Hoe kaart je het gesprek over meer/minder seks met je partner aan?

Dank u. Toch nog iemand.

Want ik krijg hier toch stilaan het gevoel dat wanneer mijn vrouw mij morgen de kop zou inslaan en het huis in brand zou steken, de eerste reactie van velen hier zou zijn (*lees voor met zachte therapeuten-stem*):
"Ja maar mac-bc, heb je al eens nagedacht over uw eigen rol hierin? Want met uw niet-verbindende communicatiestijl lijk jij me hier toch wel dé hoofdoorzaak te zijn van dit alles. Jij bent echt niet goed bezig, mac-bc. Zie maar welke impact jij hebt op uw vrouw dat ze zich zelfs gedwongen voelt om tot zulke vreselijke daden over te gaan. Foei mac-bc."

Het is goed om af en toe een kritische tegenreactie te geven. Ik zou de eerste zijn om dit te doen. Maar als de kritische noot het hoofdverhaal dreigt te verdringen, dan houdt het (tot nader order) op voor mij. Zelfs oorzaak-gevolg wordt hier door sommigen omgedraaid, om toch maar weer bij mij uit te komen als hoofdoorzaak. Bon, ok dan.
Het hoofdverhaal is niet jij of haar maar uw relatie.
Vergeet oorzaak en gevolg. Dat kan je hier niet toepassen. Je zit nu in het emotionele spectrum. Ik garandeer u dat er heel wat situaties zijn geweest die jullie alle 2 op een andere manier hebben opgevat. Als het al zo lang duurt zitten jullie alle 2 op een andere tijdslijn en ervaren jullie de wereld op een andere manier, inclusief volledig andere herinneringen.

Je kan enkel communiceren. Je gaat hulp moeten zoeken.
 
Het is goed om af en toe een kritische tegenreactie te geven. Ik zou de eerste zijn om dit te doen. Maar als de kritische noot het hoofdverhaal dreigt te verdringen, dan houdt het (tot nader order) op voor mij. Zelfs oorzaak-gevolg wordt hier door sommigen omgedraaid, om toch maar weer bij mij uit te komen als hoofdoorzaak. Bon, ok dan.
Als dat, na honderden berichten, is wat je van deze thread overhoudt, vind ik dat zeer bedroevend. Heel veel mensen hier toonden al begrip voor je situatie; hier gewoon na twee minuten zoeken op de eerste pagina's;

Zij lijkt op dat vlak beslist te hebben om niets meer voor hem te doen.

Ik vind het persoonlijk wel vreemd dat iemand aanhaalt dat "vriendinnen zeggen dat dit normaal is", je eigen relatie, zin in seks, ... afstemmen of wat je vriendinnen/vrienden/de maatschappij zegt lijkt mij sowieso geen goede basis.

Dit scenario ken ik uit de relatie met mijn ex. Eén van de redenen dat het een ex is. Niet puur om het gebrek aan seks, vooral de manier waarop het telkens weer liep. Het kwam erop neer dat ik ofwel ascetisch moest zijn, of instant mijn knop moest omzetten en geile tijger zijn op het moment dat zij daar zin in had.

Hier ben ik dan wel volledig met je akkoord, het is geen constructieve manier van communiceren en eigenlijk echt geen manier om met je partner te communiceren.

Maar het eerste dat moet gebeuren is dat de vriendin van mac-bc moet beseffen dat de relatie hierdoor onder enorme spanning staat en dat ze dus ook die bereidwilligheid moet tonen om te werken aan die omstandigheden.

Terwijl je het blijkbaar wel al 5 jaar aankaart.
Enorm onredelijk lijkt het me ook niet om op die termijn toch al een paar lichtpuntjes te verwachten op dat vlak.

Trouwens dapper van jou dat je het hier open en bloot durft aankaarten!

Als, zoals naar verluid al 5 jaar, de frustraties blijven oplopen, is het niet ondenkbaar dat er steeds hardere woorden vallen natuurlijk.

Wat mij telkens weer opvalt is dat die vrouwen zonder blikken of blozen van hun partner eisen dat hij trouw blijft en als door de hand Gods geslagen, er van schrikken dat hun man vreemd gaat, en op een bepaald moment, na jaren geduld, begrip, uzelf te kort doen etc. heeft hij ineens een klik met een andere vrouw en uiteraard,na jaren verwaarlozing, is de seks, niet geheel verrassend, fantastisch.

