens een ree en hazen piepen.

Uiteindelijk is het maar wat je zelf zoekt. Wat voor de één een voordeel is, ligt een ander er totaal niet van wakker. Vice versa.
Ik ken ook mensen die ik niet op de boerenbuiten zie leven, ze hebben nu eenmaal andere "eisen". Niks mis mee.
Klik om te vergroten...

"Den boerenbuiten" is inderdaad een heel relatief begrip hé.
  • Op macro-schaal afgelegen? Dan kun je in het centrum van een dorp wonen, maar het dorp zelf ligt dan veraf van een grootstad.
  • Op micro-schaal afgelegen? Dan kun je heel afgelegen wonen in de nabije omgeving, terwijl het dichtstbijzijnde huis al de stadsrand is.
  • Of beiden natuurlijk.

Zelf woonde ik vooral op micro-schaal heel afgelegen. Aan het einde van een doodlopende straat van een kilometer lang. Dichtste huis op meer dan een halve kilometer, die op zijn beurt even afgelegen ligt. Dus je begrijpt dat dit ver genoeg was om geen spontane contacten te hebben. Je kon niet zomaar toevallig passeren bij ons. ;)

Op macro-schaal viel het nogal mee en kun je een stuk slechter af zijn in de Westhoek of de Kempen denk ik:
Het dichtstbijzijnde dorp was dan op 4,5 km met de typische slager, bakker, bloemenwinkel, lagere school, voetbal, ...
De dichtstbijzijnde stad met grootschalige sportinfrastructuur, middelbare scholen, alle mogelijke supermarkten, alle mogelijke klerenwinkels, ... op 7 km.
De dichtstbijzijnde "grootstad" (naar Belgische normen bedoel ik dan) op 17 km.
 
24 jaar in Boechout gewoond in een klassieke woonwijk, 5 jaar in centrum-Antwerpen en nu al bijna 6 jaar in een "villawijk" in Mol.

Eerste was redelijk verstedelijkt, maar met wat landelijke gebieden in de buurt. Om naar mijn grootouders te gaan met de fiets was dat langs de weiden en velden, wat wel plezant was. Alles vrij dicht bij: Antwerpen een kwartiertje, Lier vlakbij en een levendig dorpscentrum. Antwerpen-centrum vond ik de max en ik heb daar heel graag gewoond. Bruisende stad met een boeiende geschiedenis, dat is als historicus altijd wel een pluspunt. In Mol dan weer in een villawijk met een bos aan de overkant van de straat. Geweldig om een gezin in groot te brengen, want de huizen zijn hier betaalbaar tegenover Antwerpen en je hebt hier véél mooie natuur met veel bossen en meren. Als ik een dag vrij heb vertoef ik daar graag en zo'n mooi stuk natuur mogen aanschouwen zonder al te veel moeite te doen om er heen te geraken voelt aan als een privilege.

Nadeel is dat ik hier niet ben opgegroeid, dat maakt het moeilijk om me hier te integreren. Mijn jeugdconnectie met Mol is een daguitstap met de school naar Pennezakkenrock. Via mijn dochter leer ik wel de "inboorlingen" kennen. Wat ik fijn vind, want ik wil mijn sociaal netwerk graag uitbreiden. Dat is toch niet zo evident. Vanaf een bepaalde leeftijd sluiten mensen dat nogal snel af. Mijn vriendschappen zijn grotendeels verwaterd en ik hou er nog een handvol over. Op zich is dat geen drama, maar ik mis wel een vriendengroep. Als ik dan collega's hoor vertellen dat ze met "de vrienden" op weekend zijn geweest benijd ik dat wel.

"Nadeel" van een landelijke gemeente is dat je te pas en te onpas achter een traktor hangt. Ik kan nog niet echt de analyse maken of ze hier de typische "dorpsmentaliteit" hebben. Je ziet op de "Ge zijt van ..."-groep wel eens wat nijd tussen de verschillende gehuchten, maar Vlamingen zijn in het algemeen wel van het principe "doe maar normaal, da's al zot genoeg".
 
DogFacedGod zei:
Die is ook maar raar.
Vlaanderen is geen natuurgebied. Middle of nowhere is landbouwindustrie in Vlaanderen.
Industrie heeft lichten. Dat zijn gigantische felle lampen dat ze aanzetten als ze 's nachts op het veld rijden :p.


