Ervaringen met dienst stedenbouw

Multiboxer

Well-known member
[Mod: afgesplitst uit andere topic]

Mensen zagen dat de overheid te veel kost, maar willen dan wel een perfecte dienstverlening die continu bemand is op elke hoek van de straat.

Het probleem is dat ze gewoonweg overal hun zeg in willen hebben maar als je dan navraagt wat er nu precies exact toegelaten is dan weten ze het zelf niet.

Ik heb hetzelfde meegemaakt met de mensen van de lokale dienst omgeving.
Ik bel en mail die dienst om na te vragen wat voor verbouwing mogelijk is en wat zij zien zitten.
De communicatie loopt uiterst stroef en je krijgt geen sluitend antwoord.
Eens langskomen op het stadhuis om iemand te spreken en dingen uit te klaren is uiteraard onmogelijk, wat dacht je.
Uiteindelijk laat je dan op goed geluk plannen uittekenen door een architect en dien je alles in.

Bijna 9 maand later en een week voor de beslissingsdatum bellen ze terloops eens naar mijn architect om te laten weten dat "we zien het toch niet echt zitten, het past niet in het straatbeeld (zonder verdere uitleg), je gaat best iets anders indienen (aka begin maar helemaal opnieuw) want we gaan het niet goedkeuren"
Ze zijn zelfs te tam om iets op mail te zetten of mij rechtstreeks te informeren.

Ik heb dan met opzet helemaal niets aangepast zodat ze wel met argumenten moesten komen waarom ze het afkeuren.
Zo heb je toch iets van een houvast waarop je je kan baseren voor de volgende keer je meespeelt op de roulette van de dienst omgeving.

Resultaat: 9 maand verloren, +€6000 euro kosten aan architect en vergunnningen, een afgekeurd dossier en uiteindelijk weet je nog altijd niet wat het probleem precies is.

Onkunde? Slechte wil? Onverschilligheid? Het lijkt me een mix van die drie.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Het probleem is dat ze gewoonweg overal hun zeg in willen hebben maar als je dan navraagt wat er nu precies exact toegelaten is dan weten ze het zelf niet.

Onkunde? Slechte wil? Onverschilligheid? Het lijkt me een mix van die drie.
Uit mijn ervaring: die gasten zijn niet van kwade wil, maar hun rol is gewoon anders. Ze zijn typisch opgeleid om dossiers te behandelen, niet om advies te geven (eerder werk van architect). Zo zetten ze bijv niets op papier, want 1/ zij beslissen niet finaal, 2/ kan alleen maar tot (juridisch) gezeur leiden als hun advies niet juist is, en 3/ dat soort afspraken wordt dan toch maar misbruikt (ja, maar in dat dossier is dat mogelijk, waarom niet in dit dossier?)

De rol is eerder voor de architect met ervaring in die gemeente. Wat wil de plaatselijke stedenbouw, "ruimtelijke kamer", de gecoro, hoe kan ik dossier samenstellen dat goedgekeurd wordt?
 
Het probleem is dat ze gewoonweg overal hun zeg in willen hebben maar als je dan navraagt wat er nu precies exact toegelaten is dan weten ze het zelf niet.

Ik heb hetzelfde meegemaakt met de mensen van de lokale dienst omgeving.
Ik bel en mail die dienst om na te vragen wat voor verbouwing mogelijk is en wat zij zien zitten.
De communicatie loopt uiterst stroef en je krijgt geen sluitend antwoord.
Eens langskomen op het stadhuis om iemand te spreken en dingen uit te klaren is uiteraard onmogelijk, wat dacht je.
Uiteindelijk laat je dan op goed geluk plannen uittekenen door een architect en dien je alles in.

Bijna 9 maand later en een week voor de beslissingsdatum bellen ze terloops eens naar mijn architect om te laten weten dat "we zien het toch niet echt zitten, het past niet in het straatbeeld (zonder verdere uitleg), je gaat best iets anders indienen (aka begin maar helemaal opnieuw) want we gaan het niet goedkeuren"
Ze zijn zelfs te tam om iets op mail te zetten of mij rechtstreeks te informeren.

Ik heb dan met opzet helemaal niets aangepast zodat ze wel met argumenten moesten komen waarom ze het afkeuren.
Zo heb je toch iets van een houvast waarop je je kan baseren voor de volgende keer je meespeelt op de roulette van de dienst omgeving.

Resultaat: 9 maand verloren, +€6000 euro kosten aan architect en vergunnningen, een afgekeurd dossier en uiteindelijk weet je nog altijd niet wat het probleem precies is.

