Kleine nieuwtjes

Er is geen schuld hier, dit is een verschrikkelijk jammerlijk ongeval. Ja, het was misschien niet gebeurd als er ouders bij waren. Maar dat heb je bij elk ongeval?
Er is wel een groot verschil tussen enerzijds pakweg een 16-jarige die op pad gaat, aangezien van een kind van die leeftijd enige zelfstandigheid kan verwacht worden en anderzijds een 9-jarige die blijkbaar een 1,5-jarige moet begeleiden op een toch redelijk druk stukje stad. Zelfs los van het ongeval is dat ronduit onverantwoord.

Ik zie die taferelen regelmatig in die buurt en in andere buurten van andere culturele samenstelling idem. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik een half platte kleuter op de fiets naar het school zie gedaan worden door een gezinslid van amper 8 jaar oud. Bij zoiets is het logisch om uzelf vragen te stellen, los van de gewoonte van een buurt of de aanwezigheid van 'sociale controle'.

Als die ouders inderdaad afwezig waren is dat zeker iets waarbij men kan spreken over 'schuld'. Die kinderen zijn in de wereld gebracht door u en vallen letterlijk, figuurlijk en juridisch onder uw verantwoordelijkheid.

Indien ze er wél bij waren en de kinderen vervolgens kortstondig aan de aandacht van hun ouders ontsnapten is het echter wél gewoon een tragisch en menselijk ongeval.

Collectief dom onverantwoord gedrag doet niets af van het feit dat het dom en onverantwoord gedrag is. En die kop in het zand mentaliteit zorgt enkel maar voor meer brokken, niet alleen op vlak van verkeersongevallen. Die mentaliteit van kinderen los te laten in het stad en er niet naar om te kijken levert nu niet meteen de beste burgers op.
 
Levert dat niet de beste burgers op? Dat vind ik een hele stelling, hoor.

Edit: trouwens net gehoord. De moeder was er hier wel bij. Tot zo ver het vlugge oordelen, zeker?
 
Laatst bewerkt:
En staken ze niet over op een zebrapad terwijl het licht op groen stond voor voetgangers? Misschien (waarschijnlijk?) was een volwassene in dezelfde situatie ook onder de vrachtwagen beland.
 
Levert dat niet de beste burgers op? Dat vind ik een hele stelling, hoor.

Edit: trouwens net gehoord. De moeder was er hier wel bij. Tot zo ver het vlugge oordelen, zeker?

Ja, hoor "vlug oordelen", ... je zit dan nog steeds met kinderen die alleen overstaken, waar was die moeder dan precies? Geen slachtoffer alleszins, dus te ver van haar kind weg, cru gesteld. 1,5 jaar is een leeftijd waarop dat kind niet zonder jou in de buurt van een zebrapad of straat met verkeer zou mogen zijn.

Bovendien reageerde ik ook op de algemene stelling van Avondland dat als je ergens in het openbaar kinderen van 5 jaar of jonger ziet zonder ouderlijk of volwassen toezicht dat dat onverantwoord is. Dat blijft eveneens zo. Waarom zou een samenleving die vereist dat kinderen jonger dan 8 of zelfs 10 jaar in het gemeentelijk zwembad vergezeld gaan van een volwassene, datzelfde niet mogen eisen bij spelen in een straat waar ook heel wat verkeer passeert? Het feit dat er inderdaad onverantwoordelijke ouders zijn die hun kind van 6 jaar alleen aan het zwembad willen afzetten (al meegemaakt) en 's avonds komen ophalen als goedkope opvang betekent ook niet dat je die regel zou moeten aanpassen om zo'n marginalen ter wille te zijn. Je mag als samenleving gerust de lat ook wat hoger leggen.

Ik kan me niet herinneren dat mijn ouders mijn kleine zusje nooit alleen gelaten hebben op die leeftijd, noch alleen in mijn bijzijn (ik ben zes jaar ouder), zelfs niet in de tuin (want daar was een vijver), laat staan op straat. Dus neen, ik vind kinderbescherming niet te ver gezocht.
 
Ja jongens, hoe degoutant kunnen jullie eigenlijk zijn. Die moeder is godverdomme haar twee kinderen kwijt, niemand die hier weet hoe dicht of hoe ver ze van haar kinderen liep, niemand die hier weet hoe oplettend of onoplettend ze was. Maar het oordeel staat wel alweer fucking klaar.

Iedereen met kinderen weet hoe snel en vlug er iets kan gebeuren, zelfs al ben je de grootste helikopterouder ter wereld. Vaak kan je als ouder enkel maar hopen en bidden dat het goed komt.

