Hobby's en sporten organiseren rond een pasgeboren kind door hulp van familie

[cege]

Ik ken er die jaloers zijn op onze jaarlijkse reis maar wel €11 per dag uitgeven aan een pak sigaretten. Dat koppel rookt dus €8000 per jaar maar wel achter uw rug om roddelen. Over geld kan je gewoon niet discussiëren. Iedereen doet ermee wat hij wil.

Wij kunnen makkelijk slechts €10 spenderen per week, maar wij kunnen ook maandag en donderdag op restaurant gaan, vrijdag cinema, zaterdag eens goed uitgaan en zondagavond 2 pizza's laten leveren. Die laatste kost wel als koppel €400 dus als je zo iedere week leeft kom je aan €1600 per maand. Begrijp mij niet verkeerd, doe dit vooral als dat jou gelukkig maakt

Of klagen dat ze geen huis kunnen kopen. Maar dan 40y huren en 200-300k aan saffen opdoen in dezelfde periode

 

[TNTim]

100% akkoord met wat JPV schreef, dit is mijn aanvoelen ook in gesprekken met collega's/vrienden.
Een kleine minderheid heeft effectief te weinig inkomsten, bij de overgrote meerderheid zijn het hun keuzes die ervoor zorgen dat ze naar hun aanvoelen moeilijk rond komen.

Anekdotisch:
- Vlees/vis wordt minder gegeten, want het is te duur. Maar het moet dan wel 'goed gerief' zijn wat ze kopen, dus daar moet bij een specifieke slager om gegaan worden. Wat de besparing volledig teniet doet... Zelfde redenering voor brood, want supermarktbrood is blijkbaar minderwaardig.

- Op reis gaan moet een all-in vliegvakantie zijn naar het Zuiden.
Dat is zeker leuk hé, maar het kan ook anders als je moeilijk rond komt. Het is het eerste jaar waarbij we zeker zijn dat we veel vakantie samen kunnen nemen en we hebben in België een week in de Paasvakantie, een week in de zomervakantie en ook een midweek aan zee geboekt voor in totaal 1.300€. Kindjes content en je houdt een zak geld over of je kan maar om de x-aantal jaar op reis.

- Continu wisselen van auto omdat de vorige afbetaald is.
De onze zijn 12 jaar oud en schommelen rond de 200.000 kilometer. Zolang daar niets essentieel aan mankeert, worden die op gereden.
Dat is minder leuk dan om de 3/4 jaar een nieuwe auto, maar de kost daarvan is wel gigantisch als je die privé moet kopen.

- Renovaties doen, maar in mijn ogen onlogische keuzes maken.
Bijvoorbeeld keuken vernieuwen, maar 2 jaar nadien beslissen dat ze toch een open keuken/living willen waardoor de nieuwe keuken er al weer uit mag.
Of niet alles kunnen renoveren omdat een keuken van een bepaalde keukenbouwer moet komen en daardoor het geld voor de rest op is. Zet dan desnoods een goedkopere keuken en vernieuw na x-aantal jaar als dat zo belangrijk is, je zal daardoor niet jarenlang in het stof moeten zitten.
(Onze Ikea-keuken is bijna 13 jaar oud en daar mankeert niks noemenswaardig aan.)

En daarbij is de reden "mijn werk laat dat niet toe" geen argument, omdat er in België voldoende types jobs zijn waar deeltijds werken wel degelijk een mogelijkheid is. Ik heb bewust 7 jaar lang een andere job gedaan omdat die op 400 meter van thuis (en vlakbij de creche) was. Mensen zagen dat niet echt als een opgave (ik liet het ook niet zo blijken, was ook geen rampjob), maar uiteidnelijk was het wel een keuze.

Ik heb hetzelfde pad gevolgd toen onze kinderen geboren waren. Toen van werk veranderd omdat het itt het werk van mijn vrouw wél combineerbaar was met ons gezin. Verloning was minder, maar door opklimmen is het ondertussen hoger dan mijn vorig werk.

