Vandaag review ik Ys X: Proud Nordics voor Playstation 5. Ys X: Nordics was al een goeie Ys game, maar ook eentje waarbij je voelde dat Falcom een paar compromissen had gesloten. De duo-combat met Adol en Karja was leuk, de wereld van Obelia Gulf werkte, maar tegelijk had de base versie echt wel wat verbeterpunten. Zoals de zeegevechten en de snelheid van de boot die beiden erbarmelijk traag gingen. Ys X: Proud Nordics is dan ook geen klassieke GOTY-editie met alleen wat DLC erbij. Het is net iets meer dan dat, maar verwacht je ook niet aan iets zoals Persona 5 Royal.
Ys X: Proud Nordics
is een snelle, actiegedreven JRPG waarin je met Adol Christin (ja, opnieuw) en de Viking-achtige Karja Balta door de Obelia Gulf trekt, een archipel vol eilanden, ruïnes en zeemonsters. Het verhaal start wanneer Adol betrokken raakt bij een conflict met de Griegr, mysterieuze ondode wezens die op zee opduiken, en hij door een magische “binding” letterlijk aan Karja geketend wordt. Daardoor draait de combat rond duo-action: je wisselt vlot tussen beide personages, combineert skills, parries en speciale duo-aanvallen, en het tempo ligt veel hoger dan in klassieke turn-based JRPG’s. Tussen de dungeons en bossfights door verken je de zee met je schip, ontdek je eilanden, sidequests en upgrades, waardoor het aanvoelt als een avontuurlijke mix van hack-and-slash actie, lichte exploration en een typisch Falcom-verhaal dat vooral leeft op vaart, charme, animetropes en momentum.
Daarnaast mikken de QoL-aanpassingen vooral op één ding: tempo. Zeilen en scheepsgevechten zijn sneller gemaakt, met minder reistijd. En dat voel je echt, want in de basis versie was die boot gewoon véél te traag. Proud Nordics maakt dat stuk vlotter, waardoor de game minder aanvoelt als verplaatsen om te verplaatsen en meer als avonturen omdat je daar zin in hebt. Het klinkt als een kleine tweak, maar in een game waar je constant op zee zit, is dat het verschil tussen leuk en frustrerend. Tegelijk zit er ook een duidelijke upgrade in presentatie en polish. Het oogt scherper en netter, mede doordat deze versie duidelijk mee ontworpen is met Switch 2 als nieuwe baseline. Alleen merk je nog altijd dat de basis een Switch 1-game blijft: sommige textures en assets zien er echt uit alsof ze twintig jaar geleden op een PS3 ook hadden kunnen passeren, en dat is wel wat jammer.
Een andere toevoeging die ik verrassend tof vind, is dat Proud Nordics je power ceiling verhoogt met nieuwe consumables zoals Elding Fragments, waarmee je skills voorbij hun oude cap kunt pushen. Dat klinkt misschien als een klein detail, maar in de praktijk geeft het je opnieuw een gevoel van progress, zelfs wanneer je eigenlijk al sterk genoeg bent om de main game af te ronden. In de postgame zit er bijvoorbeeld nog een superboss waarvoor je je stats bijna volledig moet maxen om überhaupt kans te maken, en net daar werkt deze toevoeging goed. Proud Nordics geeft je genoeg extra content en uitdagingen om die weg naar een 'maxed-out' karakter veel minder grindy te doen aanvoelen. Tegen dat je alle side content hebt meegepikt, zit je meestal al quasi op het juiste niveau om die boss serieus te proberen.
Inhoudelijk zijn er ook nog een paar werkpuntjes. Het verhaal is oké, maar niet super memorabel: ik was nooit echt zwaar geïnvesteerd en sommige twists zag je van mijlenver aankomen. De side quests zijn wisselend: er zitten leuke tussen, maar een deel voelt eerder aan als padding dan als echt zinvolle content. Sommige zijn mooi in het verhaal verweven, andere zijn gewoon generieke fetch quests die je vooral doet voor de reward. En ook het RPG-luik blijft vrij basic: levelen is functioneel maar niet super interessant. Je doet meer damage, je unlockt af en toe een skill, maar echte build-diversiteit is er weinig. Karja vecht altijd met haar bijl, Adol altijd met zijn zwaard, en buiten wat vuur- en ijs-getinte aanvallen blijft het vooral draaien rond dodgen, parryen en timing in combat. Dat werkt, maar het mist net dat extra laagje customisation dat sommige andere action-RPG’s wél bieden.
