Nineshots
Well-known member
Een bepaald gebied in Nederland bedoel je?
Want in mijn ervaring zijn ze daar net niet open over.
Net zoals je Westvlamingen niet zomaar kan vergelijken met Limburgers bijvoorbeeld.
Want in mijn ervaring zijn ze daar net niet open over.
Net zoals je Westvlamingen niet zomaar kan vergelijken met Limburgers bijvoorbeeld.
Wat met mensen die hetzelfde werk doen, maar de ene is elk jaar zijn of haar 3/4 weekjes ziek?
Leg dat maar eens objectief uit.
“Zet het mij op mail”
Wie durft ?
rubenvb
Well-known member
Zo'n dingen zijn allemaal samen te vatten in "performance metrics"?
Persoon X verdient meer omdat die meer werk verzet.
Zo moeilijk is dat nu toch niet uit te leggen?
iamhollywood
Well-known member
Haha good luck
. Jammer genoeg is het als manager vaak zo eenvoudig niet 
. Zoals hier al eerder aangehaald schatten meesten zich altijd hoger in, ondanks de evaluaties die zwart op wit voor hun liggen. Concreet geval dat ik heb meegemaakt. Persoon in team heeft 30 jaar ervaring binnen het bedrijf. Weigert al jaren nieuwe taken aan te leren. Iedereen moet de persoon back-uppen als die persoon afwezig is maar zelf kan die niemand back-uppen want weigert taken van anderen aan te leren. Het bedrijf investeert fors in nieuwe tools en processen omwille van plan van de groep om aantal functies naar goedkopere regio’s te verhuizen. Persoon weigert actief deel te nemen aan trainings om met die nieuwe tools te leren werken, ondanks lang op voorhand opgezette planning die rekening houdt met iedereen zijn/haar beschikbaarheid beslist die persoon die dagen van thuis te werken en niet naar de classroomtraining te komen (reden: dat is mijn vaste thuiswerkdag - er is flexibiliteit genoeg om uw dag vrij te kiezen, was eerder een persoonlijke keuze). Er staat al maanden een vacature in het team open waarvan meermaals wordt aangeboden aan die persoon om taken van die rol gradueel aan te leren en te switchen van functie, wil dat niet doen.
Dan komt de dag dat de functie van die persoon naar het buitenland verhuist, persoon wordt bedankt voor de diensten en kan vertrekken. 1 enal drama dat een bedrijf iemand met 30 jaar dienst durft buiten zetten maar dan iemand die amper 6 maand in dienst is (de vacature die meermaals aangeboden is geweest en inmiddels ingevuld) mag blijven. Persoon wou niet inzien dat omwille van puur eigen mentaliteit zijn/haar functie overbodig geworden was, persoon had niets bijgeleerd, was blijven stilstaan en deed een puur uitvoerende rol die makkelijk te verhuizen viel. Er was enkel oog voor de jaren anciënniteit en niet voor de effectieve performance. En dat is jammer genoeg in meeste evaluatiegesprekken het probleem
.
parabellum
Well-known member
Uiteindelijk betekent transparantie van loon niet dat je geen onderhandelingstalent meer moet hebben. Het is niet omdat iemand X verdient dat jij bij een gesprek gewoon kan zeggen 'ik wil X' en het ook krijgen. Het is gewoon een extra argument als werknemer om te gebruiken in je onderhandelingen, niet meer of niet minder.
Mijn directe collega's weten ongeveer wat ik verdien en omgekeerd (niet dat we elkaar de jaarlijkse update geven tot op de euro exact). Een van mijn collega's heeft die 'kennis' begin dit jaar gebruikt om zijn loon te heronderhandelen. Heeft minder anciënniteit maar de kloof was wel groot, die heeft nu een forse verhoging gekregen maar zit nog steeds een eindje onder mijn loon. Als je met serieuze mensen werkt dan beseffen die dat er altijd verschillen zullen zijn en dan accepteren die dat ook. Als je met jaloerse types werkt of zij die de kantjes er van af lopen heb je toch zever en drama, of er nu transparantie is over lonen of niet.
Mijn directe collega's weten ongeveer wat ik verdien en omgekeerd (niet dat we elkaar de jaarlijkse update geven tot op de euro exact). Een van mijn collega's heeft die 'kennis' begin dit jaar gebruikt om zijn loon te heronderhandelen. Heeft minder anciënniteit maar de kloof was wel groot, die heeft nu een forse verhoging gekregen maar zit nog steeds een eindje onder mijn loon. Als je met serieuze mensen werkt dan beseffen die dat er altijd verschillen zullen zijn en dan accepteren die dat ook. Als je met jaloerse types werkt of zij die de kantjes er van af lopen heb je toch zever en drama, of er nu transparantie is over lonen of niet.
