Kleine nieuwtjes

Is ook dezelfde reactie die hij kan hebben op uw argumenten.
He really… can’t, though? Mijn “en… dan?” was ook niet bedoeld als dooddoener, zeker niet na mijn halve boeken hier lol. Ik wachtte gewoon op wat zijn punt nu eigenlijk was. Dat de samenleving al veel van iemands zorgkosten betaalt en dat €500 procentueel minder lijkt wanneer de totale factuur heel hoog is, zegt op zich nog altijd niks over waarom zo’n vlakke franchise dan goed of fair zou zijn.

Het eerste is letterlijk hoe een ziekteverzekering werkt. Het tweede zegt alleen iets over de totale zorgfactuur, maar niks over wat €500 betekent voor de persoon die ze moet betalen. €500 blijft €500, of de behandeling nu €2.000 of €200.000 kost. Remgeld is trouwens ook niet hetzelfde als een franchise. Bij remgeld betaal je per prestatie een stuk mee en komt de verzekering vanaf het begin tussen. Bij een franchise krijg je tot een bepaalde grens gewoon niks terug. Lijkt mij toch enorm belangrijk qua verschil.

Je hebt zeker gelijk dat de precieze uitwerking veel uitmaakt => per persoon of per gezin? Welke zorg telt? Welke uitzonderingen zijn er? Maximumfactuur? etc. Alleen verdedigde hij hier gewoon een algemene franchise van €500 en zelf zelfs €1000. Snap ik niet.

Mijn argumenten leggen uit waarom zo’n maatregel problematisch kan zijn. Zijn antwoord zegt vooral dat de maatschappij vandaag veel betaalt voor mensen die veel zorg nodig hebben. Ja… dat was nu net nooit betwist. Dus again: en… dan? Over de rest van je post ben ik het trouwens grotendeels eens. Gerichte remgelden lijken mij ook veel logischer dan zo’n blind forfait.

On another note: puur mijn gevoel, maar soms lijkt onze gezondheidszorg bijna meer gemaakt voor artsen dan voor patiënten. Bij elke besparing ligt “laat de patiënt wat meer betalen” meteen op tafel, terwijl er veel minder snel gekeken wordt naar ereloonsupplementen, overconsumptie aan de kant van zorgverstrekkers, dubbele onderzoeken of hoe artsen precies vergoed worden...
 
Dat kan je letterlijk van elke post in deze thread zeggen ...
Is ook dezelfde reactie die hij kan hebben op uw argumenten. Zijn argument is gebaseerd op het feit dat er op dit moment al een franchise aanwezig is. Dit dmv van de stukken die niet terugbetaald worden door de mutualiteit. Het remgeld dus. Het idee zou zijn om dit verder uit te breiden.
Op deze manier zet je dit echter op sterioiden. Stel dat je dit op 500€ zet. Dan moeten we gaan kijken op welke wijze dit gezien wordt. Is dit een franchise voor het geheel van de gezondheidszorg of van elk probleem apart? Geldt dit per persoon of voor een gezin?
Idd klopt, die 500€ is gewoon een (lichte) verhoging aan de de-facto franchise die nu al van toepassing is. Deze zou wel veel transparanter en uniformer zijn en daar valt iets voor te zeggen.

In de praktijk zou dit willen zeggen dat mensen die weinig gebruik maken van het gezondheidssysteem maar hier wel voor betalen het zwaarste geraakt worden door deze wijziging.
Stel dat je jaarlijks eens passeert bij de dokter (realistisch als je wat ouder bent - voor mijn ziekte kan ik op 1 hand tellen de keren dat ik naar de dokter was). Je gaat naar de tandarts voor de controle en desnoods de occasionele reparatie. De aankoop van medicijnen op voorschrift.

