Kleine nieuwtjes

Jep.

Oké ik ga afgeknald worden nu maar oké:

Drie jaar terug aan de kust, Biljart wandelt van wenduine naar Zeebrugge: zie ik daar een klein meisje huilend lopen vlak voor Blankenberge op het strand.
Ouders kwijt, standaard gevalletje.

Normale reactie zou zijn: Ik ga daarnaar toe, neem het bij de hand en ga naar een redderspost.
Echter, ik dacht bij mezelf: die ouders gaan dat zien en me betichten van ontvoering als ik dat kindje help.

Slotsom: ik heb gedaan of ik dat kind niet zag.

(Het is wel goedgekomen, want ik zag dan een koppel naar dat kind gaan).

Maar kijk, zover is het gekomen.
Op reddit heb ik ook al eens verhalen zien passeren van vaders die scheef bekeken worden als ze met hun kind in publieke ruimtes zijn zonder dat er een vrouw bij is.
Dat is toch gewoon absurd.
 
Is ook weer zo typerend voor onze softe maatschappij: instant-geluk zoeken, niet kunnen omgaan met “het iets niet hebben”, voor alles een oplossing moeten hebben, zelf geen tandje willen bijsteken etc (ga zelf met uw kinderen naar de speeltuin?! En zijn er geen ooms of tantes om een nieuwjaarsbrief aan voor te lezen?).

Die ouders hebben er ook nog niet bij stil gestaan dat ze dat manneke mogelijks veel verdriet gaan aandoen als die surrogaat-grootouders ineens zouden verdwijnen of het opgeven.
Naar de psycholoog erna met het manneke?


Ik moet toch steeds vaker denken dat we met onze beschaving momenteel op een top zitten. Wat voor dingen ge toch leest..
Einde Romeinse Rijk iemand ?
Obsessief streven naar idealen, met liefst genoeg aandacht er rond.
(Desnoods geback-upt met de nodige pillen en psychologen.)
Ooit komt er toch een enorme weerslag.
 
Op reddit heb ik ook al eens verhalen zien passeren van vaders die scheef bekeken worden als ze met hun kind in publieke ruimtes zijn zonder dat er een vrouw bij is.
Dat is toch gewoon absurd.

Dat zijn toch maar (Amerikaanse) Reddit-verhalen hoor.

Ik ben met twee peuters in een dubbele buggy eens langs een kakel oude vrouwtjes gewandeld in het park van Tervuren en de doofste van den hoop heb ik toen luidop horen zeggen ziedis Bernadette da's de nieuwe man hé! 't was in onzen tijd geen waar!

Dus ik zou zeggen laat je als jonge vader niet ontmoedigen en wees gewoon volop aanwezig voor de klein mannen.
 
Tja, als je uw wereldbeeld laat afhangen van verhalen die je eens hebt zien passeren op Reddit ...

Ik ben constant alleen op stap met 1 of 2 peuters. Ik ga daarmee wandelen, winkelen, naar speeltuinen en speelpleintjes, naar't zwembad, ... Ik heb nog nooit een bedenkelijke blik mijn richting zien uitgaan. En als ik kinderen zie met vragen, problemen of in nood dan help ik. Als ik een kleine zie vallen van een glijbaan, dan vang ik hem op. Als ik drie meisjes keiteleurgesteld zie kijken omdat ik net mijn kinderen in de enige groepsschommel (enfin, geen idee hoe zo'n ding noemt) heb gezet, dan vraag ik of ze er ook bij willen en help ik ze er op (en er weer af).
 
Is ook weer zo typerend voor onze softe maatschappij.


Ik moet toch steeds vaker denken dat we met onze beschaving momenteel op een top zitten. Wat voor dingen ge toch leest..
Einde Romeinse Rijk iemand ?

En jouw reactie is dan weer typerend voor onze hyperindividualistische en cynische maatschappij. Geen empathisch vermogen, geen inlevingsvermogen in de ander en alles wat niet in uw wereldbeeld past meteen afbranden en ridiculiseren. Als er een groep mensen zijn die een "Einde Romeinse Rijk iemand?" verdienen zijn het toch zij voor wie empathie, burgerzin en gemeenschap vieze woorden zijn. Voor zover zo'n verwijzing ergens op slaat. Wat is dat toch de laatste tijd met verwijzingen naar het verleden door mensen die geen fluit van geschiedenis kennen ...

It takes a village to raise a child. Zonder de hulp van mijn ouders en schoonouders zouden wij met alle miserie die we al gehad hebben er gewoon niet komen. Da's niet helemaal de reden van die specifieke ouders hier, maar ik kan wel begrijpen waar hun verlangen vandaan komt. Al zou ik het zelf ook nooit vertrouwen en doen.
 
@Sir.Killalot : ik heb wel empathie, mss meer dan je denkt, want ik ben blijkbaar de enige die verder denkt en ook eens denkt aan de dag dat die surrogaat-grootouders ermee kappen en dat kind mogelijks de schuld op zich neemt.
Ga jij het uitleggen dan?

Egoïstisch, ik? Neen, die ouders zijn dat.
 
Tja, als je uw wereldbeeld laat afhangen van verhalen die je eens hebt zien passeren op Reddit ...

Ik ben constant alleen op stap met 1 of 2 peuters. Ik ga daarmee wandelen, winkelen, naar speeltuinen en speelpleintjes, naar't zwembad, ... Ik heb nog nooit een bedenkelijke blik mijn richting zien uitgaan. En als ik kinderen zie met vragen, problemen of in nood dan help ik. Als ik een kleine zie vallen van een glijbaan, dan vang ik hem op. Als ik drie meisjes keiteleurgesteld zie kijken omdat ik net mijn kinderen in de enige groepsschommel (enfin, geen idee hoe zo'n ding noemt) heb gezet, dan vraag ik of ze er ook bij willen en help ik ze er op (en er weer af).
dit, ik denk juist dat we nu in een tijd zijn beland waar mannen met hunne kleine juist wordt geaccepteerd. Kijk bijv. gewoon maar naar die diaperstations. Vroeger was dat enkel bij de vrouwen, nu hebt ge dat ook in mannenwc's. Het zorgen voor de kleine kinderen door de man is nog nooit zo algemeen aanvaard en gestimuleerd geweest als de laatste jaren.
Dat schrik hebben om als man een kind aan te raken was echt enkel de eerste jaren in nasleep van Dutroux, maar dat is nu al wel een tijdje gepasseerd. Op dat vlak leven we nu toch wel in een tolerantere maatschappij waarbij men weet dat het oude 'man gaat werken en vrouw zorgt voor de kinderen' voor een groot stuk verleden tijd is.
 
dit, ik denk juist dat we nu in een tijd zijn beland waar mannen met hunne kleine juist wordt geaccepteerd. Kijk bijv. gewoon maar naar die diaperstations. Vroeger was dat enkel bij de vrouwen, nu hebt ge dat ook in mannenwc's. Het zorgen voor de kleine kinderen door de man is nog nooit zo algemeen aanvaard en gestimuleerd geweest als de laatste jaren.
Dat schrik hebben om als man een kind aan te raken was echt enkel de eerste jaren in nasleep van Dutroux, maar dat is nu al wel een tijdje gepasseerd. Op dat vlak leven we nu toch wel in een tolerantere maatschappij waarbij men weet dat het oude 'man gaat werken en vrouw zorgt voor de kinderen' voor een groot stuk verleden tijd is.
Ik heb mijn kinderen in volle Dutroux tijdperk opgevoed (eind jaren '90 geboren).
Ik heb daar NOOIT of te nimmer problemen mee gehad.
 
Ik heb mijn kinderen in volle Dutroux tijdperk opgevoed (eind jaren '90 geboren).
Ik heb daar NOOIT of te nimmer problemen mee gehad.
misschien zie je er wat vrouwelijk uit?

nee serieus, goh, dat is natuurlijk een gevoel he. Ik kan niet zeggen dat iedereen dat zo aanvoelde, maar ik weet dat ikzelf toen wat voorzichtiger was. Maar ja, sowieso waren het dan niet mijn eigen kinderen he, ik heb er geen.
 
Ik ben er heilig van overtuigd dat dat de Dutroux-periode meer schade heeft gehad door het helpen creëren van helikopterouders die hun kinderen uiteindelijk opzadelen met allerlei sociale fobiën/ gebrek aan sociale vaardigheden.

De millenialgeneratie kan nauwelijks spreken met vreemden, heeft angst van iemand onbekend te bellen, wil liefst in hun huis cocoonen en nooit buitenkomen,...

Ik was een jonge twintiger in die Dutroux periode en enkele maten van mij die toen leider waren in de jeugdbeweging hadden toch ook een zekere 'schrik' om nog met een groep jonge kinderen op kamp te gaan, een kind van 8 jaar wat troosten als het gevallen was of zijn ouders mistte was awkward. Er waren toen zelfs jeugdtrainers in de voetbal die de kleedkamers niet meer binnen durfden. Daar heeft echt een bepaalde periode een zware massapsychose gehangen.
 
Dat zijn toch maar (Amerikaanse) Reddit-verhalen hoor.

