Je glimlach van vandaag

[Suphafly]

KIJK. Zeiltocht over de oceaan in kleinste zeilbootje ooit eindigt al na enkele uren in tranen: “Het is me niet gelukt”

Andrew Bedwell, een 49-jarige zeiler, ging het avontuur van zijn leven aan. Hij wilde met het kleinste zeilbootje ooit de Atlantische Oceaan oversteken. Hij werkte maandenlang aan het project, maar na slechts enkele uren in het water moest Andrew al noodgedwongen terugkeren. In een emotionele...

www.hln.be

Jaja, lachen mee een ander zijn miserie

 

[recipe4hate]

In een krantenartikel ergens gelezen over iemand die tot 6 maand voorwaardelijk veroordeeld wordt wegens het toeknijpen van de keel van een ex... De rechtbank geeft nog mee dat de veroordeelde deze kans met beide handen moet grijpen

Ik moet echt gaan opletten wat ik allemaal doe met mijn vrouw.
Misschien iedere keer een consent-formulier gaan invullen

 

[Holocene]

ACID lekt namen van Bende van Nijvel in nieuwe video

Youtuber ACID bevindt zich in het oog van de storm. Vandaag publiceerde Nathan Vandergunst, zoals de influencer echt heet, een video waarin hij de echte…

dekorrel.vlaanderen

 

[HandsomeBeWonderful]

Zonet een (vermoedelijk autistisch?) meisje als kassierster gehad. Ze deed me althans sterk denken aan een vriend van me die autisme heeft.
Soit, ze was enorm nerveus, vermoedelijk haar eerste dag/dagen.
Ze deed de kassa heel 'traag' open en ik was de eerste in de rij. Een vrouw achter mij zat er te zuchten en haar gemene blikken te geven.
Ik zeg tegen de kassierster dat ze maar op haar gemak moet doet en dat ik alle tijd van de wereld heb.
Ze gaf me een glimlach en zei heel stil "Dank je."
Anyway, dat was mijn glimlach van de dag.

Also, een algemene opmerking: kassiersters doen ook hun job maar. Ze verzuurde blikken toewerpen met de geassisteerde "pfffff..." helpt niemand en zorgt er niet voor dat de ze speciaal voor jou sneller gaan werken.

 

[Sylverscythe]

Zonet een (vermoedelijk autistisch?) meisje als kassierster gehad. Ze deed me althans sterk denken aan een vriend van me die autisme heeft.
Soit, ze was enorm nerveus, vermoedelijk haar eerste dag/dagen.
Ze deed de kassa heel 'traag' open en ik was de eerste in de rij. Een vrouw achter mij zat er te zuchten en haar gemene blikken te geven.
Ik zeg tegen de kassierster dat ze maar op haar gemak moet doet en dat ik alle tijd van de wereld heb.
Ze gaf me een glimlach en zei heel stil "Dank je."
Anyway, dat was mijn glimlach van de dag.

Also, een algemene opmerking: kassiersters doen ook hun job maar. Ze verzuurde blikken toewerpen met de geassisteerde "pfffff..." helpt niemand en zorgt er niet voor dat de ze speciaal voor jou sneller gaan werken.

Door de trend (zie ook de actualiteit i.v.m. Delhaize) om te werken met veel studenten heb je ook niet altijd geroutineerde mensen aan de kassa. Ik snap dat ook nooit, zo van die mensen die half gek worden omdat een kassa traag gaat.

Wel grappig soms omdat je ook vaak merkt dat het om tieners of misschien jonge twintigers gaat die zelf nog niet voor hun eten zorgen. Zo had ik vorige week fruit gekocht en de kassierster zag er echt jong uit.

Meisje aan de kassa: "Euhm, sorry, zijn dat nectarines of perzikken?"
Dat zei me eigenlijk niets dus ik vraag om te kijken welke zak ze aan het wegen is.
...
"Dat zijn abrikozen."
Meisje aan de kassa: "Ahh...abrikózen..."

 

[yode92]

Door de trend (zie ook de actualiteit i.v.m. Delhaize) om te werken met veel studenten heb je ook niet altijd geroutineerde mensen aan de kassa. Ik snap dat ook nooit, zo van die mensen die half gek worden omdat een kassa traag gaat.

Wel grappig soms omdat je ook vaak merkt dat het om tieners of misschien jonge twintigers gaat die zelf nog niet voor hun eten zorgen. Zo had ik vorige week fruit gekocht en de kassierster zag er echt jong uit.

Meisje aan de kassa: "Euhm, sorry, zijn dat nectarines of perzikken?"
Dat zei me eigenlijk niets dus ik vraag om te kijken welke zak ze aan het wegen is.
...
"Dat zijn abrikozen."
Meisje aan de kassa: "Ahh...abrikózen..."

Eerlijk, ik hou die ook nooit uit elkaar... allemaal lekker, dus maakt ook niet veel uit

 

[Visenya]

Zonet een (vermoedelijk autistisch?) meisje als kassierster gehad. Ze deed me althans sterk denken aan een vriend van me die autisme heeft.
Soit, ze was enorm nerveus, vermoedelijk haar eerste dag/dagen.
Ze deed de kassa heel 'traag' open en ik was de eerste in de rij. Een vrouw achter mij zat er te zuchten en haar gemene blikken te geven.
Ik zeg tegen de kassierster dat ze maar op haar gemak moet doet en dat ik alle tijd van de wereld heb.
Ze gaf me een glimlach en zei heel stil "Dank je."
Anyway, dat was mijn glimlach van de dag.

Also, een algemene opmerking: kassiersters doen ook hun job maar. Ze verzuurde blikken toewerpen met de geassisteerde "pfffff..." helpt niemand en zorgt er niet voor dat de ze speciaal voor jou sneller gaan werken.

Zelf nog als jobstudent aan een kassa gezeten van de plaatselijke supermarkt. Ik ben daardoor altijd heel vriendelijk en rustig aan de kassa en ze krijgen altijd een goeiendag, dank u wel en een fijne dag als ik vertrek.


Edit: Om wat Kempenaars nostalgisch te maken, 't was in de Cash Fresh.

 

[Sylverscythe]

Zelf nog als jobstudent aan een kassa gezeten van de plaatselijke supermarkt. Ik ben daardoor altijd heel vriendelijk en rustig aan de kassa en ze krijgen altijd een goeiendag, dank u wel en een fijne dag als ik vertrek.

Ik heb als jobstudent nog in een winkel zelf (een Hubo) gestaan en daardoor plaats ik producten terug waar ze stonden bijvoorbeeld. Algemeen kan je mensen hun basisbeleefdheid en opvoeding wel afschatten aan hoe ze "ondergeschikten" in een winkel behandelen.

Ik weet nog hoe zo'n bomma iets niet vond, ik haar vriendelijk vroeg even te wachten omdat ik iemand anders aan het helpen was, en die daar in een colère schoot van jewelste van "ik zal het tegen uwen baas wel zeggen manneke, dat ge mij niet wilt helpen". Bon 2 minuten later kon ik haar product dan vinden, recht voor haar eigen neus, en was ik nen braven.

 

[Visenya]

Ik heb als jobstudent nog in een winkel zelf (een Hubo) gestaan en daardoor plaats ik producten terug waar ze stonden bijvoorbeeld. Algemeen kan je mensen hun basisbeleefdheid en opvoeding wel afschatten aan hoe ze "ondergeschikten" in een winkel behandelen.

Ik weet nog hoe zo'n bomma iets niet vond, ik haar vriendelijk vroeg even te wachten omdat ik iemand anders aan het helpen was, en die daar in een colère schoot van jewelste van "ik zal het tegen uwen baas wel zeggen manneke, dat ge mij niet wilt helpen". Bon 2 minuten later kon ik haar product dan vinden, recht voor haar eigen neus, en was ik nen braven.

Mja, ik zat echt enkel aan de kassa, als het heel rustig was, mocht ik mee rekken vullen.

Ik ben in't Frans uitgescholden geweest omdat ik er niet in slaagde om met mijn vijfde middelbaar schoolfrans, in hartje Zuiderkempen, het totaal mee te geven in correct Frans. Ik verstond wel net genoeg om te begrijpen dat ik uitgescholden werd en was de rest van de dag compleet van mijn melk. Wat ik me wel herinner, is dat de klanten die erna kwamen en het gehoord hadden wel heel lief waren.

Nu werk ik in Brussel en als ik naar een winkel ga tijdens mijn pauze, vertik ik het zelf om Frans te praten terwijl ik het nu wel perfect uitgelegd zou krijgen. Ik praat dan natuurlijk heel rustig en duidelijk en heb geduld.

 

[exCite]

Zelf nog als jobstudent aan een kassa gezeten van de plaatselijke supermarkt. Ik ben daardoor altijd heel vriendelijk en rustig aan de kassa en ze krijgen altijd een goeiendag, dank u wel en een fijne dag als ik vertrek.


Edit: Om wat Kempenaars nostalgisch te maken, 't was in de Cash Fresh.

Merci, ineens mijne glimlach, de Cash Fresh begot.

Ik heb als jobstudent nog in een winkel zelf (een Hubo) gestaan en daardoor plaats ik producten terug waar ze stonden bijvoorbeeld. Algemeen kan je mensen hun basisbeleefdheid en opvoeding wel afschatten aan hoe ze "ondergeschikten" in een winkel behandelen.

Ik weet nog hoe zo'n bomma iets niet vond, ik haar vriendelijk vroeg even te wachten omdat ik iemand anders aan het helpen was, en die daar in een colère schoot van jewelste van "ik zal het tegen uwen baas wel zeggen manneke, dat ge mij niet wilt helpen". Bon 2 minuten later kon ik haar product dan vinden, recht voor haar eigen neus, en was ik nen braven.

Same, één zomer in de Gamma gewerkt. Nu, gewoon uit beleefdheid zet ik altijd alles sowieso terug op z'n plaats en ben ook altijd beleefd tegen "personeel", want dat zijn ook maar gewoon mensen zoals ons allemaal, die gewoon hun job doen.

 

[Sylverscythe]

Mja, ik zat echt enkel aan de kassa, als het heel rustig was, mocht ik mee rekken vullen.

Ik ben in't Frans uitgescholden geweest omdat ik er niet in slaagde om met mijn vijfde middelbaar schoolfrans, in hartje Zuiderkempen, het totaal mee te geven in correct Frans. Ik verstond wel net genoeg om te begrijpen dat ik uitgescholden werd en was de rest van de dag compleet van mijn melk. Wat ik me wel herinner, is dat de klanten die erna kwamen en het gehoord hadden wel heel lief waren.

Nu werk ik in Brussel en als ik naar een winkel ga tijdens mijn pauze, vertik ik het zelf om Frans te praten terwijl ik het nu wel perfect uitgelegd zou krijgen. Ik praat dan natuurlijk heel rustig en duidelijk en heb geduld.

Een vriendin van mij zat als timide tiener zo eens als jobstudent aan de inkom van de Makro. Haar taak was voornamelijk te vragen aan mensen of ze hun Makro-kaart wel meehadden (want anders mocht je niet binnen, en kon je denk ik ook niet betalen)*. Na drie dagen heeft die haar ontslag genomen omdat mensen die hun kaart niet meehadden kennelijk ongeloofelijk gemeen konden doen tegen een mager tienermeisje dat hen daar gewoon naar vroeg.

*ook dat is tegenwoordig iets uit vervlogen tijden.

 

[Mr.Anderson]

Ik heb als jobstudent nog in een winkel zelf (een Hubo) gestaan en daardoor plaats ik producten terug waar ze stonden bijvoorbeeld. Algemeen kan je mensen hun basisbeleefdheid en opvoeding wel afschatten aan hoe ze "ondergeschikten" in een winkel behandelen.

Ik weet nog hoe zo'n bomma iets niet vond, ik haar vriendelijk vroeg even te wachten omdat ik iemand anders aan het helpen was, en die daar in een colère schoot van jewelste van "ik zal het tegen uwen baas wel zeggen manneke, dat ge mij niet wilt helpen". Bon 2 minuten later kon ik haar product dan vinden, recht voor haar eigen neus, en was ik nen braven.

Onlangs in de supermarkt een oude vent die aan een meisje (die de rekken aan het aanvullen was) vroeg waar bepaalde puddingskes van 'zijn merk' stonden. Die waren niet meer binnen. En dan ging het in de trend van:

'Godvermiljaar, en nu? En nu?! En wanneer komen ze wel binnen?'
Meisje: dat weet ik niet.
'Ah, ge weet het niet. Dat is nog den besten van allemaal. Godverdomme toch. Wat gaan we daar nu weer mee doen.'