Want binnen een relatie is dat toch heel egoïstisch dat je je partner een basisbehoefte ontzegt.

Die communicatie moet dan wel van twee kanten komen, je kan het als man dan nog zoveel aankaarten als je wilt, als zij het blijft ontwijken geraak je nog niet veel verder.


Wat echter wel zo is, is dat heel veel mensen hier al tips gaven om je probleem aan te pakken maar dat jij er precies voor kiest om gewoon in de tegenaanval te gaan tegen de meest kritische berichten en voor de rest alle tips en advies lijkt te negeren, en in plaats daarvan vooral tegen jezelf lijkt te praten met tirades over vrouwenemancipatie.

Ik vraag me af wat je verwachtingen eigenlijk zijn van ons. Dat we vooral meeknikken van 'ja het is toch erg', of dat we je helpen het probleem aan te pakken? Dat mensen jou advies geven om dit aan te pakken wil niet zeggen dat ze jou de schuld geven, hé. Je vriendin zit (gelukkig denk ik) niet op dit forum mee te lezen, dus alles wat we maar kunnen meegeven van ervaring en raad moet via jou passeren. Jij hebt het probleem, dus het initiatief moet ook van jou komen. Ongeacht wie hier nu schuld treft. Als er zelfs al iemand schuld treft.
 
Zelfs oorzaak-gevolg wordt hier door sommigen omgedraaid, om toch maar weer bij mij uit te komen als hoofdoorzaak. Bon, ok dan.
Als uw reactie telkens weer neerkomt op in een slachtofferrol kruipen dan komt dat niet goed hoor. Hier op het forum, whatever hé. Maar uw seksleven en relatie? Geen millimeter gaat dat bewegen dan.

Geeneen vrouw ook die u gaat bespringen van goesting als je in die rol kruipt. Tenzij je ze betaalt.
 
Als dat, na honderden berichten, is wat je van deze thread overhoudt, vind ik dat zeer bedroevend. Heel veel mensen hier toonden al begrip voor je situatie; hier gewoon na twee minuten zoeken op de eerste pagina's;

Klopt, maar de toon was de laatste pagina's helemaal omgeslaan.

Wat echter wel zo is, is dat heel veel mensen hier al tips gaven om je probleem aan te pakken maar dat jij er precies voor kiest om gewoon in de tegenaanval te gaan tegen de meest kritische berichten en voor de rest alle tips en advies lijkt te negeren, en in plaats daarvan vooral tegen jezelf lijkt te praten met tirades over vrouwenemancipatie.

Ik vraag me af wat je verwachtingen eigenlijk zijn van ons. Dat we vooral meeknikken van 'ja het is toch erg', of dat we je helpen het probleem aan te pakken? Dat mensen jou advies geven om dit aan te pakken wil niet zeggen dat ze jou de schuld geven, hé. Je vriendin zit (gelukkig denk ik) niet op dit forum mee te lezen, dus alles wat we maar kunnen meegeven van ervaring en raad moet via jou passeren. Jij hebt het probleem, dus het initiatief moet ook van jou komen. Ongeacht wie hier nu schuld treft. Als er zelfs al iemand schuld treft.

Ik heb geen verwachtingen van jullie.
Ik heb in mijn initiële post een anekdote geplaatst in een bepaald topic om het even van mij af te schrijven. Daar zijn vervolgens reacties op gekomen, daar is door de moderators een apart topic van gemaakt, ... waardoor het nu precies lijkt alsof ik een topic heb geopend om jullie advies te vragen. Quod non.

Ik heb op vragen geantwoord. Ik heb mijn visie gegeven. En dit topic is plots een eigen leven beginnen leiden. Ik had misschien ook niet zo gretig moeten antwoorden en erop ingaan. Maar bon, ik ben een beleefde jongen. Als je mij iets vraagt probeer ik te antwoorden. ;)
 
Klopt, maar de toon was de laatste pagina's helemaal omgeslaan.



