Review: SpongeBob SquarePants: Titans of the Tide

Sinds Battle for Bikini Bottom: Rehydrated in 2020 de nostalgie van duizenden gamers opnieuw aanwakkerde, probeert ontwikkelaar Purple Lamp die magie vast te houden. Na het hier reeds goedgekeurde The Cosmic Shake staat nu de derde telg klaar: Titans of the Tide. De vraag is niet alleen of het spel leuk is, maar ook of de makers eindelijk durven afstappen van het ondertussen vertrouwde gevoel. Na eventjes vertoefd te hebben in de geestwereld van Bikini Bottom, kan ik zeggen: Titans of the Tide is tof, maar niet vernieuwend.

De Krokante Krab houdt een promotie waarbij krabburgers aan de helft van de prijs worden verkocht. De rij is lang, en zelfs De Vliegende Hollander schuift geduldig mee aan. Als hij bijna aan de beurt is, stormt koning Neptunus binnen en steekt hem voorbij. Uit woede vervloekt De Vliegende Hollander Bikini Bottom. Het stadje verandert in een griezelige geestdimensie. Het is het soort zever dat perfect past bij de serie: genoeg charme om je te laten glimlachen, maar een memorabel verhaal moet je niet verwachten. De humor zit wel goed. De originele stemmencast levert het absurde script af zoals we dat van hen gewend zijn. Je merkt dat Purple Lamp de toon van de serie begrijpt, al zijn de gesprekken in SpongeBob SquarePants: Titans of the Tide nooit hilarisch.

titans-of-the-tide-patrick.jpg

Twee helden voor de prijs van één​

De grootste vernieuwing zit ‘m in de personages waar je mee speelt. Waar eerdere games vooral op SpongeBob focusten en Patrick vaak fungeerde als sidekick, voelen ze nu eindelijk allebei aan als gelijkwaardige helden. Je kan op elk moment wisselen tussen de spons en de zeester, en dat is meer dan een gimmick: puzzels, gevechten en platformstukken vragen regelmatig dat je hun unieke vaardigheden op het juiste moment gebruikt. Het personage dat je niet bestuurt, zweeft als een mini-spook langs jou.

SpongeBob kan zijn gekende karatetrap uitvoeren, en zo ballonnen laten ontploffen en hoger te springen. Patrick kan onder de grond gaan en items naar hem toe trekken met een grapple-kracht. Sommige sprongen vereisen bijvoorbeeld dat je midden in de lucht van personage wisselt om verder te kunnen. Andere momenten vragen juist creatieve inzet van Patricks lompe kracht of SpongeBobs meer precieze bewegingen. Het doet héél soms denken aan een game die in de buurt komt van klassiekers als Ratchet & Clank of Jak & Daxter, maar dan in een heel simpele vorm. Het is leuk om te zien dat Patrick eindelijk meer is dan 'de domme vriend'.

titans-of-the-tide-spongebob-patrick.jpg

Groter, opener en beter doordacht​

Een andere duidelijke stap in de goede richting is het leveldesign. In The Cosmic Shake waren omgevingen kleurrijk maar vrij lineair. Titans of the Tide kiest voor grotere zones met meerdere routes, geheimen en optionele uitdagingen. Het is niet helemaal openwereld, maar het voelt minder als een reeks gangen en meer als een open level waarin je wordt aangemoedigd om te experimenteren. Wie gewoon wil lopen en springen komt vlot door de levels, maar wie gaat zoeken ontdekt verborgen paden, extra platformsecties en verzamelobjecten. Die waren in de vorige games ook aanwezig, maar nu meer talrijk. De moeilijkheid zit daarmee mooi in het midden: kinderen kunnen dit zonder problemen spelen, terwijl ervaren fans wel een (kleine) extra uitdaging vinden in de optionele content.

Toch blijft Titans of the Tide duidelijk trouw aan de gekende formule. De gameplay is leuk maar simpel, de puzzels laten je allesbehalve nadenken, en de focus ligt nog steeds op verzamelen en platformen. Als je in 2020 al dacht “dit prikkelt mijn nostalgie, maar ik wil toch wel iets nieuws zien”, dan zal Titans of the Tide je volgens mij helaas niet volledig kunnen overtuigen. Voor de graphics geldt hetzelfde. Grafisch is het spel kleurrijk en trouw aan de tekenfilmstijl, maar het voelt alsof de engine niet is meegegroeid. Het ziet eruit als een late Switch 1 of vroege PS4-game, niet als een titel die ontworpen is voor de huidige generatie consoles. Het had allemaal iets moderner en spectaculairder kunnen zijn.

Meer van hetzelfde, dus perfect voor de fans.


Wat Titans of the Tide vooral toont, is dat Purple Lamp naar zijn community luistert; dat kom je niet vaak tegen. De kritiek op The Cosmic Shake (te lineair, te weinig variatie) werd duidelijk meegenomen. De game speelt soepeler, de puzzels zijn ietsje creatiever, de personages voelen evenwaardig, en de wereld is gewoon leuker om in rond te lopen. Maar tegelijk werpt een andere gedachte zich op: is het niet tijd voor iets meer ambitie? De formule werkt duidelijk wel, maar blijft tegelijk voorspelbaar. Na drie gelijkaardige games wordt het stilaan tijd om het concept iets verder open te breken.

Conclusie

SpongeBob SquarePants: Titans of the Tide is exact wat je waarschijnlijk verwacht: een vrolijk, herkenbaar, luchtig platformspel dat vooral gebouwd is voor jong en oud. Het is speelser, opener en iets gevarieerder dan zijn voorgangers, en het wisselen tussen personages werkt goed. Wie hoopt op een écht vernieuwend SpongeBob-spel, komt (nog) niet volledig aan zijn trekken. De engine voelt gedateerd aan en de gameplay blijft in grote lijnen dezelfde veilige formule volgen. Titans of the Tide is een uitstekende SpongeBob-game, maar nog geen stap richting die welgekomen vernieuwing.

Pro

  • Leuk voor de fans
  • Stemmenwerk

Con

  • Voelt te vertrouwd
  • Iets te gemakkelijk
7

Over

Beschikbaar vanaf

19 november 2025

Gespeeld op

  1. PlayStation 5

Beschikbaar op

  1. Nintendo Switch 2
  2. PC
  3. PlayStation 5
  4. Xbox Series X|S

Genre

  1. Platformer

Ontwikkelaar

  1. Purple Lamp

Uitgever

  1. THQ Nordic
 
Terug
Bovenaan