De reden dat het niet mag is net omdat je wél anderen in gevaar kan brengen. Een fietser die plots valt of zwalpt waardoor een auto misschien moet uitwijken als voorbeeld.
Mentaal Welzijn
- Onderwerp starter glashelder
- Startdatum
True, maar indien iedere dronken persoon de fiets zou nemen ipv zijn wagen dan zouden er héél véél minder doden zijn
Dachten al mijn trage voorliggers maar zo.De app calm wordt hier al 5-6j gebruikt, vooral de sleep stories om te gaan slapen!
En als ik helemaal opgefokt zit in de auto, ook wel efkes aan de kant soms voor een meditatie van 5 minuten, verlaagt de stress gevoelig!
Chauffagist
Well-known member
Minder onschuldige doden. De dronkaards zouden dan gewoon zichzelf in de vaart rijden en verdrinken, geen onschuldige doden zoals vaak gebeurt in België...
Je hebt gelijk. Beter de wagen nemen.
Sneeuwstorm
Well-known member
Ja want met de wagen kan je niet met je zatte botten in de vaart rijden en verdrinken
Karton
Well-known member
Ik heb last van extreem uitstelgedrag mbt mijn werk & studie, da's al jaren aan de gang en ik heb het gevoel dat ik het niet meer onder controle heb, in die mate dat ik er echt problemen van ga krijgen op mijn werk en de kans echt reëel is dat ik niet door mijn vakken ga geraken. Ik doe sterk aan vermijding via bv. internet (dit forum, reddit...) zodat ik niet moet denken aan wat ik nog allemaal moet doen, maar dat geeft veel stress natuurlijk. Ik kan mezelf er echter echt niet meer aanzetten. Dus ik dacht, ik ga eens naar een psycholoog, want zelf weet ik niet meer wat te doen. Ik ben er nu net van terug en die psycholoog denkt dat ik ADD heb, maar hij wil het zeker zijn en stelt voor dat ik een diagnostisch onderzoek doe, dat mij maar liefst €800 gaat kosten.
Dus, wat doe ik nu? Da's echt VEEL geld. Als ik wat over ADD lees op het internet kan het wel zijn dat ik dat heb maar is dat dan echt zo'n groot probleem? En stel dat ik dan wordt gediagnosticeerd, gaat er dan medicatie worden voorgesteld? Want daar heb ik echt geen zin in.
Mijn vriendin is alleszins radicaal tegen
Ik wil gewoon een oplossing tegen mijn uitstelgedrag...
Dus, wat doe ik nu? Da's echt VEEL geld. Als ik wat over ADD lees op het internet kan het wel zijn dat ik dat heb maar is dat dan echt zo'n groot probleem? En stel dat ik dan wordt gediagnosticeerd, gaat er dan medicatie worden voorgesteld? Want daar heb ik echt geen zin in.
Mijn vriendin is alleszins radicaal tegen
Ik wil gewoon een oplossing tegen mijn uitstelgedrag...
Mulan
Well-known member
Dat klinkt als een algemeen diagnostisch onderzoek met nagaan van add, autisme, depressie,....Ik heb last van extreem uitstelgedrag mbt mijn werk & studie, da's al jaren aan de gang en ik heb het gevoel dat ik het niet meer onder controle heb, in die mate dat ik er echt problemen van ga krijgen op mijn werk en de kans echt reëel is dat ik niet door mijn vakken ga geraken. Ik doe sterk aan vermijding via bv. internet (dit forum, reddit...) zodat ik niet moet denken aan wat ik nog allemaal moet doen, maar dat geeft veel stress natuurlijk. Ik kan mezelf er echter echt niet meer aanzetten. Dus ik dacht, ik ga eens naar een psycholoog, want zelf weet ik niet meer wat te doen. Ik ben er nu net van terug en die psycholoog denkt dat ik ADD heb, maar hij wil het zeker zijn en stelt voor dat ik een diagnostisch onderzoek doe, dat mij maar liefst €800 gaat kosten.
Dus, wat doe ik nu? Da's echt VEEL geld. Als ik wat over ADD lees op het internet kan het wel zijn dat ik dat heb maar is dat dan echt zo'n groot probleem? En stel dat ik dan wordt gediagnosticeerd, gaat er dan medicatie worden voorgesteld? Want daar heb ik echt geen zin in.
Mijn vriendin is alleszins radicaal tegen
Ik wil gewoon een oplossing tegen mijn uitstelgedrag...
Vraag eens aan je huisarts welke psychiater je hierop zal willen testen en scheelt je direct 700 euro.
Sneeuwstorm
Well-known member
Een echte uitsteller zoals ik stelt het uit om daarmee bij een dokter of psycholoog te gaan. Ik moet mijzelf ook altijd enorm pushen op het werk of met gelijk wat wanneer er geen deadline is. Te weinig druk en niks geraakt gedaan, wat dan een negatief zelfbeeld geeft achteraf. Meestal schiet ik met alles net op tijd in gang om negatieve gevolgen te vermijden. Maar als er dan iets op't onverwachts tussenkomt op het laatste moment kan dat veel stress geven.