Recent is mijn partner ook tot het inzicht gekomen dat haar werk heel stressvol was en ze in een werkweek nauwelijks tijd over had voor ons gezin. Ze is van werk veranderd en zal het met een pak minder loon moeten doen. Door relatief zuinig te leven is dit echter minder een probleem.

 

[Creeping Death]

100% akkoord met wat JPV schreef, dit is mijn aanvoelen ook in gesprekken met collega's/vrienden.
Een kleine minderheid heeft effectief te weinig inkomsten, bij de overgrote meerderheid zijn het hun keuzes die ervoor zorgen dat ze naar hun aanvoelen moeilijk rond komen.

Dat klinkt heel herkenbaar. Ik heb eigenlijk 0,0 interesse in iemand z'n financiële toestand, op één vriend na dan.
Die verdient dik z'n boterham, hij heeft zowel zijn loon, afbetaling als energie kosten eens gedeeld en toch klaagt die dat die niet rond komt. Maar met alles wat hij al gedeeld heeft, weten we dat hij met zijn loon alleen al net geen 2k overhoudt na het betalen van z'n hypotheek en nutsvoorzieningen. Echt zo benieuwd naar waar dat geld vloeit.


Anyway, wat meer on topic: hier bewust gekozen voor jobs die meer ruimte laten voor het gezinsleven.
Ik werk zelf op de IT dienst van een bekende Belgische retailer. 2 dagen van thuis uit gegarandeerd en niemand doet er moeilijk over als dat eens meer is. Uren zijn goed: tussen 8 en 9 starten en tussen 16 en 17u stoppen. Perfect om op tijd thuis te zijn.
M'n vriendin werkte in de zorg maar door de combinatie van matig loon, onregelmatige uren en weinig appreciatie heeft ze iets anders gezocht. Uiteindelijk werkt ze nu 4/5 op 5 minuten fietsen van thuis.

Resultaat: veel meer tijd voor elkaar, voor de kinderen en voor jezelf. Weliswaar ligt ons inkomen een pak lager dan wanneer we ons beiden full time op onze carrière zouden storten. En dan komen we bij het bovenstaande: leven naar wat je verdient. Dat betekent inderdaad dat je je sommige zaken ontzegt of dat je wat meer moet plannen en niet zo maar zotte aankopen of reizen doet. So be it.

Ik geniet dan van de simpele dingen: elke dag samen eten (op een schappelijk uur). Gezellig met elkaar aan tafel zitten wat zeveren.
De zoon leert nu in de kleuterklas om de twee weken een nieuwe letter. Dan komt em thuis met de opdracht om een voorwerp dat met die letter begint mee te nemen naar school. Dan zitten we met z'n allen aan tafel zaken te bedenken. Ik vind dat oprecht leuke momenten.

Als ik dan in de omgeving soms hoor dat kinderen rap gevoed worden of alleen moeten eten omdat de ouders te laat thuis zijn.
En ze de kleine zo rap mogelijk in bed moeten krijgen om daarna zelf nog iets te eten.. pff, laat het maar.
Maar again: da's weer een keuze die je maakt.

 

[kenneke2.0]

Sinds de kinderen er zijn gaat mijn vrouw niet meer mee naar het voetbal. Mijn ouders kan ik niet op rekenen moeder dood en geen contact met mijn vader en langs haar kant zijn ze veel ouder. Nu ze wat ouder zijn 13 en 17 hebben we weer wat meer vrijheid.

 

[Mr. Rager]

Voor de kinderen deed ik veel (of toch minstens 1x/week) aan sport. Tennis, voetbal, fietsen, squash, golf. Dat is quasi allemaal weggevallen sindsdien.
Met de voetbal doen we wel regelmatig nog activiteiten, vaak met het gezin samen (wandelen / bbq / weekends).

Sport is wel iets dat we (samen) weer willen oppikken. We hebben nogal wat vrienden die padellen, dus het gaat waarschijnlijk padel worden
Hoe we dat gaan regelen, geen idee. Waarschijnlijk de nanny een paar uur langer laten blijven 1x per week.

