Hoe langdurige periode van werkloosheid door burn-out verklaren aan nieuwe werkgever

Ik begrijp dat punt wel vanuit een WG zijn standpunt, maar het blijft toch wel dat ge niet wil afgerekend worden op ziekte, of het nu iemand is die een keer out is door een burn-out, depressie, rugklachten of zelfs de bijverschijnselen van een zwangerschap. Mensen zijn geen robots.

Het gaat hier ook over eenmalig gat in uw cv, niet iemand die elke zes maanden een gat in zijn CV heeft. (niet dat ge regelmatige ziekte gaat zien in het geval van uw 24-jarige collega, want dat komt niet op de cv)

Probleem is dat ge moeilijk alle mensen kunt gaan negeren die geen goede (mentale) gezondheid hebben. Bovendien kiest (bijna) niemand om ziek te worden. Niemand kiest voor rugproblemen, niemand kiest voor een burn-out. Dan wil je ook wel een WG die dat begrijpt.

Het is natuurlijk een serieuze tegenstelling: een mens wil begrip als hij ziek wordt en voldoende tijd krijgen om te herstellen; en als WG en zelfs als collega wilt ge een stabiele kracht waar ge op wilt kunnen bouwen. Maar er is wel een reden waarom WG niet mogen vragen achter zaken als hoe gezond je bent en of je een kinderwens hebt of niet.
Dus het blijft voor de WN het punt van: dodged a bullet. Ge wilt een WG die toch begrip kan opbrengen voor het feit dat iemand op een bepaald moment in zijn leven het allemaal even niet meer ziet zitten en tijd nodig heeft om weer op krachten te komen. Dat het lastig is voor de WG en eventuele collega's is niet aangenaam, maar ik denk dat het nog altijd lastiger is voor de persoon die echt met mentale problemen kampt en buiten de burn-out misschien ook nog de druk/schuld voelt naar WG en collega's, iets wat je eigenlijk wel kan missen op dat moment. (en ja, er zijn fakers en profiteurs, maar die zijn er ook op de werkvloer als aanwezige collega).
 
Eerlijk zijn? Wat ga je doen voor de rest van uw carriere liegen daarover?

en de nieuwe werkgever zal sowieso de laatste contacteren voor een referentie dus dat komt toch boven.

zomaar referenties gaan opvragen bij de vorige werkgever loopt wel niet meer zo vlot als vroeger. Onlangs nog eens naar een grote firma gebeld omdat ik het gevoel had er iets werd achtergehouden bij een sollicitant maar dat was toch allesbehalve evident om daar iets zinnig te horen want "gdpr". Finaal had ik door dat hij daar vertrokken was om "iets", maar wat die iets was weet ik finaal nog altijd niet.
 
zomaar referenties gaan opvragen bij de vorige werkgever loopt wel niet meer zo vlot als vroeger. Onlangs nog eens naar een grote firma gebeld omdat ik het gevoel had er iets werd achtergehouden bij een sollicitant maar dat was toch allesbehalve evident om daar iets zinnig te horen want "gdpr". Finaal had ik door dat hij daar vertrokken was om "iets", maar wat die iets was weet ik finaal nog altijd niet.
Eeuhm ... gelukkig maar? Ik wist niet dat recruiters dit soort praktijken hanteerden. Een referentie wordt in principe aangebracht door de sollicitant zelf en deze persoon is dan meestal ook op de hoogte dat deze gecontacteerd kan worden.
 
Eeuhm ... gelukkig maar? Ik wist niet dat recruiters dit soort praktijken hanteerden. Een referentie wordt in principe aangebracht door de sollicitant zelf en deze persoon is dan meestal ook op de hoogte dat deze gecontacteerd kan worden.
Ik zie mezelf niet als recruiter maar wel als iemand die zijn team moet versterken en daarvoor de juiste man op de juiste plaats wil hebben. Als ik dan een op papier ideale kandidaat voor me heb maar die over het plots beëindigen van zijn tewerkstelling met een heel schimmig verhaal afkomt dan heb ik voor het eerst sinds lang nog eens mijn telefoon gepakt en eens geluisterd bij de vorige werkgever wat e daar in godsnaam gebeurd is. Ik kreeg veel gezucht en geblaas meer geen deftige uitleg dus finaal voor die persoon gegaan.

En dan weet ik ook wel dat dat in theorie "gelukkig maar " is maar dan weet ik ook uit ervaring dat 10 jaar geleden dat vrij werd uitgewisseld. Los van referenties al dan niet vermeld.

