Nadat we nog niet zo lang geleden afgezakt waren naar de dieptes van de oceaan in Cthulhu: The Cosmic Abyss, heeft Nacon alweer een nieuw Lovecraftiaans avontuur om op ons los te laten. Midden juli verschijnt immers The Mound: Omen of Cthulhu, een coöperatief horror-adventuregame van het Chileense ACE Team. Hen ken je waarschijnlijk wel van Zeno Clash, Rock of Ages en meer recent Clash: Artefacts of Chaos. Hun nieuwste game lijkt alvast hun meest ambitieuze project tot nu toe te zijn en onlangs kreeg ik de kans om alvast even de helse jungle van deze game in te duiken.
Het eerste dat opvalt bij The Mound: Omen of Cthulhu
is natuurlijk de setting. De mythologie van Lovecraft werd al in heel wat verschillende genres verkend, maar meestal spelen dit soort van verhalen zich af in de toekomst of rond de jaren 1920. The Mound katapulteert ons echter heel wat verder terug in de tijd, naar de periode van de Conquistadores, de ontdekkingsreizigers die rond de zestiende eeuw het Zuid-Amerikaanse continent verkenden op zoek naar goud. Onze expeditieleden ontdekken echter dat er heel wat meer dingen verborgen liggen op het vasteland dan enkel schatten.
Vervolgens was het moment aangebroken om de jungle in te trekken. Voorzichtig zetten we onze eerste stappen, maar al snel groeit het besef dat het onheil steeds om de hoek loert. Een eerste zombie schakelden we vlot uit, maar hoe dieper we de jungle introkken, hoe meer we ons verstand leken te verliezen. Het spel begint immers te spelen met je zintuigen om de waanzin van de personages weer te geven. Je begint dingen te horen die er niet zijn, je ziet iets in de bladeren ritselen en als je dit van naderbij gaat inspecteren is er niets, of je begint simpelweg te hallucineren. Zo is er een kar die jullie vergezelt, waarin je de buit kan opbergen, en op een gegeven moment zag ik dat de os die deze kar voorttrekt was veranderd in een monster. Als ik ernaar keek, dan verloor ik leven, maar voor mijn medespelers was dit nog steeds een gewone os! Het kan zelfs gebeuren dat je een teamlid als een zombie begint te zien, en jawel, er is friendly fire aanwezig!
Alsof dit nog niet genoeg was, ontdekten we ook dat ‘gedode’ spelers gecorrumpeerd werden als je ze niet tijdig terugbracht naar de kar om ze te genezen. Als speler controleer je dan zelf niet meer je personage en zal je jouw medespelers aanvallen. Dit zorgde voor enkele hilarische, maar ook uiterst spannende momenten waarbij twee van onze expeditieleden achtervolgd werden door een groepje vijanden, waaronder de twee andere spelers, terwijl ze tevergeefs probeerden te vluchten naar het evacuatiepunt. Bij wonder geraakten ze er, maar in de laatste seconden werd de laatste overlevende persoon toch nog gegrepen en was het game over. Gelukkig hadden we voldoende tijd om toch enkele expedities te ondernemen, al liepen die meestal wel faliekant af.
Waar The Mound: Omen of Cthulhu ook alvast in lijkt uit te blinken, is het oproepen van de juiste sfeer. Iedere keer heb je het gevoel dat er een constante dreiging boven je hoofd hangt en voelde het als een zenuwslopende tocht aan. De game moedigt ook echt aan om samen te blijven, bijvoorbeeld door proximity chat en omdat je alleen al snel een vogel voor de kat bent. Maar langs de andere kant kan je meer terrein verkennen als je opsplitst, dus dit is steeds een afweging die je moet maken. De ervaring zal dus het meest tot zijn recht komen als je met vier speelt, maar de game zal ook scalen voor twee spelers en in je eentje zal je bijgestaan worden door één bot.
Om toch nog af te sluiten met een puntje van kritiek: er waren nog enkele elementen waaraan de makers nog wat kunnen sleutelen. Zo kregen wij regelmatig te maken met grote rode wormen die ons lastig vielen, maar deze waren verschrikkelijk moeilijk om te raken. Elk van ons sukkelde echt met deze wezens neer te krijgen, waardoor het lijkt dat de hitboxes nog wat beter kunnen. Ook was het zo dat bij het wegrennen, je personage iedere keer zich draaide richting de vijand als die je raakte. Dit kan logisch zijn in een meer actiegericht spel als je langs achteren wordt aangevallen, maar in een spel waar resources schaars zijn en elke confrontatie het verschil tussen leven en dood kan betekenen, wil je toch liever iets minder kopzorgen als je aan het vluchten bent dan dat je iedere keer ook eerst moet draaien voordat je verder kan wegrennen.
Het eerste dat opvalt bij The Mound: Omen of Cthulhu
Een tocht vol waanzin en paranoia
Zoals typisch is voor een co-op game, begint ons avontuur op de enige veilige plaats, de centrale hub, wat in dit geval ons galjoen is. Hier kiest de host van de sessie onze expeditie. Bij de kapitein aanvaardt hij een van de contracten, waarbij wordt bepaald wat je moet terugbrengen van je expeditie, en het gebied dat jullie willen verkennen. Hierna kwam meteen al een eerste verrassing. Je krijgt een aantal wapens en items ter beschikking, maar niet iedereen zal bijvoorbeeld een geweer of een harnas kunnen oppikken. Je team zal de beschikbare uitrusting dus moeten verdelen. Wat je ter beschikking krijgt is ook iedere keer anders. De ene keer kregen we bijvoorbeeld een pistool, een geweer, een boog en een soort van speer, terwijl we voor een volgende sessie twee kruisbogen, een geweer en een bijl kregen. Je weet dus nooit op voorhand welke items je team zal meenemen.Vervolgens was het moment aangebroken om de jungle in te trekken. Voorzichtig zetten we onze eerste stappen, maar al snel groeit het besef dat het onheil steeds om de hoek loert. Een eerste zombie schakelden we vlot uit, maar hoe dieper we de jungle introkken, hoe meer we ons verstand leken te verliezen. Het spel begint immers te spelen met je zintuigen om de waanzin van de personages weer te geven. Je begint dingen te horen die er niet zijn, je ziet iets in de bladeren ritselen en als je dit van naderbij gaat inspecteren is er niets, of je begint simpelweg te hallucineren. Zo is er een kar die jullie vergezelt, waarin je de buit kan opbergen, en op een gegeven moment zag ik dat de os die deze kar voorttrekt was veranderd in een monster. Als ik ernaar keek, dan verloor ik leven, maar voor mijn medespelers was dit nog steeds een gewone os! Het kan zelfs gebeuren dat je een teamlid als een zombie begint te zien, en jawel, er is friendly fire aanwezig!
Voorzichtig zetten we onze eerste stappen, maar al snel groeit het besef dat het onheil steeds om de hoek loert.
Alsof dit nog niet genoeg was, ontdekten we ook dat ‘gedode’ spelers gecorrumpeerd werden als je ze niet tijdig terugbracht naar de kar om ze te genezen. Als speler controleer je dan zelf niet meer je personage en zal je jouw medespelers aanvallen. Dit zorgde voor enkele hilarische, maar ook uiterst spannende momenten waarbij twee van onze expeditieleden achtervolgd werden door een groepje vijanden, waaronder de twee andere spelers, terwijl ze tevergeefs probeerden te vluchten naar het evacuatiepunt. Bij wonder geraakten ze er, maar in de laatste seconden werd de laatste overlevende persoon toch nog gegrepen en was het game over. Gelukkig hadden we voldoende tijd om toch enkele expedities te ondernemen, al liepen die meestal wel faliekant af.
Risk and reward
Wat de gameplayloop betreft, leek The Mound: Omen of Cthulhu alvast beloftevol. Elke run die je doet, laat je op zoek gaan naar waardevolle items om je contract te vervullen. Hoe dieper je de jungle ingaat en hoe meer de tijd vordert, hoe groter de tegenstand echter wordt waarmee je af te rekenen krijgt. Slaag je er echter in om een expeditie te voltooien, dan word je beloond met ervaringspunten, waarmee je kleine permanente upgrades kan kopen, en Tokens. Deze Tokens zijn weer een soort van valuta waarmee je eenmalig te gebruiken items kan kopen, zoals bijvoorbeeld een map, een special artefact dat je makkelijker schatten laat vinden of een kruis dat je helpt om vijanden in vermomming op te sporen. De makers verzekerden ons ook dat er een soort van einddoel is om naar te streven en het dus geen aaneenschakeling van losse missies is.Waar The Mound: Omen of Cthulhu ook alvast in lijkt uit te blinken, is het oproepen van de juiste sfeer. Iedere keer heb je het gevoel dat er een constante dreiging boven je hoofd hangt en voelde het als een zenuwslopende tocht aan. De game moedigt ook echt aan om samen te blijven, bijvoorbeeld door proximity chat en omdat je alleen al snel een vogel voor de kat bent. Maar langs de andere kant kan je meer terrein verkennen als je opsplitst, dus dit is steeds een afweging die je moet maken. De ervaring zal dus het meest tot zijn recht komen als je met vier speelt, maar de game zal ook scalen voor twee spelers en in je eentje zal je bijgestaan worden door één bot.
Om toch nog af te sluiten met een puntje van kritiek: er waren nog enkele elementen waaraan de makers nog wat kunnen sleutelen. Zo kregen wij regelmatig te maken met grote rode wormen die ons lastig vielen, maar deze waren verschrikkelijk moeilijk om te raken. Elk van ons sukkelde echt met deze wezens neer te krijgen, waardoor het lijkt dat de hitboxes nog wat beter kunnen. Ook was het zo dat bij het wegrennen, je personage iedere keer zich draaide richting de vijand als die je raakte. Dit kan logisch zijn in een meer actiegericht spel als je langs achteren wordt aangevallen, maar in een spel waar resources schaars zijn en elke confrontatie het verschil tussen leven en dood kan betekenen, wil je toch liever iets minder kopzorgen als je aan het vluchten bent dan dat je iedere keer ook eerst moet draaien voordat je verder kan wegrennen.
Conclusie
The Mound: Omen of Cthulhu zal ons meenemen naar de tijd van de Conquistadores, op een ontdekkingsreis naar een vervloekte jungle op zoek naar een fabelachtige plaats met ongekende rijkdom. De game laat je samen met maximaal drie andere spelers op expeditie gaan en elke tocht belooft een zenuwslopende excursie te worden waarbij de grenzen van je mentale gezondheid worden afgetast. Hoewel er nog enkele dingen wat bijgeschaafd dienen te worden, maakte deze eerste kennismaking mij alvast benieuwd om te ontdekken wat The Mound: Omen of Cthulhu nog allemaal in zijn mars heeft.
Over
Beschikbaar vanaf
15 juli 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Adventure
- Horror
Ontwikkelaar
- ACE Team
Uitgever
- Nacon
Website
Forumlink
Partnerlink
Laatst bewerkt door een moderator:
