Een succesvolle carrière: kwestie van geluk, talent of inzet?

[phate_13]

Enlighten me how that would go. Ik ben redelijk zeker dat er weinig zinvolle input zal komen op een stuk over een of andere biochemisch process als je 0 cursussen biochemie aan de unif gevolgd hebt. Als je iets niet verstaat, kun je echt niet weten of iets goed geschreven is. Ik zou "1 2 3, dus groene fiets" redeneringen kunnen schrijven in zeer fancy paragrafen en je zou het nooit weten.



Enlighten me how that would go. Hoe ga je nu bijvragen stellen over materie die je niet snapt



We zijn de typmachine periode voorbij. Daar hebben we de rode krulletjes voor in Word. Zelfs in browsers hebben we de rode krulletjes tegenwoordig



Dat zijn random one-offs die als "voordeel" opgelijst worden. Ik ken werkelijk niemand waarvan de ouders de papers nalazen.

Ik ken wel een coke neus waarvan de mama en de papa niks bijzonder waren, de beste vriend op zijn 20 dood was door den drugs, di woe don als een zombie bezopen in de les lag en meer poeier en pillen in de frito liggen had dan een doorsnee apotheker. Maar slaagde er wel in om keer op keer nr 1 van het jaar te zijn, te doctoreren met 10 papers in 4 y en uiteindelijk prof te worden op haar 28. Conclusie, shitty achtergrond en drugs brengen success ?

Jij bent verheven boven alle anderen en in uw geval is het allemaal je eigen verdienste en heeft het nul met geluk te maken.

Is dat wat je wilt horen? Of waarom zit hier zo uit je nek te lullen? Waarom kwaak je van die onzin uit alsof jij de enige bent die zou snappen wat je schrijft en dat dat rode lijntje in Word heilig is?

Waarom kwaak je die onzin uit dat er door iets wat jij als tegenslag beschouwd er direct failure aan vast moet hangen? Jouw laatste voorbeeld is juist een goede indicatie van hoe 'geluk' soms op atypische manieren werkt.

Dat jij niemand kent waar de papers nagelezen worden, hoe is dat relevant?

Wat is eigenlijk uw boodschap?

 

[Chemistryislove]

Enlighten me how that would go. Ik ben redelijk zeker dat er weinig zinvolle input zal komen op een stuk over een of andere biochemisch process als je 0 cursussen biochemie aan de unif gevolgd hebt. Als je iets niet verstaat, kun je echt niet weten of iets goed geschreven is. Ik zou "1 2 3, dus groene fiets" redeneringen kunnen schrijven in zeer fancy paragrafen en je zou het nooit weten.



Enlighten me how that would go. Hoe ga je nu bijvragen stellen over materie die je niet snapt



We zijn de typmachine periode voorbij. Daar hebben we de rode krulletjes voor in Word. Zelfs in browsers hebben we de rode krulletjes tegenwoordig



Dat zijn random one-offs die als "voordeel" opgelijst worden. Ik ken werkelijk niemand waarvan de ouders de papers nalazen.

Ik ken wel een coke neus waarvan de mama en de papa niks bijzonder waren, de beste vriend op zijn 20 dood was door den drugs, di woe don als een zombie bezopen in de les lag en meer poeier en pillen in de frito liggen had dan een doorsnee apotheker. Maar slaagde er wel in om keer op keer nr 1 van het jaar te zijn, te doctoreren met 10 papers in 4 y en uiteindelijk prof te worden op haar 28. Conclusie, shitty achtergrond en drugs brengen success ?

Uitzonderingen bestaan hé, daarom het stukje ‘geluk’.
Achtergrond is een grote factor dat kunnen we allemaal concluderen.

 

[anders.]

Jij bent verheven boven alle anderen en in uw geval is het allemaal je eigen verdienste en heeft het nul met geluk te maken.

Is dat wat je wilt horen? Of waarom zit hier zo uit je nek te lullen? Waarom kwaak je van die onzin uit alsof jij de enige bent die zou snappen wat je schrijft en dat dat rode lijntje in Word heilig is?

