In theorie klinkt het een goed ding, in de praktijk is het dat niet omdat via het systeem van vaste benoeming mensen ook alleen maar in die posities geraken wanneer hun kop de minister aanstaat.
En zoals ook hier blijkt primeert het behoud van politieke benoeming op competenties, dus is het maw. niets meer dan een vorm van machtsconsolidatie.
Uitwassen zijn er bij elk systeem. Maar dat invalideert het systeem niet. De conclusie die ik uit uw antwoord onttrek is dat het dan de verantwoordelijkheid is van de politiek. Al is het natuurlijk makkelijker om te schieten op de statutaire benoemde ambtenaar. En te stellen dat het er 1 is zoals uit de collega's. Dat is en blijft bon ton.
Sowieso bij de lagere graden heeft de minister er quasi geen impact op ( al zijn er altijd uitzonderingen). De enigste waar dit mogelijk wel het geval is, is op de locatie van de effectieve topjobs waarbij bepaalde prestaties als kabinetsmedewerker of zo ervoor zorgden dat je een bepaalde facetime kreeg bij een minister in kwestie en je daardoor u beter kon profileren voor de functie binnen te rijven. Terwijl je als interne medewerker waar je die facetime niet hebt, minder hebt, en je dan ook meer afhankelijk bent van interne opportuniteiten dan van externe opportuniteiten. Al geldt ook daar het peter principle dan zoals al vermeld. Maar om eerlijk te zijn, ik ken niet veel plaatsen waar dat peter principle niet gebruikt wordt...
Maar uiteindelijk komt dat exact hetzelfde overeen met de werkwijze in de private sector. Met dit verschil dat het in de private sector makkelijker is om iemand eruit te bonjouren. Maar ik vind persoonlijk niet dat mensen buitenshotten de goede strategie is. Dat wil zeggen dat je mensen waar je al die jaren in geïnvesteerd hebt (hun loon hebt betaald om ervaring en kennis op te doen), die bepaalde kennis hebben, gewoon daardoor kwijt bent. Dan zet ik die liever terug in een lagere graad, waardoor hun relevante kennis wel nog gebruikt kan worden. En bij een statutair kan dat als je de correcte procedure toepast... Bij een contractueel kan dat niet. Net zoals men voor statutairen van vandaag op morgen zonder discussie kan stellen we verlagen de brutolonen met 90% in het belang van België. Terwijl dat helemaal niet gaat voor contractuelen, ever. Al zie ik eerder iets op termijn gebeuren van 5 - 30% of zo (eventueel getrapt in functie van barema, des te hogere schaal des te hoger de reductie). Wanneer onze staatsfinanciën echt met de rug tegen de muur staan. Al zullen er dan wel vakbondsacties zijn, maar die vakbondsacties zorgen er dan niet voor dat die verlaging niet de facto wordt uitgevoerd.
Maar mij lijkt het dan ook dat het als minister uw taak is om in eer en geweten te beslissen over de competenties en niet over dat het een toffe pee is die u geholpen heeft in het verleden en daardoor die positie verdient.
Doen ze dat wel, dan is het opnieuw voor mij, de volledige verantwoordelijkheid van de politiek. En moet je niet die toffe pee ervoor straffen maar wel de minister die die persoon al x tijd aanstuurt en altijd heeft gezegd toppie !!!
Want uiteindelijk wordt er met dat systeem vanuit gegaan dat je als minister u werk correct doet, en iemand op die positie zet die competent is. En dat je op tijd bijstuurt en de capaciteiten hebt om mensen correct te kunnen beoordelen. Al is dat niet makkelijk... maar daarvoor verdienen zij dan ook de big bucks, niet ?
In ieder geval heeft men om die reden bij de federale overheid die functie van topmanager als managementfunctie gecreëerd... ipv als statutair - zie copernicusomwenteling. En dat heeft dan weer zijn eigen nadelen... zoals een nog grotere inmenging van de minister en de politiek / zijn partij in de aansturing van die dienst. En dat heeft men gedaan omdat er in het verleden door die statutaire topfunctionarissen wel eens de middelvinger werd opgestoken naar hun minister omdat ze niet akkoord waren met de beslissing die zij namen. En de ministers daar natuurlijk niet mee konden lachen. Elk systeem heeft zijn voordeel. Al heb ik een lichte voorkeur voor statutairen, omdat ik persoonlijk eerder vind dat uw administratie deftig moet kunnen verlopen en op lange termijn... en ik lange termijnvisie en politiek nu niet direct echt zie meshen... en als je als minister niet akkoord bent, dan moet je maar gebruik maken van uw prerogatief om die personen negatieve evaluaties te geven op basis van objectieve criteria. Dat dat dan 2j duurt voor je die mensen aan de kant kan schuiven, dan heb ik liever dat dan dat we er een duiventil van maken of een groep van yes-men.