Klein verlet overlijden oom pc200

De wettelijke 3 dagen voor een partner/kind/ouder vind ik nu toch wel heel weinig om hiervan te 'bekomen'.

Zoals bijna iedereen die een burn-out heeft.
Was standaard het geval met enkele ex-collega's, 4 weken ziek = gewoon loon en bedrijfswagen nog hebben. weekje terug, weer 4 weken.
De werkgever was te tam om een controlearts te sturen + voor een burn-out kan een controle arts ook niet veel doen.
Beste van al, 2 hun hobby was wielrennen, raad eens wat ze elke dag in de zomer verplicht moesten doen van hun dokter, juist ja fietsen.
Net zoals een burn-out "nemen" voor 4 weken totdat je net niet in ziekenkas valt ook volledig fout is... Ik ben daar nogal zwart-wit in. Ben je ziek en heb je bvb. echt een burn-out, no prob, neem zo lang nodig is om te vinden wat je erdoor kan halen. Wil je even een lange "pauze" om wat bij te geraken maar wil je niet in ziekenkas vallen, neem dan vakantie of onbetaald. Heb je niet de financiële middelen om dat onbetaald te doen, tant pis, werken potverdekke.

Mensen met een burn-out hun hobby laten doen is inderdaad wel zo slecht nog niet. Thuis zitten kniezen is niet de oplossing om door een burn-out te geraken.
 
Net zoals een burn-out "nemen" voor 4 weken totdat je net niet in ziekenkas valt ook volledig fout is... Ik ben daar nogal zwart-wit in. Ben je ziek en heb je bvb. echt een burn-out, no prob, neem zo lang nodig is om te vinden wat je erdoor kan halen. Wil je even een lange "pauze" om wat bij te geraken maar wil je niet in ziekenkas vallen, neem dan vakantie of onbetaald. Heb je niet de financiële middelen om dat onbetaald te doen, tant pis, werken potverdekke.
Mee akkoord
Mensen met een burn-out hun hobby laten doen is inderdaad wel zo slecht nog niet. Thuis zitten kniezen is niet de oplossing om door een burn-out te geraken.
Het viel nogal op wanneer hun burn-out net viel, je kon het op den duur zelf voorspellen wanneer ze weer eens een 'burn-out' gingen hebben. Je kan er moeilijk op controleren, maar mag in mijn ogen toch vaker gebeuren.

partner/kind is 10 dagen, ouders zijn 3 dagen.
Is inderdaad precies recent gewijzigd, maar: 10 dagen. De eerste 3 dagen zijn op te nemen in de periode die begint met de dag van het overlijden en eindigt de dag van de begrafenis. De overige 7 dagen mag de werknemer vrij opnemen binnen het jaar na het overlijden.

Tussen een overlijden en de uitvaart zit gemiddeld genomen een week, dus al 2 dagen te kort. die andere 7 dagen houden ze liever over voor ergens in het einde van het jaar, dus makkelijkste oplossing is een doktersbriefje.
In de link hierboven voor pc200 staat nog doodleuk 3 dagen. Vandaar de verwarring. Maar dat is outdated. Dat is verhoogd naar 10 dagen sinds 2021 als ik het goed gezien heb.

Uw zin is volgens mij dus correct.
zie hierboven
Staat die dokter daar met een revolver tegen uw hoofd dan om dat doktersbriefje te aanvaarden? Toen mijn vader en later mijn dochter overleed heeft ook maar enige arts gevraagd of we een briefje nodig hadden. En zelfs moest die het voorgesteld hebben ging ik er zeker niet op in gegaan zijn. Doktersbriefjes zijn er wanneer je ziek bent. Niet om praktische zaken te regelen of een begrafenis bij te wonen. Het zegt al in mijn ogen veel over de liefde voor de overledene als je er nig geen dag verlof kan aan opofferen.
Volledig mee akkoord, versta me niet verkeerd, maar het is schering en inslag dat dit gebeurd en zelf voorgesteld wordt door de arts zelf.
Er zijn zelfs familieleden die niet naar de dienst gaan maar ons een attest vragen voor hun werkgever zodat ze de wettelijke dagen wel krijgen.
 