Ik ben hier nu ook weer mijn tijd aan het verschijten op dit forum. Volgens mij is uitstelgedrag een veel voorkomend probleem bij forumgangers.
Ik ben hier nu ook weer mijn tijd aan het verschijten op dit forum. Volgens mij is uitstelgedrag een veel voorkomend probleem bij forumgangers.
Laatst bewerkt:
Vierkant
Well-known member
Hier ook een gevalletje ADD en herken heel hard dat uitstelgedrag. Medicatie heeft mij geholpen op de momenten dat het écht nodig was. Zonder zou ik nooit staan waar ik nu sta in mijn leven. Voor mij zou enkel dat het geld al waard geweest zijn. Tegenwoordig gebruik ik het nog maar zelden omdat er best veel bijwerkingen zijn en omdat ouder worden de extreme kantjes er vanaf heeft gehaald.Ik heb last van extreem uitstelgedrag mbt mijn werk & studie, da's al jaren aan de gang en ik heb het gevoel dat ik het niet meer onder controle heb, in die mate dat ik er echt problemen van ga krijgen op mijn werk en de kans echt reëel is dat ik niet door mijn vakken ga geraken. Ik doe sterk aan vermijding via bv. internet (dit forum, reddit...) zodat ik niet moet denken aan wat ik nog allemaal moet doen, maar dat geeft veel stress natuurlijk. Ik kan mezelf er echter echt niet meer aanzetten. Dus ik dacht, ik ga eens naar een psycholoog, want zelf weet ik niet meer wat te doen. Ik ben er nu net van terug en die psycholoog denkt dat ik ADD heb, maar hij wil het zeker zijn en stelt voor dat ik een diagnostisch onderzoek doe, dat mij maar liefst €800 gaat kosten.
Dus, wat doe ik nu? Da's echt VEEL geld. Als ik wat over ADD lees op het internet kan het wel zijn dat ik dat heb maar is dat dan echt zo'n groot probleem? En stel dat ik dan wordt gediagnosticeerd, gaat er dan medicatie worden voorgesteld? Want daar heb ik echt geen zin in.
Mijn vriendin is alleszins radicaal tegen
Ik wil gewoon een oplossing tegen mijn uitstelgedrag...
Er zijn ook een aantal dingen die een positieve invloed hebben zoals sporten, mediteren, minder koolhydraten en suikers eten, intermittent fasting, ...
Laatst bewerkt:
Diagnosetrajecten zijn inderdaad jammer genoeg erg duur. Je kan best voor jezelf afwegen wat de meerwaarde voor jou is. Is het voldoende dat je een vermoeden van ADD hebt of wil je het echt op papier staan hebben? Op zich kan een psycholoog/therapeut vanzelf met je aan de slag gaan rond dit thema, ook als het niet op papier staat. Als de hulpverlener dat niet wil, moet je gewoon een andere zoeken (die eventueel gespecialiseerd is in ADD).
Zelf heb ik bijvoorbeeld een vermoeden van ASS, maar laat ik mezelf niet officieel testen omwille van die kostprijs. Toch kan ik met mijn hulpverleners perfect werken rond de thema's die ik belangrijk vind en waar ik verbetering in wil zien.
Zelf heb ik bijvoorbeeld een vermoeden van ASS, maar laat ik mezelf niet officieel testen omwille van die kostprijs. Toch kan ik met mijn hulpverleners perfect werken rond de thema's die ik belangrijk vind en waar ik verbetering in wil zien.
Ik heb last van extreem uitstelgedrag mbt mijn werk & studie, da's al jaren aan de gang en ik heb het gevoel dat ik het niet meer onder controle heb, in die mate dat ik er echt problemen van ga krijgen op mijn werk en de kans echt reëel is dat ik niet door mijn vakken ga geraken. Ik doe sterk aan vermijding via bv. internet (dit forum, reddit...) zodat ik niet moet denken aan wat ik nog allemaal moet doen, maar dat geeft veel stress natuurlijk. Ik kan mezelf er echter echt niet meer aanzetten. Dus ik dacht, ik ga eens naar een psycholoog, want zelf weet ik niet meer wat te doen. Ik ben er nu net van terug en die psycholoog denkt dat ik ADD heb, maar hij wil het zeker zijn en stelt voor dat ik een diagnostisch onderzoek doe, dat mij maar liefst €800 gaat kosten.
Dus, wat doe ik nu? Da's echt VEEL geld. Als ik wat over ADD lees op het internet kan het wel zijn dat ik dat heb maar is dat dan echt zo'n groot probleem? En stel dat ik dan wordt gediagnosticeerd, gaat er dan medicatie worden voorgesteld? Want daar heb ik echt geen zin in.
Mijn vriendin is alleszins radicaal tegen
Ik wil gewoon een oplossing tegen mijn uitstelgedrag...
Ik zou dit onderzoek nog wat uitstellen
Vooraleer naar een diagnose te grijpen zou ik zicht proberen krijgen op het grotere geheel. In specifieke gevallen is er wel medicatie die de aandacht op een taak/werk kan verhogen, en dan is gerichte diagnose wel handig, maar eerst een paar andere stappen te doorlopen.
