(Hoger) onderwijs verliest zijn waarde: Slechte resultaten in PISA-onderzoek

Het is maar anekdotisch hé natuurlijk, maar algemeen lijkt me dat stuk in het vet niet echt te kloppen. Ook voor andere vakken was die 3u soms welgekomen. En dan gaat het om vragen oplossen, niet de opgave lezen.
Het hangt er wat sterk van af, denk ik. Toen ik de eerste keer op't unief een passage deed, intussen ook al 15 jaar geleden, had ik veel vaker (omwille van de grote groep) MC-examens, en dan is die tijd vaak nipter omdat je 40 vragen moet lezen en sommige toch redelijk wat denkwerk vereisen. Evengoed nooit tijd tekort gehad, telkens 3 uur per examen.

Nu krijg ik een uur of 2 per examen en na een 40-tal minuten beginnen de eersten al af te geven. Ik heb zelfs al een examen gehad waar ik na 25 minuten buiten was (en geslaagd, voor alle duidelijkheid). Dus tegenwoordig heb ik echt niet het gevoel dat er nog veel tijdsdruk op examens zit.

Edit: of ik dat een goede of slechte evolutie vind, laat ik in het midden voor alle duidelijkheid.
 
Extra tijd is geen standaard examenfaciliteit. Een examenfaciliteit kan vanalles zijn: een aparte stoel krijgen, examen op laptop mogen maken en/of met voorleessoftware, extra tijd krijgen, je plaats mogen kiezen in het lokaal, koptelefoon of oordopjes mogen gebruiken, gsm op tafel hebben voor medische redenen (bvb software dat bloedwaarden meet), niet afgerekend worden op spelfouten. In het examenlokaal voor de bijzondere statuten krijgt niet iedereen extra tijd en daar wordt ook op toegezien.
Bij ons krijgen alle studenten die de faciliteiten hebben verworven hetzelfde attest: "student met examenfaciliteiten". Dat is dan ook het enige dat je op een examen te zien krijgt, dus je weet niet of die AHDH, ADD, dyslexie,... heeft. Dat moet ook op zich niet, maar letterlijk iedereen met zo een attest krijgt standaard die extra tijd.
je plaats mogen kiezen in het lokaal

Dit dus. Dat is dus om compleet gek van te worden. Lokaal met 150 studenten, 4 verschillende examens met elk een andere kleur. Dan komen studenten binnen en krijg te horen dat student X toch liever 3 rijen naar achter zit, of van het midden naar een zijkant wil. Je mag met alles beginnen herschuiven en ondertussen schuift de starttijd van het examen op.

Gelukkig zitten studenten met faciliteiten de laatste jaren bij ons in een apart lokaal, dat lost al heel wat gepuzzel op.
Het zijn de mensen van de dienst functiebeperking die de faciliteiten toekennen en bepalen wie welke faciliteiten nodig heeft. Dat je het daar niet mee eens bent ten gronde, dat kan, maar als je wil argumenteren dat persoon met aandoening x faciliteit y niet moet krijgen, dan moet je dat maar aankaarten op één of ander overleg (die zijn er ook genoeg :oi22:). Veel succes.
Vaak genoeg gezegd, maar zoals al eerder gepost: ik maak de regels niet en volg ze dus wel degelijk he :)

Dan boeit dat geen hol, want die dokters zullen even competent zijn. Echt, los de jaren stilletjes hoor, hoe jij denkt over leerstoornissen.

Leerstoornissen is 1 punt. Zoals gezegd krijgt iedereen bij ons met een attest extra tijd. Voorbeeld dat Glashelder aanhaalt: je plaats mogen kiezen in het lokaal. Zo een student geeft men bij ons een attest met faciliteiten, want dat zorgt voor minder gepuzzel en planningsproblemen in een apart lokaal dan in een grote aula. Die zit dus tussen studenten met leerstoornissen en krijgt ook extra tijd. Waarom? Dat is geen leerstoornis en door zijn plaats te kiezen is zijn "stoornis" toch opgelost?

Net zoals ik ooit op een toezicht in het faciliteitenlokaal een meisje had met kleurenblindheid. De verschillende examens lagen per kleur klaar wanneer ze het lokaal binnenkwamen. Studente vraagt aan mij: kan je me zeggen waar examen X ligt, want ik zie geen onderscheid, ik ben kleurenblind. Ik geef haar een plaats met het juiste examen en ze zegt tegen mij: "Tis daarmee dat ik hier in dit lokaal moest zijn". Baf, extra tijd. Waarom? Die had dus ook effectief haar attest gekregen omwille van die kleurenblindheid. Dat is toch geen leerstoornis?
 
"In mijn tijd", en ik denk nu nog, was 3u de standaard maximumtijd voor een schriftelijk examen. Wij hadden in het eerste jaar een prof. die gewoon waarschuwde om eerst de vragen op te lossen die we meteen snapten, want we zouden het hele examen waarschijnlijk niet opgelost krijgen, en dat op zich was voor hem een soort schifting. Dat examen was 12 pagina's aan vragen als ik het me goed herinnerde. Die mens is enkele jaren terug op pensioen gegaan, maar gezien hoe weinig studenten hun onderwijsevaluaties invullen zal daar denk ik nooit zwaar over geklaagd zijn, en in principe houdt niets zijn opvolger of anderen tegen hetzelfde te doen (het is te zeggen, dat verbeterwerk moet wel legendarisch veel tijd gekost hebben).

Het is maar anekdotisch hé natuurlijk, maar algemeen lijkt me dat stuk in het vet niet echt te kloppen. Ook voor andere vakken was die 3u soms welgekomen. En dan gaat het om vragen oplossen, niet de opgave lezen.

Dat was bij ons ook zo. Elk examen werd heel krap bemeten qua tijd, in de hoop om er op die manier al een schifting in te krijgen. Al moet ik zeggen dat mij dat zwaar tegen de borst stootte. Waarom?

Ik haat papegaaienwerk en ik weigerde te memoriseren. Ik studeerde een cursus één keer, heel grondig. Op het autistische af. Dan boeken toe en naar het examen, meestal zonder te herhalen. Met die logische opbouw in mijn hoofd probeerde ik dan op het examen de leerstof te reconstrueren en met logisch nadenken tot een oplossing te komen.

Resultaat?
Ik verloor heel veel tijd aan formules te reconstrueren die een ander gewoon had gememoriseerd. Vooral bij oefeningen. Ik had ALTIJD tijd te kort op een examen en ben veel gebuisd geweest daardoor. Terwijl ik de cursus perfect snapte en, al zeg ik het zelf, veel inzicht had in de materie.

En dan heb je het andere uiterste zoals mijn ex, die toen dezelfde richting studeerde, weliswaar een andere afstudeerrichting. Technisch-Wetenschappelijk inzicht? 0,0. Maar ze kon heel goed studeren, alles volgens het boekje, samenvattingen maken, 3 keer herhalen, gedisciplineerd tot en met, etc. Rarara: telkens met glans geslaagd. Maar je voert daar 5 minuten een gesprek mee over een technisch-wetenschappelijk onderwerp die buiten de inhoud valt van een cursus, en ze valt meteen door de mand. Het woord ingenieur onwaardig.

Dat is altijd mijn grootste frustratie geweest in het hoger onderwijs.

Ok, dat gaat dan solliciteren en geraakt dan uiteraard nergens aan de bak. Alleen bij de overheid is ze uiteindelijk binnen geraakt. Die schifting moet het werkveld dan maar maken blijkbaar. Ik vind dat een falen van ons (hoger) onderwijssysteem.

Persoonlijk vind ik een grondig mondeling examen (met schriftelijke voorbereiding) trouwens superieur om kennis en vooral inzicht te testen. En daar zijn veel van die "faciliteiten" makkelijk te implementeren, of ze zijn niet van toepassing. De relatieve kleinschaligheid van universitair onderwijs in Vlaanderen maakt(e) dat in verschillende faculteiten ook mogelijk. Al is dat denk ik ook wel aan het uitsterven, vermits je er ongeloofelijk veel tijd insteekt in vergelijking met een schriftelijk examen met meerkeuzevragen, en het ook meer aanleiding kan geven tot discussie achteraf als de student niet akkoord (of van slechte wil) is.
Akkoord.
 
Dat was bij ons ook zo. Elk examen werd heel krap bemeten qua tijd, in de hoop om er op die manier al een schifting in te krijgen. Al moet ik zeggen dat mij dat zwaar tegen de borst stootte. Waarom?

Ik haat papegaaienwerk en ik weigerde te memoriseren. Ik studeerde een cursus één keer, heel grondig. Op het autistische af. Dan boeken toe en naar het examen, meestal zonder te herhalen. Met die logische opbouw in mijn hoofd probeerde ik dan op het examen de leerstof te reconstrueren en met logisch nadenken tot een oplossing te komen.

Resultaat?
Ik verloor heel veel tijd aan formules te reconstrueren die een ander gewoon had gememoriseerd. Vooral bij oefeningen. Ik had ALTIJD tijd te kort op een examen en ben veel gebuisd geweest daardoor. Terwijl ik de cursus perfect snapte en, al zeg ik het zelf, veel inzicht had in de materie.

En dan heb je het andere uiterste zoals mijn ex, die toen dezelfde richting studeerde, weliswaar een andere afstudeerrichting. Technisch-Wetenschappelijk inzicht? 0,0. Maar ze kon heel goed studeren, alles volgens het boekje, samenvattingen maken, 3 keer herhalen, gedisciplineerd tot en met, etc. Rarara: telkens met glans geslaagd. Maar je voert daar 5 minuten een gesprek mee over een technisch-wetenschappelijk onderwerp die buiten de inhoud valt van een cursus, en ze valt meteen door de mand. Het woord ingenieur onwaardig.

Dat is altijd mijn grootste frustratie geweest in het hoger onderwijs.

Ok, dat gaat dan solliciteren en geraakt dan uiteraard nergens aan de bak. Alleen bij de overheid is ze uiteindelijk binnen geraakt. Die schifting moet het werkveld dan maar maken blijkbaar. Ik vind dat een falen van ons (hoger) onderwijssysteem.
Als ik studenten mondeling examineer, en ze moeten een of andere formule nog helemaal beginnen afleiden omdat ze geen 3 termen konden onthouden met de noodzakelijke operatoren ertussen, zucht ik ook eens, dat is weer extra tijd terwijl ik gewoon tot het inzicht in wat die formule beschrijft wou komen. En vaker wel dan niet maken ze nog een fout ook, waardoor het in de soep loopt. Terwijl de goede studenten gewoon die formule geven en dan vragen of ze die ook moeten afleiden.

Het is toch IMO wel een demonstratie van een gebrek aan aanpassingsvermogen of nutteloze koppigheid hoor, of gewoon een klassiek excuus van een student natuurlijk: "ik snapte het wel ondanks mijn buis". Alsof je "on the job" even formules gaat beginnen afleiden, kom hé. Die ken je, of (realistischer) die zoek je gewoon op. En dan 1x in je leven moet je die dan memoriseren en dat weiger je, vreemd. Als je snapt wat een formule moet beschrijven is dat toch meteen gememoriseerd?

Soit, het is iets redelijk Belgisch of misschien West-Europees natuurlijk. Ik zie heel wat niet EU-studenten en die hebben vaak nooit een hele cursus moeten blokken, waardoor ze hier in hun eerste semester al eens tegen een muur lopen omdat studeren plots meer werk is. Die andere landen zijn natuurlijk ook nog niet geïmplodeerd, dus je kan je afvragen waarom wij dit wel doen. En dan kom je meestal in een discussie terecht over moeilijk kwantificeerbare begrippen zoals "niveau", waar de oude garde het nu al belachelijk vindt dat studenten niet gewoon pakweg elke definitie kunnen opzeggen.
 
Als je denkt dat die faciliteiten het verschil gaan maken tussen iemand die op voldoende wijze slaagt en iemand die grootste onderscheiding haalt, dan geef je daar echt wel meer waarde aan dan ze verdienen.

Voor iemand met dyslexie bv gaat dat over 30 à 45 minuten extra examentijd in de meeste gevallen. Studenten zonder faciliteiten krijgen al ro-yaal veel tijd om hun examen in te vullen en hebben die extra tijd echt niet nodig. Iemand met dyslexie wel. Je probeert met een examen uiteindelijk specifieke competenties en capaciteiten te meten, en "leessnelheid" zit daar niet tussen.

Maar goed, die faciliteiten gaan natuurlijk ook wel over meer dan gewoon iemand met dyslexie ondersteunen. Iemand die een serieuze visuele beperking heeft en examens mag doen op een laptop (inzoomen + de vraag laten voorlezen) is ook zo'n typische. Uw "echte" dokter zijn examen gaat krak hetzelfde zijn als de vraag voor hem elke keer luidop wordt voorgelezen hoor :)

Het zijn faciliteiten hé jongens, het is echt niet een shortcut naar een diploma.

Hangt ook serieus af van welk soort examen toch :p. Daar kan je toch geen algemene uitspraak overdoen.

Ik heb examens gehad die standaardtijd hadden van 4u en de 4u was nodig (Ik denk Accountancy of statistiek ofzo.). Ik beschouw mij dan nog als één van de rapper werkende op examens want ik heb nooit veel goesting om dat examen nog helemaal te herlezen.

Natuurlijk ook eens ooit een keuzevak genomen uit Pol&Soc (inleiding politicologie) en dat was 3u tijd voor 30 MC. En dat was opgelost in minder dan 20-30min :p. Ik kan mij die zaal nog herinneren. Iedereen zat rond te kijken alsof het een grap was en moest wachten met inleveren tot er 30min voorbij waren. :p.Was maar 4studiepuntjes in tegenstelling tot de klassieke 6 maar toch :p.
 
Als ik studenten mondeling examineer, en ze moeten een of andere formule nog helemaal beginnen afleiden omdat ze geen 3 termen konden onthouden met de noodzakelijke operatoren ertussen, zucht ik ook eens, dat is weer extra tijd terwijl ik gewoon tot het inzicht in wat die formule beschrijft wou komen. En vaker wel dan niet maken ze nog een fout ook, waardoor het in de soep loopt. Terwijl de goede studenten gewoon die formule geven en dan vragen of ze die ook moeten afleiden.

Het is toch IMO wel een demonstratie van een gebrek aan aanpassingsvermogen of nutteloze koppigheid hoor, of gewoon een klassiek excuus van een student natuurlijk: "ik snapte het wel ondanks mijn buis". Alsof je "on the job" even formules gaat beginnen afleiden, kom hé. Die ken je, of (realistischer) die zoek je gewoon op. En dan 1x in je leven moet je die dan memoriseren en dat weiger je, vreemd. Als je snapt wat een formule moet beschrijven is dat toch meteen gememoriseerd?

Ja, ik ga absoluut niet beweren dat mijn methode de efficiëntste is. Ik ben ook gewoon een heel slechte student geweest met een heel slechte studeermethode. Ik noemde het zelf al op het autistische af hierboven.
Zo was ik vaak ook één van de weinigen die fouten ontdekte in de cursus, terwijl mijn mede-studenten zoiets hadden van: "Ah, zou kunnen. Maar dat boeit toch niet voor de rest van de cursus?" of "Dat is toch niet belangrijk?" enzovoort.

En ze hadden wellicht gelijk: niet belangrijk, boeit niet, etc. Maar ik was dan de koppige autist die daar letterlijk een hele dag kon naar zoeken, een mail ging sturen naar de prof, en pas wanneer er uitsluitsel was kon ik met een gerust hart verder met de cursus. Ik kon er niet tegen wanneer iets onverklaarbaar was, dan stelde ik mezelf in vraag: "begrijp ik het eigenlijk wel?".
Ik vind dat op zich geen slechte attitude van mezelf en best wel een wetenschappelijke, kritische houding. Alles in vraag stellen. Alles verklaard willen zien. Uitspitten, desnoods tot op het bot. Maar het heeft me al heel veel tijd en frustratie gekost, zowel als student als in de rest van mijn leven. Een ander, met een hoger je m'en fous-gehalte, zal sneller en efficiënter dingen voor elkaar krijgen.

Maar het andere uiterste (zoals mijn ex) is ook niet goed, en wordt wél beloond in ons (hoger) onderwijs. Om diploma's te halen moet je blijkbaar vooral de goede studeermethode hanteren en discipline hebben. IQ (wat ik overigens niet beweer in uitzonderlijke mate te bezitten), inzicht & logica (niet altijd aan te leren) en een wetenschappelijk-kritische houding worden naar de achtergrond geschoven.
 
Maar het andere uiterste (zoals mijn ex) is ook niet goed, en wordt wél beloond in ons (hoger) onderwijs. Om diploma's te halen moet je blijkbaar vooral de goede studeermethode hanteren en discipline hebben. IQ (wat ik overigens niet beweer in uitzonderlijke mate te bezitten), inzicht & logica (niet altijd aan te leren) en een wetenschappelijk-kritische houding worden naar de achtergrond geschoven.
Daar ga ik niet mee akkoord. Natuurlijk is een goede studeermethode en discipline belangrijk, tenzij je het op intelligentie alleen kan redden (en zelfs dan zal het helpen). Dat lijken me ook gewoon nuttige vaardigheden. Het is ook gewoon bij iedereen een continuum aan vaardigheden lijkt me, tussen begrip, geheugen, enz.

Mensen die enkel zaken napraten zoals jij lijkt aan te geven, zonder begrip, vallen zeer vaak door de mand hoor, en een master gaat meestal net over die kritisch-wetenschappelijke houding. Althans toch aan een universiteit, waar ik dus bij ing. de kanttekening maak dat deze opleiding in de praktijk nog niet helemaal geïntegreerd is, en ik er niets over kan zeggen.

Natuurlijk kan het extremum dat alles zuiver op geheugen kan trekken er wel doorgeraken voor veel vakken (want 10/20 is genoeg), maar ik denk dat men dan nog altijd kan claimen dat die persoon een opleiding heeft gehad, net zoals het extremum dat nooit naar de les ging om dan even de cursus te lezen voor het examen om 10/20 te halen.
 
Leerstoornissen is 1 punt. Zoals gezegd krijgt iedereen bij ons met een attest extra tijd. Voorbeeld dat Glashelder aanhaalt: je plaats mogen kiezen in het lokaal. Zo een student geeft men bij ons een attest met faciliteiten, want dat zorgt voor minder gepuzzel en planningsproblemen in een apart lokaal dan in een grote aula. Die zit dus tussen studenten met leerstoornissen en krijgt ook extra tijd. Waarom? Dat is geen leerstoornis en door zijn plaats te kiezen is zijn "stoornis" toch opgelost?

Net zoals ik ooit op een toezicht in het faciliteitenlokaal een meisje had met kleurenblindheid. De verschillende examens lagen per kleur klaar wanneer ze het lokaal binnenkwamen. Studente vraagt aan mij: kan je me zeggen waar examen X ligt, want ik zie geen onderscheid, ik ben kleurenblind. Ik geef haar een plaats met het juiste examen en ze zegt tegen mij: "Tis daarmee dat ik hier in dit lokaal moest zijn". Baf, extra tijd. Waarom? Die had dus ook effectief haar attest gekregen omwille van die kleurenblindheid. Dat is toch geen leerstoornis?

Het kan zijn dat er te snel attesten worden afgeleverd, of dat iedereen met een attest over dezelfde kam wordt geschoren en er dus geen maatwerk is per type. Maar wat heeft dat te maken met jouw (onderschreven) stelling dat iemand met zo'n stoornis, of die gebruik kan maken van zo'n faciliteiten, de facto minderwaardig zou zijn in de uitvoering van zijn latere job als iemand zonder?
 
Het kan zijn dat er te snel attesten worden afgeleverd, of dat iedereen met een attest over dezelfde kam wordt geschoren en er dus geen maatwerk is per type. Maar wat heeft dat te maken met jouw (onderschreven) stelling dat iemand met zo'n stoornis, of die gebruik kan maken van zo'n faciliteiten, de facto minderwaardig zou zijn in de uitvoering van zijn latere job als iemand zonder?

Omdat het zonder die faciliteiten misschien niet gelukt zou zijn om het diploma te halen.

Of om het bij dyscalculie te houden. Van zodra die later in een functie werkt waar hij/zij gebruik moet maken van cijfers, analyses, berekeningen,... moet dat toch een invloed hebben?

Maak me een analyse rapport. X heeft dyscalculie, Y niet. Ze hebben hetzelfde diploma, zelfde graad en exact dezelfde punten gehaald. X heeft voor al zijn examens extra tijd gekregen, Y niet. Dan moet je als leidinggevende X meer tijd geven dan Y om hetzelfde resultaat te bekomen (dus Y werkt sneller), of als je hem/haar geen extra tijd geeft ga je het rapport van Y toch meer vertrouwen? X heeft namelijk problemen met cijfers...

Zit daar geen verschil in, dan heeft X nooit faciliteiten nodig gehad, want dan heeft het duidelijk geen invloed op de verwerking van cijfers.
 
Persoonlijk vind ik een grondig mondeling examen (met schriftelijke voorbereiding) trouwens superieur om kennis en vooral inzicht te testen. En daar zijn veel van die "faciliteiten" makkelijk te implementeren, of ze zijn niet van toepassing. De relatieve kleinschaligheid van universitair onderwijs in Vlaanderen maakt(e) dat in verschillende faculteiten ook mogelijk. Al is dat denk ik ook wel aan het uitsterven, vermits je er ongeloofelijk veel tijd insteekt in vergelijking met een schriftelijk examen met meerkeuzevragen, en het ook meer aanleiding kan geven tot discussie achteraf als de student niet akkoord (of van slechte wil) is.
Amai nee, helemaal niet mee eens. Ik ben niet goed in mondeling, ik praat mezelf vast, ben niet ad rem en panikeer dan. Ook als ik het goed ken, ja. Er worden dan bijvragen gesteld en ik ben gewoon niet zo snel in een antwoord construeren in mijn hoofd. De originele vragen kan ik dan wel aan de hand van mijn uitgewerkte structuur beantwoorden, maar ik heb gewoon tijd nodig om rustig een antwoord te formuleren.

Da's trouwens altijd zo hoor, ook in een gesprek, niet enkel op een mondeling examen. Ik ben veel sterker schriftelijk.

Bij ons krijgen alle studenten die de faciliteiten hebben verworven hetzelfde attest: "student met examenfaciliteiten". Dat is dan ook het enige dat je op een examen te zien krijgt, dus je weet niet of die AHDH, ADD, dyslexie,... heeft. Dat moet ook op zich niet, maar letterlijk iedereen met zo een attest krijgt standaard die extra tijd.
Dat is dus heel anders bij ons 🤔 Lesgevers kunnen per vak een lijst trekken van de studenten met faciliteiten. Op die lijst staat per student wat er van toepassing is. Diegenen die (hoofd)toezichthouder is bij de bijzondere statuten krijgt die lijst en aan de hand daarvan bereiden we het examen voor, bijvoorbeeld laptops en/of software klaarhebben voor die dag. We kunnen die studenten ook nog mailen voor eventueel verduidelijking.

Dat kan toch niet dat er bij jullie bijvoorbeeld geen zicht is wie recht heeft op een laptop, of een aparte stoel met tafel? Je kan die laptops toch niet tevoorschijn toveren tijdens het examenmoment? Vorig keer moest ik vier laptops (en de examenvragen) van de ene locatie naar de andere brengen, te voet, daarvoor had ik ook een collega nodig. Als ze hun examen op een laptop afleggen, heb je ook een digitale versie van het examen nodig en dat moet je ook op voorhand opvragen bij de lesgever of assistent. Voor anderen moet je dan weer het examen in groter formaat afdrukken, of grafieken aanpassen voor mensen met kleurenblindheid. Je gaat me toch niet zeggen dat ze bij jullie al die studenten in één lokaal steken en dan op 't moment zelf zien wat er nodig is? 😄

Door welke functiebeperking ze die faciliteit krijgen staat er bij ons ook niet bij maar dat is niet nodig en niet relevant?

Leerstoornissen is 1 punt. Zoals gezegd krijgt iedereen bij ons met een attest extra tijd. Voorbeeld dat Glashelder aanhaalt: je plaats mogen kiezen in het lokaal. Zo een student geeft men bij ons een attest met faciliteiten, want dat zorgt voor minder gepuzzel en planningsproblemen in een apart lokaal dan in een grote aula. Die zit dus tussen studenten met leerstoornissen en krijgt ook extra tijd. Waarom? Dat is geen leerstoornis en door zijn plaats te kiezen is zijn "stoornis" toch opgelost?
Je plaats mogen kiezen is een examenfaciliteit die je krijgt omwille van een bepaalde functiebeperking. Natuurlijk wordt dat daarmee niet opgelost, dat is toch ook de bedoeling niet? Een student met een visuele beperking heeft die beperking nog steeds ook al krijgen ze voorleessoftware.

Redenen om zelf je plaats te mogen kiezen kunnen heel verschillend zijn, afhankelijk van de reden. Bijvoorbeeld iemand met ADHD die zo min mogelijk afgeleid wil worden en daarom een plaats vooraan kiest, of iemand met een paniekstoornis die graag aan een gangpad zit zodat die snel weg kan, of iemand met autisme die liever achteraan zit omdat dat veiliger voelt. Of simpelweg iemand met krukken, die zet je ook niet in 't midden van een rij. Dat lost de functiebeperking niet op, maar maakt het wel aangenamer voor een student zodat die net als elke andere student een examen kan maken zonder zich zorgen te moeten maken over dingen die niet relevant zijn.

En zo ingewikkeld is het allemaal niet hoor. Vlak voor het examen laat je eerst de studenten binnen die hun plaats mogen kiezen. That's it. Vlak voor het examen zeg je hoe lang ze tijd hebben ("je hebt twee uur de tijd, de mensen met extra tijd krijgen een half uur extra"). En dan zeg je gewoon wanneer het tijd is om af te geven voor mensen met of zonder extra tijd. Da's gelijk nog de minst ambetante faciliteit van allemaal.

Net zoals ik ooit op een toezicht in het faciliteitenlokaal een meisje had met kleurenblindheid. De verschillende examens lagen per kleur klaar wanneer ze het lokaal binnenkwamen. Studente vraagt aan mij: kan je me zeggen waar examen X ligt, want ik zie geen onderscheid, ik ben kleurenblind. Ik geef haar een plaats met het juiste examen en ze zegt tegen mij: "Tis daarmee dat ik hier in dit lokaal moest zijn". Baf, extra tijd. Waarom? Die had dus ook effectief haar attest gekregen omwille van die kleurenblindheid. Dat is toch geen leerstoornis?
Dat weet je dus niet en dat hoeft die student ook niet aan jouw neus te hangen. Misschien krijgt die wel extra tijd omwille van een andere reden en wou ze dat niet zeggen.
 
Laatst bewerkt:
Dat kan toch niet dat er bij jullie bijvoorbeeld geen zicht is wie recht heeft op een laptop, of een aparte stoel met tafel? Je kan die laptops toch niet tevoorschijn toveren tijdens het examenmoment? Vorig keer moest ik vier laptops (en de examenvragen) van de ene locatie naar de andere brengen, te voet, daarvoor had ik ook een collega nodig. Als ze hun examen op een laptop afleggen, heb je ook een digitale versie van het examen nodig en dat moet je ook op voorhand opvragen bij de lesgever of assistent. Voor anderen moet je dan weer het examen in groter formaat afdrukken, of grafieken aanpassen voor mensen met kleurenblindheid. Je gaat me toch niet zeggen dat ze bij jullie al die studenten in één lokaal steken en dan op 't moment zelf zien wat er nodig is? 😄

Door welke functiebeperking ze die faciliteit krijgen staat er bij ons ook niet bij maar dat is niet nodig en niet relevant?

Ik zeg toch nergens dat ik dat moet weten? Is er een laptop nodig, dan krijgen we die mee bij het ophalen van de examens. Daar plakt dan de naam op van de student die die laptop nodig heeft. Maar ja, iedereen bij ons met een attest zit in één lokaal. En iedereen krijgt extra tijd.
 
Amai nee, helemaal niet mee eens. Ik ben niet goed in mondeling, ik praat mezelf vast, ben niet ad rem en panikeer dan. Ook als ik het goed ken, ja. Er worden dan bijvragen gesteld en ik ben gewoon niet zo snel in een antwoord construeren in mijn hoofd. De originele vragen kan ik dan wel aan de hand van mijn uitgewerkte structuur beantwoorden, maar ik heb gewoon tijd nodig om rustig een antwoord te formuleren.

Da's trouwens altijd zo hoor, ook in een gesprek, niet enkel op een mondeling examen. Ik ben veel sterker schriftelijk.
Maar misschien is dat ook afhankelijk van de stof natuurlijk. Op een schriftelijk examen kan je de mist in gaan door een kleine fout, of een verkeerde interpretatie van een vraag, terwijl mondeling dat snel gecorrigeerd is. Het is mondeling ook eenvoudiger om te testen of iemand het nu eigenlijk begrijpt of niet, vind ik.

Dit alles is trouwens in het geval van schriftelijke voorbereiding hé, dan heb je een leidraad die je zelf hebt opgeschreven, en kan je dat ook eerst doen voor (langere) bijvragen.
 
En dan de olifant in de kamer.
De enorme toestroom van Nederlandsonkundige kinderen die een énorme belasting zijn voor de normale schoolwerking.
Mijn kinderen gaan naar een Nederlandstalige school in Brussel en in hun leerjaren (A en B klas) zijn er op de 50 leerlingen 3 Nederlandstaligen. De rest allemaal Franstaligen, ik vind het ook logisch dat een kind die elke dag Frans praat niet zelfde niveau kan hebben als een Nederlandstalige kind. Je kan moeilijk gaan verplichten om in het Nederlands te gaan leven als heel die omgeving Franstalig is. Op de speelplaats gaan ze allemaal over op het Frans.

De leerkrachten zelf zeggen dat het normaal is dat zij een minder rijke vocabulaire hebben dan Nederlandstalige kinderen van dezelfden leeftijd. Maar zij spreken daarnaast wel al Frans, en volgen de rest van de leerstof normaal (wiskunde, wereldoriëntatie enz)

Daar waar ik het spijtig vind is dat de school, geen extra (buitenschoolse) activiteiten organiseert. Je kan zeggen : dit is de taak van een school niet, maar ik vind van wel!
Als ik kijk naar de kinderen van mijn broer in het buitenland: scholen die extra activiteiten organiseren, logopedisten worden door de school en op school aangeboden. Kinderen met problemen worden door de school begeleid en er wordt niet aan de ouders gezegd: “ja u moet een specialist gaan zoeken voor dit en dat probleem”

Onlangs moest ik mee gaan met een kennis, om te gaan horen voor zijn zoon: school wilt dat de ouders een logopedist inschakelen maar hiervoor moesten ze een of andere testen gaan afleggen bij specialisten. Resultaat: het kind komt uit een meertalig omgeving, heeft geen logopedist nodig en heeft een kleine achterstand die later zal wegvallen.

Soit, het is iets redelijk Belgisch of misschien West-Europees natuurlijk. Ik zie heel wat niet EU-studenten en die hebben vaak nooit een hele cursus moeten blokken, waardoor ze hier in hun eerste semester al eens tegen een muur lopen omdat studeren plots meer werk is. Die andere landen zijn natuurlijk ook nog niet geïmplodeerd, dus je kan je afvragen waarom wij dit wel doen. En dan kom je meestal in een discussie terecht over moeilijk kwantificeerbare begrippen zoals "niveau", waar de oude garde het nu al belachelijk vindt dat studenten niet gewoon pakweg elke definitie kunnen opzeggen.
ik had het eerder vermeld in dit topic, dit is mijn persoonlijke mening: ik vind dat het onderwijs in België zich blijft vastklampen aan een methodologie die niet meer van deze tijd is.
Na mijn prof bachelor, industrieel ingenieur geprobeerd hier, het was zogezegd toegepast. Wiskunde 8/20 gehaald, ik heb alle oefeningen kunnen maken maar het examen bestond voor 60% uit theorie vragen. Theorie was voor mij een no-go; ik verstond er niks van.

Ik studeerde af in de VK als Mechanical eng, en de wiskunde hier: geen theorie, gewoon toegepaste oefeningen.
Naast de standaardvakken, kregen we veel groepsprojecten, ik vind dit veel meer voorbereidend voor de job dan vanalles blokken en daarna niet meer weten wat ik gestudeerd heb.
 
Laatst bewerkt:
Hoe kunt ge oefeningen oplossen als je de theorie niet snapt?

Ik heb rechten gedaan dus geen idee van jullie leerstof, maar als ik casussen moest oplossen zonder de theorie erachter te begrijpen lukte dat ook nooit.
 
Mijn kinderen gaan naar een Nederlandstalige school in Brussel en in hun leerjaren (A en B klas) zijn er op de 50 leerlingen 3 Nederlandstaligen. De rest allemaal Franstaligen, ik vind het ook logisch dat een kind die elke dag Frans praat niet zelfde niveau kan hebben als een Nederlandstalige kind. Je kan moeilijk gaan verplichten om in het Nederlands te gaan leven als heel die omgeving Franstalig is. Op de speelplaats gaan ze allemaal over op het Frans.

De leerkrachten zelf zeggen dat het normaal is dat zij een minder rijke vocabulaire hebben dan Nederlandstalige kinderen van dezelfden leeftijd. Maar zij spreken daarnaast wel al Frans, en volgen de rest van de leerstof normaal (wiskunde, wereldoriëntatie enz)

Tweetalig zijn, en dus onderwijs volgen in het Nederlands en ontspanning het Frans is net een meerwaarde lijkt mij.
Maar ik heb het gevoel dat het onderwijs hier te weinig op inspeelt. Nu krijg je zoals je zegt dat kinderen vooral onderwezen worden in het Nederlands en dus geacht worden om schrijfkundig en spraakkundig sterk te zijn in het Nederlands en enkel spraakkundig in het Frans.
Maar de praktijk leert ons dat ze spraakkundig enkel maar Frans kunnen en schrijfkundig zowel Frans als Nederlands niet kunnen.
Dat is gewoon een gemiste kans.
 
Hoe kunt ge oefeningen oplossen als je de theorie niet snapt?