Het viel nogal op wanneer hun burn-out net viel, je kon het op den duur zelf voorspellen wanneer ze weer eens een 'burn-out' gingen hebben. Je kan er moeilijk op controleren, maar mag in mijn ogen toch vaker gebeuren.

Er zijn zelfs familieleden die niet naar de dienst gaan maar ons een attest vragen voor hun werkgever zodat ze de wettelijke dagen wel krijgen.
Dit soort "mensen" behoren voor mij tot het scum van de maatschappij. Heb er geen mooiere woorden van.
 
Volledig mee akkoord, versta me niet verkeerd, maar het is schering en inslag dat dit gebeurd en zelf voorgesteld wordt door de arts zelf.
Er zijn zelfs familieleden die niet naar de dienst gaan maar ons een attest vragen voor hun werkgever zodat ze de wettelijke dagen wel krijgen.
Wel ik hoop dat zulk gedrag ergens uit de gratie valt want imo is dit echt wel een onderdeel van een groter probleem. Zulke zaken zijn de oorzaak waarom mensen die hulp nodig hebben bij hun rouwproces nog veel te veel scheef bekeken worden (gezien een serieus deel gewoon dat systeem misbruikt om van te profiteren). Verder is het gewoon verder de sociale zekerheid onder druk zetten en het wantrouwen van werkgevers tov werknemers voeden.
 
Staat die dokter daar met een revolver tegen uw hoofd dan om dat doktersbriefje te aanvaarden? Toen mijn vader en later mijn dochter overleed heeft ook maar enige arts gevraagd of we een briefje nodig hadden. En zelfs moest die het voorgesteld hebben ging ik er zeker niet op in gegaan zijn. Doktersbriefjes zijn er wanneer je ziek bent. Niet om praktische zaken te regelen of een begrafenis bij te wonen. Het zegt al in mijn ogen veel over de liefde voor de overledene als je er nog geen dag verlof kan aan opofferen.
Idem hier bij het overlijden van mijn moeder, ik had al het ‘verlof’ kunnen krijgen dat ik wou. Van de dokter enerzijds, van de werkgever anderzijds. Die laatste vroeg geen klein verlet of vakantie of ziektebriefjes of wat dan ook, de boodschap was simpelweg: “neem wat je nodig hebt, geen uitleg nodig”.

Ik heb geen ziektebriefjes aanvaard. Na een week ben ik weer gaan werken.
Is dat te vroeg? Misschien. Maar 2, 3 of zelfs 6 weken had niets aan mijn toestand veranderd. Dat is geen vakantie he, na een paar weken heb je dat niet verwerkt.
Werken was net mijn afleiding en heeft me geholpen om snel weer een ritme te vinden.

Wat me veel meer geholpen heeft is de eindeloze vrijheid die ik van de werkgever kreeg. Een slechte dag, even rustiger aan doen of praktische nest te regelen? Doe maar, geen toestemming nodig, no questions asked. Daar had ik veel meer aan dan een paar weken verlof.
 
Was standaard het geval met enkele ex-collega's, 4 weken ziek = gewoon loon en bedrijfswagen nog hebben. weekje terug, weer 4 weken.
Zo zie je maar dat het over verhaaltjes gaat... Wie 4 weken ziek is, gevolgd door een week werken en daarna terug 4 weken ziek, die heeft geen recht op gewaarborgd loon na die eerste ziekteperiode en zo kan de bedrijfswagen ook perfect afgenomen worden.
 
