Review: Bomb Busters

Ooit al eens gehoord van het spelletje Bomb Busters? Als je de bordspellenscene wat volgt, waarschijnlijk wel, aangezien de game afgelopen jaar de ene na de andere prijs in de wacht wist te slepen. Zo won het vorig jaar de Nederlandse Spellenprijs en ook het prestigieuze Spiel des Jahres. Hoog tijd dus om met een kritische blik zelf een bommetje te gaan ontmantelen om te zien of het de hype waard is. Het resultaat van mijn langdurig onderzoek kan je hieronder vinden.

Langdurig onderzoek zeg ik, dat komt doordat ik het spel toch grondig wou testen en niet te snel conclusies wou trekken. We startten namelijk het spel met twee spelers, het absolute minimum en na een missie of twee vonden we het toch maar niks, of toch zeker geen Spiel des Jahres waardig. Maar hey, we zouden geen bordspelreviewers zijn mochten we het spel niet nog een kans geven met 4 of zelfs 5 spelers. Na weken puzzelen in de agenda’s konden we uiteindelijk toch een tweetal avonden prikken om het spel uitvoerig met z’n vieren te gaan testen.

Bommen ontmantelen.. hoe begin je eraan?​

Nu goed, hoe gaat het spelletje in zijn werk? In Bomb Busters kruip je met z’n allen (aja, want het is een coöperatief bordspel) in de huid van echte bomexperten die één gezamenlijke missie hebben: het explosief gevaarte tijdig ontmantelen. Elke speler krijgt daarvoor een eigen rek met genummerde draadtegels, en door teamwork moet je zien uit te vissen welke draden er in welke volgorde doorgeknipt kunnen worden — en dat zonder die gevreesde rode draad aan te raken. Het mechanisme deed mij in ieder geval sterk denken aan The Crew, waarbij je ook zoveel mag praten als je wilt, behalve over de inhoud van je eigen rek. Natuurlijk kan je daar wat in ‘zeuren’, maar dat maakt het, zeker in een grotere groep, net dat tikkeltje leuker om het niet te doen. Je kan wel één keer misknippen, of twee keer maar, maar bij iedere nieuwe knip zal de spanning dan ook wel toenemen.. je wil namelijk de lopende missie telkens tot een goed einde brengen.

Met Bomb Busters krijg je bij het succesvol beëindigen van een missie direct zin om een volgende op te starten.

Nog eentje?​

Over die missies gesproken: het zijn er wel wat als je ze allemaal wilt afvinken: maar liefst 66 missies zijn er te spelen in de campagne. Geen legacy-destructie en geen permanente wijzigingen zoals bijvoorbeeld bij My City wel het geval is, nee, gewoon steeds een nieuwe twist of een extra laag bovenop de basisregels die je snel onder de knie hebt dankzij de eerste trainingsmissies. Een welgekomen introductie tot het spel, maar al snel heb je het door en sta je popelen om een nieuwe missie te starten. Voor je het weet, en ja, we spreken uit ervaring, zit je al in missie twintig en zie je dat je eigenlijk al ruim twee uur bommen aan het ontmantelen bent. Na het bepalen van bepaalde mijlpalen, krijg je de mogelijkheid om verzegelde doosjes open te maken en – zonder al te veel prijs te geven – deze nieuwe regels of onderdelen voegen wat ons betreft net genoeg en telkens net op tijd nieuwe spelvreugde toe om de motivatie levendig te houden. Het is dat gevoel van "nog ééntje" dat Bomb Busters uiteindelijk en toch zeker in een grotere groep, redelijk verslavend maakt.

Niet allemaal rozengeur en manenschijn​

Bomb Busters is onmogelijk om volledig ‘uit te spelen’ in één keer, waardoor je onherroepelijk het spel meerdere keren speelt. Na verloop van tijd geraak je steeds beter op elkaar ingespeeld en snap je de hints beter die leiden tot de juiste keuzes. Dat zorgt meteen ook voor de grootste bemerking die ik bij Bomb Busters moet maken: Bomb Busters speel je het best met vier of vijf spelers. Met twee of drie spelers moet je meerdere rekken beheren, en hoewel dat uiteindelijk wel ook een extra dimensie geeft aan het spel, je verliest toch ook sociale aspect dat het spel leuk maakt. Met een volle tafel wordt elke duoknip een moment waar menig adem wordt ingehouden, wordt bij elke fout een collectieve zucht geslaakt en zorgt elke geslaagde missie dan voor een “woo-hoo” en de nodige high fives. Met drie, maar zeker met twee spelers voelt het eerder aan als een soort van pocket escapegames die je aan het spelen bent.

Ach, als we dan toch wat minpunten mogen aanhalen voor dit voorts zeer knap in elkaar gestoken spel: de tegels die de draden voorstellen plaatsen in het rek is met momenten een heel fragiel gegeven. Meerdere keren moest ik m’n ganse rek opnieuw opbouwen omdat ik een andere tegel meehad bij het doorknippen van een draad.

Conclusie

Bomb Busters is een zeer toegankelijk, maar toch verslavend spel dat met reden gekozen werd tot Spiel des Jahres. Een echte aanrader voor mensen die houden van coöperatieve spellen, maar zorg er wel voor dat je het spel telkens met een vaste groep spelers speelt en je daarbij minstens drie extra medespelers vindt om het spel verschillende keren samen te spelen. Lukt je dat, dan zal je mij geen ongelijk geven dat ik dit spel uiteindelijk beloon met een redelijk hoge score.

Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.

Pro

• Origineel spelconcept
• Toegankelijk spel voor jong en oud
• Heel veel missies...
• ... die niet repetitief aanvoelen

Con

• Speelt niet zo leuk met twee of drie spelers als met vier of vijf
• Omstootgevaar van de rekjes is reëel

9

Over

Uitgever

1. 999 Games

Designer

Hisashi Hayashi

Aantal spelers

2 - 5

Tijdsduur

15 - 30 minuten

Website

Officiële website

Partnerlink

Koop hier en steun ons!