Alsof ik niet eerst het volledige scala aan normale bewoordingen heb gebruikt de afgelopen 5 jaar... Dergelijke woorden komen niet zomaar uit de lucht vallen natuurlijk. Het is een opeenstapeling van jarenlang zachte aanpak, praten, smeken, diplomatie, romantiek, ... Dus wat gebeurt er dan als niets helpt?
Ik ken het. Zoals ik hier ook al heb geschreven heb ik ook jarenlang in een soortgelijke situatie gezeten. Ge hebt het niet tegen iemand die niet weet hoe het is ofzo.
Ik heb wel geprobeerd om mijn ex nooit het gevoel te geven dat ze mij iets verschuldigd was (hoewel zij dat wel op zijn minst gedeeltelijk zo geinterpreteerd zal hebben), dat zij de oorzaak van het probleem was, nooit heb ik gedreigd om naar de hoeren te gaan, en ik ben er nooit van uit gegaan dat dit iets is dat ze zelf met voorbedachten rade deed of uit represailles voor wat dan ook. Ik zeg nu niet dat dat de gouden weg is naar het geluk, want wij zijn uiteindelijk (voor een groot deel) om die reden ook uit elkaar gegaan.
- uw huidige seksleven is het gevolg van een algemene dynamiek die tussen jullie leeft. Er wordt vaak gezegd dat mannen seks nodig hebben om zich verbonden te voelen met hun partner, terwijl ze zeggen dat vrouwen verbinding nodig hebben om seks te kunnen hebben met hun partner. Ik denk dat daar vaak een kern van waarheid in zit.
- ik zou dus op zoek gaan naar uw eigen aandeel bij het creëren van een (denk ik - niet altijd even fijne) dynamiek tussen jullie. Als ik uw postgeschiedenis hier lees dan zie ik iemand die een korte lont heeft, die zijn stem verheft, soms agressiviteit vertoont, die (te) veel werkt, die veel stress heeft.
- Dat zijn allemaal zaken die ge zelf in de hand hebt, dat bepaalt de perceptie die uw partner van u heeft, en als uw partner geen goed beeld van u heeft en bovendien zich ook nog eens onder druk gezet voelt om seks met u te hebben dan zijt ge ver van huis. Ik denk, met andere woorden, dat het wegvallen van de seks een symptoom is van dieper liggende emotionele/psychologische problemen tussen jullie en dat ge dààr moet gaan kijken, en dan hopen dat de rest zal volgen. Ik zeg hopen want ik denk dat jullie al ver opgeschoven zijn naar de verkeerde richting en dat er dringend hulp van buitenaf moet komen om de relatie en de communicatie opnieuw te kadreren eerlijk gezegd.
Ik zeg dat niet om ambetant te doen, maar omdat ik zelf 6 maanden door het dal ben gekropen na een relatiebreuk waarbij een jong kind betrokken is geweest en omdat ik schrik heb dat als ge zo verder gaat doen dat ge niet alleen uit elkaar gaat gaan, maar dat ge gewoon ook als vrienden niet meer door 1 deur gaat kunnen en dat zou echt spijtig zijn voor uw klein mannen.