Hobby's vóór kinderen: op café gaan, pokeren, darten of gewoon chillen met de boys. Is nu uiteraard veel minder.
We proberen wel 'regelmatig' nog te pokeren of te darten of gewoon te chillen. 2 keer per maand ofzo. Ik heb daar mijn voldoening van en vriendin maakt er geen probleem van. Wordt soms laat en dan is het de dag erna wel op de blaren zitten. No mercy

Mijn vriendin heeft niets van sport of hobby's, buiten af en toe eens iets gaan eten met vriendinnen of eens een extra opleiding gaan volgen uit interesse. Doet ze nu nog.

Kinderen zijn wel 2 en 4, maar gaat even goed op van toen ze jonger waren. Hier is het dus iemand die steeds thuis blijft, zodat de andere kan zijn ding gaan doen. Ofwel is het een activiteit samen met het hele gezin.

Mis ik het sporten? Ja en nee. Ik was altijd wel een tamme kloot, moest echt meegetrokken worden door vrienden om toch maar te gaan sporten. Merk wel dat mij conditie / gezondheid echt beneden alle pijl is en dat ik daar wel iets aan wil doen. We hebben thuis alles staan (loopband, zwift), maar het komt er gewoon nooit van (zie ook 'tamme kloot').

Golf mis ik wel, maar dat was vaak 4-5 uur weg zijn van huis en dat is nu helemaal geen optie meer. Komt misschien ooit nog wel eens terug, al dan niet met kinderen. Was ook echt hét ding dat mijn vader en mij nog verbond toen ik al wat ouder was.

 

[kay-gell]

Hier nog een jaar of 2 tot we eraan beginnen.
Benieuwd wel hoe ik dat allemaal ga combineren en heb er toch ook wat schrik voor.

Nu is het toch minstens 4 keer per week naar de gym (max 30 minuten en we gaan op 50 meter van de gym wonen, oef)
1 keer per week Thai boksen, 3 keer per week minstens 40 minuten lopen en dan nog ne keer of 2,3 padellen.

 

[kaydoh]

Hier krijgt de dochter volledig vrije keuze vanaf ze 4 of 5 is.

Jiu-Jiutsu, Brazilian Jiu-Jitsu of gewoon mma.

 

[Horse]

Hier nog een jaar of 2 tot we eraan beginnen.
Benieuwd wel hoe ik dat allemaal ga combineren en heb er toch ook wat schrik voor.

Nu is het toch minstens 4 keer per week naar de gym (max 30 minuten en we gaan op 50 meter van de gym wonen, oef)
1 keer per week Thai boksen, 3 keer per week minstens 40 minuten lopen en dan nog ne keer of 2,3 padellen.

Je beseft dat je dat allemaal een paar jaar moet opzeggen? Of ga je 4 maal per week sporten terwijl de mama lekker thuisblijft? Ik denk dat je dat trouwens sowieso niet meer zal doen, omdat jouw kind >> padellen

 

[BonIver]

Je beseft dat je dat allemaal een paar jaar moet opzeggen? Of ga je 4 maal per week sporten terwijl de mama lekker thuisblijft? Ik denk dat je dat trouwens sowieso niet meer zal doen, omdat jouw kind >> padellen

Mja, dat vind ik persoonlijk ook maar flauwe kul. Alsof je volledige leven plots stopt omdat je een kind hebt, of dat je partner niet alleen met dat kind kan blijven gedurende 1-2h omdat je graag gaat sporten. Ik geef ook toe dat mijn sporten is veranderd sinds ik een kind heb, maar de regeling is gewoon veranderd ten opzichte van vroeger. Daar waar ik toen na het werk, om 17h, vaak een uurtje of 2 ging fietsen is dat nu verschoven naar sporten wanneer de zoon in bed ligt.

Je kan toch perfect 2x/week gaan padellen als dat na 19h wordt gepland, dan heeft je vrouw daar toch amper impact van als de kinderen slapen? Lopen doe ik in combinatie met het werk en probeer 2x/week als middagpauze te gaan. Het weekend duurt 48h, als je je daarin geen 2h kan vrijmaken voor eigen plezier of ontspanning scheelt er toch ook iets.