Waarom kwaak je die onzin uit dat er door iets wat jij als tegenslag beschouwd er direct failure aan vast moet hangen? Jouw laatste voorbeeld is juist een goede indicatie van hoe 'geluk' soms op atypische manieren werkt.

Dat jij niemand kent waar de papers nagelezen worden, hoe is dat relevant?

Wat is eigenlijk uw boodschap?

Hij zegt toch nergens dat je geen geluk moet hebben. Hij zegt dat "achtergrond" heel vaak wordt aangehaald als belangrijkste factor, en dat is het niet (in beperkte mate, natuurlijk zijn er minder aerospace engineers in Zimbabwe ...).
Als er iemand zegt dat ze geen effect hebben gemerkt van ouders met een hoge job, wordt dat hier direct gecounterd met "denk je dat je het als anderstalige, dakloze met een drugsprobleem en 5 kinderen het ook zou gehaald hebben?" 99% van de Belgen zit echter ergens tussenin, en succesvolle carrières vind je redelijk mooi verdeeld over die 99%. De enige 3 jobs waar ik nog grote voordelen qua afkomst zie, zijn politicus, huisarts en notaris

 

[phate_13]

Hij zegt toch nergens dat je geen geluk moet hebben. Hij zegt dat "achtergrond" heel vaak wordt aangehaald als belangrijkste factor, en dat is het niet (in beperkte mate, natuurlijk zijn er minder aerospace engineers in Zimbabwe ...).
Als er iemand zegt dat ze geen effect hebben gemerkt van ouders met een hoge job, wordt dat hier direct gecounterd met "denk je dat je het als anderstalige, dakloze met een drugsprobleem en 5 kinderen het ook zou gehaald hebben?" 99% van de Belgen zit echter ergens tussenin, en succesvolle carrières vind je redelijk mooi verdeeld over die 99%. De enige 3 jobs waar ik nog grote voordelen qua afkomst zie, zijn politicus, huisarts en notaris

Waar wordt dat dan zo groot aangehaald als belangrijkste factor?

Ik zie het hier vaak staan als belangrijke factor. Punt.

Daarnaast is het ook weer makkelijk het weeral tot extremen te herleiden, terwijl er ook al een duidelijk verschil is in mogelijkheden als je in een gezin opgroeit dat financieel in het 20 ste deciel of 80 ste deciel zit.

Dat heeft een grote impact. Punt.

De counter die gegeven wordt is gewoon 100% correct. Dat jij het moet afschuiven als 'niet een grote impact' is jouw mening. Die duidelijk fout is.

Er is al genoeg onderzoek gedaan naar generationele armoede om dat keihard te maken.

Of dat nu de grootste factor is of niet, is dat nu echt relevant? Het is gewoon overduidelijk dat de impact gigantische is.

 

[Sylverscythe]

Enlighten me how that would go. Ik ben redelijk zeker dat er weinig zinvolle input zal komen op een stuk over een of andere biochemisch process als je 0 cursussen biochemie aan de unif gevolgd hebt. Als je iets niet verstaat, kun je echt niet weten of iets goed geschreven is. Ik zou "1 2 3, dus groene fiets" redeneringen kunnen schrijven in zeer fancy paragrafen en je zou het nooit weten.

Verkoop toch geen zever, het ging over het eerste jaar. Algemene vakken dus waar in jouw geval iemand met eender welke wetenschappelijke opleiding wel een basis voor heeft en in het geval van @glashelder (sociologie) zal iemand met relevante ervaring ook iets kunnen toevoegen.

Alsof er in Ba1 hypergespecialiseerde papers moeten geschreven worden zeg, die studenten komen recht uit het middelbaar. Een degelijke structuur, spelling, bladspiegel, en dan misschien wat inhoud: wie gaat daar het best mee kunnen helpen denk je, een ouder met enige ervaring qua studies of een ouder die aan de kassa zit?

 

[anders.]

Waar wordt dat dan zo groot aangehaald als belangrijkste factor?

Ik zie het hier vaak staan als belangrijke factor. Punt.

Daarnaast is het ook weer makkelijk het weeral tot extremen te herleiden, terwijl er ook al een duidelijk verschil is in mogelijkheden als je in een gezin opgroeit dat financieel in het 20 ste deciel of 80 ste deciel zit.