rubenvb
Well-known member
Dat die persoon dat niet snapt is zoals je stelt het probleem van die persoon he.Haha good luck
Concreet geval dat ik heb meegemaakt. Persoon in team heeft 30 jaar ervaring binnen het bedrijf. Weigert al jaren nieuwe taken aan te leren. Iedereen moet de persoon back-uppen als die persoon afwezig is maar zelf kan die niemand back-uppen want weigert taken van anderen aan te leren. Het bedrijf investeert fors in nieuwe tools en processen omwille van plan van de groep om aantal functies naar goedkopere regio’s te verhuizen. Persoon weigert actief deel te nemen aan trainings om met die nieuwe tools te leren werken, ondanks lang op voorhand opgezette planning die rekening houdt met iedereen zijn/haar beschikbaarheid beslist die persoon die dagen van thuis te werken en niet naar de classroomtraining te komen (reden: dat is mijn vaste thuiswerkdag - er is flexibiliteit genoeg om uw dag vrij te kiezen, was eerder een persoonlijke keuze). Er staat al maanden een vacature in het team open waarvan meermaals wordt aangeboden aan die persoon om taken van die rol gradueel aan te leren en te switchen van functie, wil dat niet doen.
Dan komt de dag dat de functie van die persoon naar het buitenland verhuist, persoon wordt bedankt voor de diensten en kan vertrekken. 1 enal drama dat een bedrijf iemand met 30 jaar dienst durft buiten zetten maar dan iemand die amper 6 maand in dienst is (de vacature die meermaals aangeboden is geweest en inmiddels ingevuld) mag blijven. Persoon wou niet inzien dat omwille van puur eigen mentaliteit zijn/haar functie overbodig geworden was, persoon had niets bijgeleerd, was blijven stilstaan en deed een puur uitvoerende rol die makkelijk te verhuizen viel. Er was enkel oog voor de jaren anciënniteit en niet voor de effectieve performance. En dat is jammer genoeg in meeste evaluatiegesprekken het probleem
Als manager heb je het zwart-wit voor je liggen, zoals je zegt, en is er een duidelijke tendens en reden waarom iets gebeurt.
Dat er drama gemaakt wordt, tja. Mensen maken graag drama. Of dat lonen nu publiek zijn of niet. Drama will be made.
Voor goeie performers is zo'n transparantie vaak slecht nieuws denk ik, want betere presteerders echt naar waarde betalen, en niet slechts een paar honderd euro meer dan collega's met eenzelfde anciënniteit geeft altijd drama en soms zullen werkgevers er dan de voorkeur aan geven om 1 goede performer ongelukkig te maken ipv 10 matige performers.
Op mijn vorig werk was er een premie voor diegenen die niet ziek waren tijdens de periode van het boekjaar. 100% voor niet ziek, 50% voor 1x ziek, meer dan 1x ziek 0%.
Op huidig werk mag zo'n systeem niet, want dat is discriminatie naar diegenen die ziek worden, want je kan er niet aan doen dat je ziek wordt.
Ik weet ook niet wat je dan wel kan doen om het toch werkbaar te maken vanuit bedrijfsperspectief. Want met hoe het nu werkt met ziektedagen die je gratis bij de dash krijgt bij je bevriende huisdokter gaat het ook niet.
Muñoz
Well-known member
Dus dan straf je ook maar ineens alle mensen die daadwerkelijk ziek vallen - geheel buiten hun wil om? Niet iedereen die zich "ziek" meldt, doet dat om z'n roes uit te slapen of omdat 'em geen goesting heeft eh.
Een werkgever die met zo'n idee afkomt, daar weet je al op voorhand van dat het een bullebak is waar je liever niet voor wilt werken.
De vraag is ook wel in welke mate je zoiets ziet als straffen. Ik heb ook bepaalde skills niet en de skills die ik heb bevinden zich in domeinen waar er niet zoveel vraag naar is, dingen waar ik niks aan kan doen maar toch vindt iedereen het normaal dat ik minder verdien dan mensen die wel relevantere en hogere skills hebben. Het idee dat als je ziek bent je exact evenveel moet verdienen als iemand die werkt vind ik niet helemaal correct en we passen dat trouwens na de eerste maand ook niet meer toe. Dat verschil zou er eigenlijk wel vanaf het begin al mogen inzitten, dat je niet 100% vergoed wordt voor een ziektedag.
Ik vind die vermindering van het loon zelfs eerlijker en socialer op korte dan op lange termijn. Dat je maar pakweg 70% van je loon krijgt als je een weekje griep hebt gaat je financieel niet ruïneren, dat je als je langdurig ziek wordt voor maanden of jaren aan een stuk maar een deel van je wedde krijgt eventueel wel.