Die insinuaties hier naar die moeder, én naar haar gemeenschap, zijn regelrecht walgelijk. Schaam u, echt waar.

Als ouder word ik gewoon fysiek onwel van dit soort nieuws, niet alleen omdat ik meeleef met het leed van die ouders, maar ook, en vooral, omdat ik altijd besef dat zoiets evengoed morgen mijn eigen kinderen kan overkomen. Dat blijft voor mij het moeilijkste aan het ouderschap. En om dan hier zulke harteloze drek te lezen, daar word ik echt woest van.
 
Laatst bewerkt:
Het spijt me dat je mijn boutade niet kan smaken maar de dooddoeners hier zijn vooral de wilde veronderstellingen, vooroordelen en gebrek aan medeleven hoor.
Mijn vaststelling was voornamelijk bedoeld op de reactie boven jou die eerder een preek van een (excuseer me voor het woord) moraalridder is met het belerende vingertje voor jan en alleman die niet dezelfde mening toebedeeld is.
Discussies zouden veel beter verlopen zonder al die 'labeltjes' die maar al te graag geplakt worden.

back OT: Het ongeval is gewoonweg een jammerlijke zaak maar voor zover we de feiten kennen is het ook niet meer dan dat: een jammerlijk ongeval. Op de VTM reportage was het evenwel duidelijk te zien dat kinderen de straat als speelplein gebruiken zoals Avondland eerder aangaf.
Als ouder zou ik mijn kinderen toch niet zo vrij laten spelen in een straat waar redelijk wat verkeer en een tramlijn doorloopt...
 
Levert dat niet de beste burgers op? Dat vind ik een hele stelling, hoor.

Edit: trouwens net gehoord. De moeder was er hier wel bij. Tot zo ver het vlugge oordelen, zeker?
Kvind nogal een contradictie in uw uitspraken. Allez ik weet niet naar wie het gericht was. Ik heb precies niet zoveel uitspraken hier gezien richting "OMG DE MOEDER". Ik denk dat de meeste mensen hier wel spraken over echt gewoon fucking grote pech en ja de chauffeur had beter kunnen opletten, waar was de moeder.... het kruispunt is niet meer conflictvrij .........

Ik gebruik niet graag het woord "tragisch", maar hier is het echt wel op zijn plek.
 
Ja jongens, hoe degoutant kunnen jullie eigenlijk zijn. Die moeder is godverdomme haar twee kinderen kwijt, niemand die hier weet hoe dicht of hoe ver ze van haar kinderen liep, niemand die hier weet hoe oplettend of onoplettend ze was. Maar het oordeel staat wel alweer fucking klaar.

Iedereen met kinderen weet hoe snel en vlug er iets kan gebeuren, zelfs al ben je de grootste helikopterouder ter wereld. Vaak kan je als ouder enkel maar hopen en bidden dat het goed komt.

Die insinuaties hier naar die moeder, én naar haar gemeenschap, zijn regelrecht walgelijk. Schaam u, echt waar.

Als ouder word ik gewoon fysiek onwel van dit soort nieuws, niet alleen omdat ik meeleef met het leed van die ouders, maar ook, en vooral, omdat ik altijd besef dat zoiets evengoed morgen mijn eigen kinderen kan overkomen. Dat blijft voor mij het moeilijkste aan het ouderschap. En om dan hier zulke harteloze drek te lezen, daar word ik echt woest van.
Juist omdat het zo verschrikkelijk is, zoeken mensen naar verklaringen. Redenen waarom het onszelf niet zou overkomen. Da's een manier van omgaan met de facticiteit van het leven nietwaar? Als het louter toeval was, dan kan het evengoed ons overkomen, een zeer ondragelijke gedachte. Maar als het onbekwame stadsbestuur van Antwerpen er voor iets tussenzat? Of als de moeder misschien toch wat te ver van haar peuter liep? Dat maakt het dragelijker. Te verklaren en tegelijkertijd verder van ons.

Dus ja, ook ik zoek zeker naar dergelijke verklaringen of oorzaken bij zo'n nieuws. Degoutant vind ik dat niet, wel des mensen.
 
Juist omdat het zo verschrikkelijk is, zoeken mensen naar verklaringen. Redenen waarom het onszelf niet zou overkomen. Da's een manier van omgaan met de facticiteit van het leven nietwaar? Als het louter toeval was, dan kan het evengoed ons overkomen, een zeer ondragelijke gedachte. Maar als het onbekwame stadsbestuur van Antwerpen er voor iets tussenzat? Of als de moeder misschien toch wat te ver van haar peuter liep? Dat maakt het dragelijker. Te verklaren en tegelijkertijd verder van ons.