Ys X: Proud Nordics
is een snelle, actiegedreven JRPG waarin je met Adol Christin (ja, opnieuw) en de Viking-achtige Karja Balta door de Obelia Gulf trekt, een archipel vol eilanden, ruïnes en zeemonsters. Het verhaal start wanneer Adol betrokken raakt bij een conflict met de Griegr, mysterieuze ondode wezens die op zee opduiken, en hij door een magische “binding” letterlijk aan Karja geketend wordt. Daardoor draait de combat rond duo-action: je wisselt vlot tussen beide personages, combineert skills, parries en speciale duo-aanvallen, en het tempo ligt veel hoger dan in klassieke turn-based JRPG’s. Tussen de dungeons en bossfights door verken je de zee met je schip, ontdek je eilanden, sidequests en upgrades, waardoor het aanvoelt als een avontuurlijke mix van hack-and-slash actie, lichte exploration en een typisch Falcom-verhaal dat vooral leeft op vaart, charme, animetropes en momentum.Minder zeilen, meer vechten
Het opvallendste aan Proud Nordics is dat het niet enkel wat quality of life-verbeteringen zijn, maar ook effectief nieuwe story content toevoegt. Je krijgt een extra verhaal rond Öland Island, met nieuwe personages zoals Canute en Astrid. Dat voelt gelukkig niet als een losse side quest die je ergens uit een menu moet starten, maar eerder als een extra hoofdstuk dat mooi in de game schuift en de wereld wat groter maakt. Reken makkelijk op een goeie vijf uur extra speelplezier, afhankelijk van hoeveel zijcontent je meepakt.Daarnaast mikken de QoL-aanpassingen vooral op één ding: tempo. Zeilen en scheepsgevechten zijn sneller gemaakt, met minder reistijd. En dat voel je echt, want in de basis versie was die boot gewoon véél te traag. Proud Nordics maakt dat stuk vlotter, waardoor de game minder aanvoelt als verplaatsen om te verplaatsen en meer als avonturen omdat je daar zin in hebt. Het klinkt als een kleine tweak, maar in een game waar je constant op zee zit, is dat het verschil tussen leuk en frustrerend. Tegelijk zit er ook een duidelijke upgrade in presentatie en polish. Het oogt scherper en netter, mede doordat deze versie duidelijk mee ontworpen is met Switch 2 als nieuwe baseline. Alleen merk je nog altijd dat de basis een Switch 1-game blijft: sommige textures en assets zien er echt uit alsof ze twintig jaar geleden op een PS3 ook hadden kunnen passeren, en dat is wel wat jammer.
Nieuwe gameplay content in detail
Proud Nordics doet gelukkig meer dan een extra eiland en wat snellere boten. Er is een hele laag nieuwe endgame en challenge content toegevoegd, en dat is precies het soort stuff waar Ys-fans op leven. De belangrijkste is Muspelheim, een time-trial dungeon waar elke seconde telt. Daarnaast zijn er nog extra toevoegingen zoals een Arena met sub-bosses en event battles, en zelfs score-attack varianten zoals Muspelheim en andere challenge-modi. Dit is niet per se content die iedereen gaat uitspelen, maar het is wél content die de game langer laat meegaan voor mensen die graag hun combat perfectioneren. En eerlijk, Ys-combat is zo verslavend dat het zonde zou zijn als er geen “postgame speeltuin” was om nog wat in te blijven hangen.Proud Nordics is vooral één ding: dezelfde game, maar eindelijk met het tempo dat Ys X altijd al nodig had
Een andere toevoeging die ik verrassend tof vind, is dat Proud Nordics je power ceiling verhoogt met nieuwe consumables zoals Elding Fragments, waarmee je skills voorbij hun oude cap kunt pushen. Dat klinkt misschien als een klein detail, maar in de praktijk geeft het je opnieuw een gevoel van progress, zelfs wanneer je eigenlijk al sterk genoeg bent om de main game af te ronden. In de postgame zit er bijvoorbeeld nog een superboss waarvoor je je stats bijna volledig moet maxen om überhaupt kans te maken, en net daar werkt deze toevoeging goed. Proud Nordics geeft je genoeg extra content en uitdagingen om die weg naar een 'maxed-out' karakter veel minder grindy te doen aanvoelen. Tegen dat je alle side content hebt meegepikt, zit je meestal al quasi op het juiste niveau om die boss serieus te proberen.