Wat zorgt ervoor dat je uitstelgedrag vertoont, was dit vroeger ook al zo, waarom heb je nu het gevoel geen controle meer te hebben,...
Er zijn zoveel zaken die een therapeut eerst met jou op een rijtje kan proberen krijgen.
Straddle
Well-known member
Procrastinatie is op zich niet onoverkomelijk (iedereen procrastineert op een bepaald niveau), er zijn technieken die je kan toepassen hiervoor om je eigen uitstelgedrag in kaart te brengen en onder controle te houden. Als je bijv. op Amazon zoekt kom je al snel bij een paar goede uit (bijv. eat that frog van Brian Tracy). Ik zou die eerst proberen, en er dan ook echt een inspanning in steken en dan kan je nog voor die ADD "scan" gaan.
Ik ken er een paar die dat hebben gedaan, in bepaalde gevallen gaat een psychiater je dan pillen voorschrijven (bijv. methylfenidaat) en dat verhoogt je concentratie, maar om dat nu echt een leven lang te gaan nemen? Dat moet je voor jezelf uitmaken.
Sneeuwstorm
Well-known member
Bestaat met pillen dan niet het risico dat uw ADD/uitstelgedrag erger gaat worden zonder die pillen? Zoals dat ik ook niet zonder mijne koffie kan functioneren. Koffie boost uw concentratie een beetje, maar als ik plots minder of geen koffie drink, dan heb ik meer last van concentratieproblemen.
Mulan
Well-known member
Neen, het is eerder zoals met paracetamol: uitgewerkt is pech, maar 1g blijft efficiënt, ook al neem je jarenlang paracetamol tegen de pijn.
(Op fysiek vlak dan toch)
Squidward
Well-known member
Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat mijn huisarts mij in het vakje ‘hysterische huisvrouw’ geparkeerd heeft en ik voel mij daar compleet misbegrepen in. Komt op mij over dat volgens hem als de mama een dagje per week de kinderen minder ziet en haar echtgenoot even het huis uit is, alles wel zou los lopen. Het is moeilijk te gaan verwoorden hoe ik aan die indruk kom maar het is heel sterk aanwezig. Op consulten van 15 minuten is het natuurlijk erg moeilijk om diep te gaan, daarvoor is er de psycholoog en de psychiater maar het is tot nog toe wel de huisarts die mijn ziekteverlof in handen heeft. Ik ben klaarwakker met een hart dat honderd per uur klopt en ik heb nog vier weken voor ik verlenging moet krijgen. Ik ben nog niet begonnen met ‘verbeteren’, ik heb mij op twee maand nog geen minuut ontspannen, mijn gevoelens van woede (snap ik ook niet) staan op kookpunt, ik voel een enorme nood aan pijn en zie overal mogelijkheden daartoe… soit ik voel mij helemaal niet functioneel. Ik zit in de zetel met een hoofd vol ‘je moet je moet je moet’ en dan ‘dat was niet genoeg, dat moet meer’ waardoor ik dan blokkeer en nergens toe geraak. Ook nog steeds geen cent ontvangen van de mut, dat maalt ook in het hoofd. Ik heb enorm veel zin om de stekker eruit te trekken want ik begrijp echt niet hoe je in godsnaam enig beterschap moet bereiken. Sorry, het is laat en ik ben zo moe.
Mulan
Well-known member
dat klinkt zwaar alarmerend eerlijk gezegd (woede die je moet onderdrukken, nood aan pijn) en daarbovenop nog eens niet de juiste opvolging (kort op de bal spelend) omwille van het financiële. 
Bij je volgende afspraak bij de psycholoog, kan je eventueel wel aan haar/hem vragen om eens te bellen tijdens de consultatie naar de cm om de situatie te proberen uit te klaren. Zij horen perfect te weten dat dit zware energievreters zijn en mijn psycholoog heeft ook nog tijdens een consult mij laten bellen om me te begeleiden tijdens een gesprek (overnemen was voor mij niet nodig) en bij mijn problemen met de uitbetaling (werkgever die de juiste papieren weigerde in te vullen) ging ik gewoon naar het kantoor, het menselijk contact is ook veel "makkelijker" dan eerst oneindig aan de wachtlijn te hangen.
Bij mij was het trouwens de psychiater die de verlenging opmaakte eens de huisarts me had doorverwezen.
Ik leef zo met je mee, je zit echt vast in een kringetje van machteloosheid en frustratie op deze manier, dat wens je NIEMAND toe!
De huisarts praktijk hier heeft ook een aantal psychologen in dienst die plek vrijhouden voor patiënten van de praktijk. Ik kon dus letterlijk een week nadat ik bij de huisarts geweest was, terecht bij een psycholoog.
En inderdaad, jongere huisartsen hebben al veel meer focus op mentaal welzijn gehad. Merk je ook bij andere klachten (je gaat veel vaker de vraag "en hoe gaat het op het werk?" Of "en thuis alles oke?" Krijgen, dat is puur polsen naar burnout/depressie/...).