Sooner, een Belgische streamingdienst, biedt een uitgebreide selectie aan films, variërend van onafhankelijke producties tot tijdloze meesterwerken. De catalogus wordt regelmatig aangevuld en het platform heeft verschillende abonnementsvormen, maar biedt ook de mogelijkheid om afzonderlijk een film te huren.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: The Other Way Around, The Mother of All Lies, Cuba & Alaska, Sirât, The Tasters en Les Tourmentés.
Fatma, 24 jaar oud, verschijnt met een stralende glimlach op het scherm. In vloeiend Engels vertelt ze: “I feel proud to be Palestinian in Gaza. We are used to this since childhood. We have nothing left to lose. This is life, Fatma. Live.” Ze woont met tien familieleden in één kamer, nadat hun huis gedeeltelijk verwoest werd. Veiligheid is een illusie; bombardementen zijn dagelijks.
De documentaire toont Fatma’s veerkracht en menselijkheid. Ze blijft vaak vrolijk, maar momenten van wanhoop zijn voelbaar, vooral wanneer ze het gebombardeerde huis van haar buren ziet. Ze spreekt over verlies, angst en honger, maar ook over de pogingen om gewoon te leven. Haar foto’s en geluidsopnames van bombardementen maken de werkelijkheid pijnlijk nabij en bezorgen kippenvel. Hartverscheurend is dat Fatma en haar familieleden op 16 april 2025 omkwamen bij een luchtaanval, slechts één dag nadat ze hoorde dat de film was geselecteerd voor het festival van Cannes.
Ducournau bewijst opnieuw dat ze een regisseur met lef is. Ze heeft een uitgesproken visie en weet die zowel in haar scenario als in haar regie consequent door te voeren. Alpha is een duister psychologisch drama waarin body horror en familierelaties in elkaar grijpen. De film is minder expliciet dan haar eerdere werk, maar wint juist aan kracht door suggestie en sfeer. Het verhaal is bij vlagen meeslepend, al maakt het ontbreken van duidelijke uitleg en het schakelen tussen twee tijdlijnen het soms lastig. Toch blijft Alpha indruk maken: een verontrustende film gedragen door sterke acteerprestaties.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: The Other Way Around, The Mother of All Lies, Cuba & Alaska, Sirât, The Tasters en Les Tourmentés.
Put Your Soul on Your Hand and Walk
Ik zag eindelijk Put Your Soul on Your Hand and Walk, een documentaire die al lang op mijn lijst stond, geregisseerd door de Iraans-Franse filmmaker Sepideh Farsi. De film volgt het dagelijkse leven in Gaza te midden van bombardementen en voortdurende dreiging. Omdat Farsi Gaza niet in mocht, verloopt het contact via video-oproepen met de Palestijnse fotojournaliste Fatma Hassona, die in Noord-Gaza woont.Fatma, 24 jaar oud, verschijnt met een stralende glimlach op het scherm. In vloeiend Engels vertelt ze: “I feel proud to be Palestinian in Gaza. We are used to this since childhood. We have nothing left to lose. This is life, Fatma. Live.” Ze woont met tien familieleden in één kamer, nadat hun huis gedeeltelijk verwoest werd. Veiligheid is een illusie; bombardementen zijn dagelijks.
De documentaire toont Fatma’s veerkracht en menselijkheid. Ze blijft vaak vrolijk, maar momenten van wanhoop zijn voelbaar, vooral wanneer ze het gebombardeerde huis van haar buren ziet. Ze spreekt over verlies, angst en honger, maar ook over de pogingen om gewoon te leven. Haar foto’s en geluidsopnames van bombardementen maken de werkelijkheid pijnlijk nabij en bezorgen kippenvel. Hartverscheurend is dat Fatma en haar familieleden op 16 april 2025 omkwamen bij een luchtaanval, slechts één dag nadat ze hoorde dat de film was geselecteerd voor het festival van Cannes.
Alpha
Alpha van Julia Ducournau speelt zich af in een grauwe Franse stad waar een raadselachtig virus rondwaart dat zich via bloed overdraagt. De gevolgen zijn huiveringwekkend: besmette mensen verstenen letterlijk. Alpha’s alleenstaande moeder werkt als verpleegkundige in een ziekenhuis en wordt dagelijks geconfronteerd met de aftakeling van haar patiënten. Wanneer de dertienjarige Alpha na een nachtelijk feestje thuiskomt met een kater én een tatoeage, slaat de angst bij haar moeder dan ook direct toe.Ducournau bewijst opnieuw dat ze een regisseur met lef is. Ze heeft een uitgesproken visie en weet die zowel in haar scenario als in haar regie consequent door te voeren. Alpha is een duister psychologisch drama waarin body horror en familierelaties in elkaar grijpen. De film is minder expliciet dan haar eerdere werk, maar wint juist aan kracht door suggestie en sfeer. Het verhaal is bij vlagen meeslepend, al maakt het ontbreken van duidelijke uitleg en het schakelen tussen twee tijdlijnen het soms lastig. Toch blijft Alpha indruk maken: een verontrustende film gedragen door sterke acteerprestaties.
