Pensioenleeftijd op 67 jaar, wordt dit meer?

ik spreek dan op basis van wat je er mee kan doen. ( aka in vergelijking met een gemiddeld loon). In absolute getallen is het uiteraard meer
Niet overdrijven. Noorwegen heeft een PPP van ongeveer 11,195 volgens OCED, België 0,73 . ALs je de 240K kronor dus wil omzetten naar Euro's volgens hetzelfde prijspijl, heb je 21438 "noorse" euro's, terwijl België met het leefloon gecorrigeerd op 17980 euro zit. Dus zo'n 20% meer in Noorwegen.
Er is daar veel taboe rond, maar het aantal langdurig zieken stijgt elk jaar.
Langer werken? Op papier zeker. Ik heb geen cijfers, maar ik denk dat er veel langdurig zieken zitten in de groep die geacht wordt langer te werken.
Daar is geen taboe over, die cijfers bestaan en zijn vlot beschikbaar: https://www.riziv.fgov.be/nl/statistieken/uitkeringen/Paginas/default.aspx
Er zijn in 2018 400.000 mensen in invaliditeit (= méér dan 1 jaar ziek). Dat is een stijging met 25% op 4 jaar tijd.

1649276129462.png

De stijging doet hem ook bij de mannen voor, maar is vooral te wijten aan de vrouwen.

Leeftijd doet er ook véél doe, er is bijna overal een stijging, maar vooral bij 1 leeftijdsgroep:

Jaar/Leeftijd
2018​
2014​
Diff
20-24
1.086​
1.435​
-24,32%​
25-29
7.585​
6.831​
+11,04%​
30-34
17.258​
14.177​
+21,73%​
35-39
28.490​
22.529​
+26,46%​
40-44
39.367​
33.957​
+15,93%​
45-49
56.879​
48.815​
+16,52%​
50-54
78.363​
64.890​
+20,76%​
55-59
97.628​
71.621​
+36,31%​
60-64
73.204​
56.610​
+29,31%​
>64
882​
701​
+25,82%​

Langer werken is er trouwens wel, maar dat gaat niet supervlot (logisch ook, zo'n trend verander je niet, zeker niet als er steeds meer mensen financieel vroeger KUNNEN stoppen: https://trends.knack.be/economie/be...rken-op-60-3-jaar/article-normal-1417553.html
 
@JPV: bedankt !

Met taboe bedoelde ik niet dat men cijfers achterhoudt, maar dat men heel vaak euforisch vermeldt dat de werkloosheid fel gedaald is, terwijl er gewoon ook veel “afvloei” is naar werkonbekwaamheid.

Een open debat over langer werken dringt zich toch op.

Liever zwaar inzetten op een zéér hoge activiteitsgraad tussen bv 20 en 50, dan mensen die al lang gewerkt hebben willen uitpersen tot hun 67!

Of eens echt werk maken van uitbolbanen op de werkplek zelf.
liever een fitte deeltijdse aan 50% dan iemand die fulltime werkt en dan ziek wordt.
 
@JPV: bedankt !

Met taboe bedoelde ik niet dat men cijfers achterhoudt, maar dat men heel vaak euforisch vermeldt dat de werkloosheid fel gedaald is, terwijl er gewoon ook veel “afvloei” is naar werkonbekwaamheid.

Een open debat over langer werken dringt zich toch op.

Liever zwaar inzetten op een zéér hoge activiteitsgraad tussen bv 20 en 50, dan mensen die al lang gewerkt hebben willen uitpersen tot hun 67!

Of eens echt werk maken van uitbolbanen op de werkplek zelf.
liever een fitte deeltijdse aan 50% dan iemand die fulltime werkt en dan ziek wordt.
Er zijn imho nu 2 problemen met ziekteuitkeringen:
- behalve voor tijdelijke progressieve tewerkstelling ben je nu ofwel ziek met uitkeringen (>66% arbeidsongeschikt) ofwel ben je arbeidsgeschikt. Last van je rug en op hoge leeftijd? Blijf dan naar schipperen tussen ziekte, werkloosheid, ... Tot je als oudere quasi geen controle meer krijgt, maar dan maakt het vaak weinig verschil tussen wlh en ziekte.
- de bedrijven betalen nu niks bij langdurige ziekte. Ze hebben dus geen reden om het huidige systeem in vraag te stellen want als ze het Nederlandse alternatief zouden krijgen, betalen ze zich blauw aan ziektelonen. Mochten ze wel geresponsabilisefd worden, zouden ze wel vlugger mensen terug deeltijds laten terugkeren, nu zijn mensen met progressieve tewerkstelling vaak per uur gerekend in de praktijk duurder (wegens minder rendabiliteit van deltijds) of laat je iemand liever verrotten op de ziekenbond dan te investeren in reïntegratie
 
Wat is de term 'pensioenleeftijd' waard? Van alle mensen die ik ondertussen rondom mij op pensioen zien gaan heb (en dat zijn er een pak) is er geen enkele bij die tot zijn of haar 65e (fulltime) gewerkt heeft.
 
