Top 10 debuutplaten
1)Appetite for Destruction van Guns n Roses: hoe hoog ze toen vlogen hoe laag ze erna zijn gevallen. En alles wat erna kwam is nooit zo goed geweest, want ook November Rain is eigenlijk al in deze periode geschreven. Elk nummer blijft gewoon af op deze plaat voor mij. Slash is geniaal, Duff zijn bass, de drums en ook Axl is hier gewoon top. Die plaat blijft iets dreigend avontuurlijk hebben en overstijgt die 80’s LA hair metal door effectief iets ruig te hebben.
2)Rage Against The Machine: die combo van rap en metal en funk geraakt maar weinig over. Morello doet hier dingen met een gitaar dat nog altijd alleen hij maar doet, een kwade De La Rocha is een perfecte De La Rocha en de combo Wilk en Commerford is zeer sterk als ritme sectie. Beenhard in tekst en muziek.
3)Ten van Pearl Jam: de teenage angst van Once is geniaal en dan moet de rest nog komen: Alive, Garden, Jeremy, Black,… allemaal parels. Hierna waren de traumas precies op en was het beste ook van de band.
4)The Doors: blijft tot vandaag een unieke band, zo een combinatie gaan we nooit meer tegenkomen. Jim Morrison als geweldige frontman, Manzarek zijn orgel, Krieger zijn gitaar en Densmore zijn drum samen geven iets uniek. Break on through beukt het open en de trip naar The End is even goed als The End zelf.
5)Ramones: de blauwdruk van veel punk. Rechttoe rechtaan en gewoon gaan, heerlijk.
6)Dire Straits: die poetische gitaar van Knopfler is heerlijk maar over zijn debuut is de man met Dire Straits nooit geraakt. Prachtige plaat.
7)Black Sabbath: de start van een genre. Die dreunende riff van Black Sabbath, NIB dat de flower power vertrappelt en toch nog die blues invloeden, heerlijk.
8)Kill em All van Metallica: ja deze kon niet ontbreken. The 4 Horsemen zetten hier echt wel hun identiteit neer. Genadeloze thrash die nooit echt vertraagt, heerlijke riffs en solos die nog altijd fantastisch zijn.
9)Led Zeppelin: de start van hard rock en dat blijft bijna 60 jaar later ook overeind staan. Page is een gitaargod, Plant een zanggod en Bonham een drumgod. Ja dan kan het niet fout lopen.
10)Hybrid Theory van Linkin Park: het ging snel bergaf maar Chester en co zijn wel sterk gestart. Die combo van zijn zang met Shinoda zijn rap, die riffs, het klopt gewoon van begin tot eind.