De realiteit hiervan gaat zijn dat de persoon jaarlijks die kost volledig uit eigen zak gaat betalen terwijl hij of zij toch, soms veel geld, bijdraagt aan de gezondheidszorg via het belasting systeem.
Persoonlijk voelt mij dit toch voor een stuk wrang aan. En ik begrijp dan persoonlijk ook niet dat dit niet wrang aanvoelt voor Staddle met zijn systeemvoorkeur indachtig. Maar ik begrijp dat het een manier is om ervoor te zorgen dat er een grotere bijdrage is van het individu. En dat is een perfect valabele suppositie op een moment dat we langs alle kanten besparingen moeten zoeken. Ik betwijfel echter of dat het systeem van een forfait de beste keuze is. En het feit dat men een gelijkaardig principe toepast in het buitenland maakt het daarom niet beter of valabeler.
Het is de moeite waard om eens te gaan kijken naar buurlanden met een gezondheidssyteem dat hetzelfde kwaliteitniveau als dat van BE biedt en waar ze niet torsen met gigantische budgettaire tekorten om dat systeem draaiende te houden. Ik verwees hier naar CH omdat het daar gewoon vlot werkt met die eigen franchise.

Ik zou persoonlijk echter denken dat het beter zou zijn om het huidige systeem te behouden ipv een forfait te voorzien. Waardoor je een beetje het gevoel van het nut van de hoge betalingen en belastingen voor onze gezondheidszorg ziet en voelt in het dagdagelijkse leven. Al staat dat natuurlijk, logischerwijze en zo hoort het ook, niet in verhouding tot de bijdragen. Terwijl als er een forfait is dat je potentieel eerder het gevoel gaat krijgen dat je bijdraagt aan het systeem maar er niets voor in de plaats krijgt... dus geen return. Al kan je aan de andere kant stellen dat het feit dat je u mag gelukkig prijzen dat je er niet onderhevig aan bent want dat wil zeggen dat je in goede doen bent en niet ziek. Maar ik kan mij wel inbeelden dat het toch belangrijk is voor de steun voor het systeem om dat sentiment van die retour te behouden.
Confrontatie is nu eenmaal een belangrijk punt om empathie, mededogen maar belangrijk begrip, nut en het voordeel effectief te zien.
Vergeet niet dat er momenteel enorm bespaard moet worden, het is niet simpelweg een kwestie van welk systeem de voorkeur geniet.
Natuurlijk als het de intentie is om het systeem af te schaffen... dan begrijp ik perfect waarom je zoiets zou invoeren. Doordat je dan daarmee het principe van ons gezondheidssysteem kan ondermijnen door verlaging bij de steun van de bevolking. Ergo, waarom zou ik betalen aan dit systeem als ik er toch niets aan heb. Schaf het maar af en ik betaal dat wel zelf... Ik wordt toch niet ziek... etc gekende redenering. Met alle gekende gevolgen en principes van dien (niet de eerste die dat idee heeft totdat ze zelf ziek worden en dan ineens geconfronteerd worden met de realiteit hoe belangrijk betaalbare gezondheidszorg is in een maatschappij)
Dat voorstel ligt hier niet op tafel, het gaat gewoon om een kleine minimale franchise .. Geen volledige risicoverschuiving naar het individu. Ook in CH ben je verplicht een gezondheidsverzekering te nemen, of je dat wilt of niet.

En waardoor ik toch eerder een voorkeur zou hebben om de remgelden te verhogen. Dan te morrelen met zo'n globaal forfaitair systeem (al dan niet per subset - ergo tandarts aparte forfait, kiné aparte forfait, huisarts aparte forfait,...). Maar dat ben ik.
Dan krijg je ook nog een besparing. Zonder dat je die steun verliest. Waarbij uw bijdrage ook hoger is naarmate je er meer van gebruikt. Wat mijn inziens beter is dan een globale forfait om onoordeelkundig gebruik van de middelen te voorkomen en zo'n subset forfaitair systeem dat de vermelde steun voor het systeem van hierboven vermeld nog sneller zou aantasten. Terwijl degenen die echt ziek zijn, en de zwakkeren, toch nog altijd geholpen worden via het systeem van de maximumfactuur.
Dat laatste blijft evengoed van toepassing met die 500€ forfait .. De remgelden verhogen klinkt op zich niet slecht, maar dat is wel een stuk complexer om in te voeren en dat kan in principe hoger uitkomen dan 1 uniforme forfait. Klinkt beter in theorie, in prakijk vrees ik dat het niet gaat werken.
 
Terug
Bovenaan