Zou het eigenlijk niet logischer te zijn om te redeneren vanuit de gezonde levensverwachting die iemand heeft.
Bv. iedereen mag x jaar genieten van een pensioen in goede gezondheid. Dat zal dan variëren in functie van geboortejaar, geslacht, arbeider of bediende etc. maar dan heeft iedereen wel een gelijke compensatie voor de gewerkte jaren. Nu heeft iemand die ongezond werk gedaan heeft slechts enkele jaren gemiddeld dat hij in goede gezondheid van zijn pensioen kan genieten terwijl iemand anders 25 jaar betaald wordt om uit te rusten...
 
@808 State Die moeten doorgaans ook niet zolang werken he, 40 of 42j dienst als je vanaf je 14de werkt zoals mijn ouders, is niet hetzelfde als 40-42j dienst als je start op je 21-22j.
 
nu zijn mensen met progressieve tewerkstelling vaak per uur gerekend in de praktijk duurder (wegens minder rendabiliteit van deltijds) of laat je iemand liever verrotten op de ziekenbond dan te investeren in reïntegratie
Dit snap ik niet.
Puur op mijn situatie bekeken:
- de uren die ik werk ben ik productiever dan de meeste collega's want minder pauze, grotere focus want ik moet mijn focus ook maar 3u30 lang vasthouden.
- als ik dan eens ziek ben, betaalt de mutualiteit dat, niet de werkgever.

Ik ga er dus van uit dat ik net goedkoper ben want hoger rendement én geen gewaarborgd loon.
 
Dit snap ik niet.
Puur op mijn situatie bekeken:
- de uren die ik werk ben ik productiever dan de meeste collega's want minder pauze, grotere focus want ik moet mijn focus ook maar 3u30 lang vasthouden.
- als ik dan eens ziek ben, betaalt de mutualiteit dat, niet de werkgever.

Ik ga er dus van uit dat ik net goedkoper ben want hoger rendement én geen gewaarborgd loon.
Niet mee eens. Je hebt gelijk dat een kortere werkdag meer focus kan betekenen en dat je ziekte goedkoper uitkomt, maar de nadelen zijn:
- wie deeltijds werkt, moet even hard begeleid/opgeleid worden.
- de vaste kost (medische keuring, sociaal secretariaat, ...) blijft.
- de "vast-verloren-tijd", bvb evaluatie, jaarlijks feestje etc is dezelfde voor voltijds als deeltijds ('t is niet dat een deeltijdse maar om de 2 jaar geevalueerd wordt als de voltijdse jaarlijks gecontroleerd wordt p).
- er is mogelijks grotere focus, maar de chit-chat die gebeurt in een halve dag zal meer zijn dan de helft van wie voltijds werkt.
- je bent slechts deeltijds beschikbaar. Wat wil zeggen dat je moeilijker samen met een collega het werk kan doen tov een andere voltijdse. Minder mogelijkehdi tot overleg (wederzijdse coaching/...) is negatief.
 
Hoe moeilijk is het eigenlijk voor een gepensioneerde om toch nog aan het werk te blijven?
Wordt dat extra inkomen bij je pensioen geteld en zo als totaal inkomen belast of wordt dat harder belast?

Er wordt in dit land veel te weinig ingezet op flexibel hertewerkstelling, waarmee ik doel op het feit dat als je uit langdurige ziekte komt (wat in toch geen insignificant deel van de gevallen "gewoon" een burnout is) je in het standaardtraject er terug ingesmeten wordt zonder enige vorm van geleidelijk terug beginnen en vaak zonder de nodige begeleiding.