Je bent compleet verblind als autobestuurder als er juist zo'n tractor bezig is op zijn veld. En die hangen buiten aan hun loods ook van die giga ledspots :p.
Als ze de straatverlichting eens uitzetten in Gent is het donkerder dan in de Westhoek :p.
Klik om te vergroten...
En toch kan ik bij mij op een mooie zomeravond, als de straatlampen doorheen de week gedoofd zijn, de band van de melkweg zien aan de nachtelijke hemel. Dus dat valt toch goed mee precies.
 
Avondland zei:
Nadeel is dat ik hier niet ben opgegroeid, dat maakt het moeilijk om me hier te integreren. Mijn jeugdconnectie met Mol is een daguitstap met de school naar Pennezakkenrock. Via mijn dochter leer ik wel de "inboorlingen" kennen. Wat ik fijn vind, want ik wil mijn sociaal netwerk graag uitbreiden. Dat is toch niet zo evident. Vanaf een bepaalde leeftijd sluiten mensen dat nogal snel af. Mijn vriendschappen zijn grotendeels verwaterd en ik hou er nog een handvol over. Op zich is dat geen drama, maar ik mis wel een vriendengroep. Als ik dan collega's hoor vertellen dat ze met "de vrienden" op weekend zijn geweest benijd ik dat wel.
Klik om te vergroten...

Ook een groot nadeel hier. Mijn vriendengroep woont in West-Vlaanderen en Gent. We komen nog goed overeen en zien elkaar nog paar keer per jaar - we gaan ook nog samen op weekend met de boys zonder kiddos/vrouwen. We gaan ook samen op reis in zomer en/of winter, met kiddos/vrouwen erbij. Niet allemaal samen, maar proberen toch ofwel met paar gezinnen samen te gaan of elkaar op te zoeken als we in de buurt zijn.

Ik woon hier nu al 10y en ik kan de vrienden (en dat is dan al een groot woord) op 1 hand tellen. Is ook grotendeels via de vriendinnen van mijn madam, van wie er maar 1 of 2 (afhankelijk van het seizoen) een vent hebben. Ik kom goed overeen met de familie (neven en nichten en zo; maar die zijn allemaal minstens 10y jonger dan mijn madam die op haar beurt 3y jonger is) van de madam en met de vriendinnen van de madam. Maar om nu 1 op 1 iets te gaan doen met de vriendinnen van mijn madam, dat is wat awkward. En die jonkies, no thanks.

En de kiddos gaan wel naar lokale dingen en hebben daar wel vriendjes. Maar op de events is het is nogal rap 'haha, West-Vlaming' mopjes en dan doen ze zo wat verder onderling. OK dan. Zeker de locals in de dorpen, dat is echt erg.

Dat is zoals bij mijn madam en vriendinnen. Die kennen elkaar allemaal al van in de kleuterklas, al 30-35y. Dat is al 30-35y dezelfde kliek van 6-7 mensen. Die hebben samen in klas gezeten, samen in de chiro, samen op kamp, samen op reis. Die weten iedereen zijn kotstverhalen, liefdesverhalen, alle miserie dat ze hebben meegemaakt. En die wonen nog allemaal op een zakdoek. Die zien elkaar om de zoveel weken allemaal nog samen. Die gaan samen op weekend, meedere keren per jaar, etc. Dat zijn soms discussies als volgt. "Check die gast, dat is precies de broer van", "jaaaaa", "weet je nog", "ja, kamp in huppeldepup", "hahahaha" *collectief sterven van het lachen*. En dan zitten de 2 venten (ik en lief van een van de vrouwen) daar van 'meh, pintje hebben?' Totally.no.clue waarover het gaat en dan de obligate 'te moeilijk om uit te leggen'. Daar raak je gewoon niet bij als outsider en die hebben gewoon ook geen zin in extra/nieuwe mensen in het groepje. En al de moeders van die 7 zijn uiteraard ook allemaal vriendinnen die op hun 65-70 ook nog op dezelfde zakdoek wonen en samen op reis gaan etc. De schaduw van de kerktoren, weet je wel.