Muñoz
Well-known member
Ja, want het niet willen leren van nieuwe skills is echt hetzelfde als ziek worden. In jouw logica is het 'straffen' van zwangere vrouwen zelfs nog gerechtvaardigder, want die vallen veel langer uit door eigen keuze (i.t.t. de 'echte' zieken).
Maar daar gaat het niet over eh, en uiteraard is het ergens wel logisch dat als je (langdurig) ziek bent je niet even veel meer krijgt als iemand die gewoon blijft doorwerken. In mijn ogen is het systeem voor langdurige zieken nog te gul, maar bon dat is een andere discussie.
Hier gaat het wel over dat de werkgever nog eens een additionele bonus geeft aan mensen die de chance hebben totaal niet ziek te zijn geworden. Is toch wel iets helemaal anders.
Die skills zijn ook geen keuze, hoeveel je verdient hangt vooral af van zaken waar je eigenlijk geen echt vat op hebt, je intelligentie, handigheid, soft skills, etc. De meeste van die zaken liggen voor een groot deel vast. Bij verschillen in verlonen gaat het niet om straffen of belonen van wat we goed of slecht vinden, het gaat om vraag en aanbod, hoe productief je bent en wat je economische meerwaarde is. Waarom moet een IT-er die een maand niet werkt omdat ie ziek is 5000 euro krijgen en ik die niet werk om een andere reden buiten mijn wil met een veel lager bedrag rondkomen, is dat dan ook omdat mijn reden afgestraft moet worden? Waar ligt die scheidingslijn dan tussen wanneer inkomensverschillen oneerlijke straffen zijn en wanneer ze wel verantwoord zijn?
De werkgever geeft ook geen andere optie, iemand minder geven omdat ie niet werkt door ziekte mag niet (de rest meer geven misschien ook niet waarschijnlijk, maar da's wat vager). En uiteindelijk komt dat wat op hetzelfde neer, iedereen die niet ziek is meer geven of degene die wel ziek zijn wat minder.
rubenvb
Well-known member
Het helpt die high performer wel om beter inzicht te krijgen in de vraag of die eens een andere job moet zoeken of niet.
Het is geen regeling om werkgevers ten dienste te zijn in hun wazig zijn over verloning.
Maar de reden dat die high performer ander werk moet gaan zoeken is dat werkgever liever de gemoederen niet al te veel verhitten, en dat gaat bij andere werkgevers ook zo zijn.
De wetenschappelijke literatuur schetst niet zo'n goed beeld van de impact op het loonniveau van al die transparantieregels (op zijn minst ontbreekt het grote bewijs dat het lonen omhoog duwt), het lijkt er zelfs op dat regio's met verplichte transparantie lichtjes minder beginnen verdienen omdat er minder individuele loonsverhogingen worden gegeven.
Laatst bewerkt:
Nineshots
Well-known member
Een werknemer met een probleem kan ook een probleem worden voor de werkgever. Dus zo simpel is het niet.
iamhollywood
Well-known member
Inderdaad, lijkt mij net slechter voor de productiviteit. De ene kan zich misschien redden met paracetamol, de andere kan doodziek zijn na aangestoken te worden. Laat staan zwangeren die amper iets mogen nemen en dus langer uit zijn om te bekomen.
Als iemand ziek is heb ik die liefst vanal zo ver mogelijk van de werkvloer, zorg dan als werkgever eerder voor alternatieven zoals thuiswerk en straf de profiteurs (diegenen die gekend staan voor snipperdagjes) af met bezoekjes van de controle-arts
. Ik heb onlangs de go live van een project mogen afblazen en verplaatsen omdat binnen IT een heel team uit was na gezamenlijke business trip met 1 zieke in de groep.
Het idee van sommigen hier om zwangeren af te straffen vind ik al compleet absurd. Is makkelijk gezegd als man die niet zelf zwanger kan zijn. Een kind krijgen is niet enkel een keuze, het draagt uiteindelijk ook bij tot uw maatschappij en dus de latere zorgverzekering van anderen
.
Het is simplistisch maar dat ligt ook wel voor een groot deel aan de huisartsen natuurlijk. Al is die hun perspectief ook veel meer preventie natuurlijk, en dan kan even thuisblijven voor wat vage klachten als de beste optie gekozen worden.
Zelf werk ik in een sector waar mensen eerder doodziek komen werken dan zich ziek te zetten (universiteit). Momenteel dan ook twee dichte collega's met een burn out. Daar is de eerste taak van de gespecialiseerde hulp dus die mensen laten in te zien dat ze ook eens mogen pauze nemen om het niet erger te laten worden.
Anderzijds werkt mijn vrouw in een WZC, en daar is het aantal mensen die zich plots slecht voelen en na een doktersbezoek twee weken thuis zitten wel opvallend hoog. Dus ik snap het punt wel, maar mensen stimuleren om ziek te komen werken lijkt me op lange termijn ook voor het bedrijf negatief te zijn.