Heel mijn leven heb ik dat gejank en die ingebakken pampermentaliteit bij sommige mensen al vanop afstand geobserveerd.
IRL, op tv, en zelfs bij bijna gepensioneerde familie (wat dan nog enigszins begrijpelijk is).
Vooral bij werknemers zie je dat terugkomen. Zonder de volledige achtergrond te kennen, en zonder in vooroordelen te vervallen, lijkt het toch een bepaalde mindset die je van jongs af meekrijgt van ouders, familie én overheid. En de overheid helpt daar maar al te graag aan mee, met dat voortdurende pamperen.
De ene politieke partij vindt dat pamperen natuurlijk fantastisch, want het levert kiesvee op. De andere wil er net vanaf, om op lange termijn naar een volwassen maatschappij te evolueren.
Ik zit zelf op een keerpunt, van een brede waaier aan activiteiten, waaronder fysiek, wil ik evolueren naar specialisatie, en na een halve zelfstandige carrière misschien terug werknemer worden.
Maar als ik hier al die jank- en pamperverhalen lees, twijfel ik nog meer om werknemer te worden, zelfs al zou het in een ander land zijn.
Als ik op de werkvloer constant gejammer moet aanhoren, ben ik in no time depressief. Dan blijf ik beter zelfstandige, op mijn eigen positieve eiland, ver weg van het gezeur, waar ik gewoon kan doorwerken.
In mijn geval weet ik perfect wat ik kan en wat ik graag doe. Nooit zou ik naar de VDAB stappen om in een richting geduwd te worden die me negen kansen op tien totaal niet ligt. Avondschool, zelfstudie na je werkuren en/of gericht solliciteren naar een job die je écht wil, geeft zoveel meer voldoening dan 10–20 opties in je schoot geworpen krijgen zonder dat je er zelf iets voor doet.
Mensen, neem toch eens jullie eigen leven in handen, in plaats van het uit te besteden aan overheid, VDAB en co.
Niet akkoord? Helemaal prima. Blijf dan gerust uw eigen pamper bijvullen, terwijl de overheid hem via de sociale zekerheid, zolang dat systeem nog overeind blijft, telkens opnieuw keurig ververst. Maar wees dan tenminste eerlijk tegenover uzelf, dit comfort komt niet uit het niets. Iemand betaalt de rekening, en vroeg of laat zijn dat uw kinderen en kleinkinderen die jullie vandaag zo handig vergeten.
Iedereen zijn systeem, natuurlijk.