Ik kom wel nog goed overeen met collega's en groepen ex-collega's. Op zijn minst heb je daar al raakvlakken qua intellectueel niveau, interesses, opleiding, meestal more or less leeftijd. Spreek zo met 3 groepen nog wel paar keer per jaar af. Maar dat zijn daguitstappen aangezien niemand hier in de buurt woont bijna.
 
cege zei:
Ook een groot nadeel hier. Mijn vriendengroep woont in West-Vlaanderen en Gent. We komen nog goed overeen en zien elkaar nog paar keer per jaar - we gaan ook nog samen op weekend met de boys zonder kiddos/vrouwen. We gaan ook samen op reis in zomer en/of winter, met kiddos/vrouwen erbij. Niet allemaal samen, maar proberen toch ofwel met paar gezinnen samen te gaan of elkaar op te zoeken als we in de buurt zijn.

Ik woon hier nu al 10y en ik kan de vrienden (en dat is dan al een groot woord) op 1 hand tellen. Is ook grotendeels via de vriendinnen van mijn madam, van wie er maar 1 of 2 (afhankelijk van het seizoen) een vent hebben. Ik kom goed overeen met de familie (neven en nichten en zo; maar die zijn allemaal minstens 10y jonger dan mijn madam die op haar beurt 3y jonger is) van de madam en met de vriendinnen van de madam. Maar om nu 1 op 1 iets te gaan doen met de vriendinnen van mijn madam, dat is wat awkward. En die jonkies, no thanks.

En de kiddos gaan wel naar lokale dingen en hebben daar wel vriendjes. Maar op de events is het is nogal rap 'haha, West-Vlaming' mopjes en dan doen ze zo wat verder onderling. OK dan. Zeker de locals in de dorpen, dat is echt erg.

Dat is zoals bij mijn madam en vriendinnen. Die kennen elkaar allemaal al van in de kleuterklas, al 30-35y. Dat is al 30-35y dezelfde kliek van 6-7 mensen. Die hebben samen in klas gezeten, samen in de chiro, samen op kamp, samen op reis. Die weten iedereen zijn kotstverhalen, liefdesverhalen, alle miserie dat ze hebben meegemaakt. En die wonen nog allemaal op een zakdoek. Die zien elkaar om de zoveel weken allemaal nog samen. Die gaan samen op weekend, meedere keren per jaar, etc. Dat zijn soms discussies als volgt. "Check die gast, dat is precies de broer van", "jaaaaa", "weet je nog", "ja, kamp in huppeldepup", "hahahaha" *collectief sterven van het lachen*. En dan zitten de 2 venten (ik en lief van een van de vrouwen) daar van 'meh, pintje hebben?' Totally.no.clue waarover het gaat en dan de obligate 'te moeilijk om uit te leggen'. Daar raak je gewoon niet bij als outsider en die hebben gewoon ook geen zin in extra/nieuwe mensen in het groepje. En al de moeders van die 7 zijn uiteraard ook allemaal vriendinnen die op hun 65-70 ook nog op dezelfde zakdoek wonen en samen op reis gaan etc. De schaduw van de kerktoren, weet je wel.

Ik kom wel nog goed overeen met collega's en groepen ex-collega's. Op zijn minst heb je daar al raakvlakken qua intellectueel niveau, interesses, opleiding, meestal more or less leeftijd. Spreek zo met 3 groepen nog wel paar keer per jaar af. Maar dat zijn daguitstappen aangezien niemand hier in de buurt woont bijna.
Klik om te vergroten...
Een collega van mij heeft twee zonen en als ze die vriendengroep beschrijft is dat: vaste kliek, geen outsiders en weinig kans dat dit ooit nog gaat veranderen. Misschien dat dit in een stedelijke omgeving wat anders is omdat je meer op jezelf bent aangewezen. Dat mensen in een dorp eerder geneigd zijn om daar hun hele leven te wonen terwijl een stad eerder een komen en gaan is.
 
