Je glimlach van vandaag

Befferke met vakantie in Galicië

In het roemruchte universum van zelfbedieningsrestaurants, waar de mens zich doorgaans gedraagt als een beschaafd wezen met een bord en een vork, wandelt één figuur rond als een mythische legende: Befferke.
Befferke — een naam die klinkt als een licht briesje, maar inslaat als een culinaire orkaan.
De automatische schuifdeuren zuchten al bij voorbaat. Een lichte tocht. Een trilling in de koffiekopjes.
Befferke is gearriveerd. Het personeel wisselt blikken uit. Iemand fluistert: “Is hij het?” Een ander knikt zwijgend en draait alvast extra bakken chorizo bij.
Het buffet van het hotel ergens in Noord-Galicië, de scrambled eggs dampen zachtjes, onwetend van hun lot.

Hij bekijkt het buffet zoals een generaal een slagveld inspecteert. Zijn ogen scannen. Zijn hersenen rekenen. Zijn maag… maakt plannen.
Waar normale stervelingen beginnen met een koffie en misschien een slaatje, pakt Befferke meteen een bord. Groot. Nee — het grootste bord. Hij draait zich om… en pakt er nog één. "Voor de efficiëntie" gromt hij

Met de vastberadenheid van een ontdekkingsreiziger die een nieuw continent gaat leegplukken, grijpt Befferke wat hij kan.
Waar anderen twijfelen tussen Paella of spareribs, kent Befferke geen innerlijk conflict. Hij neemt alles. Paella naast stukken vleeslapjes, spareribs, chorizo, chocoladetaart, frieten tegen een verdwaalde brownie gedrukt, en ergens daartussen tonnen rijst met zeevruchten.
De mensen kijken.
O, hoe ze kijken.
Een vrouw met een quinoa-salade verstijft halverwege een hap. Een man met een klein kommetje soep fluistert tegen zijn partner:
“Dat… dat kan toch niet gezond zijn?”
Waarop zijn partner antwoordt:
“Dat is geen mens meer. Dat is een missie.”
Maar Befferke voelt hun blikken niet. Of beter gezegd: hij voelt ze wel, maar interpreteert ze als applaus.
Elke trip naar het buffet is een epische terugkeer. Zijn bord is geen bord meer, maar een topografische kaart van voedsel. Bergen puree, rivieren saus, mysterieuze eilanden waarvan niemand exact weet wat ze voorstellen.
Kinderen staren hem aan alsof hij een levende draak is. Eén jongetje durft zelfs te vragen:
“Meneer… heeft u nog plek?”
Befferke kijkt hem aan, glimlacht wijs en zegt:
“dit is waarom niemand je naam zal herinneren kleine janet”. Al wenend droop de kleine af, Beffere couldn't care less.
Ondertussen begint het buffet tekenen van uitputting te vertonen. De chocolademousse is verdwenen. De loempia’s zijn gereduceerd tot herinneringen. Een kok zit stilletjes in een hoek en vraagt zich af waar het fout ging in zijn leven.
En toch… ondanks de vieze blikken, het gefluister, het lichte paniekgevoel bij het personeel… straalt Befferke.
Want hij weet iets wat de rest niet begrijpt:
Het is geen schaamte.
Het is geen gulzigheid.
Het is toewijding.
En terwijl hij zijn zevende ronde inzet en iemand zachtjes “onmogelijk…” mompelt, heft Befferke zijn vork als een kampioen die zijn trofee viert. "Voilà comment on mange à Bruxelles, bande kluutzakken" !
De wereld mag oordelen.
Maar Befferke…fret.

Heerlijk gelachen :rofl:
 
Enkele weken geleden een webcam gehangen in een van onze vogelhuisjes. Het is echt wel fijn om die beestjes te observeren, van eerste prospectie en nu zijn ze volop bezig met nestbouw :love: Heel erg benieuwd hoeveel kuikens ze gaan krijgen
 
Enkele weken geleden een webcam gehangen in een van onze vogelhuisjes. Het is echt wel fijn om die beestjes te observeren, van eerste prospectie en nu zijn ze volop bezig met nestbouw :love: Heel erg benieuwd hoeveel kuikens ze gaan krijgen
Kennissen van ons hebben ook zo een aantal vogelhuisjes. Sinds ze daar in eentje een webcam in gehangen hebben, geen nesten meer in dat huisje gehad. Ze gaan altijd in een van hun ander huisjes nesten.

Hier nog geen beweging gezien. Ik hoop dat ze terug komen maar het zou wel eens kunnen dat de buurman met zijn kippen en hun eten een goede reden waren om in ons huisje te komen nesten.
 
Enkele weken geleden een webcam gehangen in een van onze vogelhuisjes. Het is echt wel fijn om die beestjes te observeren, van eerste prospectie en nu zijn ze volop bezig met nestbouw :love: Heel erg benieuwd hoeveel kuikens ze gaan krijgen
Hier se, den Eddy Snelders van de ornithologie.
 
2 eksters bouwen een nestje in een boom vlak naast ons terras. Leuk om ze constant te zien aanvliegen met takjes en ze in positie te leggen. :love:
Update;

De eksters zijn nog geen stap verder.
Bijna elk takje dat ze brengen valt naar beneden. Ze geven niet op!

Vroeger hadden ze ook al een nest daar maar dat werd geplunderd door een eekhoorntje.
Waarom willen ze op dezelfde plek een nest maken?
Of misschien zijn het 2 andere eksters?
 
Gisterenavond naar Wielerclub Wattage geweest in Heist-op-den-Berg (met o.a. Joost Van Hyfte als voorprogramma), was wel zeker eens plezant en voor herhaling vatbaar :biglaugh:
 
Uiteindelijk was Galicie ne ferme meevaller. Mooie streek en steden, Pulpo a la Gallega en arroz con bogavante gefret..Tlekkerste dak al ooit in mijn kloten heb geslagen. Aanrader!
 
Eindelijk eens een AI-toepassing die de wereld een betere plaats maakt:


Vertaal Engels naar LinkedIn speak! Zeg niet langer:

"I was fired and I need money."

Zeg:

"Navigating an unexpected career transition and open to new opportunities! Seeking connections and mission-driven roles where I can leverage my expertise to make a real impact. Let's connect and collaborate! #OpenToWork #CareerJourney #Impact #ExcitedForTheFuture ✨🚀💰"
Linkedin staat bol van die managementspeak. Iedereen Bucky Laplasse..
 
Terug
Bovenaan