De Wilde Robot is ietwat van een artistieke zwanenzang voor DreamWorks Animation. Het bedrijf dat de wereld franchises zoals Shrek, Kung Fu Panda, Madagascar en het gruwelijk onderschatte How to Train Your Dragon bracht, kapt er deels mee. DreamWorks gaat uiteraard nog animatie brengen, geloof me, je ontsnapt echt niet aan vechtende panda’s, boze ogres en sprookjesfiguren de komende jaren. Ze gaan het alleen niet meer zelf maken. Ietwat zonde, vind ik, want DreamWorks Animation toonde de voorbije jaren met films als The Bad Guys en Puss in Boots: The Last Wish dat ze het nog steeds in de vingers hebben om zwierige animatie af te leveren die genoeg spitsvondige laagjes bevat om jong en oud te captiveren. Ook hun laatste in-house gemaakte animatiefilm weet dat gevoel te omarmen en brengt je een pareltje dat, net als Wall-E en The Iron Giant, het verhaal van een mechanisch wezen vertelt met een warm kloppend hart.
Alles begint met een goed verhaal, en dat vonden de makers in het bejubelde gelijknamige jeugdboek The Wild Robot van Peter Brown. De makers bleven voor de filmadaptatie van De Wilde Robot
dan ook trouw aan de bestseller, wat ervoor zorgt dat onder alle technologische kracht waarmee de CGI-animatie tot leven komt, de ouderwetse warmte van het boek behouden blijft.
Het is een simpel narratief waarvan je wel kan raden hoe het zich zal ontplooien, maar het werkt dankzij het grote kloppende hart en de universele thema’s die het aansnijdt. Het gaat over ouderschap en de obstakels en gevoelens die daarmee gepaard gaan, maar ook over hoe je die twijfels en hindernissen kan overwinnen met de hulp van onwaarschijnlijke vrienden. Het gaat ook over de precaire balans tussen technologie en natuur en hoe de twee niet noodzakelijk elkaar in de weg hoeven te staan, en is een meditatie over wat het betekent om te leven. De Wilde Robot raakt dus een paar significante thema’s aan, maar doet dat op geen moment zwaarwichtig of belerend. Er is geen vingertje om mee te wijzen of een boodschap om door je strot te rammen. Het is simpelweg een puur liefdesverhaal over een robot die een gansje bemoedert, en het is wondermooi.
Ook de animatie is bloedmooi en origineel te noemen. Het gaat het hyperrealisme van vele recente animatiefilms uit de weg om voor een kleurrijke look te gaan die volledig ‘tekenfilm’ voelt, maar weet donders goed de wereld van de film te verkopen. De juxtapositie van de cleane robotica van de robots met de aardse natuur en de dieren is visueel in het oog springend en helpt mee te zorgen voor een film waarvan je elk frame zou willen inkaderen. Ook de begeleidende muziek versterkt de ervaring en heeft een zekere ouderwetse grandeur die wonderwel bij De Wilde Robot past. De muziek neemt je bij de hand en begeleidt je auditief dan ook opmerkelijk goed door de emoties die gepaard gaan met de film. Speels en verwonderlijk wanneer het erom vraagt, maar het durft ook voor hartbrekende schoonheid te gaan wanneer verhalend nodig.
Het is niet mijn gewoonte om een titel al van bij de release het predicaat ‘meesterwerk’ op te kleven, maar bij deze film ben ik er redelijk zeker van dat we iets tijdloos in handen hebben gekregen. De Wilde Robot is dan ook het soort film dat niet enkel doet denken aan films als Wall-E en The Iron Giant, maar ook aan Up, omdat het net als die prenten dat soort ouderwetse warmte en liefde voor de vertelkunst heeft die je als kijker bijblijft. De Wilde Robot is dan ook een kleine film met grote gevoelens en is het soort viering van schoonheid en liefde die alles in zich heeft om een geliefde klassieker te worden.
Gedurende de volledige film weet de track voor de nodige textuur te zorgen door van tijd tot tijd de subwoofer even in te schakelen, maar de immersie komt ook uit de verf door kleine ambientgeluiden zoals insecten en fluitende vogels. Dit is een film die indruk weet te maken met momenten van chaos, maar evengoed weet te imponeren met momenten van subtiliteit in de stilte. Dit is, zelfs losgekoppeld van de sterke muzikale composities, een van de sterkste staaltjes audio die we de voorbije maanden in onze thuisbioscoop hoorden passeren.
De extra’s op de blu-ray zijn niet enorm uitgebreid of diepgaand, maar wel aangenaam. Je krijgt een alternatieve opening en een geknipte scène te zien in de vorm van storyboards, wat beelden van de stemmencast in actie en het tot stand komen van de animatie. Verder krijg je ook een filmpje over de muziek in de film en de manier waarop het boek van Peter Brown is overgezet naar beeldtaal. Tenslotte is er voor de filmfans ook een energieke en boeiende audiocommentaar waar filmmaker Chris Sanders en zijn team honderduit vertellen over alle radertjes en mechanismen die De Wilde Robot tot stand brachten. Voor de kleintjes is er ook nog een korte tekenles die uitlegt hoe je personages als Roz, Brightbill en Fink kan tekenen, en een best uitgebreide tutorial voor het maken van je eigen Brightbill-vlieger. Al met al een erg amusante verzameling extra's dus.
Alles begint met een goed verhaal, en dat vonden de makers in het bejubelde gelijknamige jeugdboek The Wild Robot van Peter Brown. De makers bleven voor de filmadaptatie van De Wilde Robot
Hoogtechnologische liefde
De kern van de film, de titulaire robot in kwestie, is Roz. Gestrand op een eiland, een onbekende plek voor haar, doet ze wat een verwarde robot hoort te doen. Ze probeert nieuwsgierig de wereld om haar heen te ontdekken. Ze zit vlinders en bevers achterna, verwoest een dam, jaagt wat beesten de stuipen op het lijf. Het is de normale gang van zaken voor een wezen dat zich op een plek bevindt die duidelijk niet de hare is. Wanneer Roz een eenzaam verlaten ei vindt dat een ganzenkuiken doet uitkomen, krijgt Roz een doel, en dat doel is dat kleine kwetsbare wezentje, dat ze Brightbill noemt, beschermen en opvoeden tot het sterk genoeg is om zijn eigen vleugels uit te slaan. Uiteraard gaat zoiets niet zonder obstakels, zeker niet wanneer er ook andere robots opduiken op het eiland die aangeven dat Roz defect is en terug naar de fabriek moet waar ze vandaan komt.Het is een simpel narratief waarvan je wel kan raden hoe het zich zal ontplooien, maar het werkt dankzij het grote kloppende hart en de universele thema’s die het aansnijdt. Het gaat over ouderschap en de obstakels en gevoelens die daarmee gepaard gaan, maar ook over hoe je die twijfels en hindernissen kan overwinnen met de hulp van onwaarschijnlijke vrienden. Het gaat ook over de precaire balans tussen technologie en natuur en hoe de twee niet noodzakelijk elkaar in de weg hoeven te staan, en is een meditatie over wat het betekent om te leven. De Wilde Robot raakt dus een paar significante thema’s aan, maar doet dat op geen moment zwaarwichtig of belerend. Er is geen vingertje om mee te wijzen of een boodschap om door je strot te rammen. Het is simpelweg een puur liefdesverhaal over een robot die een gansje bemoedert, en het is wondermooi.
De menselijkheid van een robot
Een grote reden waarom het zo goed werkt, is omdat de film erin slaagt je een stevige dosis empathie te doen voelen voor een robot. Roz is een amalgaam van boutjes en moertjes en andere componenten, maar tegelijk is ze het meest menselijke personage dat ik in tijden in een film heb gezien. Haar verwondering en de manieren waarop ze zich openstelt om connecties te maken met alles en iedereen om haar heen, zorgen ervoor dat je al heel snel iets voelt voor het personage. Roz is dan wel opgebouwd uit kil staal, er gaat een liefdevolle warmte van haar uit die de hele film een gloed bezorgt.De Wilde Robot brengt met moderne kunde een tijdloos verhaal dat je hart zal verwarmen.
Ook de animatie is bloedmooi en origineel te noemen. Het gaat het hyperrealisme van vele recente animatiefilms uit de weg om voor een kleurrijke look te gaan die volledig ‘tekenfilm’ voelt, maar weet donders goed de wereld van de film te verkopen. De juxtapositie van de cleane robotica van de robots met de aardse natuur en de dieren is visueel in het oog springend en helpt mee te zorgen voor een film waarvan je elk frame zou willen inkaderen. Ook de begeleidende muziek versterkt de ervaring en heeft een zekere ouderwetse grandeur die wonderwel bij De Wilde Robot past. De muziek neemt je bij de hand en begeleidt je auditief dan ook opmerkelijk goed door de emoties die gepaard gaan met de film. Speels en verwonderlijk wanneer het erom vraagt, maar het durft ook voor hartbrekende schoonheid te gaan wanneer verhalend nodig.
Het is niet mijn gewoonte om een titel al van bij de release het predicaat ‘meesterwerk’ op te kleven, maar bij deze film ben ik er redelijk zeker van dat we iets tijdloos in handen hebben gekregen. De Wilde Robot is dan ook het soort film dat niet enkel doet denken aan films als Wall-E en The Iron Giant, maar ook aan Up, omdat het net als die prenten dat soort ouderwetse warmte en liefde voor de vertelkunst heeft die je als kijker bijblijft. De Wilde Robot is dan ook een kleine film met grote gevoelens en is het soort viering van schoonheid en liefde die alles in zich heeft om een geliefde klassieker te worden.
Het Schijfje
Over de beeldkwaliteit van de blu-ray hoeven we niet veel uit te weiden. De voorbije jaren heeft DreamWorks met hun animatie een reputatie opgebouwd wanneer het aankomt op beelden van referentiekwaliteit naar hun schijfjes te brengen. Dat is met De Wilde Robot niet anders. De film ziet er visueel enorm knap uit en de onconventionele animatie komt dan ook met alle visuele toeters en bellen in je huiskamer binnen. De UHD zal ongetwijfeld nog net iets steviger van het scherm spatten, maar deze blu-ray ziet er visueel knap genoeg uit om indruk te maken. De Dolby Atmos-track is dan weer een vat vol diepgang die al meteen in de opening weet te imponeren met de nodige bas die het gevoel van gevaar dat Roz ervaart erg goed weet te onderstrepen.Gedurende de volledige film weet de track voor de nodige textuur te zorgen door van tijd tot tijd de subwoofer even in te schakelen, maar de immersie komt ook uit de verf door kleine ambientgeluiden zoals insecten en fluitende vogels. Dit is een film die indruk weet te maken met momenten van chaos, maar evengoed weet te imponeren met momenten van subtiliteit in de stilte. Dit is, zelfs losgekoppeld van de sterke muzikale composities, een van de sterkste staaltjes audio die we de voorbije maanden in onze thuisbioscoop hoorden passeren.
De extra’s op de blu-ray zijn niet enorm uitgebreid of diepgaand, maar wel aangenaam. Je krijgt een alternatieve opening en een geknipte scène te zien in de vorm van storyboards, wat beelden van de stemmencast in actie en het tot stand komen van de animatie. Verder krijg je ook een filmpje over de muziek in de film en de manier waarop het boek van Peter Brown is overgezet naar beeldtaal. Tenslotte is er voor de filmfans ook een energieke en boeiende audiocommentaar waar filmmaker Chris Sanders en zijn team honderduit vertellen over alle radertjes en mechanismen die De Wilde Robot tot stand brachten. Voor de kleintjes is er ook nog een korte tekenles die uitlegt hoe je personages als Roz, Brightbill en Fink kan tekenen, en een best uitgebreide tutorial voor het maken van je eigen Brightbill-vlieger. Al met al een erg amusante verzameling extra's dus.
Conclusie
De Wilde Robot is een film die ik in mijn hart heb gesloten en die zonder ook maar een greintje twijfel de tand des tijds gaat doorstaan als een van de beste animatiefilms ooit gemaakt. De warmte en oprechte emotie die uitgaat van dit kleine verhaal over de moederliefde van een robot voor een gansje palmt je volledig in en voelt als een dekentje in deze kille tijden. Dat het op een schijfje komt dat een sterke audiovisuele indruk weet te maken en enkele fijne extra’s met zich meebrengt, maakt deze blu-ray de eerste must van het jaar.
Pro
- Ontroerend mooie cinema
- Knappe animatie
- Verzorgde uitgave voor de thuis bioscoop
Con
- Het verhaal volgt een voorspelbaar traject
9
Over deze film
Beschikbaar vanaf
10 januari 2025
Genre
- Animatie
Speelduur
102 minuten
Regie
Chris Sanders
Cast
Lupita Nyong'o, Pedro Pascal, Kit Connor, Bill Nighy, Stephanie Hsu, Mark Hamill, Catherine O'Hara, ...
Uitgever
Universal Pictures
