zwarten
Well-known member
Je verhaal is heel herkenbaar buiten dat het bij mij de schoonbroer is. 42 jaar ondertussen, drugsproblematiek, emotionele chantage, geld bedelen overal. Quasi alles is afgvinkt.Een beetje als finale update. Mijn vrouw had hem uitgenodigd om voor Kerst te komen eten, een ander familielid kon hem ophalen.
Enkele dagen later kreeg ik een bericht hoe hij er geen zin in had want hij zat bij 14 graden thuis in de miserie, nog wat zelfbeklag, en of ik hem nog wat geld kon lenen. Voor mij was dit een finaal voorbeeld van emotionele chantage, hij kon gewoon mijn vrouw antwoorden maar stuurde liever mij zo'n bericht.
Ik heb hem dan ook gezegd dat ik niet denk dat hem nog geld geven een goed idee was, hij altijd welkom was om met kerstmis te komen eten, en dat ik hoopte dat hij naar die afspraak met het OCMW ging.
Ik zou nu kunnen afkomen met goede raad. Het feit is... ik heb geen goede raad. Alles wat je probeert helpt gewoon niet...Na zoveel jaren helpen, proberen te sturen, advocaatbezoeken, opnames in afkickcentra. Het is zelfs bij ons zover gekomen dat mijn vriendin de rekeningen moet beheren van de ouders, bankkaarten worden aan haar afgegeven want achter de rug gaat hij bij de ouders op bezoek voor deze emotioneel te gaan chanteren wat vaak ook gewoon lukt.
We hebben dan ook een goed zicht op hoe veel geld vroeger werd 'gesponsord' en dat gaat letterlijk om 10.000 euros per jaar.
Finaal moeten zulke mensen gewoon keihard op hun bakkes gaan zodat ze zelf het initiatief nemen om hun leven op rails te krijgen. Alle financiële hulp zorgt er gewoon voor dat ze in hun schuldpatroon blijven zitten. De problemen geraken tijdelijk opgelost door hulp van famile en dat is best wel een gemakkelijk leven. Niet te hard (lees niet) werken, wat drugs hier en daar en als je het te bont maakt springt de familie wel bij.
Nee ik heb het wel gehad met zulke mensen (wat wel gemakkelijker voor mij is om zo een houding aan te nemen omdat het een schoonbroer is)
Laatst bewerkt: