Later dit jaar verschijnt Styx: Blades of Greed, het derde avontuur waarbij we in de huid kunnen kruipen van deze sneaky goblin. Hoewel, helemaal juist is dit niet, want het personage maakte eigenlijk zijn debuut naast de orc Arkail in het in 2012 verschenen Of Orcs and Men. In plaats van een vervolg op deze titel te ontwikkelen, koos Cyanide ervoor om Styx zijn eigen soloavontuur te geven met Styx: Master of Shadows. Drie jaar later kwam er een vervolg met Shards of Darkness en zij die uitkijken naar nieuwe avonturen sinds deze release hoeven dus gelukkig niet te lang meer te wachten.
In de aanloop naar de release van Styx: Blades of Greed
kreeg ik op gamescom alvast de kans om uitgebreid met de game aan de slag te gaan. Na een korte, maar interessante uiteenzetting door enkele teamleden van Cyanide, mocht ik al snel de controller in de handen nemen om te ontdekken wat de pc-versie en uiteraard het spel zelf in hun mars hebben. Naast de pc-versie, zal de game uiteraard ook verschijnen op PlayStation 5 en Xbox Series X|S wanneer het uitkomt later dit jaar.
Deze opdracht was gemakkelijker gezegd dan gedaan, want hiervoor moest ik een toren beklimmen en een manier vinden om het schip los te maken, iets dat in de vorm kwam van een nieuw personage dat Styx zal bijstaan in dit nieuwe avontuur. Zodra dit alles achter de rug was en we allemaal aan boord waren van het schip, werd er even vooruit gespoeld in de tijd en mochten we een level later in het spel spelen. Dit speelde zich af in Turquoise Dawn, een voormalig dorp van de orks dat nu wordt gecontroleerd door de mensen. Ook hier was de opdracht om zo'n Quartz te vinden, maar de gameplay voelde al veel vrijer aan. Er was uiteraard een marker die aantoont waar deze Quartz zich bevond, maar de weg hier naartoe koos je volledig zelf. Styx: Blades of Greed zet namelijk in op drie grote open werelden die je kan verkennen, en waarbij je heel wat wegen hebt om je doel te bereiken. Deze levels voelden bovendien ook nog eens enorm verticaal aan, zeker in het geval van The Wall. Wat meteen ook verklaart waarom je een luchtschip als transportmiddel hebt.
Wanneer ik de plaats kon bereiken waar de Quartz zich bevond, was onze speeltijd helaas op en moest ik die glimmende steen daar laten liggen. Hoewel we iets meer dan een uurtje konden spelen, gaf dit toch een goed zicht op wat er ons te wachten staat in de volledige game. Het meest opvallende was natuurlijk het indrukwekkende open level design. Zo was het leuk om te proberen vijanden te ontwijken door te klimmen en klauteren op plaatsen waar je normaal niet zou proberen te geraken. Hierbij heeft Styx nog een ander leuk hulpmiddel in de vorm van een soort van paraglider, wat ook zeker van pas kwam gezien de verticaliteit van de levels. De game richt zich ook duidelijk op de stealth gameplay, want hoewel je de confrontatie kan aangaan en dit mogelijks overleeft, was dit duidelijk niet aan te raden. Gelukkig zal Styx over enkele nieuwe tools beschikken, die hij krijgt door de Quartz, naast de skills die je al bezat in de vorige spellen. Styx zal namelijk krachten krijgen, zoals de mogelijkheid om de tijd kort te manipuleren of om een vijand te controleren, al was het wel spijtig dat je iemand zo niet de afgrond in kon laten lopen. Maar los daarvan waren de verschillende manieren om je vijand op stealthy wijze om het leven te brengen wel plezant en goed uitgewerkt.
Waar ik ook hoop dat de ontwikkelaars nog de nodige aandacht aan zullen geven, is de plaatsing van de checkpoints. In de build die ik mocht spelen, lagen deze voor mij echt met momenten echt wel ver uit elkaar. Om een voorbeeld te geven: er is een checkpoint op het moment dat je de toren met het luchtschip nadert en eens aangekomen krijg je een cutscene te zien, waarna je vervolgens een bepaalde ruimte in een hangar dient binnen te dringen. In plaats van bijvoorbeeld een checkpoint te plaatsen na die cutscene, moet je dit hele deel herspelen als je sterft en dit voelde toch wat te veel van het goede aan. Als Cyanide dus de tijd neemt om deze resterende plooien glad te strijken, dan hebben stealth-liefhebbers zeker een interessante titel om naar uit te kijken.