Zo zie je maar dat het over verhaaltjes gaat... Wie 4 weken ziek is, gevolgd door een week werken en daarna terug 4 weken ziek, die heeft geen recht op gewaarborgd loon na die eerste ziekteperiode en zo kan de bedrijfswagen ook perfect afgenomen worden.
Als je een werkgever hebt die met zulke zaken bezig is ja. Ik dit geval was de ex werkgever alles behalve snugger genoeg om te na te vragen.
Zelf hr was niet capabel, verschillende collega's en ikzelf ook hebben meermaals naar Acerta mogen belle omdat onze loonsbrief niet correct was en hr snapte het probleem niet.
 
Als je een werkgever hebt die met zulke zaken bezig is ja. Ik dit geval was de ex werkgever alles behalve snugger genoeg om te na te vragen.
Zelf hr was niet capabel, verschillende collega's en ikzelf ook hebben meermaals naar Acerta mogen belle omdat onze loonsbrief niet correct was en hr snapte het probleem niet.
Je spreekt hier dus over een probleem van jouw werkgever, en geen nationaal probleem... Terwijl je jouw zin met het volgende startte
Zoals bijna iedereen die een burn-out heeft.
Neen, dus niet iedereen, enkele van jouw collega's
 
Net zoals een burn-out "nemen" voor 4 weken totdat je net niet in ziekenkas valt ook volledig fout is...
Ik ben thuis gebleven door een burn-out vanaf 19 nov 2020. Ik heb dan allereerst verlof en recup opgenomen tem 29 nov. Maar dat was 'ruim' onvoldoende en de huisarts heeft toen een ziektebriefje geschreven van 30 nov tem 22 december. Daarna heb ik het nog een beetje zelf verlengd met opnieuw verlof en recup tem 3 januari 2021.

Dus ik denk dat ik het op deze manier wel correct gedaan heb niet? Dit was ook niet fake. Ik zat er echt onder door. (ik heb de details al meermaals gepost hier maar dit is NVT voor dit topic hier)
 
Je spreekt hier dus over een probleem van jouw werkgever, en geen nationaal probleem... Terwijl je jouw zin met het volgende startte

Neen, dus niet iedereen, enkele van jouw collega's
Klopt mijn excuses.
Andere zullen het iets slimmer moeten spelen.
 
Ik ben thuis gebleven door een burn-out vanaf 19 nov 2020. Ik heb dan allereerst verlof en recup opgenomen tem 29 nov. Maar dat was 'ruim' onvoldoende en de huisarts heeft toen een ziektebriefje geschreven van 30 nov tem 22 december. Daarna heb ik het nog een beetje zelf verlengd met opnieuw verlof en recup tem 3 januari 2021.

Dus ik denk dat ik het op deze manier wel correct gedaan heb niet? Dit was ook niet fake. Ik zat er echt onder door. (ik heb de details al meermaals gepost hier maar dit is NVT voor dit topic hier)
Correct zou zijn dat je de hele periode van de burn-out op ziekte had gestaan en je verlof en recup had gehouden voor als je terug op de werkvloer stond. Door je verlof en recup te gebruiken om van een burn-out af te komen, lijkt de kans me niet klein dat je hervalt door dat je plots geen uitzicht meer hebt op nog verlof.
 
Correct zou zijn dat je de hele periode van de burn-out op ziekte had gestaan en je verlof en recup had gehouden voor als je terug op de werkvloer stond. Door je verlof en recup te gebruiken om van een burn-out af te komen, lijkt de kans me niet klein dat je hervalt door dat je plots geen uitzicht meer hebt op nog verlof.
Verlof reset in januari hé ;) Wij mogen het meeste verlof niet overdragen en recup al helemaal niet.
Dus burn out of niet, mijn verlof moest wel op. Anders was ik het kwijt.