Veel werkgevers geven geen zier om hun werknemers, om dan maar te klagen over uitval en personeelstekort.
Volgens mij kan sterke arbeidshervattingsbegeleiding veel doen om die langdurig zieken terug te "activeren", om het met een liberaal woord te zeggen.
En hoe meer actieve mensen in de werkende bevolking, hoe beter onze pensioenen gefinancierd kunnen worden, want spijtig genoeg heeft onze overheid geen giga-fonds aangelegd waar al dat pensioengeld deftig beheerd wordt...
 
Hoe moeilijk is het eigenlijk voor een gepensioneerde om toch nog aan het werk te blijven?
Wordt dat extra inkomen bij je pensioen geteld en zo als totaal inkomen belast of wordt dat harder belast?
Bij je pensioen, maar da's dan natuurlijk in de hoogste schuif.
 
Met de huidige trend van meer zittend werk, meer mentale arbeid en minder fysieke arbeid zou het in principe wel kunnen dat de pensioenleeftijd in theorie kan stijgen.
Maar belangrijke opmerking daarbij is dat er buiten fysieke aftakeling ook mentale aftakeling gebeurt met ouder worden. Sommigen zijn nog heel kwiek op hun 70ste, terwijl anderen nog een schim van zichzelf zijn op hun 55ste.
Werk je in een omgeving die constant evalueert en waar je constant mee moet zijn dan kan dit wel eens zeer lastig worden hoor veel 60+‘ers.

Mensen leven veel langer, dat klopt. Maar we moeten ook eerlijk zijn dat we nu gewoon meer lap en papwerk doen. Zo houden we mensen in leven die amper tot geen levenskwaliteit meer hebben en ook mentaal zo verzwakt zijn om dat te beseffen.
En dat heeft een dubbele impact op de kost die deze mensen zijn. Ten eerste hun pensioen en ten tweede hun kosten voor de ziektezorg die veel hoger is.
 
Ik spreek nu uit ervaring in mijn sector, IT.

Er zijn heel weinig 60+'ers actief in alle grote IT organisaties waar ik kom. Zijn ze er toch dan zijn ze vaak betrokken bij oude technologie (mainframes etc).

Het lijkt mij ook moeilijk haalbaar om mee te draaien in het huidige IT landschap als 60+.
Je moet continue bijleren aan heel snel tempo, je moet fris en helder zijn. Veel concurrentie met jonge ambiteuze collega's die met de nieuwste technologie/methodieken willen werken , ...

Zonder aangepast werk heb ik mij de vraag ook al gesteld of ik na m'n 50ste wel nog kan meedraaien in een inhoudelijke functie. Ben ook mede daarom zelfstandig geworden.

Ik zie bij concullega's, klanten, ouders en omgeving dat vanaf een bepaalde leeftijd het mentaal toch moeilijker wordt. Niet dat deze mensen geen toegevoegde waarde hebben of ineens mentaal ineenstorten maar je ziet de strubbelingen van mentale degradatie. Zaken sneller vergeten, langere tijd om relaties te leggen, sneller vermoeid, ...

Voor het langer inzetten van de mensen zal er m.i. aangepast werk nodig zijn wat in lijn ligt met de sterktes dat deze mensen hebben. (Ervaring, kennis, kalmte, ... ) Daar houdt de huidige markt nog te weinig rekening mee en dan heb je nog de accienniteit en kost die stokken in de wielen steekt.

Het lijkt mij erg onlogisch dat je het minst/minder verdient als je het meest nodig hebt en waarschijnlijk ook het meest actief bent. (Voor de meesten eind 20/begin 30) Dat zou van mij een parameter mogen zijn naast verantwoordelijkheid, kennis maturiteit, productiviteit,.. puur anciënniteit zegt op zich weinig buiten dat je langdurige inzet levert.
 
Laatst bewerkt:
Ik spreek nu uit ervaring in mijn sector, IT.

Er zijn heel weinig 60+'ers actief in alle grote IT organisaties waar ik kom. Zijn ze er toch dan zijn ze vaak betrokken bij oude technologie (mainframes etc).

Het lijkt mij ook moeilijk haalbaar om mee te draaien in het huidige IT landschap als 60+.
Je moet continue bijleren aan heel snel tempo, je moet fris en helder zijn. Veel concurrentie met jonge ambiteuze collega's die met de nieuwste technologie/methodieken willen werken , ...

Zonder aangepast werk heb ik mij de vraag ook al gesteld of ik na m'n 50ste wel nog kan meedraaien in een inhoudelijke functie. Ben ook mede daarom zelfstandig geworden.