Onkunde? Slechte wil? Onverschilligheid? Het lijkt me een mix van die drie.
Herkenbaar probleem.
Hier heeft iemand op de provincie, dus al geëscaleerd door de buren tot daar, negatief advies voor de voorzitter om onze bouwaanvraag goed te keuren omdat ze de argumenten van de buren volgde. Dit was dat je het veld achter ons niet meer vanop straat zou zien als we 'maar' 3.5 meter van de perceelgrens bleven. Wettelijk is het 3m en 40 jaar geleden 4m waarop de buren hun argument staafden.

Die ambtenaar gebeld en gevraagd of ze al eens in de straat komen kijken was of enkel vanop haar bureau die beslissing nam, diezelfde buur heeft vanop het straat een 3 meter hoge haag staan waardoor je hun huis niet eens kan zien, laat staan het veld achter hen.
Het antwoord van die ambtenaar, sorry ik heb mijn advies al gegeven en kan dit niet intrekken.

Dan hebben wij het maar uitgelegd aan de onder- en voorzitter van de Omgevingsvergunningen, arrondissement Leuven die we via via kennen.
Ambtenaar is op het matje geroepen en wij hebben onze vergunning gekregen.
 
Uit mijn ervaring: die gasten zijn niet van kwade wil, maar hun rol is gewoon anders. Ze zijn typisch opgeleid om dossiers te behandelen, niet om advies te geven (eerder werk van architect). Zo zetten ze bijv niets op papier, want 1/ zij beslissen niet finaal, 2/ kan alleen maar tot (juridisch) gezeur leiden als hun advies niet juist is, en 3/ dat soort afspraken wordt dan toch maar misbruikt (ja, maar in dat dossier is dat mogelijk, waarom niet in dit dossier?)

De rol is eerder voor de architect met ervaring in die gemeente. Wat wil de plaatselijke stedenbouw, "ruimtelijke kamer", de gecoro, hoe kan ik dossier samenstellen dat goedgekeurd wordt?

Ja, maar dat is bullshit. Als je op de website van je gemeente zet "onder voorwaarde 1 2 3 moet je geen bouwvergunning indienen, bij vragen contacteer je omgevingsloket". En dan krijg je geen antwoord van het loket... Zet het dan niet op de website. Ik versta ook wel dat het niet altijd zwart of wit is, maar zeg dat dan. Wat moet je dan doen ? Gewoon zonder aanvraag er aan beginnen en een rechtzaak aan je been hebben van een kwade buur ?

In concreto ging het bij ons om verhogen van een aflopende zuituin naar een veldbaan (de veldbaan loopt 50cm lager en onze zijtuin loopt gewoon af naar die veldbaan en er is nergens een duidelijke scheiding waardoor mensen en honden gewoon continu in onze tuin rondlopen) zodat het niet meer afloopt maar een vlak stuk is met aan de zijkant beton wandjes. Een "reliefwijziging" dus. Daar zijn specifieke voorschriften voor wanneer dat kan zonder bouwaanvraag. Max volume van aanpassing (relatief gemakkelijk in te schatten), max hoogte aanpassing (relatief gemakkelijk in te schatten), geen aanpassing functie (tuin = tuin), geen overstromingsgevoelig gebied (check), geen dempen van grachten (check), waterafloop niet belemmeren etc etc (check). Zo ver is het allemaal logisch en alles OK. En dan de kers op de taart "hou rekening met gemeentelijke voorschriften die reliefwijzigingen beschrijven" en "hou rekening met RUPs en BPA en verkavingsvergunningen". Dat is wel dolle pret. Ik kan die namelijk niet allemaal weten... Dat kan nu toch geen rocket science zijn voor een omgevingsloket om daar deftig advies in te geven ?

Voorts zijn alle percelen in de straat bij ons ongeveer even lang (meter of 50-70) en in kadaster voor de helft ingekleurd als bouwgrond (de eerste 20-30m) en de andere helft als 'bufferzone Q'. Als je in kadaster opzoekt is bufferzone Q 'bestemming te behouden zoals het historisch was' (lekker vaag). Op het kadaster is die streep wel 10-15m dik. Als je op de luchtfoto kijkt zie je in de straat 10-15 tuinhuizen staan op andere afstanden van de straat terwijl de 'bufferzone' streep wel degelijk parallel loopt met de straat. Ons tuinhuis staat uiteraard het dichtste bij de straat. Er zijn zelfs buren met zwembaden en serres en koterijen op 50-60-70m van de straat, volle bak in de bufferzone. Bij andere is het wat gepalaver want de streep is nogal dik. Conversatie ging als volgt
'Wat mag je in die bufferzone doen'.
- 'niks, alleen beesten zetten of bomen planten. Niks permanent bouwen'
'Dus een tuinhuis mag niet'.
- 'Neen'.
'Kun je me dan zeggen tot waar de bufferzone exact loopt ?'.
- 'Tot hier *toont met vinger op scherm*.
'Maar dat wil zeggen dat al de buren hun tuinhuis illegaal staan'.
- 'Daar kan ik niet op antwoorden, misschien loopt de streep toch 10m verder'.
'Mag ik daar een Jacuzzi zetten' (even diep als de buur zijn tuinhuis)
- 'Eigenlijk niet, tenzij er historisch een jacuzzi stond'
'En als ik een niet permanent vloertje leg zoals een houten terras zonder verharding'
- 'Dat is een moeilijke, waarschijnlijk niet'

