Alsof het de fout is van vastgoedbeleggers dat er te weinig aanbod is. Een huis waar de familie muizen in leven aan 450k, toon mij dat eens.
Om de prijzen te doen zakken moet er veel meer aanbod bijkomen, maar laat ons alstublieft de overheid en gemeenten zich zo weinig mogelijk laten moeien. Het is net omwille van alle bijkomende regels omtrent Milieu, parkeernormen, bouwnormen, ruimtelijk ordening, enz. dat er zo weinig aanbod bijkomt. En dan een hoop NIMBYs die alle regels gebruiken om nieuwe projecten de grond in te boren, recent voorbeeld:
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/0...ter-hoog-aan-gentse-sint-pietersstation-kome/.
Interessant relevant artikel trouwens:
https://medium.com/@LVTornhaut/grondrechten-86dbd0b8aa95
Wat houdt extra aanbod tegen? Twee woorden: reguleren en protesteren. Het hoeft weinig betoog dat ruimtelijke ordening steeds strikter en sluitender werkt. Zeker in de steden moet je tussen de ruimtelijke plannen en verordeningen laveren die vooral op conformiteit en beperking gericht zijn, en zorgen de administraties, adviesinstanties en kwaliteitskamers meestal voor bijkomende aftoppingen van bouwvolume. Uiteraard is een kwaliteitstoetsing nodig, maar men staat te weinig stil bij de consequenties. Eens je die kwaliteitscontrole voorbij bent geraakt word je bovendien geconfronteerd met NIMBY buurtcomités of zelfs BANANA (build absolutely nothing anywhere near anything). Ook dit zijn vaststellingen die je wereldwijd ziet opduiken, en wordt uitvoerig beschreven zoals vb. in the economist door Christian Hilber of door Jesse Frederik in De Correspondent.