Ik zie bij concullega's, klanten, ouders en omgeving dat vanaf een bepaalde leeftijd het mentaal toch moeilijker wordt. Niet dat deze mensen geen toegevoegde waarde hebben of ineens mentaal ineenstorten maar je ziet de strubbelingen van mentale degradatie. Zaken sneller vergeten, langere tijd om relaties te leggen, sneller vermoeid, ...

Voor het langer inzetten van de mensen zal er m.i. aangepast werk nodig zijn wat in lijn ligt met de sterktes dat deze mensen hebben. (Ervaring, kennis, kalmte, ... ) Daar houdt de huidige markt nog te weinig rekening mee en dan heb je nog de accienniteit en kost die stokken in de wielen steekt.

Het lijkt mij erg onlogisch dat je het minst/minder verdient als je het meest nodig hebt en waarschijnlijk ook het meest actief bent. (Voor de meesten eind 20/begin 30) Dat zou van mij een parameter mogen zijn naast verantwoordelijkheid, kennis maturiteit, productiviteit,.. puur anciënniteit zegt op zich weinig buiten dat je langdurige inzet levert.
Volledig akkoord. Je ziet amper 60-plussers actief in het werkveld in IT. Ofwel zijn ze doorgegroeid naar een managementfunctie, ofwel gaan ze iets anders doen ofwel zijn ze weggepromoveerd.
Ik zie het mezelf ook niet doen, eerlijk gezegd
...

En dan kan je wel zeggen dat het fysiek geen zware job is, maar inhoudelijk wordt dat gewoon moeilijk op die leeftijd.
 
Dat en dan heb je nog de enterprise politiek.
Die ben ik tegen dan ook kotsbeu :')

De meeste ambitieuze IT'ers die ik hierover aanspreek hebben een 'goto-after-IT' ambitie.
Heb er ook al enkele oudere dat daadwerkelijk weten uitvoeren en meestal is dat dan iets buiten IT wat je echt echt niet verwacht.
 
Ik spreek nu uit ervaring in mijn sector, IT.

Er zijn heel weinig 60+'ers actief in alle grote IT organisaties waar ik kom. Zijn ze er toch dan zijn ze vaak betrokken bij oude technologie (mainframes etc).

Het lijkt mij ook moeilijk haalbaar om mee te draaien in het huidige IT landschap als 60+.
Je moet continue bijleren aan heel snel tempo, je moet fris en helder zijn. Veel concurrentie met jonge ambiteuze collega's die met de nieuwste technologie/methodieken willen werken , ...

Zonder aangepast werk heb ik mij de vraag ook al gesteld of ik na m'n 50ste wel nog kan meedraaien in een inhoudelijke functie. Ben ook mede daarom zelfstandig geworden.

Ik zie bij concullega's, klanten, ouders en omgeving dat vanaf een bepaalde leeftijd het mentaal toch moeilijker wordt. Niet dat deze mensen geen toegevoegde waarde hebben of ineens mentaal ineenstorten maar je ziet de strubbelingen van mentale degradatie. Zaken sneller vergeten, langere tijd om relaties te leggen, sneller vermoeid, ...

Voor het langer inzetten van de mensen zal er m.i. aangepast werk nodig zijn wat in lijn ligt met de sterktes dat deze mensen hebben. (Ervaring, kennis, kalmte, ... ) Daar houdt de huidige markt nog te weinig rekening mee en dan heb je nog de accienniteit en kost die stokken in de wielen steekt.

Het lijkt mij erg onlogisch dat je het minst/minder verdient als je het meest nodig hebt en waarschijnlijk ook het meest actief bent. (Voor de meesten eind 20/begin 30) Dat zou van mij een parameter mogen zijn naast verantwoordelijkheid, kennis maturiteit, productiviteit,.. puur anciënniteit zegt op zich weinig buiten dat je langdurige inzet levert.
Je gaat je afvragen waarom zoveel bedrijven succesvol geleid worden door een CEO die al 60 is...

We hebben dit soort discussie hier al eens eerder gehad, wat je hier neerpent zijn voor een groot stuk gewoon banale vooroordelen. Mensen kunnen perfect gedurende hun carrière evolueren naar andere taken en processen. Ik denk wel dat het voor iemand van boven de 50 moeilijker wordt om nog in een andere organisatie te gaan werken, maar iemand die al 20 jaar ergens werkt? Ik denk dat veel mensen de waarde van ervaring onderschatten.