In mijn casus, mijn kleine teen had gelijk en ik zit met een dossier dat zal eindigen in ontslag en een hele shitload aan damage-control er bovenop. Ik kan alleen maar gokken maar vermoed dat zijn vorige tewerkstelling ook om een vergelijkbare reden zal beëindigd zijn maar daar ben ik nu niets mee.

Maar bon, iedereen heeft recht op een tweede kans en privacy is heilig.

een ding weet ik wel zeker, als er mij ooit iemand belt over die persoon, dan zal ik zonder scrupules zeggen, blijf er van weg.
 
Maar als ge als persoon die iemand moet aannemen al vindt dat de sollicitant een schimmig verhaal heeft en de vorige werkgever zucht en blaast of zegt 'er was iets', dan weet ge toch ook al genoeg? Moest het positief zijn geweest, zou die dat gewoon zeggen. Als hij draait en keert om u de waarheid te vertellen, dan hebt ge eigenlijk al alle info die ge moet hebben, zonder de invulling van wat dat iets nu juist is.
 
Ik zie mezelf niet als recruiter maar wel als iemand die zijn team moet versterken en daarvoor de juiste man op de juiste plaats wil hebben. Als ik dan een op papier ideale kandidaat voor me heb maar die over het plots beëindigen van zijn tewerkstelling met een heel schimmig verhaal afkomt dan heb ik voor het eerst sinds lang nog eens mijn telefoon gepakt en eens geluisterd bij de vorige werkgever wat e daar in godsnaam gebeurd is. Ik kreeg veel gezucht en geblaas meer geen deftige uitleg dus finaal voor die persoon gegaan.
Aaah achterdocht, de ideale basis voor elke nieuwe relatie natuurlijk. Schimmige verhalen bestrijden we natuurlijk met schimmige praktijken!
 
Beetje zinloze hunt for information.

De kans is groot dat ze ergens vertrekken omdat ze niet content zijn/ambras hebben/te weinig betaald worden/xxx.

Moesten de 2 kanten (wg en wn) 100% content zijn, zou er niet gesolliciteerd worden. Dus zowel wg en wn zullen een gekleurd verhaal geven wat in 90% gevallen irrelevant is.


Je vraagt op een 1e date toch ook niet waarom ze opnieuw single is? Denk je daar een deftig antwoord op te krijgen? "Ik poepte scheef met 20 man" of "ik ben retesaai" ga je daar niet horen, he. Het zal altijd wel de ander zijn, terwijl het statistisch gezien 50/50 is...
 
Als ik het gevoel heb tijdens een interview dat het schimmige verhalen zijn, dan ga ik zelfs niet verder op onderzoek en klasseer ik de kandidaat meteen. Ik zoek wel commerciële profielen en dan oordeel ik dat wanneer het zelfs nu bij mij al schimmig overkomt, een klant datzelfde gevoel kan/zal hebben tijdens een gesprek met die persoon. Dus is al een nogo voor mij.

In dat opzicht kan ik de TS alleen maar de raad geven eerlijk te zijn. Maar uiteraard wel zonder overdreven in detail te treden. Was de burn-out (deels) door een slechte werkervaring of toxische werksfeer, geef dit gerust aan. Het zal wellicht ook de interviewer weerhouden naar die werkgever te bellen voor referenties (iets wat ik overigens nooit doe). Maar ipv teveel in detail te treden over het hoe en waarom bij die werkgever, geef er een positieve draai aan. Dat je op zoek bent naar een motiverende, stimulerende en positieve werkomgeving, het tegenovergestelde van wat je hebt meegemaakt. Leg de focus op waar je nu naar op zoek bent, niet op waar je van komt.
 
Aaah achterdocht, de ideale basis voor elke nieuwe relatie natuurlijk. Schimmige verhalen bestrijden we natuurlijk met schimmige praktijken!
Weet niet goed wat uw professionele achtergrond is maar je kan wel degelijk een slecht/vreemd buikgevoel overhouden aan een gesprek... Dat kan je net zo goed onder dat klasseren, buikgevoel. Jij noemt het "achterdocht", achterdocht zou zijn als je negatief denkt zonder enige reden, wat hier toch niet het geval is.

Als je wat mensenkennis hebt dien je sowieso je buikgevoel gewoon te volgen. Houden mensen bepaalde zaken bewust achter, dan zal dat zijn omdat ze weten dat het hun kandidatuur zal kwetsen. Als die persoon er dan voor kiest om er niet eerlijk over te zijn, zou ikzelf het risico ook niet nemen om die persoon toch maar in dienst te nemen en achteraf met de shit te zitten.
 
Tja, heb iets gelijkaardigs gehad maar dan wel een gat van 2 jaar omwille van revalidatie.

