Wacht eens even, sinds wanneer is John Cena een ‘bad guy’? Kwestie van meteen in de ring te gooien dat ik niet bepaald mee ben met de verhaallijnen, vetes en zeges die de WWE tegenwoordig domineren. Ik snap, als ik heel eerlijk ben, niet eens altijd het uitgangspunt van een game als WWE 2K25. Het presenteert zichzelf als een realistische weergave van de sport, maar... worstelen is nep, toch? De WWE voelt voor mij meer als het soort stuntshow dat je in het betere pretpark kan zien, vol stuntmannen en dunne verhaallijnen, dan als een sport. Dat maakt dat WWE 2K25 een schizofreen beestje is. Eens je echter voorbij het tegenstrijdige uitgangspunt van de game kijkt, ontdek je een spel dat grotendeels de juiste keuzes maakt om de spelers te entertainen. De WWE is ietwat onnozel, maar het werkt omdat het allemaal met pathos en bittere ernst gepresenteerd wordt. Uiteraard volgt de game hetzelfde pad.
De voorbije jaren heeft ontwikkelaar Visual Concepts stevig gesleuteld om de beste versie van de bekende formule af te leveren die mogelijk was. Dat zorgde voor een WWE 2K24 die redelijk unaniem werd geprezen voor de juiste combinatie tussen realisme en funfactor. Dit jaar bouwt de reeks met WWE 2K25
uiteraard vooral verder op dat sterke fundament, maar er zijn ook nieuwigheden. Sommige tweaks zijn subtiel, andere, zoals de herintroductie van intergender wrestling, springen meteen in het oog. Het klinkt als iets vrij kleins, maar de poule van team-ups en matches verhoogt wel gevoelig door deze zet. Het zorgt uiteraard ook voor een verschil in dynamiek, omdat een Alexa Bliss een totaal andere stijl heeft dan een Triple H. Bloed en opzichtige kwetsuren zijn teruggeschroefd in deze intergender matches, kwestie van de psychopaatjes niet al te vrolijk te maken, maar het is dus een toffe toevoeging die voor meer variatie zorgt.
De andere verhaallijn is de MyRISE-mode, waarin je zelf twee extravagante worstelaars creëert (man en vrouw) om het op te nemen tegen de rivalen van de SmackDown- en RAW-shows. Een groot stuk van de aantrekking hier komt uiteraard uit het gegeven hoe cartoonesk de sport kan zijn, en de mode gaat er dan ook voluit in met een lekker ridicuul plot rond een vijandelijke coup en uitgevochten vetes. De verhaallijn zweeft heen en weer tussen je mannelijke en vrouwelijke personage en verandert zelfs op basis van de keuzes die je maakt. Wil je van je mannelijke worstelaar de onverzettelijke held maken en je vrouwelijke een onberekenbaar sujet wiens alliantie al eens kan wankelen? Het is jouw WWE. Het resulteert in een MyRISE die weet te boeien, omdat het allemaal lekker gevarieerd en tongue-in-cheek aanvoelt. Het enige echte euvel is dat de voice acting bij momenten nogal door de mand valt. Sommige worstelaars acteren duidelijk beter in de ring dan achter een microfoon.
Dat paar virtuele schoenen kost je dus een kleine zes euro. Ja, maar Killjoy, je verdient toch geld door gewoon te spelen? In theorie klopt dat helemaal, alleen is de snelheid waarmee je die VC vrijspeelt tergend traag en zit je in een mode die je constant bombardeert met hebbedingetjes zoals alternatieve outfits. Wil je het meeste uit The Island halen? Dan gaat het neerkomen op stevig grinden of de digitale portemonnee opentrekken en er serieus wat geld tegenaan gooien. Ik ben er in elk geval erg snel en erg hard op afgeknapt. Hetzelfde verhaal met MyFACTION, dat in essentie Ultimate Team met Spandex is en ook doordrongen is van het gevoel dat de makers vooral op je geld uit zijn. Het is een kleine domper op de feestvreugde en een bizarre tweespalt voor een game die in de offline-modi zo genereus aanvoelt.
De voorbije jaren heeft ontwikkelaar Visual Concepts stevig gesleuteld om de beste versie van de bekende formule af te leveren die mogelijk was. Dat zorgde voor een WWE 2K24 die redelijk unaniem werd geprezen voor de juiste combinatie tussen realisme en funfactor. Dit jaar bouwt de reeks met WWE 2K25
Authentiek bakkeleien
Het worstelen zelf voelt beter dan ooit tevoren. Dat komt grotendeels omdat er iets authentieks en ... zoete ironie ... vrij realistisch van uitgaat. Dat de presentatie die van een televisie-uitzending van WWE benadert, ligt ondertussen in de lijn der verwachtingen van een 2K-game, maar wat nog het meeste indruk maakt, zijn de vele animaties van de vechtersbazen. De supersterren als Cena, Hogan, The Rock en Bautista zijn uiteraard instant herkenbaar tot in de details, maar ook minder bekende goden als een Dexter Lumis of Shotzi hebben eigenheid. Het roster aan worstelaars is uitgebreid en divers, en stuk voor stuk voelen ze uniek aan in hun bewegingen en gedragingen. Ook het 'vechten' zelf voelt meer dan solide aan. Een welgemikte vuist of schop heeft een zekere gewichtigheid die overtuigend landt, en ook de signature moves en andere halsbrekende toeren komen overtuigend terecht. Het voelt pijnlijk, en dat is van belang om de illusie van de gevechten weer te geven. Ook de manier waarop matches zich ontplooien is belangrijk om het boeltje boeiend te houden. Een gevecht kan constant kantelen omwille van de vernietigende impact die een move kan hebben. Je bent dus zelden echt kansloos, maar tegelijk ook nooit onoverwinnelijk.De theatraliteit gevat
Centraal in de spotlights staat uiteraard weer de showcase, die in documentaire stijl een blik werpt op illustere carrières. Dat de focus een stuk minder op archiefbeelden ligt, voelt initieel wat jammer, maar toch is de Bloodline die hier centraal staat best een boeiende. Je volgt het pad van de Fatu-, Maivia- en Anoa'i-families en speelt markante matches uit hun loopbaan na. Het is een gelikte mode, die vlot gepresenteerd wordt door Hall of Fame manager Paul Heyman. Het is de perfecte binnenkomer voor nieuwkomers, die, terwijl ze voldoen aan de opgelegde criteria, het spel helemaal in de vingers krijgen en tegelijk een goed uitgewerkte verhaallijn te spelen krijgen. De enige misstap hier zijn getimede objectieven, die ervoor kunnen zorgen dat je op het laatste moment naast een vrij te spelen beloning grijpt, tenzij je gefrustreerd een heel segment herspeelt.Wat telt is dat ook WWE 2K25 de theatrale charme binnen en buiten de ring weet te vatten.
De andere verhaallijn is de MyRISE-mode, waarin je zelf twee extravagante worstelaars creëert (man en vrouw) om het op te nemen tegen de rivalen van de SmackDown- en RAW-shows. Een groot stuk van de aantrekking hier komt uiteraard uit het gegeven hoe cartoonesk de sport kan zijn, en de mode gaat er dan ook voluit in met een lekker ridicuul plot rond een vijandelijke coup en uitgevochten vetes. De verhaallijn zweeft heen en weer tussen je mannelijke en vrouwelijke personage en verandert zelfs op basis van de keuzes die je maakt. Wil je van je mannelijke worstelaar de onverzettelijke held maken en je vrouwelijke een onberekenbaar sujet wiens alliantie al eens kan wankelen? Het is jouw WWE. Het resulteert in een MyRISE die weet te boeien, omdat het allemaal lekker gevarieerd en tongue-in-cheek aanvoelt. Het enige echte euvel is dat de voice acting bij momenten nogal door de mand valt. Sommige worstelaars acteren duidelijk beter in de ring dan achter een microfoon.
