BeyondMars
Active member
Wij zijn naar een paar infosessies en kennismakingsrondes gegaan van een co-housing project in opstart. Na een tijdje kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat de opstarters van het project vooral mede investeerders zochten om hun droomproject te kunnen realiseren. Het viel daarbij op dat hun vooral veel grotere privé delen e.d. hadden tegenover wie later in het project zou stappen. Ook was er in die gesprekken een grote drang om later zoveel mogelijk samen te doen. Samen koken, samen eten, samen moestuinen, samen ...
Het geitenwollen sokken gehalte was mij persoonlijk wat te hoog. Waardoor het snel afgelopen was.
Maar ik ben co-housing wel nog altijd genegen, maar misschien niet op de traditionele manier? Voor mijn moet een co-housing project je ook voldoende plaats geven als je niet sociaal wil zijn. Je eigen privé moet dan ruim genoeg zijn om volledig normaal in te kunnen wonen. Dat daarnaast delen van de tuin gemeenschappelijk zijn, dat er een extra keuken, living, hobbykamer, waskot, e.d. hebt en samen gebruikt, dat lijkt fijn en efficiënt. Maar het is dan niet zo dat je tot elkaar veroordeeld bent mocht het wat minder gaan.
Hoe zit het trouwens met eigendom en verkoop van co-housing? Project waar wij naar de infosessie gingen moest de groep je goedkeuren, dus als je ooit zou willen verkopen moet de groep dan je koper goedkeuren? Kan best wel vervelende situatie zijn.
@JPV ik vermoed dat dit onderverhuur was dat je deed? Hoe ging dat dan mocht een van de bewoners opeens werkzoekende ofzo worden? Normaal werden zij dan toch als samenwonend beschouwd en niet als alleenstaand? Heb ooit ook nog op het punt gestaan om in zo'n groepje te stappen, maar door zeer onregelmatig werk toen met periodes van werkloosheid tussen, toch niet gedaan omwille van dit probleem.
Het geitenwollen sokken gehalte was mij persoonlijk wat te hoog. Waardoor het snel afgelopen was.
Maar ik ben co-housing wel nog altijd genegen, maar misschien niet op de traditionele manier? Voor mijn moet een co-housing project je ook voldoende plaats geven als je niet sociaal wil zijn. Je eigen privé moet dan ruim genoeg zijn om volledig normaal in te kunnen wonen. Dat daarnaast delen van de tuin gemeenschappelijk zijn, dat er een extra keuken, living, hobbykamer, waskot, e.d. hebt en samen gebruikt, dat lijkt fijn en efficiënt. Maar het is dan niet zo dat je tot elkaar veroordeeld bent mocht het wat minder gaan.
Hoe zit het trouwens met eigendom en verkoop van co-housing? Project waar wij naar de infosessie gingen moest de groep je goedkeuren, dus als je ooit zou willen verkopen moet de groep dan je koper goedkeuren? Kan best wel vervelende situatie zijn.
@JPV ik vermoed dat dit onderverhuur was dat je deed? Hoe ging dat dan mocht een van de bewoners opeens werkzoekende ofzo worden? Normaal werden zij dan toch als samenwonend beschouwd en niet als alleenstaand? Heb ooit ook nog op het punt gestaan om in zo'n groepje te stappen, maar door zeer onregelmatig werk toen met periodes van werkloosheid tussen, toch niet gedaan omwille van dit probleem.