Sooner, een Belgische streamingdienst, biedt een uitgebreide selectie aan films, variërend van onafhankelijke producties tot tijdloze meesterwerken. De catalogus wordt regelmatig aangevuld en het platform heeft verschillende abonnementsvormen, maar biedt ook de mogelijkheid om afzonderlijk een film te huren.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: Marching in the Dark, Le Procès Goldman, Manas, Anatomie d'une chute, Être et Avoir en Super Happy Forever.
Tom Hiddleston speelt Chuck op een heel natuurlijke en geloofwaardige manier; hij draagt de film echt. Ook de rest van de cast schittert, met sterke rollen van Karen Gillan, Mark Hamill, Chiwetel Ejiofor en Jacob Tremblay.
Wat The Life of Chuck bijzonder maakt, is de thematische diepgang. De film laat zien hoe ieder mens het middelpunt is van zijn eigen universum, en hoe onze levens elkaar kruisen en beïnvloeden zonder dat we dat altijd beseffen. Het is een ode aan leven in het moment: dans als je wilt dansen, heb lief, en kies voor wat jou gelukkig maakt. Flanagan laat zien hoe makkelijk we opgeslokt worden door verwachtingen en maatschappelijke druk, terwijl het leven eigenlijk draait om kleine, persoonlijke keuzes.
Na eerdere werken zoals The Haunting of Hill House, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher had ik al veel vertrouwen in Flanagan. The Life of Chuck bevestigt dat opnieuw. Ik ben er dan ook zeker van dat deze film een plek in mijn top tien van dit jaar zal krijgen.
De film is geregisseerd door Alice Winocour en is een ode aan vrouwelijke astronauten. Proxima is mooi gemaakt, met een rustig tempo en een goede balans tussen emotie en realisme. Eva Green zet een krachtige en geloofwaardige hoofdrol neer. Ook Matt Dillon is sterk als astronaut Mike Shannon. Hoewel de film richting het einde een minder geloofwaardige wending introduceert, is deze zwakkere passage gemakkelijk te vergeven binnen het verder solide en zorgvuldig geconstrueerde geheel.
Regisseur Vida Dena gaat met de twee jonge vrouwen in gesprek over hun verleden, hun nieuwe omgeving en hun verwachtingen voor de toekomst. Deze dialogen worden afgewisseld met animaties die zijn gemaakt op basis van tekeningen van het gezin. My Paper Life is een zeer warme documentaire die op een zachte maar krachtige manier laat voelen wat het betekent om opnieuw te moeten beginnen, zonder je verleden te verliezen.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: Marching in the Dark, Le Procès Goldman, Manas, Anatomie d'une chute, Être et Avoir en Super Happy Forever.
The life of Chuck
The Life of Chuck, geregisseerd door Mike Flanagan en gebaseerd op het kortverhaal van Stephen King, is een film die zowel ontroert als verwondert. We volgen het leven van Chuck in omgekeerde volgorde. Hierdoor wordt niet alleen zijn levensverhaal laag voor laag onthuld, maar ook de impact die één persoon kan hebben op de wereld om hem heen. De film laat zien hoe bijzonder gewone momenten kunnen zijn: kleine gebaren, toevallige ontmoetingen en herinneringen die ons vormen.Tom Hiddleston speelt Chuck op een heel natuurlijke en geloofwaardige manier; hij draagt de film echt. Ook de rest van de cast schittert, met sterke rollen van Karen Gillan, Mark Hamill, Chiwetel Ejiofor en Jacob Tremblay.
Wat The Life of Chuck bijzonder maakt, is de thematische diepgang. De film laat zien hoe ieder mens het middelpunt is van zijn eigen universum, en hoe onze levens elkaar kruisen en beïnvloeden zonder dat we dat altijd beseffen. Het is een ode aan leven in het moment: dans als je wilt dansen, heb lief, en kies voor wat jou gelukkig maakt. Flanagan laat zien hoe makkelijk we opgeslokt worden door verwachtingen en maatschappelijke druk, terwijl het leven eigenlijk draait om kleine, persoonlijke keuzes.
Na eerdere werken zoals The Haunting of Hill House, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher had ik al veel vertrouwen in Flanagan. The Life of Chuck bevestigt dat opnieuw. Ik ben er dan ook zeker van dat deze film een plek in mijn top tien van dit jaar zal krijgen.
Proxima
Proxima volgt de Franse astronaute Sarah Loreau (Eva Green), die zich voorbereidt op een missie naar het ISS als onderdeel van een reis richting Mars. Sarah is gescheiden en zorgt naast haar veeleisende baan alleen voor haar dochter Stella. Tijdens haar afwezigheid zal haar ex-man Thomas (Lars Eidinger) de zorg overnemen. Hoewel de film zich afspeelt binnen de wereld van de ruimtevaart, ligt de focus vooral op wat het betekent om als astronaut je familie achter te laten, en hoe zwaar het is om de banden met je kind tijdelijk los te moeten laten.De film is geregisseerd door Alice Winocour en is een ode aan vrouwelijke astronauten. Proxima is mooi gemaakt, met een rustig tempo en een goede balans tussen emotie en realisme. Eva Green zet een krachtige en geloofwaardige hoofdrol neer. Ook Matt Dillon is sterk als astronaut Mike Shannon. Hoewel de film richting het einde een minder geloofwaardige wending introduceert, is deze zwakkere passage gemakkelijk te vergeven binnen het verder solide en zorgvuldig geconstrueerde geheel.
Ma vie en papier
Ma vie en papier is een documentaire die zich richt op het gezin van Naseem Alabdallah, een Syrische vluchteling die samen met zijn vrouw en vier kinderen in Brussel woont. De film laat op een rustige manier zien hoe het dagelijkse leven binnen het gezin verloopt. Terwijl Naseem en zijn zonen televisie kijken, werken dochters Hala en Rima in de keuken. Zij vormen het hart van de documentaire: twee tieners die leven met herinneringen aan oorlog, aan vluchten en aan het opgroeien in een nieuwe samenleving, terwijl binnen het gezin veel tradities onveranderd blijven.Regisseur Vida Dena gaat met de twee jonge vrouwen in gesprek over hun verleden, hun nieuwe omgeving en hun verwachtingen voor de toekomst. Deze dialogen worden afgewisseld met animaties die zijn gemaakt op basis van tekeningen van het gezin. My Paper Life is een zeer warme documentaire die op een zachte maar krachtige manier laat voelen wat het betekent om opnieuw te moeten beginnen, zonder je verleden te verliezen.