En ik heb hier al eerder gezegd, ik heb een aantal maanden iemand van 60 jaar aangeworven, eigenlijk geen moment aan getwijfeld. Die heeft een wat langere leercurve, maar in dat team was hij een goede aanvulling volgens mij.

En mentale degratie? Op 50 jaar?

Ik denk dat je vooral met mensen spreekt die al 20 jaar uitkijken naar hun pensioen, die durven wel eens uitgeblust geraken.
 
Ik acht de kans klein dat als we anciënniteit zouden afschaffen, dat de verloning die er dan vrijkomt zal voorzien zijn als verhoging voor de starters en die zijde van looncurve.
 
Volledig akkoord. Je ziet amper 60-plussers actief in het werkveld in IT. Ofwel zijn ze doorgegroeid naar een managementfunctie, ofwel gaan ze iets anders doen ofwel zijn ze weggepromoveerd.
Ik zie het mezelf ook niet doen, eerlijk gezegd

Hoe graag ik in IT/Techniek nu ook werk, ik zie het mezelf ook niet doen op 50 of zelfs 40 jarige leeftijd. Ik heb het zelfs dan nog nie eens over uw kerntaak maar over alle rotzooi die erbij komt.

Ik kan niet over andere meespreken maar ik heb soms het gevoel dat het juist die rotzooi dat er allemaal bijkomt dat mensen in een burnout duwt of hun job niet meer zien zitten. Omdat uw job uitoefenen niet langer genoeg is... Dan heb ik het niet zo zeer over bijscholen en dergelijke natuurlijk maar meer zoals één of andere manager die een geweldig idee heeft die jij in je vrije tijd moet doen. Of de zoveelste blog post schrijven die niemand leest.

Al thans dat gevoel heb ik, ik wil nu niet onambitieuze klinken of voor de grote hoop spreken...

Ik vraag me wel af wat al die IT'ers doen na hun IT carriere to be honest :-D
 
Dat en dan heb je nog de enterprise politiek.
Die ben ik tegen dan ook kotsbeu :')

De meeste ambitieuze IT'ers die ik hierover aanspreek hebben een 'goto-after-IT' ambitie.
Heb er ook al enkele oudere dat daadwerkelijk weten uitvoeren en meestal is dat dan iets buiten IT wat je echt echt niet verwacht.

Grootste obstakel is dat je financieel gezien bijna altijd een stap terug zet. Je leest soms wel verhalen van IT'ers van 50+ die plots een geitenboerderij of een B&B beginnen, maar dat zijn dan meestal mensen wiens huis afbetaald is en waar de kinderen het huis uit zijn.
 
Hoe graag ik in IT/Techniek nu ook werk, ik zie het mezelf ook niet doen op 50 of zelfs 40 jarige leeftijd. Ik heb het zelfs dan nog nie eens over uw kerntaak maar over alle rotzooi die erbij komt.

Ik kan niet over andere meespreken maar ik heb soms het gevoel dat het juist die rotzooi dat er allemaal bijkomt dat mensen in een burnout duwt of hun job niet meer zien zitten. Omdat uw job uitoefenen niet langer genoeg is... Dan heb ik het niet zo zeer over bijscholen en dergelijke natuurlijk maar meer zoals één of andere manager die een geweldig idee heeft die jij in je vrije tijd moet doen. Of de zoveelste blog post schrijven die niemand leest.

Al thans dat gevoel heb ik, ik wil nu niet onambitieuze klinken of voor de grote hoop spreken...

Ik vraag me wel af wat al die IT'ers doen na hun IT carriere to be honest :-D
Dit is zeker niet enkel bij IT zo, algemeen denk ik soms wel dat we ons misschien beter op onze kerntaken concentreren dan voor één of andere artificiële metric ook nog social media posts te generen die twee mensen dan liken (die steevast gewoon collega's zijn).
 
Dat is op uw 40 toch ook, op uw 50 ook ... Op de leeftijd van 30 is er al een groot verschil merkbaar tussen IT-ers die aan heel snel tempo willen bijleren, die helder en fris en ambitieus zijn, en ja gewoon IT-ers die op de kar gaan zitten en wachten tot iemand uitlegt wat ze moeten gaan doen, die om 16u naar huis gaan, die zo weinig mogelijk "stress" willen hebben enz. Daar bestaan ook IT functies in.

Waarom wordt je zelfstandige als je denkt dat je niet meer ga kunnen meedraaien in uw job? Om vervolgens niet te kunnen gaan doppen als ze u ontslaan op hoge leeftijd?