Dus ja, ook ik zoek zeker naar dergelijke verklaringen of oorzaken bij zo'n nieuws. Degoutant vind ik dat niet, wel des mensen.
Als dat het geval zou zijn, dan zou ik daar mee akkoord gaan, maar dergelijke vooroordelen afdoen als feiten en zo de hele discussie in een belachelijk, fictief, zelf verzonnen straatje trekken en op basis daarvan een belerend vingertje opsteken naar de moeder.

Ja, dat vind ik toch ook degoutant. Hoe het hier gesteld wordt is iets heel anders dan verklaringen zoeken.
 
Ook even, nog aan toevoegen, dat ik graag de 'cijfers' eens zou zien van hoe onverantwoord het überhaupt is om deze kinderen zo te laten rondlopen? Stel dat er geen ouders bij zouden zijn bedoel ik. Hoeveel ongevallen gebeuren er zo? Ik zie ook geregeld een groepje van een 4-5 tal 5-6 jarige meisjes op eigen houtje naar huis fietsen. Ik zie geregeld kinderen van die leeftijd op eigen houtje naar huis wandelen.

Als ik zie bij vrienden hoe plichtsbewust kinderen omgaan met corona maatregelen, waarom zouden deze niet zelfstandig een vast traject in het verkeer kunnen afleggen met zebrapaden met lichten, geen subjectieve veiligheid, maar objectief : 'groen = je mag oversteken'.

Het is jammer om te zien dat alles steeds meer beperkend is. 10 jarigen pakten de fiets om 5km verder te gaan spelen. Dat gebeurt ook niet plots van niets naar 5km. Dat bouwt om, mss inderdaad eens als 6 jarige de hoek om naar opa of iets halen voor mama in de buurtwinkel.

Mijn mening. Hangt natuurlijk ook af van context, geef ik ook gerust toe. Maar blijf het frappant vinden om direct zo af te geven op een onbekende in een, voor ons, onbekende situatie.
 
Tja, schilder mijn mening gerust af als harteloos, degoutant, drek, ... pronk met je empathie als ouder, doe alsof omdat je naar de gemeenschap verwijt, dat het nog wat racisme of antisemitisme is... feit is dat het wel gaat om een kind van 1,5 jaar, niet één van 5, 6 of laat staan 10 jaar oud.
Die laatsten zie ik hier ook regelmatig op straat (veilige, doodlopende straat spelen), maar nooit is daar een peuter van nog geen 2 jaar bij, zelfs niet met de ouders op afstand.

Zoals ik in mijn eerste reactie zei: als dit enkel de 9-jarige was overkomen, dan was dit een "normaal" maar tragisch ongeluk geweest, maar dat er een kind van anderhalf bij was verandert de zaak énorm wat mij betreft.

Gebrek aan medeleven? Ik heb het niet expliciet verwoord, maar nergens ook miskend. Dit is verschrikkelijk voor de ouders en familie van deze slachtoffertjes, maar dat ontslaat hen ook niet van verantwoordelijkheid.

Tragische ongevallen kunnen iedereen overkomen, een peuter is inventief/explorerend en is zo aan je aandacht ontsnapt en sukkelt in een zwemvijver/bad, of dondert een trap af... het is aan jou als ouder om die inventiviteit zoveel mogelijk te beperken binnen een veilige context en zelfs dan nog kan je niet alles voorzien, want op een gegeven moment valt misschien de foute deur net niet in het slot, etc. Dat vind ik dan tragisch... en zelfs dan vraag ik me af waarom je als ouder niet een zwembadafdekking voorzien hebt (verplicht in bepaalde landen overigens, maar niet in België).

Maar dat is nog héél wat anders dan het verhaal hoe @Avondland en @Loser het vertelden, van een 'allesbehalve rustige' straat waar het blijkbaar de gewoonte is dat kinderen - uit die gemeenschap, mag je dat nog zeggen? - zonder ouderlijk toezicht op straat speelden. Daar mag je je dan gerust vragen bij stellen of dat wel zo normaal is, zelfs al gebeuren er (gelukkig) weinig ongevallen.
Net zoals ik me inderdaad ook afvraag waarom die verkeerslichten terug niet-conflict-vrij gemaakt werden?
 
Ook even, nog aan toevoegen, dat ik graag de 'cijfers' eens zou zien van hoe onverantwoord het überhaupt is om deze kinderen zo te laten rondlopen? Stel dat er geen ouders bij zouden zijn bedoel ik. Hoeveel ongevallen gebeuren er zo? Ik zie ook geregeld een groepje van een 4-5 tal 5-6 jarige meisjes op eigen houtje naar huis fietsen. Ik zie geregeld kinderen van die leeftijd op eigen houtje naar huis wandelen.

Als ik zie bij vrienden hoe plichtsbewust kinderen omgaan met corona maatregelen, waarom zouden deze niet zelfstandig een vast traject in het verkeer kunnen afleggen met zebrapaden met lichten, geen subjectieve veiligheid, maar objectief : 'groen = je mag oversteken'.

Het is jammer om te zien dat alles steeds meer beperkend is. 10 jarigen pakten de fiets om 5km verder te gaan spelen. Dat gebeurt ook niet plots van niets naar 5km. Dat bouwt om, mss inderdaad eens als 6 jarige de hoek om naar opa of iets halen voor mama in de buurtwinkel.

Mijn mening. Hangt natuurlijk ook af van context, geef ik ook gerust toe. Maar blijf het frappant vinden om direct zo af te geven op een onbekende in een, voor ons, onbekende situatie.

Ik mocht als 7 à 8 jarige (?) inderdaad naar de buurtwinkel, weet je hoe mijn ouders dat opbouwden? Zij hielpen mij oversteken, en om op de terugweg opnieuw de drukkere baan over te steken, ging ik bij mijn oom of grootvader aanbellen die aan de overkant van de straat woonden en die hielpen mij opnieuw oversteken. Op geen enkel moment mocht ik mijn kleine zus die er toen 2 jaar was, meenemen op dat avontuur. Ik mag hopen dat er hier ook geen ouders zijn die die keuze (een 1,5 jarige toevertrouwen aan een 9 jarige om de straat over te steken) wél zouden maken, en ik was nochtans geen onverantwoordelijk/stout kind.

Toegegeven ik kan inderdaad één context bedenken waarbij je bijvoorbeeld als ouder zegt tegen je negenjarige om jou te volgen en de 1,5 jarige bij het handje vast te houden, vervolgens rukt die peuter zich los, en hup: tragisch ongeval... maar hoe combineer je dat met kinderen die alleen op een zebrapad oversteken? Ik weet het niet, misschien was het inderdaad beter om over deze specifieke casus niets te veronderstellen maar dan nog pikte ik ook in op Avondland's algemene observatie hoe het er in die buurt aan toe gaat en die kritiek blijft staande wat mij betreft, zelfs al vinden anderen (waaronder Loser) dat wel normaal.
 
Juist omdat het zo verschrikkelijk is, zoeken mensen naar verklaringen. Redenen waarom het onszelf niet zou overkomen. Da's een manier van omgaan met de facticiteit van het leven nietwaar? Als het louter toeval was, dan kan het evengoed ons overkomen, een zeer ondragelijke gedachte. Maar als het onbekwame stadsbestuur van Antwerpen er voor iets tussenzat? Of als de moeder misschien toch wat te ver van haar peuter liep? Dat maakt het dragelijker. Te verklaren en tegelijkertijd verder van ons.

Dus ja, ook ik zoek zeker naar dergelijke verklaringen of oorzaken bij zo'n nieuws. Degoutant vind ik dat niet, wel des mensen.

Misschien de meest neutrale observatie in deze discussie. Je kan je dan echter wel de vraag stellen welke richting wil je uit als samenleving? Verklaringen zoeken en streven naar oplossingen/preventie, of accepteren dat dergelijke tragische ongelukken gebeuren en een zekere hoeveelheid daarvan onvermijdbaar zal zijn. Uiteraard zal je altijd met een evenwicht tussen de twee eindigen.

Over zaken als een verplicht hekwerk rond een privé-zwembad (wél verplicht in Frankrijk, niet in België) kan je wat mij betreft dan discussiëren.
In een discussie over welke leeftijd kan je een kind veilig zonder volwassene mee het verkeer in sturen, zal je mij echter héél moeilijk kunnen overtuigen dat die leeftijd zelfs maar in de buurt komt van 1,5 jaar oud.
 
En staken ze niet over op een zebrapad terwijl het licht op groen stond voor voetgangers? Misschien (waarschijnlijk?) was een volwassene in dezelfde situatie ook onder de vrachtwagen beland.
Ja en nee denk ik.

Een volwassene is groter dus is de kans groter dat de vrachtwagenchauffeur die wel zou opgemerkt hebben.
 
Terug
Bovenaan