Het is niet omdat artsen geacht worden zich daar aan te houden dat dat een universeel ethisch principe moet zijn. Daarbij: artsen zijn niet degenen die ervoor zorgen dat organen beschikbaar zijn, of dat er geneesmiddelen aangekocht/ontwikkeld worden, of dat operaties terugbetaald worden. Dat zijn zaken die op niveau van de maatschappij worden georganiseerd. Dat iedereen bijdraagt op zijn eigen manier is ook gewoon zever. Een beroepsdopper die zich elke week 3 keer de kop inzuipt of iemand die liever heel de dag rondhangt en overlast verkoopt zonder te werken/studeren, draagt 0,0 bij. We zitten hier niet in de kleuterklas he zeg.
Al deze dingen kosten moeite en opoffering. Uw organen doneren kost niets. Geen pijn, verdriet, … want je bent niet meer in staat die dingen te voelen op dat moment.