Die vent was echt heel kwaad.

Want ja, het meisje die de rekken aanvult weet perfect welke producten in bestelling zijn en wanneer wat binnenkomt hé. Dat zijn gefrustreerde, wereldvreemde mensen die winkelpersoneel zo aanvallen.

't Heeft niet veel gescheeld of ik mocht direct doorlopen naar het 'heb jij al vaak gevochten topic'.

 

[515]

Wel grappig soms omdat je ook vaak merkt dat het om tieners of misschien jonge twintigers gaat die zelf nog niet voor hun eten zorgen. Zo had ik vorige week fruit gekocht en de kassierster zag er echt jong uit.

Meisje aan de kassa: "Euhm, sorry, zijn dat nectarines of perzikken?"
Dat zei me eigenlijk niets dus ik vraag om te kijken welke zak ze aan het wegen is.
...
"Dat zijn abrikozen."
Meisje aan de kassa: "Ahh...abrikózen..."

Probeer dan maar eens knolselder te kopen!

Ik eet graag knolselder. Dus ik koop vaak knolselder.

In de supermarkt, wanneer ik bij een jobstudent aanschuif, valt het me op dat van alle mogelijke groenten- en fruitsoorten geen enkele zo onbekend (en onbemind?) is als de knolselder. Iedere keer zie ik ze weifelend de knol van de ene naar de andere hand passeren, intussen vluchtig in hun boekje met codes bladerend. Om dan steevast lichtjes gegeneerd te vragen "wat is dit voor iets, mevrouw?"

"Een knolselder."

Gevolgd door nog een halve minuut in het boekje met codes bladeren, dan eens per ongeluk eerst de koolrabi intikken, maar uiteindelijk kunnen ze allemaal met hulp van een collega dan toch het mysterie ontrafelen.

Maar niet vandaag! Want vandaag had ik supersterjobstudent Lisa vast, die ieder item meteen herkende en alle codes al van buiten kende. Lisa: je hebt een talent. Stop met studeren, en word mijn vaste supermarktkassier.

 

[Lobmans]

Onlangs in de supermarkt een oude vent die aan een meisje (die de rekken aan het aanvullen was) vroeg waar bepaalde puddingskes van 'zijn merk' stonden. Die waren niet meer binnen. En dan ging het in de trend van:

'Godvermiljaar, en nu? En nu?! En wanneer komen ze wel binnen?'
Meisje: dat weet ik niet.
'Ah, ge weet het niet. Dat is nog den besten van allemaal. Godverdomme toch. Wat gaan we daar nu weer mee doen.'

Die vent was echt heel kwaad.

Want ja, het meisje die de rekken aanvult weet perfect welke producten in bestelling zijn en wanneer wat binnenkomt hé. Dat zijn gefrustreerde, wereldvreemde mensen die winkelpersoneel zo aanvallen.

't Heeft niet veel gescheeld of ik mocht direct doorlopen naar het 'heb jij al vaak gevochten topic'.

Hopelijk waren er dan nog Jonagold-appels.

 

[nestorius]

De @Str8_6 die nog eens een post van mij liked en daarmee een teken van leven geeft. En ook @Lint tekent de laatste weken meer present.

 

[sniper80]

Zonder enige file naar huis kunnen rijden op vrijdagavond!

 

[Lint]

De @Str8_6 die nog eens een post van mij liked en daarmee een teken van leven geeft. En ook @Lint tekent de laatste weken meer present.

Dit lezen, naar boven scrollen verwachtende dat het de ergernissen thread is, en dan de titel zien:

Spoiler

Bij deze is dit mijn glimlach.

 

[recipe4hate]

De @Str8_6 die nog eens een post van mij liked en daarmee een teken van leven geeft. En ook @Lint tekent de laatste weken meer present.

Is dat uw posse?
Hebben jullie samen leren vestjes met logo?


Mag ik er bij?

 

[Vteclover]

Ik stel er mij iets van voor

 

[nestorius]

Is dat uw posse?
Hebben jullie samen leren vestjes met logo?


Mag ik er bij?

Jeansvestjes zijn het.