Ondanks alarmsignalen over dalend niveau (zeker van Frans) en mensen die "liever alles in het Engels" zouden hebben, is in een drietalig land wonen een ongeloofelijke verrijking gewoon. Mijn vrouw stond daar in het begin echt van versteld, hoe mensen zonder fancy diploma's hier gewoon Engels spraken tegen haar, en dan Frans tegen iemand anders, terwijl het Vlamingen waren. Dat mocht dan allemaal met haar op geweest zijn, in veel landen is dat een compleet buitenaardse vaardigheid.Het is ook moeilijk om als inwoner van een drietalig land je in zo'n positie te stellen natuurlijk. Al zeker een land dat geen dubs kent, tenzij bij kinderanimatie. Ik ga nu niet stellen dat ik de talen perfect beheers, maar zal wel de inhoud kunnen begrijpen en dat is toch altijd wat jammer bij landen met een taal en waar taalonderwijs niet echt aangemoedigd wordt. Maar swat. Het is hier om de glimlach te doen en dat dit is wat voor een ander topic
Ik weet nog hoe in de VS ik ergens ging voor iets administratief, en de vrouw aan de balie (toen ze België las op mijn dossier) een verschrikkelijk uitgesproken "goeiemorgen" kon forceren, want ze was nog au pair geweest in Antwerpen 20 jaar terug. Haar collega naast haar begon al dat ze dit op haar CV moest zetten, kennis van het Nederlands. Hier in België heb ik dan vrienden die bang zijn Engels of Frans te spreken, want ze maken fouten.