Dat heeft een grote impact. Punt.

De counter die gegeven wordt is gewoon 100% correct. Dat jij het moet afschuiven als 'niet een grote impact' is jouw mening. Die duidelijk fout is.

Er is al genoeg onderzoek gedaan naar generationele armoede om dat keihard te maken.

Of dat nu de grootste factor is of niet, is dat nu echt relevant? Het is gewoon overduidelijk dat de impact gigantische is.

And again "generationele armoede". Ja, iemand in armoede heeft minder kansen dan iemand die wel genoeg geld heeft om te gaan studeren. Maar de overgrote meerderheid van Belgen leeft niet in armoede.

Ik word hier regelmatig als voorbeeld gegeven van opgroeien in rijk gezin, guess what, ik vermoed dat ik opgegroeid ben in de "laagste" helft van de maatschappij hoor. Ik had als startersloon een hoger loon dan mijn vader en 3 jaar later ook dan mijn moeder.
Mijn broer heeft een technisch TSO diploma, waarmee zijn carrièrekansen sowieso lager liggen. Heeft hij dan minder "geluk" gekregen door afkomst?

 

[anders.]

Verkoop toch geen zever, het ging over het eerste jaar. Algemene vakken dus waar in jouw geval iemand met eender welke wetenschappelijke opleiding wel een basis voor heeft en in het geval van @glashelder (sociologie) zal iemand met relevante ervaring ook iets kunnen toevoegen.

Alsof er in Ba1 hypergespecialiseerde papers moeten geschreven worden zeg, die studenten komen recht uit het middelbaar. Een degelijke structuur, spelling, bladspiegel, en dan misschien wat inhoud: wie gaat daar het best mee kunnen helpen denk je, een ouder met enige ervaring qua studies of een ouder die aan de kassa zit?

De meeste ouders kunnen al lang niet meer mee met de leerstof uit het middelbaar hoor. Ik ben goed in wiskunde, opleiding met veel wiskunde gedaan, ...
Vraag me niet om nog een integraal uit te rekenen nu ze.

 

[Mulan]

Mijn zus was een middelmatige student in het TSO.
Wij komen uit een arbeidersgezin (beide ouders zijn naar school geweest tot ze 14j waren. Letterlijk de dag van hun verjaardag school verlaten) dat het goed voor elkaar had: eigen huis, interesse in schoolse vaardigheden, stimulans hiervoor,...

Maar mijn zus moest VEEL moeite doen voor school. Toen ze haar hogere studies aanvatte (die ze trouwens ook netjes heeft afgerond) heeft het echt wel een familie-inspanning gekost. Wij zijn nachtblokkers allebei dus mijn moeder vroeg de dag voordien altijd om welk uur we zouden opstaan om te studeren. Die zette haar wekker om te komen controleren of we wel op waren, kroop terug in bed en stond dan om 4u op (nog eens controleren) alvorens ze haar vaste vroege shift in de fabriek ging doen. Opvragen zat er niet in voor hen, daarvoor waren ze niet genoeg mee om een cursus open te slaan, uit te vissen wat een relevante vraag was en hoe die correct zou gequoteerd worden. Dus heb ik mijn zus meermaals opgevraagd.
Puur anekdotisch natuurlijk, maar zonder de inspanning en steun van mijn ouders en de occasionele hulp van mij, zou mijn zus nooit een bachelordiploma behaald hebben. Ze zou vastgelopen zijn in faalangst en het niet aangedurfd hebben vanuit een minderwaardigheidsgevoel dat ze vast wel "te dom" was om als eerste in de familie hogere studies te kunnen voltooien.
Had ze het talent? Ja. Want ze deed het in haar eentje.
Had ze de inzet? Absoluut, want ze heeft veel meer uren geblokt dan ik ooit heb moeten doen!
Had ze het geluk? Absoluut. Zonder het geluk van ondersteunende ouders zou ze het nooit aangedurfd hebben.
En zo zullen er VEEL zijn die veel potentieel hebben maar het niet kunnen of durven ontwikkelen omdat niemand achter hen staat die zegt: probeer het maar! We steunen jou! Hoe kunnen we helpen?

 

[phate_13]

And again "generationele armoede". Ja, iemand in armoede heeft minder kansen dan iemand die wel genoeg geld heeft om te gaan studeren. Maar de overgrote meerderheid van Belgen leeft niet in armoede.

Ik word hier regelmatig als voorbeeld gegeven van opgroeien in rijk gezin, guess what, ik vermoed dat ik opgegroeid ben in de "laagste" helft van de maatschappij hoor. Ik had als startersloon een hoger loon dan mijn vader en 3 jaar later ook dan mijn moeder.
Mijn broer heeft een technisch TSO diploma, waarmee zijn carrièrekansen sowieso lager liggen. Heeft hij dan minder "geluk" gekregen door afkomst?

En weeral zaken in extremen trekken om de realiteit te verdoezelen? Ik vermoed echter eerder gewoon een kwestie van de realiteit ontkennen zoals ik je vaker heb zien doen over dit soort onderwerpen.

Jij schuift armoede in België weg als iets onbenullig en niet significant. Terwijl 12,7% van onze bevolking onder de armoede grens valt. Dat zijn grosso modo 1,5 miljoen Belgen.

Daarnaast gaat generationele armoede niet enkel over armoede, maar ook over hoe 'mobiel' is dit over generaties. Dan kijkt men niet enkel naar de onderkant maar naar de hele samenleving.

Als je bv. 33% kans hebt om in hetzelfde deciel te belanden als je ouders, 16% dat je één omhoog gaat, 16% kans één omlaag, 8% kans twee omhoog,...

Dat zit daar ook achter. Dat toont toch gewoon enorm aan hoe groot dat effect is?

Kijk naar de realiteit. Naar onderzoek. Stap er vanaf om alles te bekijken vanuit jouw bril.

 

[anders.]

En weeral zaken in extremen trekken om de realiteit te verdoezelen? Ik vermoed echter eerder gewoon een kwestie van de realiteit ontkennen zoals ik je vaker heb zien doen over dit soort onderwerpen.

Jij schuift armoede in België weg als iets onbenullig en niet significant. Terwijl 12,7% van onze bevolking onder de armoede grens valt. Dat zijn grosso modo 1,5 miljoen Belgen.

Daarnaast gaat generationele armoede niet enkel over armoede, maar ook over hoe 'mobiel' is dit over generaties. Dan kijkt men niet enkel naar de onderkant maar naar de hele samenleving.

Als je bv. 33% kans hebt om in hetzelfde deciel te belanden als je ouders, 16% dat je één omhoog gaat, 16% kans één omlaag, 8% kans twee omhoog,...

Dat zit daar ook achter. Dat toont toch gewoon enorm aan hoe groot dat effect is?

Kijk naar de realiteit. Naar onderzoek. Niet naar je duidelijk incorrecte perceptie.

Dat gaat over vermogen, niet over inkomsten.
Ik val waarschijnlijk in hetzelfde deciel als mijn ouders en grootouders. Waarom? Omdat die allemaal een erfenis hebben gehad ergens van een rijke nonkel waar niemand nog contact mee had.
Maar zowel mijn ouders als mijn grootouders zijn in relatieve armoede opgegroeid en hebben die erfenis pas gekregen als ze al een bepaalde leeftijd hadden. Ik ben dus ook opgegroeid toen die "generationele rijkdom" er niet was.
Ben ik dan volgens die cijfers een voorbeeld van dat het constant blijft (want nu zit ik in hetzelfde deciel) of dat het stijgt (want binnen 50 jaar zit ik beter dan mijn ouders).
Bij inkomsten en vermogen is er een tijdlijn die je moet volgen om daar te geraken. De generatie van onze ouders kreeg grotendeels kinderen voor hun 25, toen waren die ook nog niet ver in hun carrière he.

 

[Sylverscythe]

De meeste ouders kunnen al lang niet meer mee met de leerstof uit het middelbaar hoor. Ik ben goed in wiskunde, opleiding met veel wiskunde gedaan, ...
Vraag me niet om nog een integraal uit te rekenen nu ze.

Heb jij veel papers geschreven over hoe een integraal te berekenen?

Wat je zegt is dat diploma's weinig waarde hebben na X jaar want zelfs voor een eerstejaarspaper geven ze geen voordeel.

Allezja, waarom moet hier eigenlijk zo absurd gedaan worden over de zaken? Glashelder geeft een voorbeeld uit haar studies en enkele posters die duidelijk uit een betere thuissituatie komen doen dat meteen af als overdreven.

 

[zarathustra]

Ik snap echt niet dat mensen zo een groot probleem hebben met toe te geven dat ze veelal gewoon chance hebben gehad.

Als ik naar mezelf kijk, ik heb altijd ouders gehad die zeer sterk de nadruk gelegd hebben op 'uw best doen op school'. Mijn ouders zijn nog altijd samen, hadden redelijke jobs, etc. Dus ik heb een degelijk diploma gehaald zonder daar eigenlijk zelf bij te moeten nadenken en dan ben je gesteld voor de rest van uw leven natuurlijk. Aan de andere kant is tot zeer recent daar altijd van 'oei aandelen, nooit uw geld steken in iets dat niet 100% gegarandeerd is'. Dus daar heb ik veel gemist dat ik vroeger had kunnen weten, want dat zat er ook heel sterk in.

Mijn vriendin is minstens even verstandig als ik, maar ouders gescheiden toen ze 6 was ofzoiets, vader aan de alcohol, broer autisme dus haar moeder had weinig tijd om zich met haar bezig te houden dus die volgde gewoon haar vrienden in opleiding. Studeerde op haar 25 een bachelor criminologie wijl in een winkel werkende. Als die in mijn plaats geboren waren had die even goed ingenieur ofzoiets kunnen zijn. En dan nu 10+ jaar later na alles te stabiliseren is ze data engineer bij een grote bank, maar dat is jaren aan inkomen en mogelijkheden die gewoon weg zijn.

Ik verdien nog altijd meer, maar zij heeft al VEEL meer moeite gedaan terwijl ik .. niet echt. Gewoon chance.

 

[DenJohn]

Als wetenschappelijk onderzoek iets aantoont dan vertrouw ik daar meer op dan 8 paginas discussie over waarom anderen een andere perceptie hebben.
Geluk gaat voor mij nog altijd over op de juiste plaats op het juiste moment zijn en dat staat vaak los van achtergrond. Ik kan genoeg voorbeelden aanhalen maar zo kan iedereen alles proberen te bewijzen met een voorbeeld dat in zijn gedachtengang past.
Omdat jullie nu praten over armoede wou ik nog een factor aanhalen: neurodiversiteit.
Er zijn veel mensen met bovengemiddeld tot hoog IQ die niet slagen omdat ze last hebben van depressies, lage stresstolerantie, concentratie issues, persoonlijkheidsproblematiek etc.
Die mogen dan nog uit een goed gezin komen, hun kans op slagen is ook veel lager, ondanks hun intellectuele capaciteiten en de wil om er te geraken.
Het ergste is dat als die mensen het dan niet maken ze vaak met de vinger gewezen worden door hun omgeving of maatschappij, want je kan vaak niet zien aan de buitenkant wat er inwendig verkeerd loopt

 

[anders.]

Ik snap echt niet dat mensen zo een groot probleem hebben met toe te geven dat ze veelal gewoon chance hebben gehad.

Als ik naar mezelf kijk, ik heb altijd ouders gehad die zeer sterk de nadruk gelegd hebben op 'uw best doen op school'. Mijn ouders zijn nog altijd samen, hadden redelijke jobs, etc. Dus ik heb een degelijk diploma gehaald zonder daar eigenlijk zelf bij te moeten nadenken en dan ben je gesteld voor de rest van uw leven natuurlijk. Aan de andere kant is tot zeer recent daar altijd van 'oei aandelen, nooit uw geld steken in iets dat niet 100% gegarandeerd is'. Dus daar heb ik veel gemist dat ik vroeger had kunnen weten, want dat zat er ook heel sterk in.

Mijn vriendin is minstens even verstandig als ik, maar ouders gescheiden toen ze 6 was ofzoiets, vader aan de alcohol, broer autisme dus haar moeder had weinig tijd om zich met haar bezig te houden dus die volgde gewoon haar vrienden in opleiding. Studeerde op haar 25 een bachelor criminologie wijl in een winkel werkende. Als die in mijn plaats geboren waren had die even goed ingenieur ofzoiets kunnen zijn. En dan nu 10+ jaar later na alles te stabiliseren is ze data engineer bij een grote bank, maar dat is jaren aan inkomen en mogelijkheden die gewoon weg zijn.

Ik verdien nog altijd meer, maar zij heeft al VEEL meer moeite gedaan terwijl ik .. niet echt. Gewoon chance.

Volgens mij ontkent niemand dat geluk een belangrijke factor is. Maar als je geluk maar breed genoeg omschrijft wordt alles geluk. In jouw voorbeeld is "goede opvoeding" een vorm van geluk. Maar dan is "een juiste opleiding kiezen" ook geluk en "een juiste job kiezen" dat ook.
En zo blijf je bezig en ga je alles omschrijven als geluk.

 

[quo_vadis]

hoe kan een goede opvoeding geen geluk zijn? Je hebt daar zelf 0,0 invloed op

 

[stungunner]

Mijn zus was een middelmatige student in het TSO.
Wij komen uit een arbeidersgezin (beide ouders zijn naar school geweest tot ze 14j waren. Letterlijk de dag van hun verjaardag school verlaten) dat het goed voor elkaar had: eigen huis, interesse in schoolse vaardigheden, stimulans hiervoor,...

Maar mijn zus moest VEEL moeite doen voor school. Toen ze haar hogere studies aanvatte (die ze trouwens ook netjes heeft afgerond) heeft het echt wel een familie-inspanning gekost. Wij zijn nachtblokkers allebei dus mijn moeder vroeg de dag voordien altijd om welk uur we zouden opstaan om te studeren. Die zette haar wekker om te komen controleren of we wel op waren, kroop terug in bed en stond dan om 4u op (nog eens controleren) alvorens ze haar vaste vroege shift in de fabriek ging doen. Opvragen zat er niet in voor hen, daarvoor waren ze niet genoeg mee om een cursus open te slaan, uit te vissen wat een relevante vraag was en hoe die correct zou gequoteerd worden. Dus heb ik mijn zus meermaals opgevraagd.
Puur anekdotisch natuurlijk, maar zonder de inspanning en steun van mijn ouders en de occasionele hulp van mij, zou mijn zus nooit een bachelordiploma behaald hebben. Ze zou vastgelopen zijn in faalangst en het niet aangedurfd hebben vanuit een minderwaardigheidsgevoel dat ze vast wel "te dom" was om als eerste in de familie hogere studies te kunnen voltooien.
Had ze het talent? Ja. Want ze deed het in haar eentje.
Had ze de inzet? Absoluut, want ze heeft veel meer uren geblokt dan ik ooit heb moeten doen!
Had ze het geluk? Absoluut. Zonder het geluk van ondersteunende ouders zou ze het nooit aangedurfd hebben.
En zo zullen er VEEL zijn die veel potentieel hebben maar het niet kunnen of durven ontwikkelen omdat niemand achter hen staat die zegt: probeer het maar! We steunen jou! Hoe kunnen we helpen?

Dat is uiteraard heel mooi én een duidelijk bewijs dat achtergrond, interesse en stimulatie van de ouders en de opvoeding absoluut helpt.

Maar, hier wordt gewoon veel te snel de link gelegd tussen die opvoeding en interesse en stimulans en de rijkdom van de ouders. Telkens gaat het in de voorbeelden alsof iemand "achter de kassa" of "aan de band" zijn kind niet zou kunnen helpen of steunen en het daardoor een achterstand heeft en aan de andere zijde "advocaten, bedrijfsleiders, universitairen,..." die zelfs "de papers nalezen". Het wordt gewoon veel te veel op flessen getrokken en in extremen gezet om ergens het punt te maken waar het wel telkens op neerkomt: afkomst = geld.

Want dan mogen anderen wel blijven herhalen dat het daar niet op neerkomt, ik lees dat toch helemaal anders hier, het komt gewoon telkens terug.

Jij vraag je het nut af, maar gooit eigenlijk de meest nutteloze discussie van allemaal op als je er uiteindelijk wel mee akkoord gaat?
Waarom steek jij nu zo de draak met het aspect rijkdom, terwijl je er wel akkoord mee gaat? Waarom focus jij er zoveel op en noem je het oppervlakkig, terwijl het, voor mij, gewoon HEEL duidelijke voorbeelden zijn van geluk, waarbij het DUIDELIJK van het ene naar het andere uiterste gaat. Als in het rijk gezin de ouders gokverslaafde alcoholiekers zijn heb je geen duidelijk voorbeeld meer en verzand je enkel in een discussie over "welk geluk nu het meeste waard is", wat ook gewoon nutteloos is.

Er zijn veel factoren die een impact hebben. Punt. Dat jij nu zegt dat er teveel op rijkdom wordt gefocused is eigenlijk heel gek, omdat het vooral jij bent die deze factoren er uit lijkt te filteren en de rest lijkt te negeren.

Ik ben geen discussie gestart, ik heb mijn mening gegeven over iets wat mij hier opviel en blijft opvallen, anderen waaronder jij zijn daarop ingegaan. Voor de rest negeer ik helemaal niks maar erken ik zelf, en dat is zelfs mijn punt, dat heel veel verschillende factoren het geluk bepalen. Net daarom maakte ik de opmerking dat dit niet simpelweg te herleiden valt naar een rijk of arm gezin. Want je mag dat blijven ontkennen, maar telkens begint het wel met zaken als "arbeidersgezin, sociale woonwijk,..." of net omgekeerd "iemand uit Sint-Martens-Latem". Dan mogen jullie nog zo hard beweren dat geld niet de belangrijkste factor is, die bewoordingen bewijzen het tegendeel. Zoniet kan je evengoed voorbeelden geven van enkele mensen, elk uit een arbeidersgezin, elk in een andere opvoeding en leefomgeving, en het gevolg daarvan op hun studies, werk, succes,... Dan pas doet geld er niet toe.

Allezja, waarom moet hier eigenlijk zo absurd gedaan worden over de zaken? Glashelder geeft een voorbeeld uit haar studies en enkele posters die duidelijk uit een betere thuissituatie komen doen dat meteen af als overdreven.

@glashelder geeft idd een voorbeeld, en @Mulan ook. Beide wellicht een vergelijkbare sociale achtergrond... maar een compleet andere insteek naar stimulans, opvolging, motivatie,...

Want wat bedoel jij nu opnieuw met "betere thuissituatie"? Want ik lees met @cege eigenlijk maar 1 iemand die op glashelder ingaat. Dus hoe beoordeel je zijn thuissituatie dan als "beter"?

 

[phate_13]

Dat is uiteraard heel mooi én een duidelijk bewijs dat achtergrond, interesse en stimulatie van de ouders en de opvoeding absoluut helpt.

Maar, hier wordt gewoon veel te snel de link gelegd tussen die opvoeding en interesse en stimulans en de rijkdom van de ouders. Telkens gaat het in de voorbeelden alsof iemand "achter de kassa" of "aan de band" zijn kind niet zou kunnen helpen of steunen en het daardoor een achterstand heeft en aan de andere zijde "advocaten, bedrijfsleiders, universitairen,..." die zelfs "de papers nalezen". Het wordt gewoon veel te veel op flessen getrokken en in extremen gezet om ergens het punt te maken waar het wel telkens op neerkomt: afkomst = geld.

Want dan mogen anderen wel blijven herhalen dat het daar niet op neerkomt, ik lees dat toch helemaal anders hier, het komt gewoon telkens terug.



Ik ben geen discussie gestart, ik heb mijn mening gegeven over iets wat mij hier opviel en blijft opvallen, anderen waaronder jij zijn daarop ingegaan. Voor de rest negeer ik helemaal niks maar erken ik zelf, en dat is zelfs mijn punt, dat heel veel verschillende factoren het geluk bepalen. Net daarom maakte ik de opmerking dat dit niet simpelweg te herleiden valt naar een rijk of arm gezin. Want je mag dat blijven ontkennen, maar telkens begint het wel met zaken als "arbeidersgezin, sociale woonwijk,..." of net omgekeerd "iemand uit Sint-Martens-Latem". Dan mogen jullie nog zo hard beweren dat geld niet de belangrijkste factor is, die bewoordingen bewijzen het tegendeel. Zoniet kan je evengoed voorbeelden geven van enkele mensen, elk uit een arbeidersgezin, elk in een andere opvoeding en leefomgeving, en het gevolg daarvan op hun studies, werk, succes,... Dan pas doet geld er niet toe.



@glashelder geeft idd een voorbeeld, en @Mulan ook. Beide wellicht een vergelijkbare sociale achtergrond... maar een compleet andere insteek naar stimulans, opvolging, motivatie,...

Want wat bedoel jij nu opnieuw met "betere thuissituatie"? Want ik lees met @cege eigenlijk maar 1 iemand die op glashelder ingaat. Dus hoe beoordeel je zijn thuissituatie dan als "beter"?

Natuurlijk wordt er veel over geld en opleidingsniveau van de ouders gepraat. Dat is iets wat vrij objectief is, goed kan gemeten worden en al veel onderzoek naar gedaan is.

Maar er wordt toch nergens afgedaan alsof dat het enige is? Integendeel. Maar jij lijkt nu weeral op te werpen alsof mensen dat wel doen.

Jij blijft nurken over sylverscythe zijn voorbeeld, waar ook duidelijk andere componenten instaan. Ik val in herhaling, maar jij bent degene die je hierop blind staart. Als jij wilt dat er minder focus is op geld, focus er dan minder op. Het is door jouw reactie dat ik er ook weer op reageer.

 

[Mulan]

Ook anekdotisch natuurlijk maar ik heb nog op een college gezeten "met goeie reputatie".
Lees: in het 6de kreeg een klasgenote een gloednieuwe VW en ze kreeg er smalende opmerkingen over van enkelen dat het "maar" een VW was. (In mijn ogen gaat het om 1/3de van mijn ASO-klas)

Ik heb nog nooit een bende nietsnutten bij elkaar gezien waarvan ik de kansen op succes zo laag inschat als daar. Velen hadden geen enkele betrokkenheid van hun ouders, de arrogantie en totaal gebrek aan empathie droop er van af bij sommigen en heeft mij heel goed laten inzien dat een bende rijke ouders er evengoed in slagen hun kinderen "te verkloten" door er niet/weinig in te investeren voor zaken zoals persoonlijkheidsvorming, waarden en normen die het gros van de maatschappij naar waarde achten,...

 

[zarathustra]

Volgens mij ontkent niemand dat geluk een belangrijke factor is. Maar als je geluk maar breed genoeg omschrijft wordt alles geluk. In jouw voorbeeld is "goede opvoeding" een vorm van geluk. Maar dan is "een juiste opleiding kiezen" ook geluk en "een juiste job kiezen" dat ook.
En zo blijf je bezig en ga je alles omschrijven als geluk.

Dat hangt dan weer af van uw definitie van succes natuurlijk. je kan succesvol in elke carriere. Maar is wat je zegt nu niet net het punt, het aller grootste deel is gewoon geluk. En daar is niks mis mee.

 

[stungunner]

Natuurlijk wordt er veel over geld en opleidingsniveau van de ouders gepraat. Dat is iets wat vrij objectief is, goed kan gemeten worden en al veel onderzoek naar gedaan is.

Maar er wordt toch nergens afgedaan alsof dat het enige is? Integendeel. Maar jij lijkt nu weeral op te werpen alsof mensen dat wel doen.

Jij blijft nurken over sylverscythe zijn voorbeeld, waar ook duidelijk andere componenten instaan. Ik val in herhaling, maar jij bent degene die je hierop blind staart. Als jij wilt dat er minder focus is op geld, focus er dan minder op. Het is door jouw reactie dat ik er ook weer op reageer.

Maar zo draaien we natuurlijk gewoon in cirkeltjes hé. Ik vind dat de focus te snel op geld en rijkdom ligt, ik geef dat aan, en dan is het antwoord dat ik daar zelf teveel op focus. Zo komen we nergens natuurlijk.