Je glimlach van vandaag

De buurman is al enkele dagen geblesseerd aan zijn voet en loopt de laatste paar dagen in zijn eigen tuin, wanneer hij denkt dat niemand hem kan zien, veel minder mank dan wanneer hij over straat loopt. :laugh:
 
Gisteren op café met de maten. 20 man die muisstil zitten te luisteren naar mijn verhaal.

"Dat kan niet echt zijn!"
'Tuurlijk wel, zoek het maar op'.

Dank u BG. La Mamadora is een pareltje om te vertellen.
 
Gisteren op café met de maten. 20 man die muisstil zitten te luisteren naar mijn verhaal.

"Dat kan niet echt zijn!"
'Tuurlijk wel, zoek het maar op'.

Dank u BG. La Mamadora is een pareltje om te vertellen.
Hier was het op WhatsApp toch efkes lachen :)

OT: 1e foto van de JWST is gepost. Machtig.
 
Niet mijn glimlach maar die van een onbekende.
Ik liep toen net naar mijn auto minding my own biznizz toen in langs mijn ooghoek iemand mijn richting zag lopen en breed lachen dus ik dacht dat die persoon mij kende en ik hem.
Opeens zegt hij luid 'hallo' dus draai me om en zeg 'hey hallo...'
Bleek hij te bellen.
Awkard. :S
Hij vond het kennelijk wel grappig aan zijn blik te zien.
 
Vandaag voor de eerste keer een echo gehad (bij mijn vrouw natuurlijk) in uz leuven, en alles gaat momenteel goed met onze nieuwe spruit. Hoewel ons in 2020 gezegd geweest is dat we nooit nog kinderen gingen mogen krijgen (in your face, mislukte incompetente lul van een gynaecoloog die naderhand teruggefloten geweest is en uw eigen fouten probeerde te verhullen) staat het geluk (en vooral de medische wereld) eindelijk aan onze zijde en mogen we met trots verkondigen dat we in blijde verwachting zijn van een 3e kind en vol vuur hopen dat alles goed verloopt zodat we deze keer wel het kind in onze armen kunnen houden en een broer of zus aan onze oudste zoon kunnen schenken.
 
Vandaag voor de eerste keer een echo gehad (bij mijn vrouw natuurlijk) in uz leuven, en alles gaat momenteel goed met onze nieuwe spruit. Hoewel ons in 2020 gezegd geweest is dat we nooit nog kinderen gingen mogen krijgen (in your face, mislukte incompetente lul van een gynaecoloog die naderhand teruggefloten geweest is en uw eigen fouten probeerde te verhullen) staat het geluk (en vooral de medische wereld) eindelijk aan onze zijde en mogen we met trots verkondigen dat we in blijde verwachting zijn van een 3e kind en vol vuur hopen dat alles goed verloopt zodat we deze keer wel het kind in onze armen kunnen houden en een broer of zus aan onze oudste zoon kunnen schenken.

Gefeliciteerd! 💖
Mag ik vragen wat er met jullie 2de kindje (zwangerschap) is gebeurt?
Anyway je hoeft uiteraard niet te antwoorden en geniet vooral samen van jullie zwangerschap.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Gefeliciteerd! 💖
Mag ik vragen wat er met jullie 2de kindje (zwangerschap) is gebeurt?
Anyway je hoeft uiteraard niet te antwoorden en geniet vooral samen van jullie zwangerschap.
Mijn vrouw is op 22 mei 2020 het moederhuis binnen geweest om de bevalling van onze dochter in te leiden, men had toen eerst een epidurale gestoken. Ondertussen had men ook al de monitor aan het kind aangesloten omdat men gemerkt had dat er al ontlasting in het vruchtwater aanwezig was. Rond 11 uur is die monitor dan in alarm gegaan (en gezien ons verteld was dat ze alles konden meevolgen vanuit hun bureau waren we niet echt ongerust wanneer er niet direct reactie kwam). 8 min later zijn er dan meerdere vroedvrouwen de kamer binnen gestormd en mijn vrouw direct meegenomen voor een spoedkeizersnede. Bleek dat mijn vrouw haar baarmoeder gescheurd was en het kind dus los in de buik lag. Daarna hebben ze het kind eruit gehaald en gereanimeerd. Achteraf is ook gebleken dat alle geluidsignalen en alarmen van de monitors gemute stonden en er ook niemand aanwezig was in dat bureau omdat het te druk was. Als men toen rekende had het ong 20 minuten zonder zuurstof gezeten. Waarna men het direct overgebracht had naar de mic in brugge waar men gepoogd heeft om de hersenschade te beperken. Na 3 dagen bleek dan dat de hersenen van onze dochter eigenlijk zodanig verwoest waren dat ze nooit geen menswaardig bestaan ging kennen (ze ging moeten leven als een plant en ik geloof niet dat je dat ooit iemand kan aan doen) waarna we in samenspraak met de dokters besloten hebben om het kind euthanasie te geven. 7 dagen na haar geboorte is ze dan ingeslapen in onze armen. Het was de moeilijkste beslissing uit ons leven maar hoe erg ze ook is, we konden het niet over ons hart krijgen om geen menswaardig leven te geven aan ons kind.
 
Ik kende het verhaal al @nestorius maar ik kreeg er opnieuw kippenvel van. Voor zo dingen bestaan geen woorden en ik hoop echt waar van ganser harte mee voor jullie op een gezonde zwangerschap en bevalling en daarna een wolk van een baby om uw nachtrust wat te verstoren. 💫🍀
 
Mijn vrouw is op 22 mei 2020 het moederhuis binnen geweest om de bevalling van onze dochter in te leiden, men had toen eerst een epidurale gestoken. Ondertussen had men ook al de monitor aan het kind aangesloten omdat men gemerkt had dat er al ontlasting in het vruchtwater aanwezig was. Rond 11 uur is die monitor dan in alarm gegaan (en gezien ons verteld was dat ze alles konden meevolgen vanuit hun bureau waren we niet echt ongerust wanneer er niet direct reactie kwam). 8 min later zijn er dan meerdere vroedvrouwen de kamer binnen gestormd en mijn vrouw direct meegenomen voor een spoedkeizersnede. Bleek dat mijn vrouw haar baarmoeder gescheurd was en het kind dus los in de buik lag. Daarna hebben ze het kind eruit gehaald en gereanimeerd. Achteraf is ook gebleken dat alle geluidsignalen en alarmen van de monitors gemute stonden en er ook niemand aanwezig was in dat bureau omdat het te druk was. Als men toen rekende had het ong 20 minuten zonder zuurstof gezeten. Waarna men het direct overgebracht had naar de mic in brugge waar men gepoogd heeft om de hersenschade te beperken. Na 3 dagen bleek dan dat de hersenen van onze dochter eigenlijk zodanig verwoest waren dat ze nooit geen menswaardig bestaan ging kennen (ze ging moeten leven als een plant en ik geloof niet dat je dat ooit iemand kan aan doen) waarna we in samenspraak met de dokters besloten hebben om het kind euthanasie te geven. 7 dagen na haar geboorte is ze dan ingeslapen in onze armen. Het was de moeilijkste beslissing uit ons leven maar hoe erg ze ook is, we konden het niet over ons hart krijgen om geen menswaardig leven te geven aan ons kind.
Damn, dat is inderdaad wel hard. Tzou allemaal niet mogen gebeuren. In elk geval gefeliciteerd met de zwangerschap. Probeer je niet te veel zorgen te maken en zo veel mogelijk te genieten!
 
Terug
Bovenaan