Ik heb geen verwachtingen van jullie.
Ik heb in mijn initiële post een anekdote geplaatst in een bepaald topic om het even van mij af te schrijven. Daar zijn vervolgens reacties op gekomen, daar is door de moderators een apart topic van gemaakt, ... waardoor het nu precies lijkt alsof ik een topic heb geopend om jullie advies te vragen. Quod non.

Ik heb op vragen geantwoord. Ik heb mijn visie gegeven. En dit topic is plots een eigen leven beginnen leiden. Ik had misschien ook niet zo gretig moeten antwoorden en erop ingaan. Maar bon, ik ben een beleefde jongen. Als je mij iets vraagt probeer ik te antwoorden. ;)
Ik ben even nieuwsgierig: ben je dan van plan om iets te doen met de tips die hier gegeven werden?
Naar mijn mening staan er wel goede tips tussen...
 
Been there. Done that. In the end lag het aan mij en had zij er geen plezier meer aan. Nu heeft ze er wel terug plezier in en gaan we naar 2-3x per week.

Ik spreek niet over een ander maar bij mij lag het aan MIJ. En ook natuurlijk aan het gebrek aan communicatie bij mijn vrouw. Als de vrouw er terug plezier in heeft, is alles terug ok. Vergeet ook niet de invloed van de pil. Eigenlijk zou die verboden moeten worden. Die pil doet wat met een vrouw (negatief)
 
voor sporadisch toch af en toe eens fysiek te kunnen 'lossen' (sorry dames, dat gevoel begrijpen alleen mannen).
Wat mij altijd opvalt in dergelijke topics zijn de posts van het genre "dit begrijpen alleen mannen" "vrouwen gebruiken seks als wapen" "een vrouw moet de man ook wat gunnen" etc.

In mijn relaties wilden vrouwen alleszins meer frequentie dan ikzelf, en mijn libido is niet ondergemiddeld.

Ik heb bv. @kay-gell nog niet teveel horen klagen over een laag libido bij zijn partners.
Het is een raadsel.

Misschien wat positiever in de dag staan, geen manbaby zijn, u een beetje verzorgen, etc.
En dan zal dat andere segment vrouwen met normaal libido, miraculeus verschijnen.
 
Laatst bewerkt:
Wat mij altijd opvalt in dergelijke topics zijn de posts van het genre "dit begrijpen alleen mannen" "vrouwen gebruiken seks als wapen" "een vrouw moet de man ook wat gunnen" etc.

Dit is mijn 4de langere relatie en bij alle 4 wilden de vrouwen meer frequentie dan ikzelf, en mijn libido is alleszins niet ondergemiddeld.

Ik heb bv. @kay-gell nog niet teveel horen klagen over een laag libido bij zijn partners.
Het is een raadsel.

Misschien wat positiever in de dag staan, geen manbaby zijn, u een beetje verzorgen, etc.
En dan zal dat andere segment vrouwen met normaal libido, miraculeus verschijnen.

Maar zijn er al kinderen bij betrokken? Voor of na / met kinderen zal toch ook een verschil geven, zoals er meestal wordt aangegeven.
 
Als de vrouw weinig zin heeft in seks met haar man, is hij wellicht niet zo'n beest in bed als hij denkt.

Vraag dus eens waar zij opgewonden van geraakt. Een seksuoloog kan helpen om zo'n gesprek in gang te zetten.
 
Die bepampering, die ik ook aanhaalde, gaat uiteraard een stukje verder dan die borstvoeding die opeens in het verhaal kwam. Als er een noodzaak is voor borstvoeding en daardoor het kind bij de ouders slaapt, dan kan je moeilijk spreken over bepampering, maar eerder over een noodzaak.

Waar het mij wel over gaat is dat er een generatie is opgestaan die meent dan men dag en nacht ten dienste moet staan van hun kinderen, om deze te entertainen en hun steeds hun willetje te geven.

Heb een bevriend koppel van begin de dertig, nochtans ook die generatie.
Hun zoontje slaapt van zodra het kon apart, mag enkel op de iPad als hij het verdient, wordt in de hoek gezet als hij kattenkwaad uitsteekt, is dikwijls op zichzelf aangewezen thuis omdat de ouders met andere zaken bezig zijn (ik bedoel geen seks) en bovenal schikt zich naar wat de ouders hem zeggen en niet omgekeerd.
Ik heb geen kinderen, maar bij mij zou zeker en vast diezelfde kaart getrokken worden.

