1: We hebben geen silicon valley of Zhongguancun. Enkel wat verspreide tech clusters
2: De migratiestromen hebben ons schoolsysteem onder druk gezet en we kunnen de witte raven moeilijker ondersteunen (ongeacht deze migrant is of autochtoon ter verduidelijking)
3: De loonkost alleen al zorgt ervoor dat industrieën het hier moeilijker hebben om rendabel te zijn. We zijn ook nog eens op gebied van energie afhankelijk van anderen. We kunnen geen industrie opbouwen die enkel kan draaien wanneer er genoeg zon en wind is.
4: De milieuregels fnuiken industrieen uiteraard ook. Er zijn zeker argumenten voor te vinden maar er is een reden dat wij alle gadgets hebben zonder de mileukost. Die milieukost laten we wel dragen in china/india.
5: We hebben weinig tot geen grondstoffen. anekdotisch is anekdotisch maar heb voor mijn werk eens een lijst met de rare earth minerals en welk land deze ontgint en exploiteert onder ogen gekregen, het was confronterend. (link met dank aan
chatgpt)
Dus ja all in favor om de industrie weer aan te zwengelen maar dan gaat er wel een antwoord moeten komen op bovenstaande 5 punten.
1. Ik vraag me af of zo'n extreme concentratie aan techbedrijven wel een voordeel is. Het betekent infeite dat iedereen die in een bepaalde technologie wil werken duizenden kms moet verhuizen, en dat universiteiten die met de industrie willen samenwerken ook zo geconcentreerd zitten op bepaalde plekken. Misschien is dat nodig in landen als China en de VS waar je duizenden km's hebt tussen grote verstedelijkte gebieden, maar wij hebben in Europa
onze blauwe banaan met vele tientallen miljoenen mensen die sowieso al in een goed verbonden dicht bevolkt gebied wonen. De ideeënuitwisseling en synergy die kan ontstaan in zo'n techhub kan volgens mij ook gewoon met goed verbonden techclusters gebeuren.
2. Akkoord. En in de discussies waar het argument wordt aangehaald dat we vergrijzen en arbeidsmigranten goed kunnen gebruiken, wordt steevast nagelaten te vermelden hoe goed de migratiestromen van vandaag qua gevraagde skillset aansluiten op de noden van de arbeidsmarkt.
3. Probleem dat -denk ik- jammer genoeg zichzelf gaat oplossen op brute wijze. Als Chinezen en Indiërs zelfs voor high tech diensten even of meer capabel zijn dan Europeanen, is er geen enkele reden meer dat onze lonen hoger zijn. Zoals soms wordt gezegd 'The cure for high prices is high prices'. Ofwel gaan lonen relatief dalen, ofwel volgt massale werkloosheid, ofwel vinden we toch manieren om competitief te zijn.
4. Voor milieu en klimaat moeten we onze volledige filosofie omgooien. Nu denken we te vaak in termen van nulrisico en het willen bereiken van nuluitstoot en gaandeweg daarvoor alles opofferen. In plaats daarvan moeten we nadenken over hoe we met beperkte middelen onze impact kunnen maximaliseren. Is het voor Europa verstandig om in 2050 CO2-neutraal te zijn of is het veel nuttiger om maximaal in spotgoedkope hernieuwbare projecten binnen en buiten Europa te investeren? Voor hernieuwbaar geldt meer dan ooit het Pareto-principe: De eerste 80% kost 20% van de moeite, de laatste 20% kost 80% van de moeite. Als we nu in Europa zodanig veel hernieuwbaar hebben dat we ons gas alleen nodig hebben om de zware pieken op te vangen zitten we met een vrij goedkoop energiesysteem dat behoorlijk robuust is en veel minder afhankelijk van het buitenland. Als we de rest van ons geld dan investeren in het aansnijden van nieuwe markten in groeilanden, dan kunnen we globaal meer klimaatimpact hebben voor veel minder centen. Integendeel, misschien verdienen we er zelfs goed aan. Nogmaals: laten we in Europa problemen oplossen door de juiste dingen te maken ipv de juiste dingen te kopen.
Qua milieu geldt hetzelfde. Maak de cost-benefit analyse. Is miljarden extra investeren om twee statistische kankergevallen te vermijden een slimme manier om belastingcenten te besteden, zoals we doen met de ondergrondse ventiluslijn?
5. De wereldwijde rare earth mineral industrie is 4 miljard dollar, ongeveer evengroot als enkel de Belgische(!) diepvriesfrieten-industrie. Er wordt altijd heel veel over gepraat en het heeft natuurlijk een bepaalde strategische waarde, maar de hoeveelheden rare earths zijn zodanig klein onderdeel van de prijs van de dingen die we maken dat zelfs enorme price-hikes zeer weinig verschil maken. Infeite is het zo dat wij veel rare earths in Europa perfect zouden kunnen ontginnen, maar het gewoon economisch niet haalbaar is omdat er zo weinig geld meer te verdienen valt.
Rare earths heten ook niet zo omdat ze slechts op zeldzame plekken te vinden zijn. Ze zitten bijna overal, maar in erg lage concentraties, en zijn aldus voornamelijk een bijproduct van het mijnen van andere ertsen. Het verwerken van die mineralen is vaak een milieuramp omdat je er massieve hoeveelheden zuren voor nodig hebt die vaak in het landschap geloost worden. Als wij dat, met veel strengere milieuregels, op een ecologisch verantwoorde manier kunnen aan een prijs die tien keer zo hoog is, is dat nog altijd slechts een kleine peulschil in vergelijking met bijvoorbeeld het geld dat we moeten investeren in energie-onafhankelijkheid.
Overigens als je geinteresseerd bent in het heden en de toekomst van mijnen in Europa kan ik de podcast 'Studio Energie' van Remco De Boer aanraden. Er waren een aantal recente podcasts in april waarin hij in Scandinavie langsging bij experts in de mijnbouw.
https://vriendvandeshow.nl/studio-energie?t=afleveringen
).
