Zeven jaar. Zo lang is het geleden dat Dead or Alive 6 voor het eerst verscheen, en met Last Round krijgt de vechtgame nu zijn definitieve versie. Op papier klinkt dat als de definitieve versie waar fans al die tijd op wachtten, maar in de praktijk voelt deze heruitgave vooral aan als een veredelde patch met wat DLC ingewerkt. De vraag dringt zich dan ook meteen op: was dit de moeite waard, of is dit gewoon een game die zeven jaar geleden al in deze staat had moeten verschijnen?
Want laten we eerlijk zijn: Last Round is in essentie exact dezelfde game als de versie uit 2019, met enkele cosmetische aanpassingen en een verzameling voorheen losse content die nu deels in het basispakket zit. Wie de oorspronkelijke release door en door kent, zal hier weinig nieuws ontdekken, en dat maakt het oordeel over deze upgrade een stuk genuanceerder dan de glanzende verpakking doet vermoeden.
Het zijn vooral de holds die het systeem zo bevredigend maken. Door op het juiste moment de juiste richting in te zetten, blokkeer je een aanval en draai je die klap terug richting je tegenstander. Maar dat is risicovol: een verkeerde inschatting of een slechte timing wordt genadeloos afgestraft. Voeg daar de Break Gauge aan toe, waarmee je via Break Blows en Break Holds het tij kan keren, en je krijgt een vechtsysteem dat na zeven jaar nog altijd overeind blijft. Het voelt geweldig wanneer je een treffer landt, en het doet pijn wanneer je er een incasseert, precies zoals het hoort bij een fighting game.
Ook buiten het verhaal zit de game degelijk in elkaar. Het roster is uitgebreid en gevarieerd, met vechters die elk een herkenbare eigen stijl hebben, van snelle en agressieve types tot personages die met korte, krachtige reeksen enorme schade aanrichten. De tutorial- en trainingsmodi blijven daarnaast indrukwekkend volledig en leren je alles, van de absolute basis tot geavanceerde combo's. Het is een verzorgde, toegankelijke game die zowel de gelegenheidsspeler als de doorwinterde vechtfan iets te bieden heeft. Het enige probleem is dat al die fundamenten intussen zeven jaar oud zijn, en dat merk je onvermijdelijk.
De grootste frustratie zit echter in hoe de content verdeeld is, en dat verdient stevige kritiek. Last Round bevat weliswaar vijf personages die voorheen als losse DLC werden aangeboden, maar zelfs kostuums die je bezit, moet je nog steeds afzonderlijk in-game ontgrendelen. Erger nog: een aanzienlijk deel van de unlocks blijft achter een aankoop van de oorspronkelijke game zitten, bij sommige personages gaat het om meer dan de helft van hun kostuums. Dat betekent concreet dat je twee games moet bezitten als je honderd procent van de content wilt, en dat is voor een upgrade van een zeven jaar oude titel ronduit schandalig. Een 'definitieve' editie zou net álles moeten samenbrengen. Datzelfde geldt voor de twee crossover-personages, die opnieuw apart moeten worden aangekocht in plaats van bij het pakket te zitten. Het principe alleen al voelt verkeerd: wie ze in de originele Dead or Alive 6 bezat, krijgt ze hier niet zomaar terug. Voor de nieuwkomer die de reeks nog nooit aanraakte, is Last Round een uitstekend instappunt en meteen de mooiste manier om Dead or Alive 6 te beleven. Maar voor de rest voelt deze heruitgave bovenal aan als een pure cash grab.
Want laten we eerlijk zijn: Last Round is in essentie exact dezelfde game als de versie uit 2019, met enkele cosmetische aanpassingen en een verzameling voorheen losse content die nu deels in het basispakket zit. Wie de oorspronkelijke release door en door kent, zal hier weinig nieuws ontdekken, en dat maakt het oordeel over deze upgrade een stuk genuanceerder dan de glanzende verpakking doet vermoeden.
Een schaakspel vermomd als vechtgame
Naast heel bewegelijke physics rond vrouwelijke vormen vind je in Dead or Alive 6 Last Round nog steeds een bijzonder degelijke vechtgame. De besturing is heerlijk toegankelijk, met aparte knoppen voor slagen, trappen, worpen en holds, maar onder die eenvoud schuilt verrassend veel diepgang. Het zogenaamde driehoekssysteem: slagen verslaan worpen, worpen verslaan holds en holds verslaan slagen. Elke aanval is daardoor tegelijk een opening, en elk gevecht voelt aan als een schaakpartij waarin je voortdurend probeert te raden wat je tegenstander gaat doen.Het zijn vooral de holds die het systeem zo bevredigend maken. Door op het juiste moment de juiste richting in te zetten, blokkeer je een aanval en draai je die klap terug richting je tegenstander. Maar dat is risicovol: een verkeerde inschatting of een slechte timing wordt genadeloos afgestraft. Voeg daar de Break Gauge aan toe, waarmee je via Break Blows en Break Holds het tij kan keren, en je krijgt een vechtsysteem dat na zeven jaar nog altijd overeind blijft. Het voelt geweldig wanneer je een treffer landt, en het doet pijn wanneer je er een incasseert, precies zoals het hoort bij een fighting game.
Meer dan zijn reputatie
Het is bijna onvermijdelijk om het over de reputatie van Dead or Alive te hebben, maar wie de game enkel daartoe reduceert, doet hem tekort. Dead or Alive is duidelijk meer dan enkel borsten en mooie dames. Dat blijkt nergens beter dan in de verhaalmodus, die weliswaar wat rommelig en behoorlijk gek is, maar tegelijk verrassend leuk is. Het verhaal hangt aan elkaar van toernooien, kwaadaardige bedrijven, wereldwijde complotten, ninja's en cyborgs, en het springt soms wat grillig van het ene personage naar het andere. Maar laten we eerlijk zijn: welke vechtgame heeft eigenlijk wél een coherent verhaal? Waar Dead or Alive in uitblinkt, zijn de losse scènes en de onderlinge interacties tussen de personages, die stuk voor stuk vermakelijk en oprecht charmant zijn. Het is dat soort lichtvoetige gekkigheid waar je ondanks jezelf om moet glimlachen. Het mooie is bovendien dat de vrouwelijke personages hier echt de hoofdrol spelen in plaats van weggezet te worden als decorstukken. Figuren als Kasumi, Helena, Ayane en Hitomi maken eigen keuzes, hebben agency en lossen hun eigen problemen op, iets wat in het genre lang niet vanzelfsprekend is. Het is verre van een verhaal dat de Oscars zou winnen, maar boeiend genoeg om je bezig te houden en de game te leren.Ik kwam om de spectaculaire physics te ontdekken, maar bleef voor het leuke combat systeem.
Ook buiten het verhaal zit de game degelijk in elkaar. Het roster is uitgebreid en gevarieerd, met vechters die elk een herkenbare eigen stijl hebben, van snelle en agressieve types tot personages die met korte, krachtige reeksen enorme schade aanrichten. De tutorial- en trainingsmodi blijven daarnaast indrukwekkend volledig en leren je alles, van de absolute basis tot geavanceerde combo's. Het is een verzorgde, toegankelijke game die zowel de gelegenheidsspeler als de doorwinterde vechtfan iets te bieden heeft. Het enige probleem is dat al die fundamenten intussen zeven jaar oud zijn, en dat merk je onvermijdelijk.
Een upgrade die wat tegenvalt
De grote vraag bij een heruitgave als deze is wat er nu eigenlijk nieuw is, en daar wringt het schoentje hard. Het eerlijke antwoord is dat de echt nieuwe toevoeging zich beperkt tot een uitgebreide cameramodus. Grafisch is er sleutelwerk gebeurd, met wat meer punch in de belichting en de schaduwen, maar de verschillen zijn subtiel en op heel wat momenten amper merkbaar. De vernieuwde belichting komt eigenlijk maar op één stage echt tot zijn recht, terwijl de rest van de game er grotendeels uitziet zoals je het je herinnert. Van een echte next-gen-metamorfose is dus geen sprake. Voeg daaraan toe dat er anno 2026 nog steeds geen rollback netcode aanwezig is, en je hebt een gemiste kans die voor een online vechtgame in dit tijdperk gewoonweg triest is.De grootste frustratie zit echter in hoe de content verdeeld is, en dat verdient stevige kritiek. Last Round bevat weliswaar vijf personages die voorheen als losse DLC werden aangeboden, maar zelfs kostuums die je bezit, moet je nog steeds afzonderlijk in-game ontgrendelen. Erger nog: een aanzienlijk deel van de unlocks blijft achter een aankoop van de oorspronkelijke game zitten, bij sommige personages gaat het om meer dan de helft van hun kostuums. Dat betekent concreet dat je twee games moet bezitten als je honderd procent van de content wilt, en dat is voor een upgrade van een zeven jaar oude titel ronduit schandalig. Een 'definitieve' editie zou net álles moeten samenbrengen. Datzelfde geldt voor de twee crossover-personages, die opnieuw apart moeten worden aangekocht in plaats van bij het pakket te zitten. Het principe alleen al voelt verkeerd: wie ze in de originele Dead or Alive 6 bezat, krijgt ze hier niet zomaar terug. Voor de nieuwkomer die de reeks nog nooit aanraakte, is Last Round een uitstekend instappunt en meteen de mooiste manier om Dead or Alive 6 te beleven. Maar voor de rest voelt deze heruitgave bovenal aan als een pure cash grab.
Conclusie
Dead or Alive 6 Last Round valt wat tegen. Inhoudelijk is dit een degelijke, zelfs uitstekende vechtgame, met een diep maar toegankelijk gevechtssysteem en best wel wat single player content. Wie de reeks nog nooit speelde, krijgt hier zonder twijfel de mooiste en best spelende versie van Dead or Alive 6, en kan met een gerust hart instappen.
Maar voor iedereen die de game al kent, is dit een afrader. De enige echte vernieuwing is een cameramodus, de grafische upgrade is minimaal, rollback netcode ontbreekt nog steeds, en de manier waarop de content over twee aankopen verdeeld is, laat een vieze nasmaak na. Dit is in essentie de game die zeven jaar geleden al had moeten verschijnen en naar dit niveau gepatcht had moeten worden. Als heruitgave is het daarom vooral een cash grab, hoe goed de onderliggende vechtgame ook blijft.
Maar voor iedereen die de game al kent, is dit een afrader. De enige echte vernieuwing is een cameramodus, de grafische upgrade is minimaal, rollback netcode ontbreekt nog steeds, en de manier waarop de content over twee aankopen verdeeld is, laat een vieze nasmaak na. Dit is in essentie de game die zeven jaar geleden al had moeten verschijnen en naar dit niveau gepatcht had moeten worden. Als heruitgave is het daarom vooral een cash grab, hoe goed de onderliggende vechtgame ook blijft.
Pro
- Easy to learn, hard to master
- Uitgebreid roster
- Boobs!
Con
- Game voelt aan als een veredelde patch
- Next-gen-upgrade is verwaarloosbaar
- Kostuums die achter de base game zitten
- DLC fighters uit de base game waar je opnieuw voor moet betalen
7
Over
Beschikbaar vanaf
25 juni 2026
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Fighting
Ontwikkelaar
- Team Ninja
Uitgever
- Koei Tecmo