Als ik tegelijkertijd zie hoe anderen het aanpakken (niet noodzakelijk hier op het forum) en hun kinderen constant bepamperen, dan ben ik ook niet verwonderd dat zo'n situatie weegt op een huwelijk.
Jouw kind gaat heus niet dood, wordt zelfs niet ongelukkig, wanneer het eens een periode geen aandacht krijgt.
Alleen en zelfstandig leren spelen, laat ze doen.
Vervelen, ja, want papa en mama hebben ook andere prioriteiten in het leven.
Maar tegelijkertijd kan je het zo aanpakken dat je uw kind toch in een warm en veilig nest laat opgroeien, maar dan wel in een realistische omgeving en niet als een zondagskind.

Dus ik geef @mac-bc gelijk dat het bepamperen weldegelijk een issue is.
Maar tegelijkertijd is communicatie tussen de partners evenzeer belangrijk, want je kan niet soloslim de ene kaart trekken, terwijl de andere het tegenovergestelde doet.
Maar die communicatie blijkt bij Mac toch wel moeilijk te verlopen, dus dan is niet meer de vraag of de stekker hier moet uitgetrokken worden, maar eerder wanneer. Tenzij men de communicatie nog een kans zou geven, maar dan moet het van beide kanten komen.

De generatie van uw grootouders zei exact hetzelfde over de generatie van uw ouders. Dat riedeltje van 'vroeger hadden kinderen respect voor hun ouders, ...' gaat al mee van de tijd van de Romeinen. Je moet niet vragen hoe die kinderen toen opgevoed werden!

Uiteraard kan je overdrijven, uiteraard zijn er helikopterouders. Maar wie omgaat met kinderen leert al snel dat die helemaal zo maakbaar niet zijn, dat je als ouder weliswaar een zeer belangrijke invloed hebt op je kinderen, maar dat die ook heel snel heel beperkt blijkt te zijn. Ik heb er hier twee rondlopen, ondanks amper een jaar leeftijdsverschil en dezelfde opvoeding, zijn dat toch twee heel andere kinderen. En wat werkt om de ene te motiveren of te disciplineren, werkt helemaal niet voor de andere.

En die overmatige aandacht, dat is ook heel relatief hé. In de generatie van mijn ouders had je nog veel meer moeders die full-time of half-time thuis bleven om voor de kinderen te zorgen, werden kinderen minder vroeg en minder vaak naar de opvang gebracht, ...
 
Bijna iedereen romantiseert zijn eigen opvoeding, waar ze veel zaken niet eens meer van weten, en heeft vanuit die positie commentaar op "de bepampering". Ik vind dat onnozel. Maar er staat niets concreet in je post dus ik zie de discussiewaarde hier niet.
Waar slaat dat nu weer op?
Het is niet om dat iets niet van toepassing is op jouw situatie dat het daarom niet relevant is.

Feit is dat veel ouders tegenwoordig hun kinderen zo bepamperen in die mate dat ze 'slaafjes' zijn geworden van hun kinderen.

Je moet heus echt niet constant proberen hen een goed gevoel te geven.
Ik ken zo een vriendin die telkens één of twee uur opoffert van haar vrije tijd om zoonlief te 'helpen' met het huiswerk, terwijl dat manneke weldegelijk slim genoeg is om het alleen te doen. Maar nee, zie dat hij ongelukkig wordt of zich alleen zou voelen...

Opvoeden vraagt sowieso al veel tijd, energie en opofferingen, maar je moet ergens grenzen kunnen trekken.
Niet verwonderlijk dat je vrouw nadien geen goesting meer heeft, zoals bij @mac-bc - daarover gaat het en daarom is het een valabel argument.

En wat voor veronderstellingen moet je hier allemaal lezen, zeg.
Wie heeft @mac-bc al in het echt gezien, maar wel onmiddellijk gaan veronderstellen dat hij er fysiek niet goed genoeg meer uit ziet...
 