cege zei:
Dat is zoals bij mijn madam en vriendinnen. Die kennen elkaar allemaal al van in de kleuterklas, al 30-35y. Dat is al 30-35y dezelfde kliek van 6-7 mensen. Die hebben samen in klas gezeten, samen in de chiro, samen op kamp, samen op reis. Die weten iedereen zijn kotstverhalen, liefdesverhalen, alle miserie dat ze hebben meegemaakt. En die wonen nog allemaal op een zakdoek. Die zien elkaar om de zoveel weken allemaal nog samen. Die gaan samen op weekend, meedere keren per jaar, etc. Dat zijn soms discussies als volgt. "Check die gast, dat is precies de broer van", "jaaaaa", "weet je nog", "ja, kamp in huppeldepup", "hahahaha" *collectief sterven van het lachen*. En dan zitten de 2 venten (ik en lief van een van de vrouwen) daar van 'meh, pintje hebben?' Totally.no.clue waarover het gaat en dan de obligate 'te moeilijk om uit te leggen'. Daar raak je gewoon niet bij als outsider en die hebben gewoon ook geen zin in extra/nieuwe mensen in het groepje. En al de moeders van die 7 zijn uiteraard ook allemaal vriendinnen die op hun 65-70 ook nog op dezelfde zakdoek wonen en samen op reis gaan etc. De schaduw van de kerktoren, weet je wel.
Klik om te vergroten...
Voor mij beschrijft dit perfect waarom mensen het moeilijk vinden om vrienden te maken in België/Vlaanderen. Dit gaat dan nog over iemand die ocharme vanuit een andere provincie komt, dat is een halve dag fietsen ofzo. Begin er maar aan als buitenlander.

In landen waar het standaard is om te verhuizen voor de studies of jobs heb je dat toch veel minder.
 
Met kinderen is dat idd niet evident. Wij wonen zelf zo een beetje op de rand van verstedelijkt gebied. Zelf zou ik niet in de stad willen wonen, mijn vrouw heeft dat lang wel echt gewild maar is daar ook van teruggekomen. 10km fietsen en we staan in het centrum van Gent, de andere kant op zitten we in de Zwalm / Vlaamse Ardennen, en steken we de steenweg over zitten we in natuurgebied... We wonen wel in een (zeer rustige) verkaveling, dat was fantastisch toen de kinderen klein waren maar nu zou het voor mij nog wel wat geïsoleerder mogen.

Tante van mij woont in een zeer dunbevolkte regio in Zuid Frankrijk, op een idyllische heuvelrug in een "lieu-dit", en dat is fantastisch. Althans, zolang je bv geen medische zorg nodig hebt, naar de kine moet, etc. Het vergt toch wel wat aanpassingen en op oudere leeftijd wordt dat minder ideaal...
 
Sylverscythe zei:
Voor mij beschrijft dit perfect waarom mensen het moeilijk vinden om vrienden te maken in België/Vlaanderen. Dit gaat dan nog over iemand die ocharme vanuit een andere provincie komt, dat is een halve dag fietsen ofzo. Begin er maar aan als buitenlander.

In landen waar het standaard is om te verhuizen voor de studies of jobs heb je dat toch veel minder.
Klik om te vergroten...

Mijn schoonmoeder kan zich ook soms ongepast zorgen maken om mij. Als mijn madam vb op weekend is met de madammen "En maar ventje, je woont zover van je familie, en je zit daar nu alleen" (2 dagen, ja). "Kom maar hier met de kindjes in het weekend". Alsof ik niet alleen voor de kinderen kan zorgen voor 2 dagen. En alsof ik ga sterven van 2d zonder de madam te zijn.

En dan staan ze hier plots op zaterdag ochtend om 10h toch 'om te helpen'.

Madam is na de geboorte van nummer #3 eens 4 dagen naar Spanje gegaan met haar moeder. Die was al weken op voorhand haar dochter aan het preppen en half schuldgevoel aan het aanpraten omdat ze het dorp zonder vent en kinderen ging verlaten.


Aaaaah, de dorpssfeer. Gaat gij met de grote ijzeren vogel over de grenzen des land vliegenieren ?
 
mac-bc zei:
Zo'n tractor met werklichten heeft toch maar een heel lokaal effect?
Maar bijvoorbeeld in de rurale regio rond Zeebrugge heeft de lichtvervuiling echt gigantische proporties aangenomen de laatste jaren. Daar was het vroeger op het platteland echt nog donker. Maar tegenwoordig zie je in een straal van +10 kilometer rond Zeebrugge een fel-witte gloed aan de horizon. Gewoon om een gigantische parkeerplaats te verlichten voor geïmporteerde Chinese brolauto's. Geen idee waarom dat zo verlicht moet zijn als ware het een chirurgietafel van enkele vierkante kilometers groot, misschien voelen die wagens zich onveilig in het donker ofzo?

