Sid Meier's Civilization VII is de nieuwste telg binnen een van de meest iconische franchises in de geschiedenis van turn-based 4x-strategiespellen, sinds het debuut in 1991. Deze zevende editie, ontwikkeld door Firaxis Games en uitgegeven door 2K, is sinds 11 februari 2025 beschikbaar op PlayStation 4 en 5, Xbox One en Series X|S, Nintendo Switch, pc via Steam en Epic Games Store, en zelfs op Mac en Linux.
Natuurlijk draait deze zevende Civilization wederom om het uitbouwen van een beschaving die de meest succesvolle wordt – of dat nu in singleplayer of in de multiplayer is. Sid Meier's Civilization VII
brengt in ieder geval een aantal ingrijpende vernieuwingen ten opzichte van zijn voorganger. In deze review wordt de pc-versie besproken.
Voor elke campagne kun je de moeilijkheidsgraad instellen, evenals het kaarttype, de gamesnelheid en de grootte van de landkaart. Onder de “geavanceerde” instellingen vind je een optie om de lengte van een Age te beheren en de impact van rampen op jouw beschaving af te stellen. Inderdaad, qua mogelijkheden staat de soep best dun. Nieuw is wel de mogelijkheid om leiders en beschavingen los van elkaar te kiezen, waardoor je allerhande gekke maar uiterst flexibele combinaties kunt creëren – denk bijvoorbeeld aan Napoleon als opperleider van de Egyptenaren, of Hatshepsut die haar volk de Grote Muur kan laten optrekken. Daarnaast zijn de kaarten dynamischer uitgewerkt en bevatten deze ontoegankelijk terrein (zoals bergen en rivieren), waardoor ze zowel invloed uitoefenen op de efficiëntie van de verplaatsing van je troepen, als op je strategische aanpak. Op diplomatiek vlak is er nu Influence, welke fungeert als bepalende factor voor het succes van onderhandelingen en sancties. Ook het militaire aspect werd herwerkt, want je leger levelt nu via Commanders die beschikken over skill trees met meerdere promoties.
Verkenning van de buitenwereld is cruciaal om de bovenhand te behouden ten opzichte van de concurrerende beschavingen op de kaart, maar daarnaast dien je ook zo snel en zoveel mogelijk de meest hoogwaardige technologieën te ontwikkelen. In het begin zijn dat vrij basale zaken zoals scouting en het kweken van dieren, maar ook het verzamelen en produceren van voeding. De zoektocht naar consumeerbaar voedsel doet je stad namelijk groeien en betekent dat er telkens nabijgelegen tegels aan je grondgebied worden toegevoegd, waar je toenemende bevolking naartoe kan verhuizen. Daar kunnen zij vervolgens een zogenaamde Improvement creëren. Kort samengevat staat dit voor een rurale structuur om in te wonen en te werken. Dit kan bijvoorbeeld in het begin een boerderij betreffen, maar ook een houtzagerij of een steenkoolmijn. Nieuwe constructies plaats je alleen op tegels die ofwel donkergroen ofwel lichtgroen gekleurd zijn. Gele tegels zijn al bezet door Improvements, waardoor er niet op gebouwd kan worden, en op rode tegels – waar grondstoffen of hindernissen zoals water en bergen aanwezig zijn – is bouwen helemaal uit den boze. Ja, de meeste gameplayaspecten komen heel logisch over, misschien zelfs wat overbekend, want ze weten nergens echt te verrassen.
Om het noodzakelijke sociale beleid voor je beschaving te handhaven, dien je eerst een regering te vormen. Afhankelijk van je keuze voor een klassieke republiek, despotisme of een oligarchie, krijg je iedere paar beurten verschillende voordelen. Daarna dien je een of meerdere Civics te researchen – oftewel studies op te zetten met betrekking tot mystiek, discipline, agogie, enzovoort – allemaal zaken waar je beschaving op termijn van zal profiteren. Daarnaast komen de narratieve keuzes pijlsnel op je af. Persoonlijk vond ik dit een sterk gameplayelement, omdat het niet alleen voor meer immersie zorgt, maar je ook echt een gevoel van impact geeft.
Zoals te verwachten, herbergt de kaart een groot aantal Discoveries. Deze ontdekkingen, die waardevolle grondstoffen en soms unieke bonussen opleveren, dien je zeker zo snel mogelijk nader te laten bekijken door je verkennende eenheden. Ook handig is dat je de voor hen in de wachtrij geplaatste opdrachten netjes kunt annuleren. Bijvoorbeeld, als je je troepen al had aangewezen om gedurende een of meerdere beurten een paar tegels verder een bepaalde locatie te verkennen, maar je halverwege ontdekt dat er in de andere richting een interessante ontdekking ligt, dan kun je gemakkelijk de oude opdrachten annuleren en een nieuwe missie instellen.
De geplande acties voor je specifieke eenheden zijn overigens enkel zichtbaar wanneer je de betreffende eenheid selecteert, wat het micromanagement van wat er binnen je troepen leeft er niet eenvoudiger op maakt. Het zou bijvoorbeeld handig zijn als deze geplande acties zichtbaar werden toegevoegd aan een wachtrij, zoals deze van het Town Center (wat de productie en de research van technologieën betreft). Ofwel hadden deze geïntegreerd kunnen worden op een gelijkaardige manier als deze van het Journal, dat de vastgelegde doelen en objectieven weergeeft. Inderdaad, door verschillende eigenzinnige designkeuzes presenteert Civilization VII zich qua gebruiksgemak toch aanzienlijk zwakker dan de concurrentie.
Zoals al vermeld komen de spelopties tijdens het opzetten van een potje Civilization VII nogal mager voor de dag, en hetzelfde geldt tijdens het spelen zelf. Zo heb je bijvoorbeeld geen mogelijkheid om een eigen knoppenlay-out in te stellen, en een aantal basisfuncties die je standaard aantreft in andere spellen van hetzelfde genre (zoals auto-panning bij het bewegen van de muiscursor naar de schermranden) zijn hier opvallend afwezig. Er blijkt soms ook een probleem met opslaan, aangezien je geregeld ondanks een geslaagde handmatige save toch een stuk van het spel moet opnieuw spelen. Gelukkig draait de game stabiel, en afgezien van het occasionele overdreven koorgezang valt er op de soundtrack evenmin iets aan te merken.
Natuurlijk draait deze zevende Civilization wederom om het uitbouwen van een beschaving die de meest succesvolle wordt – of dat nu in singleplayer of in de multiplayer is. Sid Meier's Civilization VII
Welkome toevoegingen, beperkte mogelijkheden
Gelijkaardig aan andere games binnen het genre, hanteert dit zevende deel een Ages-systeem, waarbij de geschiedenis momenteel wordt onderverdeeld in drie tijdperken: Antiquity Age, Exploration Age en Modern Age. Elk van deze tijdperken bevat zijn eigen beschavingen, leiders en gameplay-elementen, terwijl standaard – tenzij je in de opties het daarvoor bestemde vinkje uitschakelt – een impasse aan het einde van elke fase (die gemakkelijk enkele uren duurt) de overgang naar de volgende Age inluidt. De keuze qua speelbare volkeren en selecteerbare leiders valt eerlijk gezegd wat tegen. In de Antiquity Age kun je bijvoorbeeld kiezen voor de Egyptenaren, de Griekse oudheid, de Romeinen, de Perzen of de Maya's. Tijdens de Exploration Age vormen het Mongoolse Rijk, de Spanjaarden, de Inca’s, de Abbasiden en het Songhai-rijk dan weer enkele van de beschikbare beschavingen. In de Modern Age tenslotte behoren onder meer Amerika, het Franse keizerrijk, Meiji Japan, Pruisen en Rusland tot de speelbare naties.Voor elke campagne kun je de moeilijkheidsgraad instellen, evenals het kaarttype, de gamesnelheid en de grootte van de landkaart. Onder de “geavanceerde” instellingen vind je een optie om de lengte van een Age te beheren en de impact van rampen op jouw beschaving af te stellen. Inderdaad, qua mogelijkheden staat de soep best dun. Nieuw is wel de mogelijkheid om leiders en beschavingen los van elkaar te kiezen, waardoor je allerhande gekke maar uiterst flexibele combinaties kunt creëren – denk bijvoorbeeld aan Napoleon als opperleider van de Egyptenaren, of Hatshepsut die haar volk de Grote Muur kan laten optrekken. Daarnaast zijn de kaarten dynamischer uitgewerkt en bevatten deze ontoegankelijk terrein (zoals bergen en rivieren), waardoor ze zowel invloed uitoefenen op de efficiëntie van de verplaatsing van je troepen, als op je strategische aanpak. Op diplomatiek vlak is er nu Influence, welke fungeert als bepalende factor voor het succes van onderhandelingen en sancties. Ook het militaire aspect werd herwerkt, want je leger levelt nu via Commanders die beschikken over skill trees met meerdere promoties.
