Heeft ni echt te maken met machtspositie maar wel van hoe vervangbaar ge zijt. Als uw baas stuurt met ????? en dan nog anderen in cc zet, en die andere dan nog belt dat ge op strafregime dreigt te komen en uw uren correct moet invullen, dan heb ik het gevoel dat zij denken dat jij HEEEEEEL vervangbaar bent. Of ze hebben door de jaren zo'n perceptie opgebouwd dat ze eender wat tegen u kunnen zeggen en geen enkel reactie losweken. Dan wordt je daar altijd extremer in om toch maar nog een shockeffect te kunnen krijgen. Dan zou het volgende een publieke vernedering aan uw eigen bureau kunnen zijn. In dat geval zou je wat meer moeten ventileren tegen uw baas dan op dit forum. Want ge zijt ook heel goed in ventileren alleen misschien tegen de verkeerde personen.
Publieke vernederingen? Dat is eerder de norm in ons bedrijf. Niet alleen tegen mij, ook tegen anderen.
- Ooit had hij in een mail gestuurd naar gans het bedrijf: "Bedankt aan iedereen (behalve aan persoon x) om hier zo flexibel mee om te gaan!". Persoon x was niet flexibel genoeg.
- Iemand die tweetalig is en waarvan zijn Nederlands niet altijd perfect is. Midden in een algemene meeting waar gans het bedrijf in zit: "Pardon? Wat zeg je? Ik versta u niet. Hoe kan jij nu iets verkopen aan klanten als ze u niet verstaan?".
- Toen ik eens in de file stond naar het werk was ik wat later dan normaal, roept hij voor gans het landschapsbureau: "Ah mac-bc! Je komt toch nog! Hoe laat ga je hier morgen zijn? 10u?!".
- Iemand had eens een opmerking gegeven over hoe mijn baas misschien een bepaalde flow anders kon aanpakken om een efficiëntere doorstroming te verkrijgen in de algemene meeting, waarop mijn baas voor iedereen: "Ah, je hebt blijkbaar tijd teveel om mijn manier van werken te evalueren?! Ewel tis goed, ik zal u eens direct wat extra werk geven zie. Als je denkt dat ... blabla".
- Enzovoort.
Vanmorgen heeft hij nog eens een verlofaanvraag geweigerd, de 4de keer al en ik pak niet eens zoveel verlof. En vanmiddag kwam hij weer eens aan mijn bureau komen neuten:
- "Ah, dag mac-bc, met wat ben je bezig momenteel?".
Ik voelde de bui alweer hangen: "Eeeeuuuuuh, gewoon... die contradictie in die offerte counteren. Waarom?"
- "Ah, omdat ik in uw agenda inderdaad alleen maar die offertes zag staan vanmiddag. Dat kan nu toch niet zo lang duren?!"
"Eeeeuh... Het is gelijk 14u25 momenteel. Ik ben nog maar drie kwartier bezig. Uiteraard duurt dat niet de ganse middag. Van waar haal je dat?
- "Ah, waarom plan je dan de rest van uw agenda ook niet vol?"
"Eeeeuh... [met mijn stem in crescendo] Omdat dat misschien allemaal kleine onnozele taken zijn die niet de moeite zijn om te plannen en omdat je zelf altijd hebt gezegd om niet gans onze agenda vol te plannen om de vragen van klanten en ad hoc problemen er te kunnen tussen nemen!" En toen ben ik echt uit mijn kram geschoten. Eens goed geventileerd zoals we zeggen. Tegen de juiste personen. Dat ik het strontbeu ben. Hun wantrouwen, hun kinderachtig gedrag, hun micro-management, hun obsessie voor administratie, agenda, en uren invullen terwijl er zich in wezen geen enkel probleem stelt en alle klanten tevreden zijn, dat als hij me niet vertrouwt maar een camera op mijn rug moet zetten als 4de laag van controlemechanisme, dat ik altijd moet smeken om gewoon eens 1 dag verlof te mogen nemen, dat ik zelfs als werkloze momenteel financieel beter af zou zijn omdat ik dan tenminste eens wat werkuren van aannemers kan uitsparen, dat ik het strontbeu ben en dat ik mijn ontslag ga geven.
En toen was het plots van: "Ja maar mac-bc, je mag dat zo niet zien. Ik sta ook onder druk van mijn hoger management. Gohoho, dat zijn geen simpele mannen ze! Ik ben het soms ook beu hoor met hen. Maar je moet nu geen overhaaste conclusies trekken. Het komt wel goed."
Fucking loser. Morgen schrijf ik mijn ontslagbrief. Ik zie donderdag een opportuniteit om hem eventueel al in te dienen. Eens zien hoe vervangbaar ik ben.