Hoe dat allemaal zomaar kan vergund worden, geen flauw idee.
Klik om te vergroten...
Klopt wel moet ik zeggen.
Ik zou zelf zeggen dat ik ook vrij landelijk woon, quasi midden de driehoek Brugge-Maldegem-Knokke-Heist, de achterhaven van Zeebrugge is in vogelvlucht 10km.
Afhankelijk van bewolking valt dat meer/minder op, vooral wanneer de straatlampen in de week uitgaan zie ik die gloed van Zeebrugge goed tot zeer goed.
Op warme zomernachten durf ik wel eens met raam en gordijnen open slapen, dan kan ik perfect rondlopen in mijn kamer zonder licht te maken met enkel die gloed, ik denk dat gerust de helft van die lichten uit kan.

Mijn ouders wonen in de rand van Brugge (op 3-4km van het stadscentrum), nu woon ik een stukje landelijker maar toch heb ik hier in't dorp meer mogelijkheden.
Mijn straat uit en 500m verder sta ik tussen de velden, 500m naar de andere kant zit ik in't centrum van mijn deelgemeente en nog eens 200-300m verder zit ik alweer tussen de velden.
Toch hebben we hier een bakkerij, slagerij, superette (met postpunt), brasserie, frituur, apotheker, lokale brouwerij, ....
Voor mij is dat quasi allemaal op wandelafstand, bij mijn ouders moet je al 10min fietsen om aan een bakker te komen hoewel ik dus landelijker zit.
Het administratief centrum en het containerpark van mijn gemeente liggen quasi achter de hoek (2 straten verder), maar omdat ik in een doodlopende straat woon voelt alles veel rustiger aan.

Ik zit hier eigenlijk perfect, rustig genoeg maar toch alle noodzakelijke dingen bij de hand, op 15-20 min sta je ook in Brugge of Maldegem met de auto.

Enige minpuntje misschien: als je tieners hebt die naar het middelbaar gaan en richting Brugge moeten zullen die toch met de auto gebracht moeten worden. Alternatief moet je een km of 15 fietsen, met de bus doen die er 1u-1,5u over.
Indien je een autosnelweg (E40) nodig hebt moet je ook wel al richting Aalter ofwel via Brugge/Oostkamp gaan.

Ik ben al enkele keren in de streek van Remake geweest rond Watou, Alveringem,... en hoewel dat een mooie streek is krijgt het begrip "landelijk" daar wel een heel ander karakter, in vergelijking daarmee woon ik in een stadscentrum :tongue:
 
Laatst bewerkt:
Sinds 3 jaar woon ik in een dorp in West-Vlaanderen, waarbij zo goed als elke toegangsweg langs agrarisch gebied loopt en dat vind ik geweldig.
Ervoor lang in de kempen gewoond dus ben wel natuur en rust gewoon. Zou ook niet meer zonder kunnen. Wonen in een typische wijk, de zogenaamde kindvriendelijke buurt, zou voor mij de hel zijn.
Achter onze tuin ligt er ook landbouwgrond. Ja dit brengt de typische 'hinder' met zich mee; paar x per jaar bemesting en 's nachts eens een keer geluidsoverlast.
Die nachten zelf vloek ik wel eens maar uiteindelijk is dat ook maar een paar keer per jaar.
Vrienden, tsja. Mijn enige vriend woont op 1u rijden en die zie ik ook maar af en toe. En nu zeker sinds die een hond heeft.
Het is prima zo. Geen kinderen, weinig familie, lekker je ding doen dus en weinig mensen waar je rekening mee moet houden.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb een paar jaar 3u per dag gependeld naar Brussel met de auto, maar nooit echt interesse gehad om dichterbij te gaan wonen i.p.v. onder mijn kerktoren in Limburg. In tegendeel, heb de rust alleen maar meer leren appreciëren. Uiteindelijk wel dichterbij komen werken.

Wat ook wel is, ik zou het niet er voor over hebben om een huis te betalen in een stad. Dat is gewoon absurd duur in vergelijking met waar ik nu zit.

Mijn ouders wonen echt tussen de velden, dat heeft ook zijn charmes maar ook zijn nadelen. Zelf ben ik wel op een aangename verkaveling gaan wonen, vrijstaand, kan te voet naar de school, winkel, ook handig. En binnen de 500 meter zit ik ook in de natuur als ik dat wil. Voor mij momenteel toch een combinatie waar ik zeer tevreden mee ben.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan