Ik voel mij NIET aangesproken maar om mijzelf even als voorbeeld te nemen.
2020 - volwassen BOF gekregen in maart - ik ben daar zwaar ziek van geweest maar ik mocht door Covid niet fysiek naar de arts en het was toch 5 dagen op 5 van thuis uit werken - dus ik met dikke knobbels onder mijn oren en zwaar vermoeid maar blijven doorwerken. Toen ik eindelijk naar de specialist mocht was ik genezen en mocht ik '0' dagen thuisblijven. Leuk. Uiteindelijk in samenspraak met de werkgever beslist om dan in december een maandje extra uit te rusten. Ik was echt helemaal 'op'. Dus héél december dan thuis geweest. (wat de minsten impact had voor de klant want dan is het de rustigste periode)
Ik mocht echter de woning verlaten.
2021 - 3 dubbele hernia operatie - 30+ dagen ziekte
Ook toen mocht ik gewoon de woning verlaten volgens het briefje van de specialist. Al was dat in praktijk de eerste 2 weken niet zo (ik lag gewoon plat).
2022 - 2 polsoperaties = 13 dagen ziekte. Idem dito ik mocht met die pols gewoon naar buiten.
2023 - 5 dagen griep + 2 dagen (kuitblessure) = 7 dagen ziekte. Alleen bij die griep moest ik binnen blijven.
Volgens jou zou ik als eerste mogen opkrassen terwijl ik toch goed werk aflever (al elke keer een heel positieve evaluatie). Ik begrijp wat je bedoelt maar zo zwart wit is het niet.
Het zijn wel heavy jaren geweest voor mij. 95% van alle werknemers zal ooit in zijn of haar leven zo'n zeikperiode mee maken waar je weinig kan aan doen. Zolang je als werkgever of als klant voelt dat die mens niet valsspeelt en goed werk aflevert zie ik niet in waarom je nét die mens zou ontslaan?
Als ik baas ben dan zijn de eersten die mogen vertrekken de werknemers waar de collega's niet te vreden van zijn / slechte evaluaties / slecht presterend. En als men inderdaad kan aantonen dat iemand regelmatig 'FAKE' ziek is (maar dat is dus moeilijk in te schatten) dan heb je wél een punt.
"Ziekte faken" is in veel gevallen echt bullshit.
Ik heb in heel mijn leven ziektedagen op een hand te tellen gehad. Dan na 10y eens met een kettingzaag in mijn hand gezeten tijdens het snoeien en 2w thuis. Na 2 w waren de draadjes nog niet uit mijn hand. Ik kon letterlijk niks zinvol doen, ik had 2x per dag thuisverpleging en kon zelfs mijn schoenen niet knopen, met de auto rijden, mijn eten snijden of schrijven. 2w extra. Na 4w uiteindelijk terug aan het werk, maar ik kon met moeite die hand bewegen wegens stijfheid. Typen op laptop, moeilijk. Na paar dagen ging alles beter, so far so good.
De bergen gezeik dat ik dan van mensen moest horen. Sjonge jonge. Ja, ik heb in mijn tuin rondgelopen. En ja, ik lag continu in mijn zetel tv te kijken. Maar dat is ongeveer het enige wat ik kon doen. En nee, ik kon niet werken. Ik deed wel nog af en toe wat belangrijke meetings mee, maar veel meer kon ik niet doen.
De foefelaars die om de maand 2w ziek zijn, die haal je er snel uit.
Maar in veel gevallen zijn er ook gewoon echt problemen waar niemand schuld aan heeft. Wij hadden iemand van in de 30 die een ongelukkige val gehad had met de fiets. tussenwervelschijf gescheurd. Die zat om de paar weken thuis met rugpijn. De goeie dagen liep die krom, de slechte dagen lag die te sterven in zijn bed. Operatie operatie operatie, ziek ziek ziek. Die was OK als hij begon, ongeval na paar jaar. Wat doe je er mee? Die gewoon op staat flikkeren ?
En de fuzz ivm langdurig ziek heb ik nooit gesnapt. Het bedrijf moet er toch niet voor betalen, dus wat is het probleem. Of je nu 1maand en 1 dag of 9mnd er niet bent, maak voor bedrijf toch geen fluit uit, zelfde kost. We betalen allemaal schijteveel belastingen. En als je dan 1 keer zelf uit de pot moet krijgen, is het kot onmiddellijk te klein.
.
.
