Ara: History Untold is een gloednieuwe 4X grand strategy-game van Oxide Games, de studio achter Ashes of the Singularity, welke opgericht werd door enkele voorname ontwikkelaars. Niet toevallig voor een deel dezelfde mensen, die de memorabele empire-builder Civilization V tot leven brachten. Op 24 september wordt Ara: History Untold uitsluitend gelanceerd voor pc (onder meer Day One op Xbox Game Pass, maar wat later ook op de console zelf) en komt in drie versies: Standard, Deluxe en een Steam-exclusieve Premium Edition. Beloofd als een ervaring zonder microtransacties en die op basis van de feedback van de spelers geregeld updates zal krijgen na lancering, konden wij niet anders dan er ook maar eens onze tanden in te zetten. Tenminste wat dan de single player-formule betreft, want de multiplayer was helaas nog niet beschikbaar tijdens het schrijven van deze review.
Een potje Ara: History Untold duurt maar liefst vier Acts, waarin je de opdracht krijgt om, als leider van een natie én tegen de klok, het meest van het zogenaamde Prestige te verzamelen. De omliggende naties zullen jou dat natuurlijk op allerhande manieren proberen te verhinderen, waardoor politiek en diplomatie geen optie, maar een must zijn. Elke nieuwe game begint met de selectie van jouw leider. Dat zijn stuk voor stuk historische figuren waaronder Julius Caesar, Genghis Khan, Nefertiti, Copernicus, enzoverder. De personages lijken qua uiterlijk zo mee te mogen doen in Overwatch, maar gelukkig is dat hier totaal irrelevant. Bij de staatsleiders van Ara: History Untold draait het namelijk vooral om de traits die ze met zich meebrengen. De ene beschikt over wat meer charisma dan de andere, of staat steevast garant voor een erg innovatieve aanpak. Het spel gebruikt echter niet alleen humane grootheden uit de geschiedenis van onze planeet, maar doet dat ook voor de namen van de vele naties en locaties. Alleen zijn deze dan uitgeplot op een fictieve (preset, ofwel in real-time gegenereerde) wereldkaart. Bij deze heb ik zonet de titel van de game verklaard.
Elk rijk is onderverdeeld in regio’s, waarvan de grenzen duidelijk zichtbaar zijn. Om jouw imperium uit te breiden, dien je deze regio’s op te eisen, maar daarvoor moet je ze wel vrijmaken van alle gespuis, en jouw eigen zaakjes eerst goed voor elkaar hebben. Je scouts moeten de bewuste regio infiltreren om grondstoffen te verzamelen, en jij dient daarvoor die specifieke locatie (genaamd Cache) aan te klikken. Natuurlijk ruim je best de predatoren of bendes in deze regio vooraf met een paar boogschutters of speermannen op, of de arme scouts zijn geen lang leven beschoren. Een gevecht aangaan werkt overigens ietwat anders. Daar volstaat het betreden van die regio al om een mini-oorlogje te doen uitbarsten tussen jouw troepen en de vijand die zich op dat moment al bevindt. Deze veldslagen kun je vervolgens in 3D aanschouwen - precies zoals in Manor Lords terug - waarbij je kan raadplegen hoe goed of slecht je krijgers het tijdens de huidige beurt doen, om eventueel bij te sturen.