Laatst bewerkt:
In de generatie van mijn ouders had je nog veel meer moeders die full-time of half-time thuis bleven om voor de kinderen te zorgen, werden kinderen minder vroeg en minder vaak naar de opvang gebracht, ...
Ja, maar je zegt het zelf, de moeders waren dan gewoon thuis en konden hun aandacht en tijd verdelen over de kinderen, huishouden én partner.
 
Wat mij altijd opvalt in dergelijke topics zijn de posts van het genre "dit begrijpen alleen mannen" "vrouwen gebruiken seks als wapen" "een vrouw moet de man ook wat gunnen" etc.

Dit is mijn 4de langere relatie en bij alle 4 wilden de vrouwen meer frequentie dan ikzelf, en mijn libido is alleszins niet ondergemiddeld.

Ik heb bv. @kay-gell nog niet teveel horen klagen over een laag libido bij zijn partners.
Het is een raadsel.

Misschien wat positiever in de dag staan, geen manbaby zijn, u een beetje verzorgen, etc.
En dan zal dat andere segment vrouwen met normaal libido, miraculeus verschijnen.
Hier zijn kinderen in het spel. Volledig andere situatie dan als je maar met 2 bent en naar niets moet zien.
Kinderen zijn nu eenmaal een relatietest. Voor sommige een simpele, voor velen een breekpunt.

Terzijde en offtopic. 4 vrouwen en lange relaties. Tenzij je 80 bent vind ik dat geen lange relaties.
De eerste 5 jaar neukt alles goed.
 
Wat mij altijd opvalt in dergelijke topics zijn de posts van het genre "dit begrijpen alleen mannen" "vrouwen gebruiken seks als wapen" "een vrouw moet de man ook wat gunnen" etc.

Dit is mijn 4de langere relatie en bij alle 4 wilden de vrouwen meer frequentie dan ikzelf, en mijn libido is alleszins niet ondergemiddeld.

Ik heb bv. @kay-gell nog niet teveel horen klagen over een laag libido bij zijn partners.
Het is een raadsel.

Misschien wat positiever in de dag staan, geen manbaby zijn, u een beetje verzorgen, etc.
En dan zal dat andere segment vrouwen met normaal libido, miraculeus verschijnen.
Humblebrag?

U weet niets van mij dus kijk maar in uw eigen bord en hou je gratuite opmerkingen maar voor jezelf.
 
Wat mij altijd opvalt in dergelijke topics zijn de posts van het genre "dit begrijpen alleen mannen" "vrouwen gebruiken seks als wapen" "een vrouw moet de man ook wat gunnen" etc.
Het gaat over die telkens terugkerende veralgemeningen, niet specifiek over mac-bc.

Alhoewel ik daar toch vermoed dat hij niet het zonnetje in huis is waarvan een vrouw spontaan begint te kirren van plezier.
 
Waar slaat dat nu weer op?
Het is niet om dat iets niet van toepassing is op jouw situatie dat het daarom niet relevant is.
Dat slaat op het feit dat er niets concreet in je post stond over wat nu net die bepampering is. Ik vermoed dat het in deze thread ook niet echt relevant is neen, dat werd er gewoon bijgetrokken.
Feit is dat veel ouders tegenwoordig hun kinderen zo bepamperen in die mate dat ze 'slaafjes' zijn geworden van hun kinderen.
Je verwart jouw mening met een feit.
Je moet heus echt niet constant proberen hen een goed gevoel te geven.
Ik ken zo een vriendin die telkens één of twee uur opoffert van haar vrije tijd om zoonlief te 'helpen' met het huiswerk, terwijl dat manneke weldegelijk slim genoeg is om het alleen te doen. Maar nee, zie dat hij ongelukkig wordt of zich alleen zou voelen...
Ik probeer niet "constant hen een goed gevoel te geven", waar slaat dát nu ook weer op. Ik vermoed dat ouders een vrij goed zicht hebben op het waarom van helpen met huiswerk. De dalende onderwijskwaliteit, of misschien doen ze het gewoon graag. Ik vraag me vooral af wie jij bent om een probleem te maken van een ouder die zowaar een of twee uur opoffert voor haar kind, maar goed.

Begin anders eens een thread waar je je feiten op tafel kan leggen over de hedendaagse opvoeding hé. Na de opsomming van je eigen ervaring daarrond eventueel.
 
Terug
Bovenaan