Ik heb rechten gedaan dus geen idee van jullie leerstof, maar als ik casussen moest oplossen zonder de theorie erachter te begrijpen lukte dat ook nooit.
Ik had hetzelfde met de "pure" wetenschapsvakken à la fysica. 't Is niet omdat je een formule kan toepassen op een case, dat je daarom per se weet (of moet weten) hoe die formule tot stand gekomen is bewijsmatig.
 
Hoe kunt ge oefeningen oplossen als je de theorie niet snapt?

Ik heb rechten gedaan dus geen idee van jullie leerstof, maar als ik casussen moest oplossen zonder de theorie erachter te begrijpen lukte dat ook nooit.
Ik begrijp op zich de theorie als dit uitgelegd wordt. Ik kan het echter niet zelf verwoorden/uitleggen. Dit kost voor mij enorm veel tijd om ´te blokken’.
Het gaat hier dan wel over een toegepaste richting.
Met de formules kan ik gewoon de oefeningen oplossen, daar heb ik er nooit moeite mee gehad, ik vind het gewoon logisch.
Echter zal ik vast komen te zitten als ik vragen krijg als: leg uit stelling X.
Tweetalig zijn, en dus onderwijs volgen in het Nederlands en ontspanning het Frans is net een meerwaarde lijkt mij.
Maar ik heb het gevoel dat het onderwijs hier te weinig op inspeelt. Nu krijg je zoals je zegt dat kinderen vooral onderwezen worden in het Nederlands en dus geacht worden om schrijfkundig en spraakkundig sterk te zijn in het Nederlands en enkel spraakkundig in het Frans.
Maar de praktijk leert ons dat ze spraakkundig enkel maar Frans kunnen en schrijfkundig zowel Frans als Nederlands niet kunnen.
Dat is gewoon een gemiste kans.
Ze zullen idd wel een lager niveau hebben, maar zo dramatisch is het niet. Ik heb het dan over een complete studieloopbaan (tot 6de middelbaar). Daar moet ik als ouder voor zorgen dat zij toch wat op niveau blijven voor hun schrijfkunde in het Frans.
 
Ik had het eerder vermeld in dit topic, dit is mijn persoonlijke mening: ik vind dat het onderwijs in België zich blijft vastklampen aan een methodologie die niet meer van deze tijd is.
Na mijn prof bachelor, industrieel ingenieur geprobeerd hier, het was zogezegd toegepast. Wiskunde 8/20 gehaald, ik heb alle oefeningen kunnen maken maar het examen bestond voor 60% uit theorie vragen. Theorie was voor mij een no-go; ik verstond er niks van.

Ik studeerde af in de VK als Mechanical eng, en de wiskunde hier: geen theorie, gewoon toegepaste oefeningen.
Naast de standaardvakken, kregen we veel groepsprojecten, ik vind dit veel meer voorbereidend voor de job dan vanalles blokken en daarna niet meer weten wat ik gestudeerd heb.
Dat is natuurlijk een keuze die hier ooit werd gemaakt, ik denk dat al onze studierichtingen die (nu) een master zijn vrij theoretisch zijn opgevat.

Zoals al aangehaald heb je theorie nodig, de vraag is alleen hoe belangrijk je het vindt dat studenten die kunnen reproduceren. Vanuit die hoek vind ik volledig inzetten op groepsprojecten ook vrij vreselijk, maar dat is persoonlijke voorkeur. Net zoals ik denk dat het een serieuze overdrijving is dat je na het blokken niets meer weet daarvan, dan doe je het verkeerd.
 
Dat is natuurlijk een keuze die hier ooit werd gemaakt, ik denk dat al onze studierichtingen die (nu) een master zijn vrij theoretisch zijn opgevat.

Zoals al aangehaald heb je theorie nodig, de vraag is alleen hoe belangrijk je het vindt dat studenten die kunnen reproduceren. Vanuit die hoek vind ik volledig inzetten op groepsprojecten ook vrij vreselijk, maar dat is persoonlijke voorkeur. Net zoals ik denk dat het een serieuze overdrijving is dat je na het blokken niets meer weet daarvan, dan doe je het verkeerd.
In de master die ik studeer is er alleszins een zeer grote shift van theoretisch naar praktijkgericht aan het gebeuren. Veel van de vakken bestaan uit een vrij praktisch opgestelde cursus met vooral nadruk op gastsprekers die komen vertellen hoe het er in het werkveld aan toegaat en, ja, veel groepswerken. Weinig "droge" theorie.

Ik vind groepswerken ook een affreus concept, voor alle duidelijkheid, en ik ga er als werkstudent vaak voor kiezen om dat individueel te doen als de mogelijkheid zich aanbiedt :unsure: dan weet ik tenminste echt hoe goed ik de leerstof beheers. Dat lijkt me tijdens een opleiding net iets belangrijker dan "leer omgaan met die ene student die nooit tijd heeft en last minute 3 zinnen aanpast om toch maar te kunnen zeggen dat hij een bijdrage geleverd heeft".
 
Ik heb nooit begrepen waarom je in de ingenieurs jaren niet per definitie "open boek" (tegenwoordig "open laptop"?) examens kreeg.

"Toegepaste" wetenschappen, what's in a name...
 
Terug
Bovenaan