Ondertussen maakt je rijk verschillende regeringstypes, religieuze dominanties en mislukkingen mee, maar ook gouden tijdperken. Het is vooral tijdens die perioden van uitzonderlijke welvaart dat het prestige voor een aantal beurten incrementeel zal verhogen en dus ook je winstkansen toenemen. Geregeld heb je contact met de leiders van de andere naties, of, wanneer het wat tegen zit en ze niet willen praten, hun oorlogstroepen. Daarnaast zwerven er hier en daar op de kaart lokale stammen, waar je evenzeer van moet oppassen. Gelukkig kun je een schermutseling of een oorlog wel eens voorkomen door zowel leiders als stammen een bepaalde gunst te verlenen, wat letterlijke schenkingen kan inhouden, of afspraken maken rond landsgrenzen. En neen, natuurlijk lukt dat niet altijd even makkelijk. Soms dien je zelfs specifieke doelen te behalen voor hen, vooraleer ze maar een klein beetje vriendelijker worden. De vijandelijke status in Ara: History Untold kent dan ook enorm veel gradaties met zijn neutraal, bitter, onvriendelijk, vijandig, enzoverder, en deze kunnen heel snel omschakelen. Expansie, en aldus oorlog, is echter onontbeerlijk voor succes. Dit omdat jouw beschaving telkens ruimte nodig heeft voor groei. Voor de op jouw vijanden veroverde steden kun je beslissen of je deze wil houden inclusief de overgebleven infrastructuur, ofwel met de grond gelijkmaken. Het zijn dit soort details die je doen beseffen dat deze game echt een overvloed aan keuzes biedt, en dat maakt het alleen maar meer immersive.
Elk van de werkposten heeft namelijk zelf weer heel wat opties om de eigen processen te verbeteren of te versnellen. Zo kun je bepaalde Improvements extra bevoorraden, er experts aan toewijzen, modifiers instellen … Hoe beter je dit doet, hoe sneller een aanliggende regio beschikbaar komt om opgeëist te worden. Hierdoor wordt het lapje grond toegevoegd aan je rijk, en kun je je aan gelijkaardige handelingen verwachten. Als een van de eerste daaropvolgende stappen dien je settlers aan te maken, welke je de mogelijkheid bieden om in een andere regio een nieuwe stad op te richten. Tegelijk voorzie je op die nieuwe locatie best wat reservisten van je leger, want een pas veroverd grondgebied blijft erg kwetsbaar, en je begint meteen met het aanleggen van wegen.
Andere zaken die mij opvielen, houden vooral verband met de besturing, en met het visuele aspect van de game. Zo wordt de kaart na uren spelen zo druk dat je minder goed ziet wat je waar moet gaan opeisen, zelfs al schakel je zoveel mogelijk van de visuele indicatoren uit. De camera zoomt geregeld tijdens het schakelen tussen de kaart en de City View ongewenst vanzelf in, en kan wel eens in de achtergrond blijven opschuiven naar links of rechts. Zoals wanneer je met de muis een slepende weging maakte vlak voor het openklikken van een menu. Het geheugenverbruik van deze pc-versie komt ook hoger te liggen dan verwacht. De soundtrack evolueert daarnaast netjes mee met het tijdperk waarin jouw natie zich bevindt, maar durft af en toe wat raar klinken. Misschien is griezelig zelfs de beste omschrijving voor die momenten. Voor de vele stemmen geldt eigenlijk wat hetzelfde, want deze lijken door een A.I. ingesproken. Al blijft dat natuurlijk slechts een detail dat absoluut geen afbreuk doet aan deze degelijke game.
Een potje Ara: History Untold duurt maar liefst vier Acts, waarin je de opdracht krijgt om, als leider van een natie én tegen de klok, het meest van het zogenaamde Prestige te verzamelen. De omliggende naties zullen jou dat natuurlijk op allerhande manieren proberen te verhinderen, waardoor politiek en diplomatie geen optie, maar een must zijn. Elke nieuwe game begint met de selectie van jouw leider. Dat zijn stuk voor stuk historische figuren waaronder Julius Caesar, Genghis Khan, Nefertiti, Copernicus, enzoverder. De personages lijken qua uiterlijk zo mee te mogen doen in Overwatch, maar gelukkig is dat hier totaal irrelevant. Bij de staatsleiders van Ara: History Untold draait het namelijk vooral om de traits die ze met zich meebrengen. De ene beschikt over wat meer charisma dan de andere, of staat steevast garant voor een erg innovatieve aanpak. Het spel gebruikt echter niet alleen humane grootheden uit de geschiedenis van onze planeet, maar doet dat ook voor de namen van de vele naties en locaties. Alleen zijn deze dan uitgeplot op een fictieve (preset, ofwel in real-time gegenereerde) wereldkaart. Bij deze heb ik zonet de titel van de game verklaard.