Er worden vragen gesteld waarop ik kort antwoordde dat ik weer de oude was en er niet verder over wilde spreken.
 
Ik ben al meerdere malen verandert van job. Hoofdzakelijk omwille van de kinderen want de moeder ging het niet doen. Toch altijd wel relatief snel iets nieuws gevonden. Toch stelde ik mij geregeld de vraag, ik heb mijn situatie ter goeder trouw uitgelegd, ook heb ik aangegeven wat kan voor mij en wat niet kan, dus waarom vraag je dan iets waarbij je weet dat het antwoord negatief zal zijn?

Ook na gesprekken met interimagenten. Krijg je allerlei soorten van vacatures binnen die absoluut niet voldoen aan wat je hebt gevraagd noch aan wat mogelijk is. Mss even een voorbeeld.

4 jaar geleden ben ik moeten stoppen als productiechef in de voeding omwille van zowel scheiding alsook een hernia die ik heb opgelopen in de rug. Mijn specialist heeft ook aangeraden om iets anders te gaan doen. De hernia wilden ze niet opereren omwille van te jong en dat ze het wilden wegwerken met rugschool, infiltraties en medicatie. Ik ga naar meerdere interimkantoren om uit te leggen dat ik een bureaufunctie zoek (simpele 9 to 5) omdat ik dat kan combineren met de zorg voor mijn kinderen en ook dat het in functie van gezondheid ook het beste is. Na een dag aan bezoeken brengen aan interimkantoren zijn de eerste 5 functies die ik in men mailbox krijg ofwel in ploegen, op de productievloer of op veel te grote afstand.

Je kan jezelf dus wel afvragen in welke mate je werkgeschiedenis er echt toe doet. Zelfs als je een gat in je CV hebt staan, werk zal je altijd vinden en meestal kijken ze naar wat je laatste werkervaring was alvorens je uit te nodigen.
 
Er zijn mensen die na een operatie 12 maanden out zijn, je kan dus ook een operatie met revalidatie faken , en zet gewoon de jaartallen op jouw CV, soms komt dat goed uit ;)

PS: als ik iemand slecht hoor praten over zijn/haar ex, geloof ik er niets van, dus je moet geen schrik hebben dat uw vorige werkgever u zal zwart maken, ieder verhaal heeft 2 zijden

Ten eerste gaat die dat niet doen, en ten tweede denk ik niet dat die telefoon zal krijgen van uw nieuwe werkgever
 
Er zijn mensen die na een operatie 12 maanden out zijn, je kan dus ook een operatie met revalidatie faken , en zet gewoon de jaartallen op jouw CV, soms komt dat goed uit ;)

PS: als ik iemand slecht hoor praten over zijn/haar ex, geloof ik er niets van, dus je moet geen schrik hebben dat uw vorige werkgever u zal zwart maken, ieder verhaal heeft 2 zijden

Ten eerste gaat die dat niet doen, en ten tweede denk ik niet dat die telefoon zal krijgen van uw nieuwe werkgever

Laat het dan wel een operatie zijn van iemand die dicht bij je stond. Je zal maar iemand hebben die meeleeft, om die het of zelf heeft meegemaakt, van dicht bij of heeft gehoord dat zoiets op de planning staat. Als je dan eenvoudige vragen niet kan beantwoorden, val je door de mand. Er is weinig dodelijks dan zo’n leugen. Je pleegt je eigen karaktermoord.

Een burn-out is helemaal niets om je voor te schamen en daarbij wie heeft nou nooit eens een burnout gehad? Ik zou eens gaan solliciteren bij bedrijven waar ik vooralsnog niet wil werken of aangenomen zal worden en eens kijken hoe er wordt gereageerd op jouw burn-out verhaal. Ik verwacht niet dat er veel doorgevraagd wordt maar stel dat er een vraag is over hoe jij een eventuele volgende vermijden zal. Hoe reageren ze op jouw reactie.. heeft jouw reactie dan nog iets nodig of niet? En die ervaring kan je meenemen naar het gesprek waar je wel graag wilt werken.

Stel je ook eens de vraag of je wilt werken voor een bedrijf dat niet vriendelijk is naar personeel met een (beginnende) burn-out. Ik zou het iedereen afraden tenzij je niet verwacht dat je er opnieuw een krijgt. Net zo goed als een bedrijf jou kan uitsluiten, levert een gesprek met een nieuwe potentiele werkgever ook informatie op waar jij uit concludeert dat jij er niet wilt werken. Voor mij zou dat bijv een bedrijf zijn waar je als personeel niet kan praten over burn-out of het vermijden ervan.
 
Terug
Bovenaan