Ik ben met twee peuters in een dubbele buggy eens langs een kakel oude vrouwtjes gewandeld in het park van Tervuren en de doofste van den hoop heb ik toen luidop horen zeggen ziedis Bernadette da's de nieuwe man hé! 't was in onzen tijd geen waar!

Dus ik zou zeggen laat je als jonge vader niet ontmoedigen en wees gewoon volop aanwezig voor de klein mannen.
Diezelfde verhalen over vaders met hun kleine heb ik idd nog niet van Europeanen gehoord. Ik word er trouwens ook totaal niet door ontmoedigd, mij kan het een worst wezen wat een ander er over denkt.
Maar ik weet wel dat er ook enorme schrik is bij mannelijke leerkrachten in het kleuter en lager onderwijs om iets te doen bij een kind dat door een ander als pedofilie kan aanzien worden. En dan spreek ik wel over België.
 
Op reddit heb ik ook al eens verhalen zien passeren van vaders die scheef bekeken worden als ze met hun kind in publieke ruimtes zijn zonder dat er een vrouw bij is.
Dat is toch gewoon absurd.
anekdotisch verhaal 37: De overbuurjongen van 4-5 jaar had zich buitengesloten, de mama was gaan werken en de 16 jarige broer moest er op passen. Die was in slaap gevallen en hoorde het kind niet wenen buiten. Wij wel uiteraard....
Gaan bellen, kloppen op de deur niemand die open deed. Briefje op de deur gehangen en verteld dat hare kleine bij ons zat.
Dan zit je daar met een wildvreemd kind in je huis een hele namiddag
:S

Die kon ook nog niet alleen naar toilet gaan dus als die moest heb ik mijn vriendin wel ingeschakeld. Hoogstwss ook nog een restant bij mij van het dutroux tijdperk.
Het is dan nog een afrikaans kindje die semi frans spreekt dus qua communicatie ook al best moeilijk. Vaak gedacht van wat gaat die moeder nu van ons denken maar finaal hebben we er goede overburen aan overgehouden en die kleine zwaait nog altijd heel hard naar ons als we elkaar eens op straat tegenkomen. :love2:
 
Tja, als je uw wereldbeeld laat afhangen van verhalen die je eens hebt zien passeren op Reddit ...

Ik ben constant alleen op stap met 1 of 2 peuters. Ik ga daarmee wandelen, winkelen, naar speeltuinen en speelpleintjes, naar't zwembad, ... Ik heb nog nooit een bedenkelijke blik mijn richting zien uitgaan. En als ik kinderen zie met vragen, problemen of in nood dan help ik. Als ik een kleine zie vallen van een glijbaan, dan vang ik hem op. Als ik drie meisjes keiteleurgesteld zie kijken omdat ik net mijn kinderen in de enige groepsschommel (enfin, geen idee hoe zo'n ding noemt) heb gezet, dan vraag ik of ze er ook bij willen en help ik ze er op (en er weer af).
Zelfde hier. Veel op stap met minstens één van de drie en nog nooit daar scheef voor bekeken geweest of opmerkingen over gekregen.
Op school is er tijdens de zomervakantie een initiatief waarbij er opvang op school is maar niet door leerkrachten maar door de ouders zelf. Je doet je kind een week naar de opvang en buiten de verzekering betaal je niets, je moet alleen één dag mee oppassen.
Daar al met een andere papa gestaan met 15 peuters, geen kat dat daar moeilijk over doet hoor.

Over die luiertafels: @Tonerider die heb ik nog niet vaak in mannentoiletten gezien. Bv in Planckendael, aan één van de nieuwe sanitaire blokken was dat bv nog niet het geval. Imo een gemiste kans.

edit: niet dat ik me geneer om bij de vrouwen binnen te stappen hoor. Maar da's zo'n cliché: de vrouwen doen de pampers! Het is 2021, papa's doen dat even goed hoor :)
 
ik was al 18 tijdens Dutroux hoor, want je spreekt precies over mij :p

is dat uw buikgevoel of heb je daar bewijzen voor want ik ervaar jongeren toch als mondiger dan in mijn tijd. Ze kennen hun rechten beter dan hun plichten en durven hun mond opendoen tegen leraren en autoriteiten. Nope, ik denk niet dat ik akkoord ga met uw gevoel.
En daarbij wil ik niet zeggen dat ik helikopterouders goed vind, dat is imo ook fout, maar helikopterouder zijn heeft imo niets te maken met uw kind bij een wildvreemde dumpen. Het principe van niets aannemen van een vreemde (en ze dus zeker niet dumpen bij een vreemde) gaat al honderden jaren mee.
De jongeren van nu zijn geen millenials (geboren tussen 81 - 96) meer :p. Nu zijn het de "zoomers" :p.