Indrukwekkende weergave van jouw steden en gevechten
Bij het opzetten van een spelletje kun je kiezen uit maar liefst tien moeilijkheidsgraden. Persoonlijk raad ik aan om deze toch wat moeilijker te plaatsen dan de instelling “Viscount” welke op voorhand aangevinkt staat. Zelfs absolute beginners in het Grand Strategy 4x-genre zie ik immers anders zonder al te veel problemen bij een eerste poging in de laatste act (Act IV) geraken (maar die winnen, is andere koek). Al heeft deze toegankelijkheid wel zijn charme. Jouw keizerrijk begint natuurlijk telkens in de Oudheid (en eindigt in de moderne tijd), en wel vanaf jouw hoofdstad, waaraan je meteen een ellenlange reeks bouwprojecten mag aan vastknopen. Naast de standaard kaartweergave (het typische perspectief voor dit soort strategische games) is er een 3D-view voor elke stad, welke je even vaak zal raadplegen. Deze camera doet niet meteen onder voor die van Manor Lords, alleen kun je niet zo dicht inzoomen. Toch ziet het er heel indrukwekkend uit hoe je bevolking bijvoorbeeld in paniek, als kippen zonder kop, de straat oprent wanneer hun stad in vuur en vlam staat tijdens een vijandelijke invasie. Om dat vanaf de kaartweergave duidelijk te maken, besliste men om stadslogo zelf ook in brand te laten staan. Een handige, slimme designkeuze, en zeker niet de enige in deze game.Handige, slimme designkeuzes.
Elk rijk is onderverdeeld in regio’s, waarvan de grenzen duidelijk zichtbaar zijn. Om jouw imperium uit te breiden, dien je deze regio’s op te eisen, maar daarvoor moet je ze wel vrijmaken van alle gespuis, en jouw eigen zaakjes eerst goed voor elkaar hebben. Je scouts moeten de bewuste regio infiltreren om grondstoffen te verzamelen, en jij dient daarvoor die specifieke locatie (genaamd Cache) aan te klikken. Natuurlijk ruim je best de predatoren of bendes in deze regio vooraf met een paar boogschutters of speermannen op, of de arme scouts zijn geen lang leven beschoren. Een gevecht aangaan werkt overigens ietwat anders. Daar volstaat het betreden van die regio al om een mini-oorlogje te doen uitbarsten tussen jouw troepen en de vijand die zich op dat moment al bevindt. Deze veldslagen kun je vervolgens in 3D aanschouwen - precies zoals in Manor Lords terug - waarbij je kan raadplegen hoe goed of slecht je krijgers het tijdens de huidige beurt doen, om eventueel bij te sturen.
Een overvloed aan keuzes en gebeurtenissen
Prestige verzamelen dus. Dat leuke opdrachtje gebeurt aan de hand van de eigen daden en beslissingen tijdens de willekeurige gebeurtenissen, maar ook door het aansturen van het opzetten van speciale gebouwen. Met als uitschieters, de zogenaamde Triumphs. Meestal betreffen deze memorabele constructies, zeg maar halve wereldwonderen, in de trant van Stonehenge of de Acropolis bijvoorbeeld. Ook het vervaardigen van de zogenaamde Masterpieces zul je heel vaak moeten zien te realiseren. Dit kan dan weer versneld worden door Paragons aan te stellen, welke specialisten zijn in een specifiek vakgebied. Zoals bijvoorbeeld kunst, oorlog voeren of industriële technologieën. Tijdens elk tijdperk is er in jouw steden heel wat tech ontgrendelen, maar vanaf drie nieuw aangeleerde technologieën kun je jouw natie alweer de volgende Era insturen. Alleen, dat doe je toch beter niet te snel. Doordat alle tech dan ogenblikkelijk geschrapt wordt, zullen je beschaving en handlangers mogelijks de broodnodige knowhow ontberen om te kunnen blijven wedijveren met de buurlanden.Expansie, en dus oorlog, is onontbeerlijk voor succes.