Mijn zoon komt altijd op de eerste plaats, maar sport is voor mij veel te belangrijk om volledig op te geven. De invulling is fel veranderd, maar 'een paar jaar opzeggen' is helemaal niet aan de orde. Net als vele andere ouders gewoon blijven doorsporten/hun hobby's aanhouden.

 

[kay-gell]

Je beseft dat je dat allemaal een paar jaar moet opzeggen? Of ga je 4 maal per week sporten terwijl de mama lekker thuisblijft? Ik denk dat je dat trouwens sowieso niet meer zal doen, omdat jouw kind >> padellen

Ben nu al degene die bijna alles in t huishouden doet, dus de mama "lekker" thuis laten blijven... Zo steek ik niet in elkaar, snap die insteek ook niet.

Ik zeg gewoon dat ik er benieuwd naar ben, that's it. Als ik er niet rond kan zal ik keuzes moeten maken ja, hoe dat allemaal praktisch zal lopen zal ik op dat moment moeten zien.

Alleszins al heel vaak mensen in een bepaalde positie horen zeggen dat iets onmogelijk is en "wacht maar tot ge X of Y..."
Tot ik er zelf stond en het toch allemaal wel best te doen was.
Ik laat er me niet meer standaard door afschrikken, we shall see.

 

[Sylverscythe]

Je beseft dat je dat allemaal een paar jaar moet opzeggen? Of ga je 4 maal per week sporten terwijl de mama lekker thuisblijft? Ik denk dat je dat trouwens sowieso niet meer zal doen, omdat jouw kind >> padellen

Het punt van deze thread is net dat je niet "een paar jaar" alles moet opzeggen.

 

[Mr.Anderson]

Ik laat er me niet meer standaard door afschrikken, we shall see.

En terecht. Het vraagt serieus wat planning en zeker in het begin opofferingen. Maar met uw discipline ga je wel uw weg vinden.

Ik ging vroeger ook 4x per week naar de fitness en gaan lopen/boksen. Direct na het werk. Nu heb ik alle gerief om in mijn tuin te trainen en doe ik dat 's morgens of 's avonds wanneer iedereen slaapt.

Het grootste probleem voor mij was de vermoeidheid omwille van slechte nachten.

 

[Sylverscythe]

En terecht. Het vraagt serieus wat planning en zeker in het begin opofferingen. Maar met uw discipline ga je wel uw weg vinden.

Ik ging vroeger ook 4x per week naar de fitness en gaan lopen/boksen. Direct na het werk. Nu heb ik alle gerief om in mijn tuin te trainen en doe ik dat 's morgens of 's avonds wanneer iedereen slaapt.

Als iemand zegt 4 keer per week een half uurtje naar de gym te gaan is mijn eerste reflex al dat te optimaliseren naar 2x 1u ofzo. Gaat niet altijd, of toch niet even efficiënt, maar dat zijn zo de zaken die je kan (moet) aanpassen met (jonge) kinderen. Of je traint inderdaad thuis. Allezja, als je iets wil doen zal je wel een manier vinden zeker.

Het grootste probleem voor mij was de vermoeidheid omwille van slechte nachten.

Dit x10. Voor mij was en is dat eigenlijk het grootste probleem. Ik zou ondertussen gerust terug naar de gym kunnen zoals vroeger, en misschien zelfs opnieuw avondlessen volgen. Maar dan heb je weer eens een week met onderbroken nachten en ben je blij dat de agenda iets minder vol zit (op vlak van die activiteiten).

 

[Archaos]

Vermoeidheid is toch een grote tegenstander. En ik was die eerste jaren toch vaak zélf ook vaker ziek (niet altijd doodziek, maar vaak ook iets dat blijft sluimeren).

Veel hangt van de periode en het kind af. Als je kind moeilijk eet, veel kraampjes heeft of moeilijk in slaap valt, is het ook lastiger om je partner alleen te laten.

En als je op een gegeven moment een kind van pakweg 2,5 hebt rondlopen en één van 1, dan is dat ook weer iets helemaal anders.