Ik zie bij concullega's dat vanaf een leeftijd midden in de 30 het mentaal al moeilijker wordt en ze in burnouts gaan of andere jobs beginnen zoeken.

Je moet altijd werk hebben dat in lijn ligt met de sterktes dat uw mensen hebben. Dat geldt niet alleen voor mensen op hoge leeftijd maar ook voor mensen op lage leeftijd, mensen die moeilijkheden hebben met sociale interactie, mensen dat moeilijkheden hebben met teveel repetitief werk enz.

Maar dat is wel hoe het het vaakst werkt, dat uw loon niet plots gaat dalen omdat je vb. niet zo hard meer kan werken omdat je nu meer met uw gezin rekening moet houden en je niet meer toekomt met 4 uur slaap. Terwijl als je zelfstandige wordt is het juist moeilijker om een hoger uurtarief te verantwoorden als daar niks tegenover staat?

Ik begrijp niet dat je wil dat dit een parameter wordt terwijl uw ervaring rondom u is dat mensen 60+ problemen daarmee gaan krijgen. Is dat omdat je graag nu al meer wil verdienen zodat je op uw 60+ eigenlijk niet meer hoeft te werken?
Algemeen doe ik dit omdat ik 'nu' wel in staat ben om op een bepaald niveau mee te draaien. Ik zou dat dus ook willen verzilveren en bufferen. Het is nu om verschillende redenen de sweet spot en vroeg genoeg om te bufferen/investeren.

Het is als 30'er niet makkelijk maar ik verbaas mijzelf hoeveel energie en veerkracht ik nu heb. (Niet dat het allemaal altijd gemakkelijk is... Mijn motivatie ligt gewoon hoog door de leeftijd van alles willen op te bouwen, kleine kinderen,..) Ik kan wat ik nu doe niet als 20'er gedaan hebben en verwacht het ook niet in hetzelfde format als 50'er te kunnen. Beiden om verschillende redenen...

Verder hecht ik weinig belang aan hoeveel ik werk maar meer aan hoeveel toegevoegde waarde ik breng. Hoe die waardering tot stand komt heb ik zelf weinig invloed op. Maar het is wat is. (Bij mijn partner geef ik vaak het voorbeeld: wat zegt iemand die een hele dag een steen van links naar rechts verplaatst? --> veel stress voor niks)

Terugschalen voor het gezinsleven is hier bijvoorbeeld maar een klein puntje daardoor. Mede door andere factoren:partner werkt relatief lokaal en flexibel, ik kan regelmatig remote werken en heb niet alle dagen vaste afspraken/tijden. Waar wel veel energie in kruipt is bijblijven, netwerken en planning. En dan voornamelijk dat 'netwerken' wat breed mag gezien worden, zowel intern op projecten als klantnetwerk, nieuwe opportuniteiten / producten, exposure (bijvoorbeeld social media, blogposts,...)

Later zal ik dan reflecteren en mij aanpassen naar ander werk moest dat nodig zijn. Valt er dan minder te verdienen dan is dat zo.

Waar ik wel naartoe wil werken is om richting de 40+ in een positie te zitten waar ik niet al het inhoudelijke werk nog (alleen) moet doen. Niet iedereen heeft die ambitie en niet iedereen met die ambitie kan dat succesvol uitvoeren. Time will tell...

Werken naar sterktes doe je best altijd. Maar in dit geval zorgt leeftijd voor het verschuiven van de verhouding van sterktes. Dat is net de reden waarom ik mij wil evolueren en dat is ook een reden waardoor ik weinig inhoudelijke IT'ers van 60 ken. (De rest zijn eigenlijk geen IT'ers meer maar werken in de IT sector)
Nu goed ze zijn er wel en een beperkt clubje schopt het tot hoger management maar dat is nu niet de bulk.

En in dit topic gaat het volgens mij niet over die enkele enthousiastelingen die tot het eind werken, maar om het bulk van de bevolking en bulk IT'ers en werken tot 67 of meer. En is dat dan realistisch? M.i. nee gemiddeld niet zonder aangepast werk.

Maar voor de duidelijkheid is dit mijn observatie en ik stuur hiermee enkel mijn gedrag/verwachting bij. Iedereen mag van mij doen wat ze willen en hoelang ze willen. De spelregels en gevolgen zijn voor de overheid en de betrokkenen.

Feel free to change my mind.
 
Terug
Bovenaan