Ondertussen maakt je rijk verschillende regeringstypes, religieuze dominanties en mislukkingen mee, maar ook gouden tijdperken. Het is vooral tijdens die perioden van uitzonderlijke welvaart dat het prestige voor een aantal beurten incrementeel zal verhogen en dus ook je winstkansen toenemen. Geregeld heb je contact met de leiders van de andere naties, of, wanneer het wat tegen zit en ze niet willen praten, hun oorlogstroepen. Daarnaast zwerven er hier en daar op de kaart lokale stammen, waar je evenzeer van moet oppassen. Gelukkig kun je een schermutseling of een oorlog wel eens voorkomen door zowel leiders als stammen een bepaalde gunst te verlenen, wat letterlijke schenkingen kan inhouden, of afspraken maken rond landsgrenzen. En neen, natuurlijk lukt dat niet altijd even makkelijk. Soms dien je zelfs specifieke doelen te behalen voor hen, vooraleer ze maar een klein beetje vriendelijker worden. De vijandelijke status in Ara: History Untold kent dan ook enorm veel gradaties met zijn neutraal, bitter, onvriendelijk, vijandig, enzoverder, en deze kunnen heel snel omschakelen. Expansie, en aldus oorlog, is echter onontbeerlijk voor succes. Dit omdat jouw beschaving telkens ruimte nodig heeft voor groei. Voor de op jouw vijanden veroverde steden kun je beslissen of je deze wil houden inclusief de overgebleven infrastructuur, ofwel met de grond gelijkmaken. Het zijn dit soort details die je doen beseffen dat deze game echt een overvloed aan keuzes biedt, en dat maakt het alleen maar meer immersive.
Uitgebreide maar complexe mechanics
Ook op andere wijzen besef je al snel dat Ara: History Untold staat voor een erg uitgebreide, complexe game, waar je meermaals je tanden op zult stuk bijten. Manschappen of werkposten die staan te niksen, worden weliswaar elke ronde netjes vermeld. Voornamelijk tijdens de keuzemomenten weigert het spel je uit te leggen waarom bepaalde van de beslissingen niet beschikbaar zijn. Een ellenlange tabel in de U.I. aanklikken roept daarnaast steevast een gelijksoortige, misschien zelfs nog drukkere tabel op. Er gelden erg veel regeltjes, condities en onderlinge afhankelijkheden, waardoor het je wel wat opzoekwerk kost om het goed te doen als natieleider. Iedere stad heeft natuurlijk die eigen project queue om in de daarvoor geschikte zones de zogenaamde Improvements neer te poten. In het spelbegin gaat dat simpelweg nog om huizen, een houtzagerij, een workshop (voor vervaardigen van materiaal welke je ook kunt betrekken tijdens ruilhandel, in kader van diplomatieke betrekkingen), een boerderij, een jagerskamp, enzoverder. Hoe meer je beschaving echter evolueert, hoe ingewikkelder het wordt om uit te pluizen wat waarvoor dient en wat de beste keuze is in een welbepaald scenario.Elk van de werkposten heeft namelijk zelf weer heel wat opties om de eigen processen te verbeteren of te versnellen. Zo kun je bepaalde Improvements extra bevoorraden, er experts aan toewijzen, modifiers instellen … Hoe beter je dit doet, hoe sneller een aanliggende regio beschikbaar komt om opgeëist te worden. Hierdoor wordt het lapje grond toegevoegd aan je rijk, en kun je je aan gelijkaardige handelingen verwachten. Als een van de eerste daaropvolgende stappen dien je settlers aan te maken, welke je de mogelijkheid bieden om in een andere regio een nieuwe stad op te richten. Tegelijk voorzie je op die nieuwe locatie best wat reservisten van je leger, want een pas veroverd grondgebied blijft erg kwetsbaar, en je begint meteen met het aanleggen van wegen.
