De goed-voorbereide karaktermoord van Bart De Wever op Alexander De Croo lag al een tijdje netjes klaar in de schuif bij de N-VA om tot uitvoering te brengen tijdens de campagne. Netjes getimed en met medewerking van de media is die tot in de puntjes in uitvoering gebracht. De fanatieke N-VA achterban lustte Alexander De Croo rauw op den duur. Bijna angstaanjagend om de N-VA achterban bezig te zien op sociale media.
Hij was de verpersoonlijking van het kwaad. Wie spreekt nog over "de sossen"? Wie spreekt nog over "de Walen"? Wie spreekt nog over "de migranten"? Wie spreekt nog over "de boeren"? ... Als bron van alle kwaad volgens de N-VA?
Neen, het zijn (nu plots) de liberalen! Weer een nieuwe bocht. Maar hoe hard ook de bochten, één ding is zeker: de fanatieke N-VA achterban blijft gedwee meebewegen met de àlle bochten van de partijtop. Als Bart De Wever morgen zou zeggen dat het zonlicht niet bestaat, men zou het ook geloven. Scary om te zien.
Hoewel het socio-economisch programma van N-VA quasi een identieke kopie is aan die van de Open VLD, is de N-VA erin geslaagd om van de liberalen staatsvijand nummer 1 te maken. Intuïtief lijkt dat een zeer bizar gegeven.
Maar Bart De Wever is natuurlijk slim en smerig genoeg om te beseffen dat die gelijkaardige socio-economische programma's ook een bedreiging of een opportuniteit vormen voor zijn eigen partij, namelijk om die vijver leeg te kunnen vissen. Daarom moésten en zouden de liberalen het geweten hebben. Van de socialisten weet hij dat daar niets meer te rapen valt qua kiesvee, dus Conner Rousseau was zijn "mateke".
Et voilà. Zo geschiedde.
Deze verkiezingen zijn weer een mooi staaltje stratego van Bart De Wever. En iedereen trapt erin: van de volgzame achterban en andere twijfelende kiezertjes tot en met de media. De media die echt een slechte beurt hebben gemaakt deze campagne. Zo kritiekloos en gedwee voor het ene thema, zo bloeddorstig zijn ze voor het andere thema.
Maar intussen is N-VA met talloze inhoudelijke, bestuurlijke flaters en slechte bestuurders weer de grootste partij geworden. Niet omdat ze zo'n fantastisch beleid hebben gevoerd. Neen, maar wel omdat iedereen meeging in het narratief "Alexander De Croo is een valse vent!!!



Vivaldi!!!



Drie crisissen doen er niet toe, begrotingstekort!!! Deze keer zal BDW niet meer liegen en echt premier worden, pinky promise!", enzovoort. Terwijl het Vlaamse beleid werd doodgezwegen.
En intussen mag ik mijn 1-jarig dochtertje van de crèche naar de spoedafdeling voeren met een hersenschudding omdat N-VA zijn voet op de rem bleef zetten om de crisis in de kinderopvang aan te pakken, terwijl het geld uit ramen en deuren gooit voor prestigeprojectjes in het Antwerpen van Bart De Wever.
De Vlaming in koor: "Goed beleid! Meer van dat!"