Proud Nordics voelt als extra content, niet als een heruitvinding
Voor wie de base Ys X al heeft uitgespeeld, is de grote vraag natuurlijk: is dit de moeite om opnieuw te spelen? Dat hangt vooral af van hoeveel je met de originele versie had. Vond je de basis game al top, dan is Proud Nordics vooral een luxe upgrade met extra story content en challenge-modi. Vond je hem goed maar had je irritaties met tempo en flow, dan voelt dit eerder als de versie die je eigenlijk vanaf dag één wou. Voor nieuwkomers is het simpel: koop gewoon deze editie en je krijgt het volledige pakket in één keer. Het enige jammere is dat Falcom dit niet als DLC heeft uitgebracht voor de originele versie. Dit is geen complete makeover zoals Persona 5 Royal, waar de hele game structureel werd aangepakt. Veel van de grafische verbeteringen hadden perfect via een patch gekund, en die extra story content had gerust als DLC kunnen verschijnen. Zelfs met de grafische upgrades blijft het op het einde van de rit een veredelde Switch 1-game. Grafisch stelt het helaas niet veel voor en er is een hele hoop copy-paste werk. Elk eiland en elke dungeon zijn opgebouwd uit dezelfde blokkendoos en dat valt heel hard op. De volle pot opnieuw betalen is het dus zeker niet waard als je de base game al hebt.Inhoudelijk zijn er ook nog een paar werkpuntjes. Het verhaal is oké, maar niet super memorabel: ik was nooit echt zwaar geïnvesteerd en sommige twists zag je van mijlenver aankomen. De side quests zijn wisselend: er zitten leuke tussen, maar een deel voelt eerder aan als padding dan als echt zinvolle content. Sommige zijn mooi in het verhaal verweven, andere zijn gewoon generieke fetch quests die je vooral doet voor de reward. En ook het RPG-luik blijft vrij basic: levelen is functioneel maar niet super interessant. Je doet meer damage, je unlockt af en toe een skill, maar echte build-diversiteit is er weinig. Karja vecht altijd met haar bijl, Adol altijd met zijn zwaard, en buiten wat vuur- en ijs-getinte aanvallen blijft het vooral draaien rond dodgen, parryen en timing in combat. Dat werkt, maar het mist net dat extra laagje customisation dat sommige andere action-RPG’s wél bieden.
Conclusie
Ys X: Proud Nordics is in de eerste plaats de beste versie van Ys X, met een pak betere flow, snellere ship traversal en genoeg extra content om de postgame echt de moeite te maken. Het nieuwe verhaal rond Öland is een leuke bonus en Muspelheim geeft combat-fans eindelijk een speeltuin om in te blijven hangen. Alleen blijft het wel meer een uitgebreide upgrade dan een echte heruitvinding, en als je de base game al hebt, voelt opnieuw de volle pot betalen wat zuur. Voor nieuwkomers is dit de obvious keuze, voor veterans vooral een aanrader zodra er een deftige upgrade deal is aan een schappelijke prijs.
Pro
- Combat blijft verslavend leuk voor een RPG
- Alle veranderingen zijn een echte verbetering
Con
- Nieuwe content is een veredelde DLC
- Grafisch zwak ondanks de grafische verbeteringen
- Te veel copy-paste van assets
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
20 februari 2026
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch 2
- PC
- PlayStation 5
Genre
- Action
- JRPG
Ontwikkelaar
- Nihon Falcom
Uitgever
- NIS America
Website
Partnerlink
Laatst bewerkt door een moderator:
