June
Active member
Sinds mijn vader is overleden ben ik in contact gekomen met neven en nichten die ik nooit eerder heb ontmoet (of zelfs eens over heb horen spreken). Ik wist van het bestaan van 2 (van de 15 en ik ben de jongste, het merendeel is 10 jaar ouder dan ik). Mijn interesse voor dit voor mij onbekende deel van mijn familie is gewekt maar ooms en tantes zijn overleden dus er zijn weinig verhalen waaruit aanknopingspunten te halen zijn. Nu overweeg ik om mijn dna naar een dna databank te sturen, maar ik twijfel nog. Ben er ook niet bekend mee.
Natuurlijk interessant waar je vandaan komt, maar waar de uitkomst nog onbekend is en, nu, vooral betekenis heeft voor de persoon zelf. Maar zo’n stap kan ook van invloed zijn op de toekomst, generaties na mij die helemaal niet hadden gewild dat hun dna getraceerd kan worden. Elk mens heeft het recht om anoniem te zijn, zonder dat je dna gelinkt kan worden, denk ik. Dus, mijn beslissing, in hoeverre zouden mijn (klein)kinderen hier last van kunnen ondervinden?
Heb jij zoiets gedaan, of juist niet, wat was jouw motivatie om het (niet) in te sturen, welke verwachtingen had je, viel het mee of juist tegen? Ben je van gedachten veranderd of juist niet. Hoe was de impact ervan op je eigen leven, op die van je naasten? Heb je spijt? Welke zaken, kwam je tot de ontdekking, heb je je niet (voldoende) gerealiseerd?
Natuurlijk interessant waar je vandaan komt, maar waar de uitkomst nog onbekend is en, nu, vooral betekenis heeft voor de persoon zelf. Maar zo’n stap kan ook van invloed zijn op de toekomst, generaties na mij die helemaal niet hadden gewild dat hun dna getraceerd kan worden. Elk mens heeft het recht om anoniem te zijn, zonder dat je dna gelinkt kan worden, denk ik. Dus, mijn beslissing, in hoeverre zouden mijn (klein)kinderen hier last van kunnen ondervinden?
Heb jij zoiets gedaan, of juist niet, wat was jouw motivatie om het (niet) in te sturen, welke verwachtingen had je, viel het mee of juist tegen? Ben je van gedachten veranderd of juist niet. Hoe was de impact ervan op je eigen leven, op die van je naasten? Heb je spijt? Welke zaken, kwam je tot de ontdekking, heb je je niet (voldoende) gerealiseerd?
voor mij moet alles langs de andere kant komen. Als zij later contact willen ben ik vindbaar, dat was deels het doel van mijn DNA te uploaden, en de diepgang van dat contact is ook aan hen om te bepalen. Ik heb er niets op tegen om contact te hebben maar ik ga het ook niet zelf opzoeken, dat is volgens mij niet mijn plaats. Het is aan de andere partij om te bepalen wat voor contact ze willen, niet aan mij.
.
.