Maar toch (nog) niet perfect
Je merkt het wellicht al, wie vaak games speelt als Age of Empires, The Settlers of Manor Lords, zal hier ook heel snel zijn of haar draai vinden. Het is inderdaad een gameplay loop die erg bekend voorkomt, maar weliswaar wel eentje die steeds vlotter en aangenamer aanvoelt, alweer door slim design. Toch heeft het spel in zijn huidige staat nog meerdere werkpunten, wat die post-release-fase waarin de spelerfeedback aangepakt zal worden, uiterst welkom maakt. Zo moeten nog heel wat taken manueel uitgevoerd worden die met een instelling om deze automatisch te laten verlopen, de gameplay minder als micro-management doen aanvoelen. Ik denk onder meer aan de mogelijkheid om al tijdens het aanmaken van de settlers de regio aan te duiden waar ze een stad dienen op te richten. Of een optie om de creatie van Improvements toch al in de project queue te kunnen plaatsen wanneer de nodige grondstoffen nog niet verzameld werden. Heel af en toe kreeg ik ook te maken met bugs, zoals deze toen ik een oorlog verloor, terwijl geen enkele van mijn krijgers sneuvelde en bij de winnende partij waren dat er vreemd genoeg achtenvijftig …Andere zaken die mij opvielen, houden vooral verband met de besturing, en met het visuele aspect van de game. Zo wordt de kaart na uren spelen zo druk dat je minder goed ziet wat je waar moet gaan opeisen, zelfs al schakel je zoveel mogelijk van de visuele indicatoren uit. De camera zoomt geregeld tijdens het schakelen tussen de kaart en de City View ongewenst vanzelf in, en kan wel eens in de achtergrond blijven opschuiven naar links of rechts. Zoals wanneer je met de muis een slepende weging maakte vlak voor het openklikken van een menu. Het geheugenverbruik van deze pc-versie komt ook hoger te liggen dan verwacht. De soundtrack evolueert daarnaast netjes mee met het tijdperk waarin jouw natie zich bevindt, maar durft af en toe wat raar klinken. Misschien is griezelig zelfs de beste omschrijving voor die momenten. Voor de vele stemmen geldt eigenlijk wat hetzelfde, want deze lijken door een A.I. ingesproken. Al blijft dat natuurlijk slechts een detail dat absoluut geen afbreuk doet aan deze degelijke game.
Conclusie
Ara: History Untold is een ambitieuze 4X grand strategy-game met een overvloed aan keuzes waarbij een weldoordacht expansiebeleid alsook doelgerichte diplomatie essentieel blijken. De complexiteit van de mechanics kan doen afschrikken, maar toch blijft deze voldoende toegankelijk voor de geduldige beginner. Dat komt deels doordat het spel vooral uitblinkt met zijn erg slimme designkeuzes, welke je aansporen om je verder te verdiepen in de gameplay. Visueel komt Ara: History Untold eveneens knap voor de dag. Kortom, na de gewenste optimalisatie van de besturing en effectief rekening houdende met de feedback van de spelers, zou dit wel eens kunnen uitgroeien tot een succes.
Pro
- Slim design
- Visueel knap
- Enorm uitgebreid
- Verslavend
Con
- Camera en besturing kunnen nog wat beter
- Aantal bugs
8
Over
Beschikbaar vanaf
24 september 2024
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- Xbox Series X|S
Genre
- Strategy
Ontwikkelaar
- Oxide Games
Uitgever
- Xbox Game Studios