Dus uiteindelijk maakte het (in mijn geval) niet uit hoe ik het ingeboekt heb. Mijn verlof moest op en de resterende dagen heb ik het briefje gebruikt.

door dat je plots geen uitzicht meer hebt op nog verlof.
Heu jawel he. Want het was opnieuw het begin van een nieuw jaar :)

Ter info: Ik heb mss de ziekenkas ontweken doordat ik verplicht verlof moest opnemen (omdat ik het anders toch kwijt was). Maar ik was wel 235€ onkostenvergoeding kwijt voor de maand van dec (dat is pijnlijk maar ja ne burn out is een burn out dat is het nu nét he). Ik heb er niet bewust van geprofiteerd.

Anyways back on topic zou ik zeggen.
 
Laatst bewerkt:
10 jaar geleden werkte ik nog volcontinue en overleed mijn grootmoeder. De begrafenis was vrijdagochtend om 9 uur en ik zat in een reeks nachten, dus ik had donderdagnacht (22 uur beginnen en om 6 uur 'svrijdagochtends stoppen) klein verlet gepakt om naar de begrafenis te gaan.

Kwam HR achteraf zeggen dat mijn klein verlet geweigerd was en dat ze het gewoon als congé hadden ingeboekt, omdat je de dag klein verlet enkel mag nemen op de dag van de begrafenis. En mijn nacht was de donderdagnacht en de begrafenis vrijdag.
Ben toen zo uitgevlogen tegen mijn baas dat er nooit meer iets van gezegd is geweest en dat het op mijn loonfiche verscheen als klein verlet.
 
Staat die dokter daar met een revolver tegen uw hoofd dan om dat doktersbriefje te aanvaarden? Toen mijn vader en later mijn dochter overleed heeft ook maar enige arts gevraagd of we een briefje nodig hadden. En zelfs moest die het voorgesteld hebben ging ik er zeker niet op in gegaan zijn. Doktersbriefjes zijn er wanneer je ziek bent. Niet om praktische zaken te regelen of een begrafenis bij te wonen. Het zegt al in mijn ogen veel over de liefde voor de overledene als je er nog geen dag verlof kan aan opofferen.
Je moet het wel krijgen natuurlijk.

Mijn oma is recent overleden, maar ik moest daar niets voor vragen want de uitvaart was voor mij nachtshift en verder deed het mij ook vrij weinig gezien het matige contact van de afgelopen jaren. Echter als één van mijn ouders, dichte vrienden of zelfs mijn hond komt te sterven zal het een ander verhaal zijn vrees ik.

Begin dit jaar nog met een collega gesproken die géén verlof (betaald noch onbetaald) kreeg voor het overlijden van iemand (weet niet meer wie juist). Die werd dus quasi verplicht om dus een doktersbriefje te vragen. En die was dan nog zo vriendelijk om eerst te horen achter verlof ipv rechtstreeks naar de dokter te gaan zoals velen wel doen.

Soepele en menselijke werkgevers gaan je gewoon verlof toekennen indien je dit wenst, maar dit is lang niet overal zo.
 
Je moet het wel krijgen natuurlijk.

Mijn oma is recent overleden, maar ik moest daar niets voor vragen want de uitvaart was voor mij nachtshift en verder deed het mij ook vrij weinig gezien het matige contact van de afgelopen jaren. Echter als één van mijn ouders, dichte vrienden of zelfs mijn hond komt te sterven zal het een ander verhaal zijn vrees ik.

Begin dit jaar nog met een collega gesproken die géén verlof (betaald noch onbetaald) kreeg voor het overlijden van iemand (weet niet meer wie juist). Die werd dus quasi verplicht om dus een doktersbriefje te vragen. En die was dan nog zo vriendelijk om eerst te horen achter verlof ipv rechtstreeks naar de dokter te gaan zoals velen wel doen.

Soepele en menselijke werkgevers gaan je gewoon verlof toekennen indien je dit wenst, maar dit is lang niet overal zo.
Er is wel een groot verschil tussen klein verlet krijgen voor iemand's dood en klein verlet voor een naaste.
 