En als ze dan later weer wat groter zijn en hobby’s en huiswerk hebben, dan vraagt dat ook weer een andere planning…

Helemaal gaan naar ‘niet sporten’ hoeft natuurlijk ook niet. Het hangt allemaal wat van de situatie af. Denk dat het veilig is om je vooraf voor te nemen dat de kans zeer groot is dat je je zal moeten aanpassen qua duur, qua tijdstip, qua frequentie, …

 

[iamhollywood]

Zoals ik eerder zei, je kan IETS doen maar het trainingschema van voor een baby aanhouden is gewoon te absurd. Jouw partner kan niet elke avond alleen thuis zitten met de kinderen, jouw partner wil ook eens zijn/haar momentje maar vooral je wil tijd met jouw kind. Als je al een hele dag op het werk bent resteert er na travel time 1u30-2u per dag met uw kind? Wil je dat opgeven om dagelijks in de gym te staan? Alles wordt zo relatief zodra je een kind hebt, uw prio gaat niet in die gym liggen.

Zolang ze zo klein zijn is sporten zodra kind in bed ligt als moeder eveneens ondenkbaar. Je bent op, je mag het huishouden wat inhalen/alles klaarzetten voor de volgende dag, binnen 4-5u mag je u verwachten aan een nachtflesje en 3u later gaat de wekker (waarvan je 1-2 u bent wakker geweest, hopelijk toch opnieuw in slaap geraakt) en herstart de rat race.

Ik sport 2 keer per week: 1 avond groepsles op avond waar ik volgende dag van thuis uit werk en 1 sessie personal training waar de baby meegaat. Dat is imo puur wat ontlading, daar ga je geen summer body van krijgen, maar opnieuw dat is imo niet de prio als je een jong kind hebt.

 

[Kas de Kalebas]

Ik heb de indruk dat wij met kinderen (4j+1.5j) volop bezig zijn met alle dagdagelijkse dingen tot ongeveer 19u30-20u00. (eten+afwas+kinderen in bed steken). Wij zijn meestal moe genoeg om tegen 22u00 in bed te kruipen. Dat geeft op weekdagen twee uur tijd per dag om je met niet zo dringende zaken bezig te houden of te ontspannen. Dusja, als je dan nog de energie hebt om te gaan trainen, doe gerust. Maar dan moet je al je andere zaken natuurlijk nog in het weekend geregeld krijgen. (was en plas, administratie, alle klussen in huis...) En oog hebben voor je relatie met je partner natuurlijk. Ik denk dat veel ook afhangt van hoe complex je leven voor de rest is. Een tuin die onderhoud vraagt, een kelder die lekt, een auto die naar de garage moet, een fiets die gekuist moet worden... Als je Mac-BC heet dan probeer je ook nog een eigen bedrijf te starten en een opbrengsteigendom te managen.

Ik maak mijn leven bewust erg complexloos dezer dagen om toch wat vrije tijd te hebben. Geen tuinieren behalve het strikt noodzakelijke. Niet bezig met beleggingen (ons geld is toch op). Geen hobbies behalve degene ik thuis beoefen. Minder complex koken. Het pendelen met de fiets is tegelijk ook mijn lichaamsbeweging. In het algemeen zuiniger leven zodat ik 4/5de kan werken en om de twee weken een kuisvrouw kan laten komen.

Dat maakt het voor mij allemaal iets draagbaarder en zorgt ervoor dat ik ook nog wat tijd heb voor de dingen die ik graag alleen wil doen. Als een strikt trainingsschema volgen iets is wat je echt mentaal kan ondersteunen, ga er dan voor, en zoek het tijdsparen bij andere dingen, maar keuzes moet je sowieso maken.

 

[kay-gell]

En terecht. Het vraagt serieus wat planning en zeker in het begin opofferingen. Maar met uw discipline ga je wel uw weg vinden.

Ik ging vroeger ook 4x per week naar de fitness en gaan lopen/boksen. Direct na het werk. Nu heb ik alle gerief om in mijn tuin te trainen en doe ik dat 's morgens of 's avonds wanneer iedereen slaapt.