In de aanloop naar de release van Styx: Blades of Greed
Op zoek naar magische steentjes
Het verhaal van Styx: Blades of Greed speelt zich af na de gebeurtenissen uit Shards of Darkness. De eigenwijze goblin heeft intussen zijn eigen crew verzameld en deze keer heeft hij zijn zinnen gezet op het stelen van Quartz, een mysterieus mineraal met energetische eigenschappen. Tijdens onze sessie kregen we de kans om twee zo'n Quartz-stenen te stelen. De eerste bevond zich ergens in The Wall, een massief fort van de mensen dat ook dienst doet als stad. Hierbij bevonden we ons vrij vroeg in het spel, want we kregen de kans om een kleine omleiding te doen langs de mijnen om zo de controls van het spel nog snel even onder de knie te krijgen. Net als de vorige delen is Styx een stealth game, en was dit dus zeker handig om nog even de kneepjes van het vak mee te krijgen. Vervolgens had Styx als taak om een kapitein van een luchtschip te vinden in een lokale herberg. Na het nodige sluipwerk en enkele bewakers uit te schakelen, vond ik deze kapitein, die je besluit te helpen als je zijn in beslag genomen luchtschip naar hem kan brengen.Deze opdracht was gemakkelijker gezegd dan gedaan, want hiervoor moest ik een toren beklimmen en een manier vinden om het schip los te maken, iets dat in de vorm kwam van een nieuw personage dat Styx zal bijstaan in dit nieuwe avontuur. Zodra dit alles achter de rug was en we allemaal aan boord waren van het schip, werd er even vooruit gespoeld in de tijd en mochten we een level later in het spel spelen. Dit speelde zich af in Turquoise Dawn, een voormalig dorp van de orks dat nu wordt gecontroleerd door de mensen. Ook hier was de opdracht om zo'n Quartz te vinden, maar de gameplay voelde al veel vrijer aan. Er was uiteraard een marker die aantoont waar deze Quartz zich bevond, maar de weg hier naartoe koos je volledig zelf. Styx: Blades of Greed zet namelijk in op drie grote open werelden die je kan verkennen, en waarbij je heel wat wegen hebt om je doel te bereiken. Deze levels voelden bovendien ook nog eens enorm verticaal aan, zeker in het geval van The Wall. Wat meteen ook verklaart waarom je een luchtschip als transportmiddel hebt.
Het meest opvallende was natuurlijk het indrukwekkende open level design.
Wanneer ik de plaats kon bereiken waar de Quartz zich bevond, was onze speeltijd helaas op en moest ik die glimmende steen daar laten liggen. Hoewel we iets meer dan een uurtje konden spelen, gaf dit toch een goed zicht op wat er ons te wachten staat in de volledige game. Het meest opvallende was natuurlijk het indrukwekkende open level design. Zo was het leuk om te proberen vijanden te ontwijken door te klimmen en klauteren op plaatsen waar je normaal niet zou proberen te geraken. Hierbij heeft Styx nog een ander leuk hulpmiddel in de vorm van een soort van paraglider, wat ook zeker van pas kwam gezien de verticaliteit van de levels. De game richt zich ook duidelijk op de stealth gameplay, want hoewel je de confrontatie kan aangaan en dit mogelijks overleeft, was dit duidelijk niet aan te raden. Gelukkig zal Styx over enkele nieuwe tools beschikken, die hij krijgt door de Quartz, naast de skills die je al bezat in de vorige spellen. Styx zal namelijk krachten krijgen, zoals de mogelijkheid om de tijd kort te manipuleren of om een vijand te controleren, al was het wel spijtig dat je iemand zo niet de afgrond in kon laten lopen. Maar los daarvan waren de verschillende manieren om je vijand op stealthy wijze om het leven te brengen wel plezant en goed uitgewerkt.
Nog wat werk aan de winkel
De gameplay en de vrijheid die je hierbij krijgt, lijken alvast de sterktes van het spel te worden. Visueel zag het spel er ook in orde uit, al hoop ik wel dat Cyanide de resterende tijd gebruikt om het spel verder op te poetsen en verfijnen. Zo had ik toch redelijk wat last van performance-problemen, met name duidelijke framedrops, en dook er hier en daar ook een bug of een glitch op. Zo waren er enkele kleine problemen met de belichting merkbaar en toonde de A.I. van de vijanden zich soms nogal wispelturig.Waar ik ook hoop dat de ontwikkelaars nog de nodige aandacht aan zullen geven, is de plaatsing van de checkpoints. In de build die ik mocht spelen, lagen deze voor mij echt met momenten echt wel ver uit elkaar. Om een voorbeeld te geven: er is een checkpoint op het moment dat je de toren met het luchtschip nadert en eens aangekomen krijg je een cutscene te zien, waarna je vervolgens een bepaalde ruimte in een hangar dient binnen te dringen. In plaats van bijvoorbeeld een checkpoint te plaatsen na die cutscene, moet je dit hele deel herspelen als je sterft en dit voelde toch wat te veel van het goede aan. Als Cyanide dus de tijd neemt om deze resterende plooien glad te strijken, dan hebben stealth-liefhebbers zeker een interessante titel om naar uit te kijken.
Conclusie
Onze favoriete goblin Styx stoomt zich klaar voor een gloednieuw avontuur en deze keer gaat hij met zijn crew op zoek naar magische Quartz die hem bijzonder krachten geven. Met drie grote open werelden om in rond te sluipen en moorden, en heel wat vrijheid om je doelwitten te benaderen, belooft dit derde deel in de Styx-reeks alvast heel wat spanning en plezier voor te schotelen. Als Cyanide Studios de resterende tijd gebruikt om het spel te finetunen, dan lijkt dit nieuwe avontuur zeker de moeite om in te sluipen.
Over
Beschikbaar vanaf
TBA
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Stealth
Ontwikkelaar
- Cyanide Studio
Uitgever
- Nacon