Er is wel een groot verschil tussen klein verlet krijgen voor iemand's dood en klein verlet voor een naaste.
Soepele en menselijke werkgevers gaan je gewoon verlof toekennen indien je dit wenst, maar dit is lang niet overal zo.
Jou partner overlijdt plots. Maar je woont er officieel niet mee samen.
Je vraagt verlof aan je werkgever maar ze zijn daar harteloos en je verlof wordt gewoon geweigerd.
Dan mag je dus niet eens naar de begrafenis van je geliefde.

Dus in bepaalde gevallen begrijp ik het ergens wel dat je dan een briefje gaat halen bij je huisarts.
 
Er is wel een groot verschil tussen klein verlet krijgen voor iemand's dood en klein verlet voor een naaste.
Het ging niet over klein verlet, maar over verlof.

Jou partner overlijdt plots. Maar je woont er officieel niet mee samen.
Je vraagt verlof aan je werkgever maar ze zijn daar harteloos en je verlof wordt gewoon geweigerd.
Dan mag je dus niet eens naar de begrafenis van je geliefde.

Dus in bepaalde gevallen begrijp ik het ergens wel dat je dan een briefje gaat halen bij je huisarts.
Inderdaad.

Wij zitten met planningen per maand of per drie maanden (hangt af van functie), maar eenmaal die uit kan er eigenlijk geen verlof meer aangevraagd worden binnen die periode. Zelfs voor dergelijke gevallen zijn ze dus blijkbaar erg strikt, al zal dat er ook wel van afhangen wie je juist van de planning aan de lijn hebt.

9/10 wordt er dan gezegd dat men maar een wissel moet zoeken, tegen die collega toen trouwens ook schiet me nu te binnen.
 
Laatst bewerkt:
Ik ben thuis gebleven door een burn-out vanaf 19 nov 2020. Ik heb dan allereerst verlof en recup opgenomen tem 29 nov. Maar dat was 'ruim' onvoldoende en de huisarts heeft toen een ziektebriefje geschreven van 30 nov tem 22 december. Daarna heb ik het nog een beetje zelf verlengd met opnieuw verlof en recup tem 3 januari 2021.

Dus ik denk dat ik het op deze manier wel correct gedaan heb niet? Dit was ook niet fake. Ik zat er echt onder door. (ik heb de details al meermaals gepost hier maar dit is NVT voor dit topic hier)
Neen, je hebt het niet goed gedaan. Je had vanaf 19/11/2020 ziekteverlof moeten nemen vanwege burnout en zoveel dagen moeten opnemen totdat je er weer bovenop was. Je verlof daarovor gebruiken is gewoon.... Dom. Deze week toevallig nog tegen een collega gezegd die blijkbaar Corona had en maandag-dinsdag (wanneer hij verlof had genomen) ziek thuis was...

Gewoon dom, ga naar de dokter of vraag een ziektebriefje zodat je je verlof niet gebruikt om ziek te zijn. Ziek zijn = ziekteverlof, niet ziek zijn = verlof.
 
In dat geval waren ze verplicht geweest om je verlof uit te betalen.
Dat is wel waar (en sinds dit jaar kan je verlofdagen bij ziekte wel overdragen tot 2 jaar na datum, maar toen kon dit nog niet). Maar ja in praktijk ging het over een weekje. Die week in november wel al ingeboekt als verlof dus ja .. en dat wordt dan ook nog eens belast.

Achteraf praten is ook gemakkelijk en je wil gewoon goed doen op dat moment. Als je een burn-out hebt heb je namelijk ruim de tijd om het grote 'masterplan' te bedenken terwijl je fysiek en mentaal helemaal 'op' bent. (niet dus). Dan is het laatste waar je aan denkt: Laten we de regels opzoeken he.

Als als als. Maar eigenlijk hebben jullie wel gelijk. Ik kan alvast niet als profiteur aanzien worden. En wat voorbij is is voorbij. :tongue:
 
Terug
Bovenaan