Gulle hand
Er is uiteraard meer, behoorlijk wat meer zelfs. De MyGM-mode, waarin je met een vriend of tegen de CPU zelf speelt om aan de top van de rating te belanden, heeft meer managers om uit te kiezen die elk hun eigen perks met zich meebrengen, en verschillende matches. Universe is dan weer meer dan ooit een sandbox om je eigen WWE-ervaring op te zetten. Zelf shows opzetten en er promo's voor maken, rivaliteiten in gang steken en bepalen hoe de verhaallijn loopt; in Universe ben je kortom de poppenspeler die het circus aanstuurt. Alleen al bepalen hoe de intro van een worstelaar in beeld gebracht wordt, is al geeky fun. Er is dus echt wel behoorlijk wat content te vinden in WWE2K25, van de uitgebreide spelmodi tot een indrukwekkende schare aan worstelaars en elementen voor de trouwe fans, zoals de gloednieuwe Netflix-arena’s. Het lijkt dan ook alsof je de game niet bepaald kan beschuldigen van enige gierigheid, maar we moeten het uiteraard over de gloednieuwe online mode The Island hebben, nietwaar?Hebberige vingers
Goed, monetisatie dus. Het voelt als een trapladder tegen de smoel, maar je kan je niet van de wrange, metalige smaak in je mond ontdoen zodra je jezelf in The Island gaat verdiepen. Conceptueel is het allemaal erg simpel. Je maakt je worstelaar en bouwt hem of haar verder uit door matches te spelen tegen online tegenstanders of de AI. Tussendoor wandel je wat rond op dat virtuele eiland, waar de wijken genaamd zijn naar elementen van het WWE-universum en waar je diverse shops kan bezoeken. Het begint echter wat te wringen wanneer je de Nike-store spot en ziet dat een blits paar Jordans voor je in babyolie gedrenkte held je ongeveer 18.000 VC gaat kosten.Dat paar virtuele schoenen kost je dus een kleine zes euro. Ja, maar Killjoy, je verdient toch geld door gewoon te spelen? In theorie klopt dat helemaal, alleen is de snelheid waarmee je die VC vrijspeelt tergend traag en zit je in een mode die je constant bombardeert met hebbedingetjes zoals alternatieve outfits. Wil je het meeste uit The Island halen? Dan gaat het neerkomen op stevig grinden of de digitale portemonnee opentrekken en er serieus wat geld tegenaan gooien. Ik ben er in elk geval erg snel en erg hard op afgeknapt. Hetzelfde verhaal met MyFACTION, dat in essentie Ultimate Team met Spandex is en ook doordrongen is van het gevoel dat de makers vooral op je geld uit zijn. Het is een kleine domper op de feestvreugde en een bizarre tweespalt voor een game die in de offline-modi zo genereus aanvoelt.
Conclusie
Vergeet de monetisatie die gepaard gaat met modi als The Island en je ontdekt een overvloedige wrestlinggame die ontzettend speelbaar en ronduit amusant is. Van de sterk uitgewerkte showcase-mode, de lekker cheesy MyRISE tot de diepgaande Universe valt er meer dan genoeg te beleven voor fans van het betere gestoei in de ring om geen moment verleid te worden om extra geld op te hoesten.
Pro
- Een fijne resem aan spelmodi die elk aspect van de sport in de verf zetten
- De presentatie is erg overtuigend
- Intergender worstelen is behoorlijk fun
Con
- De monetisatie van vooral The Island is gretig in haar hebberigheid
- De voice acting is wat wankel met momenten
8
Over
Beschikbaar vanaf
14 maart 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Fighting
- Sport
Ontwikkelaar
- Visual Concepts
Uitgever
- 2K Games