Bekende - misschien zelfs overbekende - mechanics
Een goed functionerende beschaving opzetten begint met een doordachte economie, gebaseerd op productie, handel, en consumptie. Bepaalde constructies en grondstoffen dien je elders aan te schaffen voor maximaal rendement en daarmee exponentiële groei. Wanneer je je bevolking in deze game laat groeien, verschijnen de vers aangemaakte eenheden niet zomaar als een nieuwe groep mannetjes op het slagveld. Integendeel, je dient ze meteen tot actie aan te sporen via een bevel vanaf het Town Center – of het nu om aanvalskrachten of werkers gaat. Sommige eenheden kun je vervolgens, binnen dezelfde beurt, een extra boost geven in hun taak. Zo kun je scouts bijvoorbeeld extra zicht verschaffen, zodat je de voor jouw groei nuttige plekken op de kaart sneller en efficiënter onthult.Verkenning van de buitenwereld is cruciaal om de bovenhand te behouden ten opzichte van de concurrerende beschavingen op de kaart, maar daarnaast dien je ook zo snel en zoveel mogelijk de meest hoogwaardige technologieën te ontwikkelen. In het begin zijn dat vrij basale zaken zoals scouting en het kweken van dieren, maar ook het verzamelen en produceren van voeding. De zoektocht naar consumeerbaar voedsel doet je stad namelijk groeien en betekent dat er telkens nabijgelegen tegels aan je grondgebied worden toegevoegd, waar je toenemende bevolking naartoe kan verhuizen. Daar kunnen zij vervolgens een zogenaamde Improvement creëren. Kort samengevat staat dit voor een rurale structuur om in te wonen en te werken. Dit kan bijvoorbeeld in het begin een boerderij betreffen, maar ook een houtzagerij of een steenkoolmijn. Nieuwe constructies plaats je alleen op tegels die ofwel donkergroen ofwel lichtgroen gekleurd zijn. Gele tegels zijn al bezet door Improvements, waardoor er niet op gebouwd kan worden, en op rode tegels – waar grondstoffen of hindernissen zoals water en bergen aanwezig zijn – is bouwen helemaal uit den boze. Ja, de meeste gameplayaspecten komen heel logisch over, misschien zelfs wat overbekend, want ze weten nergens echt te verrassen.
Impact van narratieve keuzes
Tijdens het aftasten van de kaart kom je vanzelfsprekend snel in contact met andere beschavingen. Deze naburige dorpen en steden kunnen in het beste geval vriendelijk zijn, maar evengoed vijandig of neutraal, te controleren via het icoon erboven. Opvallend is dat vijanden, wanneer ze sterk in de minderheid zijn, soms gewoon het hazenpad kiezen zodra ze jouw troepen op hen af zien stormen. En natuurlijk kun je er initieel voor kiezen om ze met rust te laten en hun tegels niet te bezetten, want vanaf dat moment kunnen de problemen namelijk echt beginnen. Als leider van een beschaving dien je logischerwijs regelmatig andere leiders diplomatiek te benaderen. Daarnaast kun je via jouw invloed diplomatieke acties in je rijk opzetten richting andere volkeren, wat in beider voordeel kan zijn zonder wederzijdse verplichtingen – er bestaat namelijk ook de 'bevriende onafhankelijke' status.De narratieve keuzes geven je een gevoel van impact.
Om het noodzakelijke sociale beleid voor je beschaving te handhaven, dien je eerst een regering te vormen. Afhankelijk van je keuze voor een klassieke republiek, despotisme of een oligarchie, krijg je iedere paar beurten verschillende voordelen. Daarna dien je een of meerdere Civics te researchen – oftewel studies op te zetten met betrekking tot mystiek, discipline, agogie, enzovoort – allemaal zaken waar je beschaving op termijn van zal profiteren. Daarnaast komen de narratieve keuzes pijlsnel op je af. Persoonlijk vond ik dit een sterk gameplayelement, omdat het niet alleen voor meer immersie zorgt, maar je ook echt een gevoel van impact geeft.
