kinxton
Active member
Als we het enkel over korte ziekte hebben:
De regels zijn duidelijk: minder dan 8 dagen ziek = geen uitkering. Pas vanaf dag 8 wordt er met terugwerkende kracht betaald. Dat is een wereld van verschil met werknemers, die gewoon doorbetaald worden door de werkgever. Veel werknemers beseffen niet dat dat gewaarborgd loon rechtstreeks uit de portefeuille van de werkgever komt, terwijl er wél sociale bijdragen worden betaald.
Gewaarborgd loon is dus geen cadeau van de overheid.
Bij herval van ziekte wordt er vaak niet vermeld dat het om herval gaat, waardoor het hele circus opnieuw van nul begint. Dat maakt het systeem nog schever.
In plaats van zelfstandigen “gelijk te trekken” met werknemers, zou men het eigenlijk omgekeerd moeten doen: één uniform systeem voor iedereen.
Of als men het toch anders wil houden: leg dan de lasten bij de overheid in plaats van bij de bedrijven. Waarvoor betalen we anders sociale bijdragen, als de eerste ziektedagen toch door de werkgever moeten worden gedragen?
Laten we het collectief steken op de veel te hoge belasting- en administratieve druk. Dat vreet motivatie weg, zowel bij werkgevers als werknemers.
Ik kom helemaal niet uit een rijk nest. Mijn ouders komen uit arbeidersfamilies die opgegroeiden in een hardwerkend gezin waarvan bv. m'n vader z'n broers allemaal zelfstandig werden, en beetje bij beetje richting middenklasse evolueerden. Dat was dankzij goede werknemers én de sterke schouders van de ondernemersfamilie die de zaak hebben opgebouwd. Geen pamperverhaal dus, gewoon werken en vooruitgaan.
Akkoord. Maar ook hier moeten de rotte appels die misbruik maken van het systeem eruit gefilterd worden. Anders blijft het oneerlijk voor wie het wél correct gebruikt.
Als je het over mij hebt: ik werk soms op verplaatsing en lunch dan vaak mee met werknemers van klanten. Mijn indrukken baseer ik op die gesprekken. Maar 99% van de tijd ben ik daar niet. De mentaliteit en onwetendheid van sommigen is soms echt om van te braken, dat is gewoon mijn ervaring op die plekken, niet meer of minder.Verder niet in reactie op u maar een aantal andere posts die hier gemaakt zijn waar de zelfstandigen dan komen klagen over "eilanden van negativiteit" onder de werknemers etc. Als dat echt je ervaring is zijn er 2 opties imo: veranderd misschien zelf eens van werk als de collega's zo kut zijn, en als de collega's overal zo slecht zijn... it's probably you, no offense.
Dat is lang niet overal het geval. Ik heb nooit de “opportuniteit” gehad om in ’t zwart te werken, hier is alles gewoon clean. De administratie moet nu eenmaal gedaan worden, en wie krijgt de boetes als een aangifte te laat is? Juist: de werkgever.
De werknemer kan elke avond met een gerust hart naar huis zonder zich verder ergens zorgen over te maken. Gaat het bedrijf failliet? Dan is het gewoon op naar een andere werkgever.
Ondertussen kan een werknemer na de uren wél nog in ’t zwart of via een flexi gaan bijverdienen, soms zelfs met het werkmateriaal of half “verdwenen” materiaal van de primaire werkgever.
Wees gerust dat ik na 15 jaar alle smoesjes uit de truukendoos ken.
Die subsidies zijn er vooral om de belastingdruk voor werknemers te verlichten en hen meer kansen te geven om een contract te krijgen, niet om werkgevers te pamperen. Het gaat meestal om RSZ‑verminderingen die rechtstreeks ten goede komen aan de werknemer als individu, zoals bij laaggeschoolden of langdurig werklozen die opnieuw een kans moeten krijgen. Want eerlijk: wie neemt die hopeloze gevallen anders nog aan?
Maar die RSZ‑verminderingen zijn veel te beperkt om een langdurig werkloze of, in 9 van de 10 gevallen, een gedemotiveerde werknemer opnieuw te motiveren én volledig op te leiden in een nieuwe functie. En 9 kansen op 10 vertrekken ze na een week of een maand toch weer omdat er hen “iets” niet aanstaat.
Ze mogen wat mij betreft die subsidies voor het opnieuw inschakelen van langdurig werklozen of mensen die zich heroriënteren, gerust verhogen. Die mensen zijn soms zó lang weg uit de werkwereld dat het terug opleiden bakken geld en tijd kost.
Ik heb het zelf gedaan als werkgever, been there, done that, en ik zou het nooit meer doen. Dan werk ik liever met een zelfstandige onderaannemer of iemand met ervaring én motivatie. Dat rendeert veel sneller en je weet tenminste wat je in huis haalt.
Ik vind dat het statuut van zelfstandigen en werknemers in grote lijnen gelijkgetrokken moet worden. Stel dat ik morgen niet meer gelukkig ben in mijn zelfstandige activiteit, dan zou ik me ook graag kunnen bijscholen om in een andere sector verder te gaan, of het nu als zelfstandige of als werknemer is.
Het gelijkheidsbeginsel is tenslotte één van de fundamenten van onze staat.