Bon, dat zijn toch triestige discussies ? Zeg dan ja of nee, dan is het tenminste duidelijk. Precies of ik ga al mijn buren beginnen voor de rechtbank slepen omdat ze in het verleden een tuinhuis te ver gezet hebben. Ik wil gewoon weten mat ik mag doen of niet.


Gisteren kwam ik een video tegen van een KDG Docent (campus zuid aan de aula te zien), die een mail aan haar klas liet zien waarin staat dat ze €2000 ex btw kreeg voor een les van 40 minuten. Dit om te tonen dat haar les waardevol was.

Zou ik het zelf aan een groep studenten laten zien? Zeker niet. Maar wel mooi binnen geharkt!

Donkey move van de lesgever. Stoefen over centen tegen studenten is wel 'hoe laag kun je vallen'. Maar lijkt me standaard tarief te zijn. Ik heb weet van enkele jaren geleden lesblokken voor industrie die bij ons aan 1500 euro de deur uitgingen per student voor een les van 2-3h en daar zat dan een man of 10. 1000 euro spenderen aan drank en broodjes en fancy cursusjes. Dan nog wat afdragen aan unif/vakgroep voor gebouw en werking. 10k in de zak van vakgroep en ook 1000-2000 in de prive zak.

Er werden bij ons volledige PhDs gefund met 'de tertiaire stroom'. Een les dingetje van 5-6-7 lessen voor 10 man uit industrie. Verkopen voor 5k voor opleiding. Nog keer 1 of 2k vragen voor wat fancy slides en een boek (van de prof uiteraard) en wat oefeningensessie die door de assistenten gegeven werden.


Ik heb zelf ook nog cursussen gevolgd aan unif na mijn carriere. Was ook 2-3-4k voor 10 lessen. Zitten daar 100man in de les (de helft andere PhD die voor appel en een ei mogen volgen, maar de helft industrie die dikke dollars leggen). Go figure welke inkomensstromen daar in om gaan.

Wij hebben ons al dikwijls de bedenking gemaakt dat we misschien eens moeten een dumbed-down versie van onze cursussen maken voor de industrie, zou ons budget ten goede komen.

Doen !

In mijn geval was het iets van Insights ofzo, misschien op hetzelfde gebaseerd maar net genoeg een eigen draai aan gegeven om er zelf aan te verdienen. Ik was appelblauwzeegroen ofzo, iets tussen blauw en groen. En zo kon je dan zien met welke andere kleuren je goed en slecht kon samenwerken.

Gohja, eerlijk gezegd, dat het wordt gebruikt in de managementwereld, die sowieso een zekere fractie gebakken lucht bevat, wil niet zeggen dat er veel van klopt.

Ik vind die insights en andere dingetjes wel informatief. Zeker als je jong en dynamisch bent en recht uit unif komt. Je vindt alles leuk en verandering is leuk en je hebt veel tijd. Je eigenlijke profiel is niet echt interessant/relevant, maar je leert wel beseffen dat er mensen zijn die volledig andere dingen willen. Er zijn mensen die geen verandering willen, er zijn mensen die dingen niet willen afwerken, er zijn mensen die enkel details willen oplossen en niet het grotere plaatje, etc. etc.

Eens je dat beseft, is het wel handig om in discussies met anderen de reflectie te maken 'ik zit hier te duwen en te duwen voor dit, maar misschien is dat een *kleurtje X* en wil die helemaal geen veranderingen'.

Als je dan nog eens het juiste kleurtje op mensen geplakt hebt, des te beter. Maar eens je het karakterframework verstaat en accepteert dat er verschillende soorten mensen zijn, is het niet zo moeilijk om het juiste kleur op de juiste mens te plakken.
 