Er zijn genoeg academische papers over de angstcultuur die heerst in moderne opvoeding. En dat heeft natuurlijk zijn consequenties. Ik denk niet dat het toevallig is dat millenials meer psychologische problemen hebben dan de vorige generatie. :p


Niemand durfde zijn kleine alleen laten wandelen naar school ook al was dat 500meter zonder zelfs een zebrapad over te steken. Mensen begonnen met hun kleine met de auto brengen naar school (wat de verkeersonveiligheidsgevoel versterkte wat dat de keuze om hun kleine naar school te brengen met de auto nog erger maakte.)
Alles was in het kader van "nooit met vreemden praten". (Stel je voor dat er iemand gewond op straat ligt terwijl je jarenlang dat dogma erin gestampt kreeg. :s Velen gaan gewoon die persoon laten liggen omdat het een vreemde is dus dat is "gevaarlijk".)
Ik heb mensen ontmoet die doen alsof ze aan het bellen zijn op hun GSM tijdens heel hun traject van plaats A naar B binnen een stad in de hoop dat er geen enkel vreemde met hen praat.
 
De jongeren van nu zijn geen millenials (geboren tussen 81 - 96) meer :p. Nu zijn het de "zoomers" :p.

Er zijn genoeg academische papers over de angstcultuur die heerst in moderne opvoeding. En dat heeft natuurlijk zijn consequenties. Ik denk niet dat het toevallig is dat millenials meer psychologische problemen hebben dan de vorige generatie. :p


Niemand durfde zijn kleine alleen laten wandelen naar school ook al was dat 500meter zonder zelfs een zebrapad over te steken. Mensen begonnen met hun kleine met de auto brengen naar school (wat de verkeersonveiligheidsgevoel versterkte wat dat de keuze om hun kleine naar school te brengen met de auto nog erger maakte.)
Alles was in het kader van "nooit met vreemden praten". (Stel je voor dat er iemand gewond op straat ligt terwijl je jarenlang dat dogma erin gestampt kreeg. :S Velen gaan gewoon die persoon laten liggen omdat het een vreemde is dus dat is "gevaarlijk".)
Ik heb mensen ontmoet die doen alsof ze aan het bellen zijn op hun GSM tijdens heel hun traject van plaats A naar B binnen een stad in de hoop dat er geen enkel vreemde met hen praat.
Dat van die GSM deed een vriendin van mij na een nachtje stappen. Die belde dan effectief haar vriend of iemand die ze die avond had gezien, om zo meteen in contact te staan wanneer ze als vrouw alleen over straat liep.

Mijn vrouw kreeg thuis een mep van haar moeder als ze als kind met vreemden sprak. Dat was dan wel in Mexico, waar zowel kinderen als jonge vrouwen geregeld verdwijnen.

Het lijkt me gewoon aan de "exposure" te liggen. Vroeger waren mensen zich veel minder bewust van al het slechte nieuws. Nu wordt er een witte camionette gespot en alle alarmen gaan af op de lokale fb/whatsapp-groep. Gebeurt er effectief iets dan wordt dit in de conventionele en sociale media breed uitgesmeerd. Ik denk dat de statistieken uitwijzen dat het nog nooit zo veilig is geweest maar het gevoel bij veel mensen is het omgekeerde.
 
Wat een ongelooflijke schande dat alleen Verlinden voor de camera wil reageren terwijl de rest zich wegmoffelt op zo een belangrijk én pijnlijk moment.
Ze verwijzen allemaal naar Verlinden omdat zij over het KB gaat.
Hoe moeten we die mensen nu nog serieus nemen?
 
Wat een ongelooflijke schande dat alleen Verlinden voor de camera wil reageren terwijl de rest zich wegmoffelt op zo een belangrijk én pijnlijk moment.
Ze verwijzen allemaal naar Verlinden omdat zij over het KB gaat.
Hoe moeten we die mensen nu nog serieus nemen?
Tgoh, niemand die reageert of Verlinden maakt weinig verschil. Zoals altijd was ook deze passage niet meer dan het aframmelen van een voorgekauwd tekstje.
 
Op reddit heb ik ook al eens verhalen zien passeren van vaders die scheef bekeken worden als ze met hun kind in publieke ruimtes zijn zonder dat er een vrouw bij is.
Dat is toch gewoon absurd.
Meestal kerels die denken dat ze verkeerd bekeken zouden worden, hoe vaak gebeurt dat echt en dan in de zin dat er gevolgen zijn? Mss ooit 1 keer?
 
Terug
Bovenaan