Je glimlach van vandaag

Omdat er geen thread is genre ‘ik ben niet aan het huilen, jij bent aan het huilen’: Fiona Apple zegt een paar concerten in Zuid-Amerika af voor haar hond die erg ziek is en de hele brief online is zo mooi, ik heb onze Golden prompt nog harder vastgepakt (met respect voor zijn autonomie #GeenMeTooHier)
Je moet het echt eens lezen 🥹🥹🥹

It's 6pm on Friday, and I'm writing to a few thousand friends I have not met yet. I'm writing to ask them to change our plans and meet a little while later.

Here's the thing.

I have a dog, Janet, and she's been ill for about 2 years now, as a tumor has been idling in her chest, growing ever so slowly. She's almost 14 years old now. I got her when she was 4 months old. I was 21 then — an adult, officially — and she was my kid.

She is a pitbull, and was found in Echo Park, with a rope around her neck, and bites all over her ears and face.

She was the one the dogfighters use to puff up the confidence of the contenders.

She's almost 14 and I've never seen her start a fight, or bite, or even growl, so I can understand why they chose her for that awful role. She's a pacifist.

Janet has been the most consistent relationship of my adult life, and that is just a fact. We've lived in numerous houses, and joined a few makeshift families, but it's always really been just the two of us.

She slept in bed with me, her head on the pillow, and she accepted my hysterical, tearful face into her chest, with her paws around me, every time I was heartbroken, or spirit-broken, or just lost, and as years went by, she let me take the role of her child, as I fell asleep, with her chin resting above my head.


She was under the piano when I wrote songs, barked any time I tried to record anything, and she was in the studio with me, all the time we recorded the last album.

The last time I came back from tour, she was spry as ever, and she's used to me being gone for a few weeks, every 6 or 7 years.

She has Addison's Disease, which makes it more dangerous for her to travel, since she needs regular injections of Cortisol, because she reacts to stress and excitement without the physiological tools which keep most of us from literally panicking to death.

Despite all this, she's effortlessly joyful & playful, and only stopped acting like a puppy about 3 years ago. She is my best friend, and my mother, and my daughter, my benefactor, and she's the one who taught me what love is.


I can't come to South America. Not now. When I got back from the last leg of the US tour, there was a big, big difference.

She doesn't even want to go for walks anymore.
I know that she's not sad about aging or dying.
Animals have a survival instinct, but a sense of mortality and vanity, they do not. That's why they are so much more present than people.

But I know she is coming close to the time where she will stop being a dog, and start instead to be part of everything. She'll be in the wind, and in the soil, and the snow, and in me, wherever I go.

I just can't leave her now, please understand. If I go away again, I'm afraid she'll die and I won't have the honor of singing her to sleep, of escorting her out.

Sometimes it takes me 20 minutes just to decide what socks to wear to bed.

But this decision is instant.

These are the choices we make, which define us. I will not be the woman who puts her career ahead of love & friendship.

I am the woman who stays home, baking Tilapia for my dearest, oldest friend. And helps her be comfortable and comforted and safe and important.

I need to do my damnedest, to be there for that.
Because it will be the most beautiful, the most intense, the most enriching experience of life I've ever known.

When she dies.

So I am staying home, and I am listening to her snore and wheeze, and I am revelling in the swampiest, most awful breath that ever emanated from an angel. And I'm asking for your blessing.

I'll be seeing you.
Love,

Fiona”
Heel mooi. Wel al 11 jaar geleden blijkbaar :(
 
Op de trein, een moeder met 2 jonge kinderen die al haar handen vol had om haar gigantische fiets op de trein te manoeuvreren en dan nog af te rekenen had met haar kleine die zichzelf had vastgezet op het toilet en er niet meer uitgeraakte.

Hoorde je daar zo'n schril stemmetje vanop dat toilet wenen, en dan die moeder: "Simon, wenen gaat niet helpen. Probeer het nog eens."

ratelratelratel
NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE


Ik ben een slecht mens, maar die schreeuw kwam er uit als Simba die toekijkt terwijl zijn vader van een klif stort waardoor ik hardop moest lachen. :laugh:

Hij is er uiteindelijk uitgeraakt, dus zo slecht voel ik me ook weer niet. Beeld je in als hij daar nooit meer uit was gekomen, hoe belabberd en schuldig ik me dan zou voelen met mijn leedvermaak.
M'n vrouw is een tijd geleden naar een Samson en Marie show geweest met onze kinderen. Toen 2 en 5 jaar. Haar zus was ook mee. Haar zus heeft het syndroom van Down en doet alles nogal in slow-motion. Een reis met de trein vindt ze heel spannend.

't Was heel druk en bij het afstappen was het hectisch om de 2 kinderen en haar zus op tijd van die trein te krijgen. De kleinsten begint wat te panikeren terwijl ons dochter er heel langzaam probeert af te stappen. Vrouw is ondertussen bezig met haar zus. Ze draait haar snel om ook onze kleinsten van de trein te pakken. Wanneer ze zich omdraait staat Stefaan Degand daar in de opening met onze kleinsten in z'n armen om m'n vrouw te helpen.
 
En valt het mee?
45 graden RealFeel, jesus christ.
Het is hier ook het seizoen van de regen en het onweer. Dat houdt het wat frisser, al was van de luchthaven komen meer een rivier navigeren dan een weg. De eerste namiddag leek het een oven, dan was de realfeel 39 graden, nu al twee dagen werkelijke temperatuur rond de 30 en dan realfeel 35-36. De vochtigheid is wel onwerkelijk.

Mijn dochter is hier een bezienswaardigheid met haar witte huid en grijze ogen, echt vrouwen met hopen die ons aanspreken om te zeggen hoe mooi ze is. Doet ook wat vreemd aan maar mensen aanspreken is hier wat meer de standaard.
 
Het is hier ook het seizoen van de regen en het onweer. Dat houdt het wat frisser, al was van de luchthaven komen meer een rivier navigeren dan een weg. De eerste namiddag leek het een oven, dan was de realfeel 39 graden, nu al twee dagen werkelijke temperatuur rond de 30 en dan realfeel 35-36. De vochtigheid is wel onwerkelijk.

Mijn dochter is hier een bezienswaardigheid met haar witte huid en grijze ogen, echt vrouwen met hopen die ons aanspreken om te zeggen hoe mooi ze is. Doet ook wat vreemd aan maar mensen aanspreken is hier wat meer de standaard.
Hoe is het vliegen gegaan met de dochter of heb ik dat gemist in een ander topic?
 
Hoe is het vliegen gegaan met de dochter of heb ik dat gemist in een ander topic?
Nee ik heb hier gewoon niet veel tijd voor BG, behalve wanneer we door jetlag om 4u wakker zijn. :unsure:

Al bij al goed, toch twee keer enkele uren geslapen. De eerste keer moesten we wel eerst door een crisisje. Natuurlijk zijn we vanaf vertrek naar Schiphol 22u onderweg geweest met wachttijden en dergelijke dus op het einde wel serieus vermoeid en geïrriteerd (zoals iedereen).
 


:rofl:
 


:rofl:
Ik zie dat er zelfs mensen zijn die onder die korte broek zeeman-sokken gaan dragen. :rofl: :rofl: :rofl:
 
Het is hier ook het seizoen van de regen en het onweer. Dat houdt het wat frisser, al was van de luchthaven komen meer een rivier navigeren dan een weg. De eerste namiddag leek het een oven, dan was de realfeel 39 graden, nu al twee dagen werkelijke temperatuur rond de 30 en dan realfeel 35-36. De vochtigheid is wel onwerkelijk.

Mijn dochter is hier een bezienswaardigheid met haar witte huid en grijze ogen, echt vrouwen met hopen die ons aanspreken om te zeggen hoe mooi ze is. Doet ook wat vreemd aan maar mensen aanspreken is hier wat meer de standaard.
Klinkt pittig, de dochter zal het verschil in klimaat daar ook wel voelen neem ik aan.
Hopelijk kunnen jullie toch vooral genieten van jullie reis!
 
Met dank aan @Sond: de term "kantelpintje" (cfr. post).

Bij mij is dat eerder kantelwijntje 2 à 3 als ik de term correct interpreteer. :unsure:
Ik denk het wel ja... Dit jaar op graspop geboren toen iemand zijn pint liet omkantelen en zei dat hij plots toch niet meer zo nuchter was.
Die ene pint die ervoor zorgt dat je van nuchter naar beneveld gaat.
 
Ik denk het wel ja... Dit jaar op graspop geboren toen iemand zijn pint liet omkantelen en zei dat hij plots toch niet meer zo nuchter was.
Die ene pint die ervoor zorgt dat je van nuchter naar beneveld gaat.
Die ene pint die ervoor zorgt dat je brein niet meer zegt, nu moeten we stoppen, maar wel, er kunnen er nog gerust 10 bij :unsure:
 
De bron van de foto's bij Bongo.

1692358662814.png


 
Laatst bewerkt:
wrong, though. Getty Images is een verzameling van stock foto's.
maw: het artikel dat jij post als bron, heeft die random foto gewoon uit dezelfde stock-database getrokken als bongo.
die foto heeft niks te maken met het ongeval of het pretpark waar het gebeurd is.
dit is trouwens die bewuste attractie:

is zelfs niet hetzelfde type als op de foto.
 
Terug
Bovenaan