Ongewenste vragen in een sollicitatiegesprek

[Straddle]

Vind je het echt gek dat iemand niet kansen mag ontnomen worden, en dus gestraft moet worden, omdat hij kinderen wil of een slepende ziekte heeft?

Ontnomen worden niet.
Mee in rekening worden gebracht met alle andere factoren? Jazeker.

 

[Bloembak]

Ontnomen worden niet.
Mee in rekening worden gebracht met alle andere factoren? Jazeker.

Vraag gewoon het medisch dossier op.
En vraag als iemand rookt, hoeveel verwerkt vlees en fastfood iemand eet. Zeker vragen hoeveel alcohol ze drinken en als ze ooit drugs gedaan hebben of doen.
Ahja de andere factoren, vraag eens wat iemand zijn afkomst is, en welk diploma zijn/haar ouders hebben behaald, en schaal ze in op de sociale ladder.
Vraag eens welke kleren ze nogal in hun kast hebben hangen. Vraag eens in welk sociaal netwerk ze zich begeven.

Zeker doen! Zodat elke sollicitant zo snel mogelijk vertrekt als die in dezelfde ruimte als jou zit.

 

[Straddle]

Vraag gewoon het medisch dossier op.
En vraag als iemand rookt, hoeveel verwerkt vlees en fastfood iemand eet. Zeker vragen hoeveel alcohol ze drinken en als ze ooit drugs gedaan hebben of doen.
Ahja de andere factoren, vraag eens wat iemand zijn afkomst is, en welk diploma zijn/haar ouders hebben behaald, en schaal ze in op de sociale ladder.
Vraag eens welke kleren ze nogal in hun kast hebben hangen. Vraag eens in welk sociaal netwerk ze zich begeven.

Zeker doen! Zodat elke sollicitant zo snel mogelijk vertrekt als die in dezelfde ruimte als jou zit.

Ik zie niet in wat die (irrelevante) vragen van belang zouden hebben op de skills van een kandidaat.

 

[Muñoz]

Vind je het echt gek dat iemand niet kansen mag ontnomen worden, en dus gestraft moet worden, omdat hij kinderen wil of een slepende ziekte heeft?

Of beter gezegd: in welke samenleving zou je het liefste wonen?

Als het over ontnemen van kansen gaat omdat de persoon in kwestie een 'eigenschap' heeft - zoals huidskleur - die totaal irrelevant is voor het uitvoeren van de job, dan mag en kan dat uiteraard ge-luk-kig niet.
Maar stel nu hypothetisch dat een werkgever iemand zoekt voor een zeer stressvolle job die een 'gevuld' privéleven amper mogelijk maakt (genre CEO van een groot beursgenoteerd bedrijf), is het toch wel ergens logisch dat hij een grote kinderwens als zéér groot minpunt gaat beschouwen? We zitten Biden wel af te kraken omdat die constant versprekingen en een zéér verwarde indrukkende maakt, maar waarom zou hij omwille van z'n leeftijd (en mogelijke cognitieve achteruitgang) dan wel kansen moeten ontnomen worden om nog 4 jaar langer president te zijn? Een kinderwens hebben is dan misschien veel minder een probleem, maar toch, de werkgever neemt zo'n zaken allemaal in overweging, of het nu 'mag' of niet.
Als pakweg zware stotteraar naar een job als woordvoerder hengelen of single moeder met 5 zeer jonge kinderen naar een drukke job met volcontinu systeem, wat denk je? Toch allemaal minder evident dan wanneer je een 'vloeiende' prater of een single kinderloos iemand aan de overkant van de sollicitatietafel krijgt.

 

[ugar]

Ik zeg al de hele tijd hetzelfde over het waarom, maar je moet de hele posts willen lezen natuurlijk. Wat een vreselijke manier van discussiëren. Het moet vermoeiend zijn om te leven in een wereld waarin je er vanuitgaat dat iedereen constant slechte intenties heeft.

EDIT: onnodig verwijt verwijderd.

Het is ook vermoeiend om in een wereld te leven waar mensen zich niet gewoon aan een aantal basisregels houden.
Ik heb in heel mijn leven al flink wat mensen aangeworven. Ik heb dat soort vragen nooit gesteld, wat me wel interesseerde was wat ze in hun vorig werk uitvoerden, wat ze graag willen doen in hun werk, ....
Verder check ik hun attitude en stel ik ook enkele vragen om hun inzicht te testen..

Zoals ik al zei je kan als werknemer lekker principieel blijven. Beetje onnozel hoe je reageert over risico's van het vak moet ik zeggen. Er is nu eenmaal een verschil tussen hoe recruitment in grote bedrijven verloopt, hoe dat bij een kleine KMO verloopt, en de gevolgen voor de onderneming bij een bad hire. Een bedrijf met 50 werknemers kan rekenen op een buffer. Dat hebben kleine ondernemers gewoon niet.

Groot bedrijf hier, als ik een verkeerde aanwerving doe, dan zit ik daar aan vast ad eternum, omdat de vakbond die waarschijnlijk beschermt. Neen, zo werkt het dus niet. En dan kan ik nadien niet nog eens iemand anders aanwerven, dus dan doe ik een -1 in mijn team.

 

[JPV]

Kinderen hebben of niet is totaal irrelevant voor vakantieregeling. Stel je hebt geen kinderen en je partner werkt in het onderwijs of aan de universiteit. Wanneer ga je op vakantie?

't is relevant omdat mensen met kinderen voorrang hebben op vakantieregeling tov mensen zonder kinderen. Als je dus met veel oudjes zit die voor hun kleinkinderen willen oppassen zou je die vraag zeker relevant kunnen stellen, ook al is het verboden.

IVM die 2 uur reistijd: bij mij was dat het geval, maar gelukkig was dat geen issue eens ik aangaf dat ik dat zag zitten (ik had ook wel als argument gegeven dat ik al 2 keer in Brussel had gewerkt, ook al was dat eenmaal Gent-Brussel (met niet-spitsuur werkuren) en eenmaal als stage, met veel flexibiliteit. Dat kregen ze echter niet van mij te horen .

 

[iamhollywood]

Als het over ontnemen van kansen gaat omdat de persoon in kwestie een 'eigenschap' heeft - zoals huidskleur - die totaal irrelevant is voor het uitvoeren van de job, dan mag en kan dat uiteraard ge-luk-kig niet.
Maar stel nu hypothetisch dat een werkgever iemand zoekt voor een zeer stressvolle job die een 'gevuld' privéleven amper mogelijk maakt (genre CEO van een groot beursgenoteerd bedrijf), is het toch wel ergens logisch dat hij een grote kinderwens als zéér groot minpunt gaat beschouwen? We zitten Biden wel af te kraken omdat die constant versprekingen en een zéér verwarde indrukkende maakt, maar waarom zou hij omwille van z'n leeftijd (en mogelijke cognitieve achteruitgang) dan wel kansen moeten ontnomen worden om nog 4 jaar langer president te zijn? Een kinderwens hebben is dan misschien veel minder een probleem, maar toch, de werkgever neemt zo'n zaken allemaal in overweging, of het nu 'mag' of niet.
Als pakweg zware stotteraar naar een job als woordvoerder hengelen of single moeder met 5 zeer jonge kinderen naar een drukke job met volcontinu systeem, wat denk je? Toch allemaal minder evident dan wanneer je een 'vloeiende' prater of een single kinderloos iemand aan de overkant van de sollicitatietafel krijgt.

Dien CEO gaat waarschijnlijk voldoende betaald worden om een nanny in te schakelen . Mijn vriend zijn ouders runnen samen hun eigen bedrijf, die werken 7 op 7. Mijn schoonvader zit continu in het buitenland voor klantenonderhandelingen. Zij hadden een nanny. Die nanny is als familie in zo’n gevallen.
Bevriend koppel haar pa is CEO van een gekende verzekeringsmaatschappij, die waren thuis met 2 kinderen: die pa reed dagelijks van de uiterste uithoek van West-vlaanderen naar centrum Brussel. De moeder had thuis haar eigen schoonheidssalon en had de financiële ruimte door vaders inkomen om haar beroep zodanig in te richten dat ze continu beschikbaar was voor de kinderen.

Die mensen hebben net de middelen om het leven makkelijker te maken .

 

[Muñoz]

Dien CEO gaat waarschijnlijk voldoende betaald worden om een nanny in te schakelen . Mijn vriend zijn ouders runnen samen hun eigen bedrijf, die werken 7 op 7. Mijn schoonvader zit continu in het buitenland voor klantenonderhandelingen. Zij hadden een nanny. Die nanny is als familie in zo’n gevallen.
Bevriend koppel haar pa is CEO van een gekende verzekeringsmaatschappij, die waren thuis met 2 kinderen: die pa reed dagelijks van de uiterste uithoek van West-vlaanderen naar centrum Brussel. De moeder had thuis haar eigen schoonheidssalon en had de financiële ruimte door vaders inkomen om haar beroep zodanig in te richten dat ze continu beschikbaar was voor de kinderen.

Die mensen hebben net de middelen om het leven makkelijker te maken .

Ja ok, maar dat is naast de kwestie. Er zijn hier een aantal die net iets te hard doen alsof je privéleven helemaal geen rol speelt, terwijl het wel zo is. Je kan dat vaak niet loskoppelen.

 

[Loser]

Ja ok, maar dat is naast de kwestie. Er zijn hier een aantal die net iets te hard doen alsof je privéleven helemaal geen rol speelt, terwijl het wel zo is. Je kan dat vaak niet loskoppelen.

Als je mij bedoelt, klopt dat niet. Ik zeg niet dat dat nooit een rol speelt. Ik zeg dat wij als maatschappij -voor mij terecht- zeggen dat dat er soms bijhoort voor de werkgever, bij hun rol in die maatschappij. Die krijgt niet alleen de lusten van zijn werknemer, ook een paar van de lasten. En om te voorkomen dat hij zich daaraan onttrekt, mag hij daar niet op beoordelen.

 

[Vega]

Als je mij bedoelt, klopt dat niet. Ik zeg niet dat dat nooit een rol speelt. Ik zeg dat wij als maatschappij -voor mij terecht- zeggen dat dat er soms bijhoort voor de werkgever, bij hun rol in die maatschappij. Die krijgt niet alleen de lusten van zijn werknemer, ook een paar van de lasten. En om te voorkomen dat hij zich daaraan onttrekt, mag hij daar niet op beoordelen.

Bedoel je dan dat je als werkgever de "lasten" van de privésituatie van je werknemer er verplicht moet bijnemen maar er niet naar mag informeren?

Lijkt mij toch ook extreem? In welke mate zou een werkgever dan precies de "lasten" van een privésituatie van een werknemer (moeten) dragen?

 

[Muñoz]

Als je mij bedoelt, klopt dat niet. Ik zeg niet dat dat nooit een rol speelt. Ik zeg dat wij als maatschappij -voor mij terecht- zeggen dat dat er soms bijhoort voor de werkgever, bij hun rol in die maatschappij. Die krijgt niet alleen de lusten van zijn werknemer, ook een paar van de lasten. En om te voorkomen dat hij zich daaraan onttrekt, mag hij daar niet op beoordelen.

Tgoh ja, maar je weet vanzelf dat werkgevers daar voor een stuk op selecteren, ook al mag het op bepaalde punten niet. Je mag als huisbaas zogezegd ook niet selecteren op rokers of werklozen, ... als potentiële huurders, maar het zal ongetwijfeld een rol spelen (en dan is het kinderspel om er een draai aan te geven). En als privéverhuurder of werkgever in de privé vind ik het moeilijk om daar dan als overheid tegen te zeggen: je moet (aan) die mensen aanwerven/verhuren. Zolang er geselecteerd wordt op zaken die wel degelijk van belang zijn (zoals niet aan Herman Brusselmans-achtige kettingrokers verhuren of een sollicitant met een verleden van depressies/burn-outs voor een objectief zeer stresserende job) heb ik daar in alle eerlijkheid niet veel op tegen.

 

[makila]

Die vraag komt tijdens een eerste gesprek bij veel mensen niet goed over.

Ik corrigeer uw zin even. Eerlijk? Als een potentiële werkgever (vooraleer ik dit topic had gelezen) tijdens een eerste gesprek plots de vraag zou stellen: Heb je kinderen? Ik zou gewoon 'neen' zeggen en er verder niet bij nadenken. Laat staan dat ik dan geërgerd ben door die vraag.

Maar daar gaat het niet om. Bepaalde vragen zijn gewoon 'not done' en liggen erg gevoelig bij een eerste gesprek. En als dit gemiddeld genomen de potentiële werknemers afschrikt dan stel je die vraag beter niet.

 

[fermette-Vlaming]

Onlangs gesolliciteerd voor een job. Recruiter vroeg of ik een partner en kinderen had omdat de job vereist om veel te reizen en dit moeilijk samengaat. Vacaturetekst vermeld niets over reizen. Mogen ze dit eigenlijk vragen?

Ze mogen dit zeker vragen want een job kan zeker een impact hebben op de privé situatie. Ik zit vrij regelmatig bij sollicitaties om de technische vragen te stellen die bij de job horen. Wij moeten af en toe eens een weekje of twee weken naar het buitenland voor het werk. Dagen van 12 à 14 uur zijn dan niet ongewoon. Sommige kandidaten durven dan wel zeggen dit zijn uw zaken niet. Een recruiter moet daar mi ook wel mee kunnen omgaan met directe antwoorden. Helaas kunnen veel recruiters en leidinggevenden dat ook niet.

 

[Loser]

Tgoh ja, maar je weet vanzelf dat werkgevers daar voor een stuk op selecteren, ook al mag het op bepaalde punten niet. Je mag als huisbaas zogezegd ook niet selecteren op rokers of werklozen, ... als potentiële huurders, maar het zal ongetwijfeld een rol spelen (en dan is het kinderspel om er een draai aan te geven). En als privéverhuurder of werkgever in de privé vind ik het moeilijk om daar dan als overheid tegen te zeggen: je moet (aan) die mensen aanwerven/verhuren. Zolang er geselecteerd wordt op zaken die wel degelijk van belang zijn (zoals niet aan Herman Brusselmans-achtige kettingrokers verhuren of een sollicitant met een verleden van depressies/burn-outs voor een objectief zeer stresserende job) heb ik daar in alle eerlijkheid niet veel op tegen.

Maar dingen die jij van belang vindt, of die jij correct vindt, zijn niet dezelfde als dingen die een ander correct vindt. Daarom hebben we vastgelegd om welke het dan gaat. Want anders heb je de "ik heb een Afrikaanse huurder gehad, nooit meer". Niet relevant, maar die persoon vindt dat even relevant als jouw "heb je kinderen".