Civics en Discoveries om sneller geschiedenis te schrijven
Elke regeringsleider heeft natuurlijk de beste adviezen nodig om zijn zogenaamde Legacy Path te smeden. Daarom krijg je al snel een aantal adviseurs aangesteld die gespecialiseerd zijn in veiligheid, handel, kunst of kennis. Uiteraard dien je eerst de daarvoor benodigde Civic te behalen, maar in latere Ages haal je hier het meeste voordeel uit. Je kunt trouwens op elk moment het gekozen traject aanpassen.Zoals te verwachten, herbergt de kaart een groot aantal Discoveries. Deze ontdekkingen, die waardevolle grondstoffen en soms unieke bonussen opleveren, dien je zeker zo snel mogelijk nader te laten bekijken door je verkennende eenheden. Ook handig is dat je de voor hen in de wachtrij geplaatste opdrachten netjes kunt annuleren. Bijvoorbeeld, als je je troepen al had aangewezen om gedurende een of meerdere beurten een paar tegels verder een bepaalde locatie te verkennen, maar je halverwege ontdekt dat er in de andere richting een interessante ontdekking ligt, dan kun je gemakkelijk de oude opdrachten annuleren en een nieuwe missie instellen.
Gebrekkig qua UI en besturing
Toch blijken zowel de interface als de besturing verre van perfect te zijn. Veel van de informatie weergegeven in de menu's verschijnt als karige en vooral statische tekst. Soms wil je klikken op een van die items voor meer detail, maar dan blijkt dat niet te werken. Jammer genoeg moet je hierdoor vaak teruggrijpen naar een omslachtiger werkwijze om bepaalde zaken bij te sturen.De geplande acties voor je specifieke eenheden zijn overigens enkel zichtbaar wanneer je de betreffende eenheid selecteert, wat het micromanagement van wat er binnen je troepen leeft er niet eenvoudiger op maakt. Het zou bijvoorbeeld handig zijn als deze geplande acties zichtbaar werden toegevoegd aan een wachtrij, zoals deze van het Town Center (wat de productie en de research van technologieën betreft). Ofwel hadden deze geïntegreerd kunnen worden op een gelijkaardige manier als deze van het Journal, dat de vastgelegde doelen en objectieven weergeeft. Inderdaad, door verschillende eigenzinnige designkeuzes presenteert Civilization VII zich qua gebruiksgemak toch aanzienlijk zwakker dan de concurrentie.
Een aantal basisfuncties zijn hier opvallend afwezig.
Zoals al vermeld komen de spelopties tijdens het opzetten van een potje Civilization VII nogal mager voor de dag, en hetzelfde geldt tijdens het spelen zelf. Zo heb je bijvoorbeeld geen mogelijkheid om een eigen knoppenlay-out in te stellen, en een aantal basisfuncties die je standaard aantreft in andere spellen van hetzelfde genre (zoals auto-panning bij het bewegen van de muiscursor naar de schermranden) zijn hier opvallend afwezig. Er blijkt soms ook een probleem met opslaan, aangezien je geregeld ondanks een geslaagde handmatige save toch een stuk van het spel moet opnieuw spelen. Gelukkig draait de game stabiel, en afgezien van het occasionele overdreven koorgezang valt er op de soundtrack evenmin iets aan te merken.
Conclusie
Deze Sid Meier's Civilization VII blijkt een eerder basic 4x turn-based strategy-game die ondanks zijn grote naam zichzelf wat gemakzuchtig nestelt tussen de zovele andere games binnen het genre. Inhoudelijk valt het wat tegen, de gameplay voelt ook te weinig uniek om me ergens te verrassen maar bovenal, deze game beschikt gewoonweg over een ellendige UI. Hopelijk wordt daar snel wat aan gedaan, en voorziet men tegelijk wat extra - liefst gratis - content. Want dit is gewoon veel te mager voor zo'n grote titel.
Pro
- De narratieve keuzes zijn wel tof
- Aantal welkome verbeteringen en toevoegingen
Con
- Te weinig content en keuzes
- Déjà vu-materiaal
- Heel beperkte UI
6
Over
Beschikbaar vanaf
11 februari 2025
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- Strategy
Ontwikkelaar
- Firaxis Games
Uitgever
- 2K Games