In concreto ging het bij ons om verhogen van een aflopende zuituin naar een veldbaan (de veldbaan loopt 50cm lager en onze zijtuin loopt gewoon af naar die veldbaan en er is nergens een duidelijke scheiding waardoor mensen en honden gewoon continu in onze tuin rondlopen) zodat het niet meer afloopt maar een vlak stuk is met aan de zijkant beton wandjes. Een "reliefwijziging" dus. Daar zijn specifieke voorschriften voor wanneer dat kan zonder bouwaanvraag. Max volume van aanpassing (relatief gemakkelijk in te schatten), max hoogte aanpassing (relatief gemakkelijk in te schatten), geen aanpassing functie (tuin = tuin), geen overstromingsgevoelig gebied (check), geen dempen van grachten (check), waterafloop niet belemmeren etc etc (check). Zo ver is het allemaal logisch en alles OK. En dan de kers op de taart "hou rekening met gemeentelijke voorschriften die reliefwijzigingen beschrijven" en "hou rekening met RUPs en BPA en verkavingsvergunningen". Dat is wel dolle pret. Ik kan die namelijk niet allemaal weten... Dat kan nu toch geen rocket science zijn voor een omgevingsloket om daar deftig advies in te geven ?
Kijk, ik zou dat ook wel willen dat er enige logica in zit, menig vastgoedontwikkelaar ook. Maar dat is er niet. Zoals je zelf vaststelt zijn er veel aspecten die van belang zijn of iets vergunbaar is. Die stedenbouwkundige kan dit niet weten. Hoogstens verwacht ik dat ze voorbeelden kan geven van soortgelijke gevallen die wel / niet vergund werden. Voor de rest: architect of jurist.

Voorts zijn alle percelen in de straat bij ons ongeveer even lang (meter of 50-70) en in kadaster voor de helft ingekleurd als bouwgrond (de eerste 20-30m) en de andere helft als 'bufferzone Q'. Als je in kadaster opzoekt is bufferzone Q 'bestemming te behouden zoals het historisch was' (lekker vaag). Op het kadaster is die streep wel 10-15m dik. Als je op de luchtfoto kijkt zie je in de straat 10-15 tuinhuizen staan op andere afstanden van de straat terwijl de 'bufferzone' streep wel degelijk parallel loopt met de straat. Ons tuinhuis staat uiteraard het dichtste bij de straat. Er zijn zelfs buren met zwembaden en serres en koterijen op 50-60-70m van de straat, volle bak in de bufferzone. Bij andere is het wat gepalaver want de streep is nogal dik. Conversatie ging als volgt
'Wat mag je in die bufferzone doen'.
- 'niks, alleen beesten zetten of bomen planten. Niks permanent bouwen'
'Dus een tuinhuis mag niet'.
- 'Neen'.
'Kun je me dan zeggen tot waar de bufferzone exact loopt ?'.
- 'Tot hier *toont met vinger op scherm*.
'Maar dat wil zeggen dat al de buren hun tuinhuis illegaal staan'.
- 'Daar kan ik niet op antwoorden, misschien loopt de streep toch 10m verder'.
'Mag ik daar een Jacuzzi zetten' (even diep als de buur zijn tuinhuis)
- 'Eigenlijk niet, tenzij er historisch een jacuzzi stond'
'En als ik een niet permanent vloertje leg zoals een houten terras zonder verharding'
- 'Dat is een moeilijke, waarschijnlijk niet'
Ja, ik zou ook niet meer antwoorden op zo'n stortvloed vragen met enige bedoeling om me vast te zetten.
 
@cege : vaagheid van regels maakt het natuurlijk ook mogelijk om tegen een envelopje alles gedaan te krijgen op stedenbouwkundig vlak.




“Ruimtelijke ordening is nooit helemaal zwart-wit”, zegt A, ambtenaar in een middelgrote West-Vlaamse gemeente. “Als je wilt dat iets wit is, is het wit. Als je wilt dat iets zwart is, is het zwart. Maar als dat afhankelijk wordt van de personen die iets aanvragen, dan is dat echt niet oké. Iedere burger zou gelijk moeten zijn voor de wet.” Dat is duidelijk niet overal het geval, getuigen meerdere ambtenaren.


C, een voormalige ambtenaar die nog maar recent opstapte uit frustratie over de “politieke fratsen”, heeft het over subtiele en minder subtiele financiële beïnvloeding. “Zo werd ik op een bepaald moment in een Limburgse gemeente geconfronteerd met enveloppen met ‘nieuwjaarsgeld’, die gewoon als bedankje tussen de plannen van de ontwikkelaar zaten. Dat was daar blijkbaar een normale praktijk en de giften werden steevast in ‘de zwarte doos’ gestoken. Dat geld werd dan gebruikt als zakcentje bij een teambuilding. Je kunt wel stellen dat er geen rekening mee gehouden wordt in de politieke eindbeslissing over een vergunning, maar ik ben ervan overtuigd dat het op zijn minst onbewust toch gebeurt.”



….
 
Terug
Bovenaan