Net zoals de democraten Trump hebben proberen te impeachen (2x), dat spelletje is al langer bezig.
Dat spelletje destijds (post-WO-II) is begonnen bij Richard Nixon die ook effectief strafbare feiten gepleegd heeft.
Daarna waren de Republikeinen erop gebrand ook een Democratische president te impeachen en is men richting de seksuele escapades van Clinton gaan kijken...
Ook dat is echter weer van een andere grootorde dan Trump die verdacht werd van
machtsmisbruik (Zelensky onder druk zetten om Hunter Biden te onderzoeken) én een tweede maal voor het aanzetten tot (dodelijke) rellen.
Je kan gerust beide partijen verwijten dat ze er een spelletje van maken, maar dan toch op basis van een andere grootorde van feiten. Je zegt zelf bedrog niet erg te vinden: prima: dan moet je minstens erkennen dat Clinton's impeachment van een andere aard was dan die van Trump of Nixon.
Ik vind niet dat één scheve schaats rijden een persoon compleet immoreel maken, maar goed, dat is persoonlijk.
Daar kan je over discussiëren, daarom dat ik zeg dat jij recht hebt op jouw mening. Uiteindelijk is dat iets tussen twee mensen in een relatie, MAAR als je nadien stemmen gaat ronselen als "christelijk" president(skandidaat), dan lol ik toch even, zelfs als agnost.
Ik vind ook niet dat Trump veroordeeld moest worden in sommige rechtszaken op basis van zéér zwak tot geen fysiek bewijs, maar laten we ook niet onnozel doen, dit soort gedrag is niet één scheve schaats, je kan een heel lijstje opmaken van ofwel voormalige echtgenotes slecht behandelen en andere verhalen. Dus het is ook niet één.
En die 427 miljoen dollar die hij opstreek voor zijn optreden in The Apprentice? Ook allemaal niet zijn eigen verdienste zeker?
Verkeerde investeringen, faillissementen, ... horen bij ondernemen. In Europa zien ze dat als een enorme afgang, in de USA beschouwen ze dat als leergeld. Vandaar dat hun economie de dag van vandaag zoveel sterker staat dan de Europese.
Selfmade business-man is in mijn ogen van geen tot weinig geld, véél geld maken, niet véél geld krijgen, via ego-projecten veel geld verdienen maar minder dan je had kunnen verdienen met een gewoon banaal aandelen portfolio en zeker en vast geen mensen oplichten via zaken als Trump University.
Over The Apprentice kan je nog gerust zeggen dat dat inderdaad een succes is die zijn naam heeft gemaakt, maar opnieuw: dat maakt hem niet self-made, dat is eerder een gevolg van hoe éénmaal je rijk bent, je bepaalde opportuniteiten gewoon in de schoot geworden krijgt.
Zelfs Warren Buffett, de beste belegger aller tijden, heeft verlieslatende investeringen gemaakt, wilt dat nu zeggen dat zijn legacy om zeep is? Bijlange niet.
En finaal terug de kern van ons dispuut: wat is self-made zijn?
Warren Buffet heeft ongetwijfeld een aantal fouten gemaakt. Trump heeft hopen fouten gemaakt maar kon steevast terugvallen op de berg geld waar die mee gestart was.
Warren Buffet heeft zelf wél de S&P 500 geklopt gedurende meerdere decennia (en die durft zelfs erkennen dat dat écht niet makkelijk is, plus je zal het niet in elk decennium even gemakkelijk blijven kunnen), Trump daarentegen heeft stevig undergeperformd.
Ik zou Trump eerder vergelijken met één van die Kardashians dan met Warren Buffet (die overigens ook gewoon stevig rijk geboren is, maar wel er harder voor gewerkt heeft dan Trump). Rijk geboren, bekendheid versterkt via (een tactische sekstape en) tv-programma's, veel bling bling maar weinig tot geen inhoud.