Het grootste probleem voor mij was de vermoeidheid omwille van slechte nachten.

Ben ik ook benieuwd naar, heb zelf wel een zware periode gehad met enorm slaaptekort en ook doorgezet toen.
Maar én, én, én,... Dat kan nog pittig worden.
Blij te zien dat er nog mensen hier een oplossing vinden.

 

[Mr.Anderson]

Ik heb de indruk dat wij met kinderen (4j+1.5j) volop bezig zijn met alle dagdagelijkse dingen tot ongeveer 19u30-20u00. (eten+afwas+kinderen in bed steken). Wij zijn meestal moe genoeg om tegen 22u00 in bed te kruipen. Dat geeft op weekdagen twee uur tijd per dag om je met niet zo dringende zaken bezig te houden of te ontspannen. Dusja, als je dan nog de energie hebt om te gaan trainen, doe gerust. Maar dan moet je al je andere zaken natuurlijk nog in het weekend geregeld krijgen. (was en plas, administratie, alle klussen in huis...) En oog hebben voor je relatie met je partner natuurlijk. Ik denk dat veel ook afhangt van hoe complex je leven voor de rest is. Een tuin die onderhoud vraagt, een kelder die lekt, een auto die naar de garage moet, een fiets die gekuist moet worden...

Uiteindelijk draait het om keuzes maken en prioriteiten stellen.

Gamen of film zien na 21u maakt plaats voor sport. Ervoor gaat alle tijd naar huishouden en kinderen. Ik game nog heel weinig, idem met TV kijken. Ik vind dat spijtig, maar het is nu al 7 jaar zo en ik ben ervan overtuigd dat het terug zal komen.
Ik heb het geluk heel dicht bij huis te werken, boodschappen worden meestal over de middag gedaan. Middagpauze neem ik dus zo goed als nooit.

Om 22u staan strijken of de was plooien is geen uitzondering, maar dan plan ik iets in het weekend om naar uit te kijken. Enzovoort.

Toegegeven, ik ga er altijd 100% voor, maar dat haalt mij geregeld in. M'n vrouw kan dat veel beter afbakenen en neemt op tijd en stond de tijd om te ontspannen. Terwijl ik dagen aan een stuk kan doorgaan zonder echt eens te ontspannen, sporten niet meegerekend. Altijd in de rush. En dat zorgt er wel voor dat ik elke x-aantal maanden precies in het rood zit en 3 dagen heb waar ik gewoon geen energie heb om op te staan.

 

[pablohoney]

Hier hebben we ook veel geluk dat de grootouders de dochter regelmatig van school kunnen gaan afhalen. In principe zou ze ook wel eens in de opvang kunnen blijven ofzo, maar zolang dat niet echt nodig is beperken we dat ook.

ivm hobby's voor en na kinderen is het inderdaad wat meer plannen. S'avonds samen gaan sporten zal nu meer een wisselwerking zijn op de avond zelf of dag om dag ofzo. Maar in het algemeen is het toch inderdaad de vermoeidheid na een kind die ons beide wat 'trager' heeft doen leven op dat vlak. of misschien zijn we gewoon luier geworden
Soms valt het wel is voor dat we bv 3 avonden na elkaar apart iets gaan doen, maar we zorgen er toch ook voor dat we niet teveel naast elkaar gaan leven ipv met elkaar. Ook dat is iets wat iedereen maar voor zichzelf moet uitmaken hoe dat het beste werkt.

In de week zal ze niet gauw bij 1 van de grootouders blijven slapen, maar indien nodig zou dat ook geen probleem zijn. Maar we hebben allebei duidelijk ook wel nog nood aan een sociaal leven buiten het "ouder zijn van" bv; iets gaan drinken met vrienden, of naar een concert, festival etc dus dan kan ze in het weekend wel altijd terecht bij grootouders terecht eigenlijk. Soms is dat wekelijks als er is een periode is dat er veel te doen is, soms ook weken niet. Ook als we overdag samen ergens naartoe willen waar het moeilijker is om een kind mee te nemen, kunnen we wel op de grootouders rekenen.

Als er 1 van beide een weekend weg is met vrienden en het is mooi weer waarbij de thuisblijvende ouder op bv zondag morgen wil gaan lopen/fietsen zullen ze we ook wel is vragen of er een grootouder kan letten op de dochter. Lukt het niet, dan is het ook maar zo.

uiteindelijk doen we ook gewoon veel voor en met onze dochter, en als die eens ergens anders kan slapen vind ze dat super. Uiteindelijk mogen ze toch altijd nog ietsje meer bij de grootouders

Iedereen heeft daar zijn eigen opvatting van, ook in mijn eigen vriendenkring zie ik meerdere kanten van het spectrum. Ouders die alles aanpassen rond het kind en daar niet van afwijken, mensen die gewoon geen vangnet hebben om op terug te vallen, en ook mensen die gewoon hulp aanvaarden waar het kan en zich daar ook goed bij voelen.

En uiteindelijk zien die hun kinderen allemaal even graag en moddert iedereen ook maar wat aan met wat ze voor handen hebben.


dat gezegd zijnde, eentje is genoeg

 

[taste like summer]

Hier hebben we ook veel geluk dat de grootouders de dochter regelmatig van school kunnen gaan afhalen. In principe zou ze ook wel eens in de opvang kunnen blijven ofzo, maar zolang dat niet echt nodig is beperken we dat ook.

ivm hobby's voor en na kinderen is het inderdaad wat meer plannen. S'avonds samen gaan sporten zal nu meer een wisselwerking zijn op de avond zelf of dag om dag ofzo. Maar in het algemeen is het toch inderdaad de vermoeidheid na een kind die ons beide wat 'trager' heeft doen leven op dat vlak. of misschien zijn we gewoon luier geworden
Soms valt het wel is voor dat we bv 3 avonden na elkaar apart iets gaan doen, maar we zorgen er toch ook voor dat we niet teveel naast elkaar gaan leven ipv met elkaar. Ook dat is iets wat iedereen maar voor zichzelf moet uitmaken hoe dat het beste werkt.

In de week zal ze niet gauw bij 1 van de grootouders blijven slapen, maar indien nodig zou dat ook geen probleem zijn. Maar we hebben allebei duidelijk ook wel nog nood aan een sociaal leven buiten het "ouder zijn van" bv; iets gaan drinken met vrienden, of naar een concert, festival etc dus dan kan ze in het weekend wel altijd terecht bij grootouders terecht eigenlijk. Soms is dat wekelijks als er is een periode is dat er veel te doen is, soms ook weken niet. Ook als we overdag samen ergens naartoe willen waar het moeilijker is om een kind mee te nemen, kunnen we wel op de grootouders rekenen.

Als er 1 van beide een weekend weg is met vrienden en het is mooi weer waarbij de thuisblijvende ouder op bv zondag morgen wil gaan lopen/fietsen zullen ze we ook wel is vragen of er een grootouder kan letten op de dochter. Lukt het niet, dan is het ook maar zo.

uiteindelijk doen we ook gewoon veel voor en met onze dochter, en als die eens ergens anders kan slapen vind ze dat super. Uiteindelijk mogen ze toch altijd nog ietsje meer bij de grootouders

Iedereen heeft daar zijn eigen opvatting van, ook in mijn eigen vriendenkring zie ik meerdere kanten van het spectrum. Ouders die alles aanpassen rond het kind en daar niet van afwijken, mensen die gewoon geen vangnet hebben om op terug te vallen, en ook mensen die gewoon hulp aanvaarden waar het kan en zich daar ook goed bij voelen.

En uiteindelijk zien die hun kinderen allemaal even graag en moddert iedereen ook maar wat aan met wat ze voor handen hebben.


dat gezegd zijnde, eentje is genoeg

Als ge uw eigen sociaal leven zo belangrijk vindt waardoor ge uw kind vaak bij anderen moet dumpen lijkt mij dat toch niet zo te zijn.